Custu chi est arribendindi at a essi s'ùrtimu fini de cida chenza de partidas: de su trinta ant a torrai a partiri is giogus, ma scieus giai ca una pariga de scuadras no ant a curri me is campionaus
E duncas, sa primu nova bona (bona a su mancu po su chi mi pertocat, est craru) chi si potzu donai po oi, est ca, eia, 'tendei 'tendei, nci dda eus fata a si lassai a is pabas sa dì (e sa festa, po chini s'est potziu permiti de fai festa, a sa fini) de su cuindixi de su mesi de agustu, chi tzerriaus, a trassa de cumenti si narat in italianu etotu, sa dì de su mesuagustu: e no mi parrit nemmancu berus, incumentzu a si ddu narai, fadendi su contu ca timia meda, ma meda, s'istadi de su duamilla e bintises, ca in su beranu, e duncas me is mesis de abrili e de maju, mi parriat totu de no nci dda fai a arribbai, a aguantai fintzas a su mesi de cabudanni, e invècias, in dì de oi ammancant, 'tendei 'tendei (si ddu torru a narai, fadendi su contu ca custus fueddus mi funt sèmpiri praxius meda, e mi nd'arregodu, mi parrit totu cumenti chi fessit immoi etotu, de candu ddus naràt sa bon'anima de mamma mia, poita est da issa chi ddus apu intendius), feti undixi diis po serrai su de otu mesis de s'annu, chi benit a essi, a su mancu po mei, unu de is prus fadiosus, po su prus po sa basca chi fait (e a mei sa basca, apustis de unu pagheddeddu de tempus, mi pigat a conca, ca est cumenti a tenni sa callentura po diis e diis de sighiu. E difatis candu ndi torrat s'atonzu est cumenti chi mi torrit su sangui in cropus, chi pròpriu si ddu depu narai, e chi mi permiteis de manigiai custus fueddus); e si potzu narai, puru, ca pentzammu de nc'arribbai in cunditzionis prus mabas de cumenti, invècias, nci seu arribbau: e no si pozzu narai, peròu, ca su mesi de agustu siat stètiu una passillada; e duncas no si podit narai ca seu arrannèsciu a nci ddu cabai (cumenti si narat innoi in Bidd'e Sorris e cumenti naràt, torra, sa bon'anima de mamma mia. E m'eis a iscusai chi si dda torru a arremonai, ma a narai sa beridadi, mi praxit, e meda puru, custa cosa chi mi benit in conca mamma mia candu ndi pesu is artìculus scritus in sardu, in su sardu chi si fueddat, a su mancu, innoi in Bidd'e Sorris, e innoi in su Campidanu de Mesu) cumenti si cabat, cumenti si ingutit un arrogu de tzucuru (o de cosa bella, po manigiai is fueddus, po ndi pigai sa trassa de una tzia de mamma mia); e nc'est de narai, puru, immoi chi nci seus, ca cumenti s'apu narau ainnantis ammancant ancora undixi diis, e sa coa est maba (maba meda, si iat a podi narai diaici puru) de scroxai, e duncas, eia, una de is cosas peus chi ia a podi fai est cussa de pentzai ca is dannus po su chi pertocat su mesi de agustu siant bellus ca spaciaus, candu, invècias, iat a podi sucedi de totu, ancora, a su mancu po su chi pertocat custu mesi etotu; iat a podi sucedi de totu, intzandus, de bonu e de malu, e sa cosa ballit po dònnia dì de s'annu, e no feti po is diis chi nci funt de si scroxai in su mesi de agustu; ma