Salta al contenuto principale
foto random novas depositphotos.com

Nd'arribbant novas de importu mannu apitzus de sa chistioni acapiada a is giogadoris prus giòvuneddus in Ecellenza e Promotzioni

E duncas, eia, seus sighendi a curri, po su chi fait, in su mesi de treulas; e custu po narai ca custu giòbia, chi est su segundu de su mesi, nd'arruit candu seus arribbaus a su noi, e custu bollit narai, tra is atras cosas, ca custu fini de cida chi nd'at a arribbai tra una pariga de diis (prus pagu de corantotu oras, a fai beni is contus, po essi pretzisus cumenti unu giornalista iat a depi essi chi bollit fai beni su trabballu cosa sua), at a essi giai cussu de s'undixi (po su chi pertocat su sabudu) e de su doxi (po su chi pertocat su domìnigu). 

E megu a si narai totu custu po fai su contu ca, eia, no mi parrit nemmancu berus, ma seus arribbaus giai giai (ammancat pagu diaderus) a sa metadi, 'tendei 'tendei (cumenti si megàt sa bon'anima de mamma mia, e chi pròpriu si depu narai sa beridadi, mi praxiat fintzas a m'amachiai candu dda intendia narendi cussus fueddus, chi mi parrit totu de dda torrai a intendi, mancai siat morta prus de cuindixi annus fait, in su Cielu siat s'anima cosa sua. E custa benit a essi una de is cosas prus togas chi agatu, chi mi nd'arribbant, po ddu narai mellus puru, candu mi pongu a scriri, a trabballai in sardu; e megu a narai, su de mi nd'arregodai de issa), de su de seti mesis de s'annu, chi at a benni a essi, fait a nci scumiti (cumenti si iat a podi narai, furendindi sa trassa, e is fueddus, de cumenti si narat in italianu etotu), unu de is prus tostaus de totus, e mescamente, po su chi pertocat is temperaduras, fadendi su contu ca nc'est su tanti po pentzai, giai, ca ant a essi diis e cidas callenti, e bascosas meda. 
Ma de su restu, cumenti m'arrapitu a solu, seus in mesu in mesu a s'istadi, cun totu su chi custu cumportat, a incumentzai, de sa basca. Chi benit a essi meda, ddu scieus; e prus de sumportai, de assachitati (cumenti si narat innoi in Bidd'e Sorris, a su mancu; chi est sa bidda, cumenti s'apu contau giai una bella pariga de bortas, innoi seu stètiu nàsciu e pàsciu), e intzandus, prus de tenni passièntzia no podeus fai, custu est pagu ma est seguru. 

E duncas, eia, is campionaus, cumenti eis a sciri beni (e chi no ddu scieis, deu seu innoi po si ddu arregodai) ant a abarrai frimus a su mancu fintzas a sa metadi de su mesi de Cabudanni, cun is giogadoris chi megant a si pigai unu pagheddeddu de pàsiu, mancai, a narai sa beridadi, no arrannèsciant nemmancu po mesu segundu a abarrai frimus, est a narai, chentza de curri avatu a una bòcia, chi fadeus su contu ca in dònnia bidda ndi pesant is torneus (ddus tzerriaus diaici, a trassa de cumenti si narat in italianu etotu) de su chi tzerriaus càlciu a cincu; e duncas, eia, a custus torneus andant a giogai, puru, est craru, is gigoadoris ca aintru de s'annu, aintru de sa stagioni sportiva, currint me is campionaus pesaus de sa Lega Natzionali de is Diletantis e de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu. Ca ddu scieis (ddu eis a sciri, po ddu narai mellus puru), ca candu calincunu tenit una passioni, intzandus no arrannèscit a pentzai a nudda de atru. 
E sa bòcia po unu giogadori, eia, benit a essi una de is cosas prus spassiosas chi nci potzant essi in custu mundu, e mi parrit craru ca is giogadoris sigant a ndi cabai in campu (mancai me is campus pitichinninnius innoi si giogant is partidas de su càlciu a cincu), in s'interis ca is campionaus funt frimus. 
E in s'interis ca is campionaus funt frimus, is novas prus callentis (o prus friscas, ca fortzis sonat mellus puru, fadendi su contu ca seu scriendu custas rigas candu funt gia giai is duas de su megama de su martis, e aforas no nc'ant a essi prus pagu de trintacincu gradus, a bolli essi bonus e drucis) nd'arribbant, est craru, de sa fentana de mercau chi s'oberrit immoi in s'istadi, cun totus is scuadras chi funt circhendi de cuncodrai is rosas cosa insoru, concas a sa stagioni de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti. 
E podeis abarrai segurus de su fatu ca candu apa a spaciai is strollichiminis chi tengu badda badda in conca (e chi nci sticu me is artìculus chi ndi pesu in su sardu chi si fueddat in su Campidanu de mesu, e chi ndi bessint aforas po is Novas de su Diàriu Sportivu), eus a andai a castiai, impari, cali funt is cropus prus mannus ca is scuadras ndi funt pesenti, a partiri, po incumentzai, de is scuadras chi ant a curri in su campionau de s'Ecellenza, chi benit a essi, fait a ddi narai diaici, sa Sèrie A po su chi pertocat is giogus de is diletantis sardus. 

E duncas, de su tempus chi est passendi (e mancu malli chi su tempus sighit a passai, mi megu a solu a solu) si nd'apu giai chistionau, e po custa cida iat a podi bastai diaici: de su restu, po mei, su mesi de treulas est unu de is prus fadiosus, ma seu circhendi de mi ddu bivi (e de ddu scroxai, cumenti mi praxit a narai) cun coru bonu e lèbiu, ca tanti, mi megu a solu a solu, at a passai custu mesi puru, at a passai sa basca manna e at a torrai puru sa friscura. Serbit passièntzia in custa vida, de su restu, e atra manera po bivi in custu mundu deu creu no nci ndi siat. 
E duncas, eia, s'apu arremonau sa basca chi est fadendi, e immoi chi nci seus andaus a castiai, impari (e sèmpiri chi ndi teneis gana), cumenti ant a essi cuncodradas is cosas po custu fini de cida chi est arribendindi allestru, e acoitu (totu curri curri, si iat a podi narai, puru). Su sabudu, a narai sa beridadi, at a essi una dì frisca, dda podeus tzerriai diaici, fadendi su contu ca is previsionis narant ca nc'ant a essi feti trintaduus gradus, e fadendi su contu ca seus in mesu in mesu a s'istadi (e fadendi su contu ca seus in unu de is mesis prus bascosus de s'annu), si iat a podi narai puru ca iat a podi essi una de is diis prus friscas, fadendi su contu, mescamente, ca siat mercuis e siat in sa dì de su giòbia (chi est sa dì, tra is atras cosas, innoi ndi bessint aforas is novas de su Diàriu Sportivu), is temperaduras funt arribbadas fintzas a trintacuatru gradus. 
E po su chi pertocat is temperaduras minimas puru, is cosas no funt andendi mabi, fadendi su contu ca su logu (ddi naru diaici), a su mancu apustis chi ndi cabat su sobi, e duncas, po su chi pertocat sa noti, e fintzas a arribbai a su mengianeddu (chi est su modu chi manigiaus po tzerriai is primus oras de sa dì, e de su mengianu, candu su sobi peròu no si nd'est ancora pesau), acudit a si infriscai unu bellu pagheddu, e est pròpriu in cussas oras chi podeus respirai torra, chi mi permiteis de ddu narai mancai diaici (isperendi ca nesciunu tengat calincuna cosa de murrungiai, e megu a brullai, po serrai sa chistioni cun una bella rima puru). 