chi pròpriu si ddu depu narai, in s'istadi est cumenti chi sa basca m'acallellit prus de su tanti chi mi sucedit, est craru, me is atras stagionis; est cumenti chi calicunu mi ndi furessit totus is energias de su cropus, e duncas, si cumprendit, chi mi sucedit calincuna cosa de mabi, de trotu, intzandus benit a essi prus fadiosu su de si ndi torrai a strantaxai; ma po immoi (e cumenti podeis biri a solus, seus arribbaus a su binti de su mesi; e custu bollit narai ca si nd'at a abarrai feti un antru tanti, e apustis s'eus agatai, eia, in mesu in mesu a su mesi de Cabudanni, e si domandu giai de mi iscusai meda po su giogu de fueddus chi mi nc'est bèssiu aforas, chentza giai giai de mi nd'acatai) depu feti torrai gràtzias a su Cielu de no essi in un aposentu de un uspidali, o ancora peus in cussus logus innoi nci ponint is macus, innoi nci stichint cussus chi bessint aforas de conca; ca po dda acabbai crocau in su letu de unu uspidali, gei ddu scieis e gei ddu eis a sciri mellus de mei puru, bastat pagu, nci bollit pagu meda: ponis a trotu unu pei, liscias o nd'arruis a terra e ti sciascias in milli (in centumilla, ancora mellus) arrogheddus; e su de ponni mabi is peis mi sucedit, mi capitat fatu fatu, e no sciu nemmancu cumenti apu fatu a no mi strupiai in totu custu tempus; e po su de bessiri aforas de conca, invècias, mi parrit de tenni totus is cartas bonas (chi mi permiteis de ddu narai diaici, e isperendi ca si cumprendat su chi seu circhendi de si narai), e mi parrit una fortuna manna meda, chi arrannèsciu ancora a fai su trabballu cosa mia (est a narai ca sa conca est aguantendi, mancai totus is cropus, is pinnigosus ca sa vida donat, a bortas, is pinnigosus ca sa vida si donat e mi donat, chistionu po mei po primu) e chi arrannesciu a mi ndi scabulli de totus cussas centumila tontesas, centumila fainas chi depeus atendi in sa vida de dònnia dì.
E duncas, no seu ancora bèssiu macu, o aforas de conca; no tengu daboris ne dannus mannus a su cropus e tengu su coru prenu, fintzas a cucuru, de isperas bonas; e duncas eia, ddu scieis cumenti dda pentzu, de su restu, nci iat a podi essi su tanti po ndi pesai una mesu festa puru. S'ùnicu problema est ca no tengiu su tempus, mancai, po fai festa, no po su chi pertocat sa dì de oi, a su mancu, fadendi su contu ca depu scriri is rigas de custu artìculu chi teneis asuta de is ogus, e fortzis fortzis est mellus (po totus, po mei e po bosatrus intzandus; ma po bosatrus mescamente) chi pentzu a su chi depu fai.
E duncas, eia, si naru totu custu po incumentzai, e po incumentzai, cumenti fatzu dònnia dònnia borta, dònnia dònnia cida, no nc'est nudda de mellus ca fai su contu de su tempus chi passat, de su tempus (mescamente is cidas e is mesis) chi seus arrannèscius a si ghetai, a si lassai a is pabas, a su mancu po su chi pertocat custu duamilla e bintises, e pentzendi, giai, a su tempus chi s'abarrat de si scroxai, e seu chistionendi, est craru, sèmpiri po su chi pertocat cust'annu.