E de su restu, su giogu, a su mancu innoi in su Campidanu de mesu, benit a essi sèmpiri su pròpriu, e sa cosa sighit a andai ainanntis de annus e annus, fadendi su contu ca apu intendiu custa cosa de is tzius de mamma mia, e de sa bon'anima de mamma mia puru: e duncas, s'ùnica cosa chi tui podis fai, in s'istadi, po mantenni su logu friscu (e po circai de no ti scallai de sa basca) benit a essi cussa de oberri is fentanas de sa domu me is oras prus friscas (e duncas, eia, si ddu torru a arrapiti: apustis chi ndi cabat su sobi, e fintzas a arribbai a su mengianu, candu su sobi torrat a si ndi pesai), e circai de ddas serrai candu nd'arribbat sa basca; e in s'interis, tocat a bufai acua meda (po circai de no si sicai, a trassa de su chi sucedit a is matas; e megu a brullai, unu pagheddeddu, ma deu creu ca siat sa beridadi), e tocat a si nd'abarrai chietus (po chini si ddu podit permiti, a su mancu); e deu, duncas, depu torrai gràtzias a su Cielu po oi puru, fadendi su contu ca su trabballu cosa mia (e custu de calincuna cosa cumenti a cuindixi annus, e no mi parrit nemmancu berus chi siat passau giai totu custu tempu, chi pròpriu si depu narai sa beridadi) benit a essi cussu de scriri, a totu dì, apicigau a sa tialu de sa tastiera de su tialu de computer (cumenti si iat a podi narai, manigendi fueddus chi si nd'arribant deretus deretus de s'italianu e de s'ingresu puru, diaici fadeus unu pagheddeddu de grammatica puru, ca mabi no at a fai de seguru), e duncas, eia, potzu abarrai assebiau in s'aposentu cosa mia, e poberus, mi megu a solu a solu, cussus chi trabballant a totu dì in logu de sartu. E innoi in Bidd'e Sorris, po nd'arremonai una, una de is fainas de importu prus mannu est cussa acapiada a is ochiellus, chi benit a essi sa rèxini, ddi naru diaici, de innoi, apustis, ndi bessit aforas sa mata de sa canciofa. E duncas, eia, custu est pròpriu su perìodu innoi si boddint is ochiellus de asuta de terra, si spilluatzant, cumenti si iat a podi narai, est a narai chi si segant is ochiellus cun is ferrus, ainnantis de essi torra prantaus in terra. E sa spilluatzadura, (chi nd'arribbat de su verbu spilluatzai, chi nosu in Bidd'e Sorris manigiaus feti, e si naru feti, po is ochiellus de sa canciofa) benit a essi, ancora, unu trabballu chi faint is feminas, e feti is feminas (a su mancu, innoi in Bidd'e Sorris is cosas sighint a andai diaici, e deu creu, de prus de centu annus, a su mancu); chi est berus, duncas, ca is ominis sighint su trabballu me is campus, e me in su sartu (cun totu su chi custu cumportat po sa basca chi ndi ingollint in s'istadi, poberus issus), intzandus is feminas, invècias, sighint is trabballus chi nci funt de fai in domu (incumintzendi de is pulitzias, cumenti seus costumaus a ddas tzerriai, e fintzas a arribbai a sa cosa de papai, est a narai a ndi pesai, a preparai su prangiu e sa cena puru), e donant una manu cun sa spilluatzadura de is ochiellus. E si ddu megu a narai, totu custu, poita pròpriu una de custas ùrtimas diis, seu passau aranti de una domu innoi ddoi fiant, pròpriu, is feminas spilluatzendi, e apu acutu pròpriu a intendi sa meri de domu (chi fiat sa femina prus matuca tra totus cussas chi nci fiant, e chi connòsciu puru, poita fiat un'amiga de sa bon'anima de mamma mia, e cun sa filla cosa sua, invècias, seus stètius cumpàngius a s'asilu e apustis a is iscolas elementaris puru) ca fiat imparendi a totus is atras cumenti si fait su trabballu. 
E m'eis a iscusai, duncas, chi mi nc'est bèssiu aforas custu strollichimini puru, ma ddu scieis cumenti mi pigat, mescamente candu ndi pesu is artìculus chi ndi bessint aforas po is Novas (ca po is artìculus chi ndi pesu, chi scriu in italianu tengu, diaderus, pagu tempus meda, e pagus ocasionis, po mi strollicai), ca tengu unu muntoni de legas, e de strollichiminis, badda badda in conca; e chi si ddus intregu, mancai nci brintint pagu e nudda cun su mundu de su càlciu de is diletantis sardus, benit a essi, mancai, po circai de ndi cassai s'atentzioni de cussas personas chi, mancai, no funt acapiadas a strintu cun is fainas, cun is istorias de is assòtzius de bòcia chi nci funt innoi in Sardìnnia, ma chi mancai tenint agradessu de podi fai unu pagheddeddu de esrcìtziu, mancai feti ligendi custas rigas, fadendi su contu ca su sardu, in dì de oi, ddu chistionant in pagus, e is chi ddu sciint scriri, o ligi, funt ancora prus pagus puru. 

E duncas, eia, fia contendusì de sa basca chi at a fai in custas diis (e chi est sighendi a fai), e fia pentzendi, cumenti s'apu scritu, a totus is personas chi depint trabballai asuta de su sobi (cumenti iant a podi essi is muradoris, is maistus de muru, po manigiai su fueddu prus pretzisu). Chi su Cielu ddas potzat agiudai. 

E torrendi a su chi s'apu scritu una pariga de cidas fait, candu fia chistionendusì de sa basca manna, e lègia, chi megat a fai me is grandus citadis de s'Italia (partendi de Milanu e de Roma, duncas), s'apu arremonau puru de is "cunditzionadoris de s'aria", cumenti si iant a podi tzerriai, furendindi sa trassa de s'italianu etotu, cussas machineddas chi serbint po sfridai s'aria (e sa cosa ballit immoi po s'istadi, poita in s'ierru, mancai, dda callentant, ma custa benit a essi un'antra lega ancora), e chi abarrant allutas a totu dì, poita chentza de cussas machineddas, intzandus su de si nd'abarrai serraus me is domus cosa nosta iat a benni a essi una cosa dificili e trabballosa meda, e si cumprendit beni. 
E pròpriu una pariga de cidas fait, chi si ddu arregodais (e chi no si ddu arregodais, intzandus nci pentzu deu a si ddu arregodai), fia chiestionendusì de su fatu ca, mescamente me is grandus citadis, is cosas incumentzant a no essi prus bonas, fadendi su contu ca nci funt logus innoi sa currenti, s'eletricidadi benit a mancai po oras e oras, fintzas po sexi-binti oras de sighiu. E megamu a si chistionai de cussu chi est sucèdiu (de su chi est sucedendi) in sa zona de Milanu, ma sa pròpriu cosa, no nc'eis nemmancu a crei, est sucèdia innoi in Bidd'e Sorris puru, est a narai, duncas, ca est mancada sa currenti po prus de binti oras de sighiu, e intzandus is de s'Enel nc'ant dèpiu portai puru tres o cuatru de cussus generadoris de sa currenti, poita nci fiant una bella pariga de zonas chi funt depias abarrai chentza luxi (po ddu narai a sa sarda), cun totu su chi custu pertocat: po primu cosa, intzandus, no podis allui is machineddas chi faint s'aria frisca (chi infriscant s'aria, si iat a podi narai diaici puru), e intzandus sa pròpriu cosa ballit po is tialus de frigoriferus (po is tialus de is ghiacieras), chi funt dèpius abarrai, mi parrit bastanti craru, studaus, cun totu su chi custu pertocat po sa cosa de papai chi sa genti ddoi teniat aintru. 
E megamu a pentzai ca Bidd'e Sorris no at a essi, custu est pagu ma seguru, sa citadi prus manna chi ddoi est in s'isula stimada cosa nosta, ma chi fadeus su contu ca fait calincuna cosa cumenti a ses milla cristianus (ses milla e cincucentu, po essi prus pretzisus puru), intzandus si cumprendit ca no est nemmancu sa prus pitichedda; ca ses milla personas, chi bivint totus in su pròpriu logu, in sa pròpriu bidda, no benint a essi pagus, e mescamente chi fadeus su contu ca ddoi est, in dì de oi, una machinedda po infriscai s'aria in dònnia aposentu, siat domu o negotziu, intzandus cumprendeus cumenti seus postus; e si cumprendit ca, po cumenti seus postus (si ddu torru a arrapiti torra) ndi iant a podi arribbai is dannus, cumenti, de su restu, ndi funt arribbaus. 
E nemmancu a ddu fai aposta, po aciungi un'antra lega a is strollichiminis chi seu stichendindi in cust'artìculu, unu de custus meris, in s'interis chi pentzammu a su chi mi iat a essi praxiu a si scriri in s'artìculu de custa cida, apu biu una machina de is pompieris currendi, a totu coddu (po ddu narai a sa sorresa), concas a Serramanna (est a narai, concas a nord); e duncas, no abbastat sa basca chi giai est fadendi a su naturali, no abbastat su fatu ca is tialus de machineddas chi infiscant s'aria agiudant a ndi fai artziai is temperaduras; in prus, megamu a narai, e pròpriu innoi bollia arribbai cun sa chistioni, si nci ponint puru is cristianus chi ponit fogu (malladitus siant); e de su restu, e cun custu dda serru po diaderus, a su mancu po oi, a su mancu po s'artìculu de custa cida, ant cassau unu tziu, pròpriu in sa zona de Bidd'e Sorris, ca fiat circhendi de ponni fogu in logu de sartu. 
E fortzis, arribbaus a custu puntu, est mellus meda chi andaus a castiai impari cali funt is novas de importu prus mannu chi nd'arribbant de su mercau po su chi pertocat is scuadras de s'Ecellenza, ca tanti a chistionai de custas cosas (cumenti seus arribbaus a fai) mi benit su nervosu, mi pigu febi e mi benit basca, prus basca de su chi mi iat a serbiri, de su chi mi iat a spetai. E megu a brullai, mancai nci siat pagu de brullai, e si cumprendit, cun totus cussas personas chi si spassiant (no mi benit atru fueddu) a ponni su fogu me is sartus e me is padentis. Chi su dimòniu ddus potzat curri! 

E dunscas, immoi chi seu arribbau a custu puntu de s'artìculu, deu creu ca sa cosa mellus chi si potzat fai siat cussa de si nci ghetai, (e fiat ora puru, s'at a megai calicunu de bosatrus, berus est?), a fundu 'e susu (cumenti si narat in Bidd'e Sorris etotu) me is chistionis prus callentis chi pertocant su mundu de is giogadoris diletanti e de is assòtzius de bòcia chi nci funt in Sardìnnia. 







E duncas, una de is novidadis de importu prus mannu po sa stagioni chi at a benni, chi at a essi cussa de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti (e mi parrit bastanti craru puru, ma unu giornalista depit essi pretzisu in su chi scriit, custu est su chi m'arrapitu a solu a solu, e fatu fatu, chi bollit fai beni su trabballu cosa sua), pertocat is campionaus de s'Ecellenza e de sa Promotzioni, e pertocat, puru, is giogadoris prus giòvuneddus. 

Eia, si potzu incumentzai a narai, puru, immoi chi nci seu, ca custa nova est bessida apillu pròpriu una pariga de diis fait, e sa genti at incumentzau a ndi chistionai acoitu; e duncas, eia, custa est una de is legas prus buddidas (iat a fai a ddi narai diaici) chi nci funt in dì de oi, me in sa buca de sa genti. 
Ma po cumprendi cumenti funt andadas, o mellus ancora, po cumprendi cumenti funt andendi is cosas, depeus andai a castiai torra ita est sucèdiu po sa stagioni de su duamilla e binticuatru – duamilla e binticincu, candu is de sa Lega Natzionali de is Diletantis e is de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu iant pentzau (beni o mabi no tocat a mei a ddu nai, mescamente in custu momentu) de ndi bogai sa regula chi pertocat is "fuori-quota", po manigiai is fueddus italianus; est a narai, sa regula chi pertocat s'obbrigu de nci mandai, in campu, a su mancu unu piciocheddu piticheddu de edadi. E duncas, po sa stagioni, po su campionau de su duamilla e binticuatru – duamilla e binticincu custa regula fiat stètia sciusciada, est a narai ca no nci fiat prus, cumenti est bastanti facili de cumprendi, ma po sa stagioni chi at a benni, a cantu parrit, de su chi ndi podeus cumprendi in dì de oi, is cosas ant a torrai a cambiai. 
Est de su duamilla e binti, difatis (est de su campionau de su duamilla e binti, chi fiat unu de is ùrtimus campionaus chi si funt giogaus ainnantis de cussa pesti lègia meda chi est stètia su Covid) ca, po su chi pertocat is campionaus de sa Promotzioni, e de s'Ecellenza puru, no nci fiat prus s'obbrigu de fai giogai is piciocus prus giòvuneddus. Tocat a narai, puru, ca me is campionaus chi si funt giogaus ainnantis de su duamilla e binti (diaici, mancai, si cumprendit mellus ita totu est sucedendi), e custa cosa est sighida po ses annus (cumenti si iat a podi narai) nci fiat s'obbrigu (pesau sèmpiri de is de sa Federatzioni e de is de sa Lega Natzionali de is diletantis, mi parrit craru) de nci ghetai in campu (chi mi permiteis de manigiai custus fueddus, isperendi ca nesciunu murrungit po cumenti m'est bèssida aforas sa frasia) cuatru piciocheddus giòvuneddus (is chi in italianu, si ddu arrapitu torra po si cumprendi mellus puru, tzerriaus "fuori-quota"). 

Ma po cumprendi mellus cumenti funt andadas is cosas, si potzu contai custa cosa puru, immoi chi nci seu: in su mesi de firargiu de su duamilla e binti, po sa partida chi balliàt po sa finali de sa Cupa Italia, cun is de su Crabònia in campu, contras a is de s'Atleticu de Uri, is scuadras sardas chi curriant in su campionau de s'Ecellenza iant pigau sa decìsioni de nci ghetai in campu, de fai giogai (mellus puru, cumenti sonat) feti duus piciocheddus giòvuneddus, e custu po su chi pertocat s'obbrigu, est craru; poita un allenadori, a sa fini, podiat fai giogai totus is piciocheddus chi bolliat. Un obbrigu chi est durau (ddi naraus diaici) chi est andau ainnantis , a partiri de sa stagioni de su duamilla e binti – duamilla e bintunu, e fintzas a arribbai a sa stagioni de su duamilla e bintitres – duamilla e binticuatru. Ma cussu est stètiu su perìodu, cumenti s'apu arremonau pròpriu ainnantis, innoi est arribbau (innoi s'est arribbau in conca, po ddu narai diaici) puru su Covid, e duncas custu bollit narai ca is giogus si funt dèpius frimai (cumenti si funt dèpias frimai una surra de fainas, e duncas, no feti is partidas de bòcia, chi si ddu arregodais). Candu is giogus funt torraus a partiri, apustis chi si ndi seus scabullius de cussa pesti lègia (chi fortzis est mellus nemmancu a nci pentzai, po oi, de totu su chi eus passau. E mancu mali chi seus arrannèscius a si dda lassai a is pabas, mi megu a solu a solu), sa regula fiat sèmpiri sa pròpria: in campu ndi depiant cabai, po obbrigu, e si cumprendit beni, sighendi totu su chi s'apu narau fintzas a immoi, unu giogadori nàsciu in su duamilla e tres e unu giogadori nàsciu in su duamilla e cuatru, e custu cun sa ispera (cun sa ispera bona, est craru) de torrai a recuperai su tempus pèrdiu, e chistionaus mescamente de su tempus pèrdiu de is piciocheddus (ca fortzis funt stètius cussus chi ant sunfriu prus de totus is atrus, e si cumprendit beni, po crupa de su de depi abarraus acorraus) po crupa de sa tialu de influèntzia. 
Ma cumenti s'apu arremonau ainnantis, in custu artìculu etotu, duus annus fait is assòtzius, is scuadras chi curriant in su campionau de s'Ecellenza po sa stagioni de su duamilla e cuatru – duamilla e cincu, iant votau po ndi bogai sa regula chi pertocat is fuori-quota, est a nai, duncas, is giogadoris pitichinninnius de edadi. Sa regula, invècias, fiat abarrada po su chi pertocat su campionau de sa Promotzioni (ddus piciocheddus giòvunus in campu po totus is noranta minudus de sa partida; e duncas, eia, unu giogadori nàsciu in su duamilla e cincu, e un antru nàsciu in su duamilla e ses); invècias po su chi pertocat su campionau de sa Primu Categoria, su giogadori pitichinninniu de edadi depiat essi feti unu (unu, a su mancu, po totus is noranta minudus de sa partida), e duncas, eia, si cumprendit, unu piciocheddu nàsciu in su duamilla e cincu. S'annu passau, invècias, in su campionau de s'Ecellenza, e diaici in su campionau de sa Promotzioni, nci fiat s'obbrigu, torra, de fai cabai in campu, po totu sa partida, duus fuori-quota: unu nàsciu in su duamilla e ses, e unu nàsciu in su duamilla e seti. In sa riunioni ca is de su Consillu Diretivu de sa Lega Natzionali de is Diletantis, chi ant fatu in su mesi de friàrgiu de cust'annu etotu, est a narai su seti (po essi prus pretzisus puru, chi sa cosa no si strobbat), s'est decìdiu, duncas, de ponni s'obbrigu (ddi naru diaici) po fai giogai, ammarolla, is giogadoris piticheddus, chi ant a depi essi a su mancu duus. E sa cosa ballit siat po su campionau de sa Promotzioni e siat po su campionau de s'Ecellenza, chi benit a essi su campionau prus mannu, in su mundu de is diletantis (eia, si iat a podi narai, puru, ca su campionau de s'Ecellenza benit a essi, po ddu narai diaici, sa Sèrie A po totus is diletantis). Custa regula, custu obbrigu (po ddu tzerriai diaici puru) ballit duncas po totus is campionaus chi si giogant in Italia (e megaus a chistionai sèmpiri de is campionaus de s'Ecellenza e de sa Promotzioni): is scuadras ant a depi cabai in campu cun unu piciocheddu nàasciu in su duamilla e seti e cun unu giogadori nàsciu in su duamilla e otu. Ma is de su Consillu Diretivu ant lassau oberta sa porta (ddi naru diaici, e immoi circu de si fai cumprendi mellus ita megu a si narai) a dònnia Cumitau Regionali, chi podit aparixai, o mellorai (chi si cumprendit mellus mancai diaici) sa regula. E duncas, po su chi pertocat is campionaus chi s'ant a giogai in Sardìnnia (e sa pròpriu cosa at a balli po su campionau de sa Sèrie D puru), nc'at a essi s'obbrigu de fai giogai tres piciocheddus pitichinninnius de edadi: unu nàsciu de su primu de su mesi de gennàrgiu de su duamilla e ses; unu nàsciu de su primu de su mesi de gennàrgiu de su duamilla e seti; unu nàsciu de su primu de su mesi de gennàrgiu de su duamilla e otu. Po su chi pertocat sa Primu Categoria invècias, e chistionaus sèmpiri po sa stagioni de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti (ca cun totu custus numerus, e ddu cumprendu a solu, nc'est s'arriscu de si perdi), nc'at a essi sèmpiri s'obbrigu de ponni in campu (de mandai in campu, chi si sonat mellus diaici), fintzas de su primu minudu de giogu, e fintzas a candu sa partida no acabbat, unu piciocu pichinninniu de edadi, chi siat nàsciu in su duamilla e seti (ma apustis, no funt pagus is allenadoris ca in Primu Categoria ndi prenint fintzas a cucuru is scuadras cosa insoru de giogadoris piticheddus, fintzas cincu o ses, mancai in s'ùrtima parti de sa partida feti). 

E duncas, immoi chi seu arrannèsciu (e gràtzias a Deus, gràtzias a su Cielu) a arribbai a sa fini de totu custu giru de annadas e de regulas (e m'eis a iscusai, ma deu creu ca custu est s'ùnicu modu chi tenia de si contai is cosas), podeus puru circai de ndi cumprendi calincuna cosa in prus, mancai andendi a castiai, a ligi, impari, ita ndi pentzat sa genti e, mescamente, ita ndi narant totus is personas chi ddoi funt in su mundu de sa bòcia de is diletantis, e chi s'ant fatu a sciri cumenti dda pentzant, scriendi is cumentus in cussu tialu de Facebook, chi benit a essi unu de is logus, ddu tzerriu diaici, prus democraticus chi nci funt in dì de oi, feti po su fatu chi donant sa possibbilidadi a totus de podi chistionai (o de scriri) apitzus de una lega. 

E duncas, sa timoria prus manna (de su chi ndi podeus cumprendi ligendi is cumentus) est ca me is campionaus de sa Promotzioni e de s'Ecellenza nd'ant a cabai in campu, e duncas, eia, ant a giogai unu muntoni mannu meda de giogadoris chi no tenint sa calidadi, ddi naraus diaici, est a narai, sa fortza, e fortzis puru sa preparatzioni, chi iat a serbiri; e ant a tenni sa possibbilidadi de giogai feti po sa chistioni acapiada a s'edadi. E duncas, s'arriscu prus mannu est cussu de fai crei a custus piciocheddus de essi giai giogadoris fatus (e fortis, e bravus puru), cun su resultau chi candu nd'ant a cabai de categoria, custus piciocheddus pitichinnius de edadi ant a tenni sa faci manna (cumenti si narat, cumenti apu sèmpiri intèndiu narai, a su mancu) de domandai una biga manna de dinai, puru po giogai in unu campionau piticheddu cumenti cussu de sa Segunda Categoria, mancai no tengiant sa capacidadi, s'abbilidadi po si fai balli. Su chi parrit bastanti craru est ca chi unu giogadori, mancai piticheddu de edadi, tenit totus is cartas bonas, ddi naraus diaici, po giogai, mancai in una scuadra manna, intzandus no tenit bisòngiu de regulas, e de obbrigus, po ndi cabai in campu. E mi parrit craru puru. Ma nci iat a podi essi s'arriscu che chentza sa regula de is fuori-quota (po ddu narai, torra, a sa moda, a trassa de cumenti si narat in italianu) intzandus me is campionaus de s'Ecellenza iant a giogai, mancai, feti is giogadoris prus mannus e matucus. Calincunu peròu pentzat puru ca is allenadoris no tengiant su coràgiu, cumenti si iat a podi narai, de nci mandai in campu is giogadoris prus giovanus: e si cumprendit ca unu giòvanu no tenit esperièntzia a is pabas, e duncas iat a podi sballiai; e custu no bollit narai ca unu giogadori prus matucu de edadi no potzat sballiai (antzis, su de arrui capitat a totus, mannus e piticus, e custa regula no ballit feti po su mundu de sa bòcia, ma puru po sa vida chi si depeus scroxai dònnia dì, po ddu narai diaici); ma in su giogu de su càlciu, est craru, s'esperièntzia benit a essi una cosa de importu mannu, mescamente po binci is partidas e is campionaus; e duncas, a parri de calincunu, chi no nci fessit custa regula, intzandus is allenadoris iant a fai giogai sèmpiri is pròprius giogadoris. Cun sa regula de is fuori-quota, invècias, is allenadoris iant a depi cambiai (mudai, cumenti si iat a podi narai, puru, diaici fadeus unu pagheddu de grammatica, ca mabi no si fait de seguru) sa manera de cuncodrai sa scuadra cosa insoru, chi mi permiteis de manigiai custus fueddus. E duncas, sa regula mellus iat a depi pertocai sa pipiniera de is assòtzius, custu, a su mancu, est su chi pentzat calincunu: sucedit, difatis, ca unu giogadori giòvuneddu si fetzat pagai una barca de dinai po andai in una scuadra; e si cumprendit, chi nc'est s'obbrigu de ndi fai cabai in campu is fori-quota, ma tui no ndi tenis in sa rosa cosa tua, intzandus depis andai a ddus circai in su mercau (eia, pròpriu diaici andant is cosas...); e invècias, a parri de calicunu, is assòtzius iant a depi tenni, po obbrigu, sa pipiniera cosa insoru (e si depu narai sa beridadi: de candu apu scrobertu custu fueddu, mi praxit fintzas a m'amachiai, cumenti si iat a podi narai); e duncas, unu giogadori, ainnantis de nc'arribbai a giogai in sa Primu Scuadra (chi est su modu chi manigiaus po tzerriai sa scuadra de is giogadoris matucus, cussa chi currit me is campionaus pesaus de sa Figc po is mannus), iat a depi fai a su mancu tres annus me is scuadras de is giòvuneddus. Po calincunu, invècias, sa regula acapiada a is fuori-quota benit a essi unu dannu mannu po su mundu de sa bòcia, poita mancai unu giogadori forti depit abarrai setziu in panchina a castiai curri is atrus feti poita est bèciu de edadi, e mancai, custa cosa puru no parrit sa cosa mellus, a narai sa beridadi, mescamente chi pentzaus ca in su mundu de is diletantis is giogadoris ndi cabant in campu po si spàssiai, po si spreviai, po su prus. E duncas, is dannus nd'arribbant, in prus, candu fadeus su contu (a parri de calicunu, est craru) ca medas scuadras pigant, e a s'acabbada faint giogai, giogadoris chi nd'arribbant de atras zonas de su mundu, est a narai, de atrus logus de s'Italia e de atras natzionis puru; e fadendi custa giogada, intzandus, nc'est su tanti po narai ca is giogadoris sardus, tra una cosa e s'atra, no agatant prus s'ocasioni po ndi cabai in campu; e benit a essi unu pecau mannu aguali. Su de tenni sa pipiniera, duncas, iat a depi essi un obbrigu po dònnia assòtziu; ma chini narat custa cosa fortzis si ndi scarescit ca nci funt scuadras, puru, in biddas pitichinninnias meda, in biddas spratas in totu s'isula cosa nosta, e in una bidda chi mancai fait calincuna cosa cumenti a duuscentus, o trescentus cristianus, benit mabi meda a tenni una truma, ita ndi sciu, de binti-trinta pipieddus chi potzant balli po ndi pesai sa pipiniera, chi mi cumprendeis, chi megais a mi sighiri po su chi seu circhendi de si narai. E duncas, s'ùnicu resultau chi ndi iat a bessiri aforas a ponni s'obbrigu po totus is assòtzius de tenni una pipiniera, iat a essi ca in medas biddas su giogu de sa bòcia iat a podi sparessi; e iat a essi unu pecau mannu etotu, fadendi su contu (cumenti eus narau, cumenti eus arremonau una bella biga de bortas) ca in medas biddas, e chistionu mescamente de cussas chi abarrant in logus spèrdius, su giogu de sa bòcia (e duncas, su de andai a castiai is partidas su sabudu e su domìnigu a su campu, po su chi pertocat is tifosus, e su de andai a s'allenai e a giogai, po su chi pertocat is giogadoris e is allenadoris) benit a essi s'ùnica ocasioni (diaderus, s'ùnica) po si podi spreviai unu pagheddeddu, po no passai totu sa dì, totu sa cida (totu sa vida puru, mancai) sètzius a su bar a bufai birras e binu, o in pratza de cresia a imbutilliai su sobi (cumenti apu intèndiu narai una borta de unu tziu, innoi in Bidd'e Sorris. E sa cosa m'est praxia diaici meda ca mi dda arregodu ancora). 
Calincunu, invècias, pentzat (e cun custu dda serru puru po oi, e po custa cida, fadendi su contu ca su logu e su tempus chi tengu po scriu custu artìculu est giai giai bellu ca spaciau) chi in campu ndi depant cabai is giogadoris giòvuneddus de sa zona etotu, de sa bidda etotu; intzandus, fadendi diaici, nci iant a essi prus tifosus a sighiri sa scuadra; e si cumprendit ca chi unu giogadori nd'arribbat de sa bidda etotu, intzandus connoscit prus genti, e benit a essi prus facili ca sa genti potzat andai a su campu a fai su tifu po issu, prus de su chi iat a sucedi a fai giogai unu giogadori strangiu. Ca sa cosa iat a podi balli, eia, ma no ndi podeus fai una regula: poita, a sa fini, nci funt giogadoris chi nd'arribbant de atrus logus e chi arrannèscint a conchistai sa fiducia e fintzas s'amori de sa genti de sa bidda etotu innoi andant a giogai.



Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22

In questo articolo
Campionato:
Argomenti:
Stagione:
2025/2026
Tags:
Novas