E duncas tocat a sumportai e a tenni passièntzia po un'antra pariga de diis, e apustis, cumenti sucedit dònnia dònnia annu, cumenti ndi brintat su mesi de cabudanni, intzandus m'at a parri ca sa parti prus fadiosa (po mi torrai a apicai a su chi s'apu narau ainnantis) de s'annu at a essi a is pabas: ca cun custa basca benit a mabi a dromiri e mescamente a papai puru, e tocat a s'arrangiai cun is oràrius, mi benit de ddu narai diaici; est a narai ca tocat a si ndi scidai a su chitzi (a su mengianeddu chitzi, po ddu narai mellus puru, e ainnantis chi obrexiat, est a narai ainnantis chi ndi bessat aforas su sobi) po acudi a si pigai unu pagheddeddu de friscura, po su chi fait, e invècias po su chi pertocat is oras de sonnu, tocat a s'arrangiai in custu puru: po su chi mi pertocat mi seu crochendi, est a narai, mellus, ca seu andendi a mi crocai a tant'oras de su noti (a faciora de s'una e mesu, chi est una cosa chi, aintru de sa cida, e mescamente candu seu trabballendi po sa stagioni, e duncas, eia, candu nci funt de sighiri is campionaus, est una cosa chi no fatzu giai mai, chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai), e mancu mali ca in sa cantinedda chi tengiu in domu nc'est unu pagheddeddu de friscura (unu pagheddeddu in prus de su chi nc'est me is atrus duus aposentus de sa domu innoi bivu, a su mancu), e custu bollit narai ca tengiu sa possibbilidadi, cumenti si iat a podi narai (e cumenti seu narendi, de su restu) de mi pasiai una parighedda de oras (pariga a sa sarda, e si cumprendit) a su megama; ma si cumprendit puru ca no seu costumau a fai custus oràrius e, mescamente, a mi crocai diaici a tradu (e a dromiri feti cussas cuatru oras a su noti), ma custa cosa puru at a spaciai, deu creu, cumenti at a acabbai custu mesi, ca mi parrit giai longu cumenti chi fessit fatu cun centuotanta diis, e no cun trintunu.
E duncas, eia, custu po su chi pertocat su tempus chi passat; po su tempus chi est fadendi, e chistionu de su clima, po su prus, e po ndi furai sa trassa po cumenti si narat in italianu etotu, no nci funt novas de importu de si donai: est sighendi a fai basca, e at a sighiri diaici a su mancu fintzas a custu fini de cida chi est arribendindi, mancai puru is tialus de previsionis (e duncas, eia, seus chistionendi de is grandus dotoris chi sighint is fainas acapiadas a su tempus) siant incumentzendi a narai ca domìnigu iat a podi fintzas proi, ma fitzas a candu no ddu biu no nc'est su tanti po ddu crei.
E duncas, sèmpiri po is chistionis acapiadas a su tempus, s'apu giai narau, me is artìculus chi ndi funt bèssius aforas me in totus is cidas passadas, ca sa dì de su cuindixi de augustu, a su mancu in sa conca mia, benit a essi sa dì innoi su logu (ddi naru diaici, isperendi ca nesciunu tengiat calincuna cosa de murrungiai po su fueddu chi apu scerau de manigiai) incumentzat a si infriscai unu pagheddeddu (mancai, apustis, nci siant atras diis callentis, est a narai chi fait diis de basca manna puru in su mesi de cabudanni, ca no est ca feti poita nd'arribbat su mesuagustu e intzandus acabbant is dannus e is arroris acapiaus a sa basca de unu segundu a s'atru), e cut'annu puru (no nc'eis a crei) ma a su megama su cielu s'est prenu de nubis (a su mancu innoi in Bidd'e Sorris) e s'est intèndiu puru su sonu de calincunu tronu, po ddu narai diaici, mancai fessit atesu (diaici m'est partu, a su mancu).
Friscura, a narai sa beridadi, nd'eus tentu pagu, ma su de biri is nuis (ca parriat chi si depessit ponni a proi de unu segundu a s'atru) m'at prenu de isperas bonas, fintzas a cucuru, su coru (po ddu narai a trassa de poeta prus ca a trassa de giornalista); e chi pròpriu depeus narai sa beridadi, in custas ùrtimas diis, a su mancu a su merì, apustis chi scurigat e apustis chi ndi cabat su sobi, nd'arribbat puru unu bellu bentixeddu friscu, ca mabi no fait de seguru, antzis, s'agiudat (mellus: m'agiudat, chistionu po mei ca de bosatrus e de bosatras no ndi sciu nudda) a nc'arribbai a su mengianu de sa dì apustis chentza de s'allupai (chentza de si intendi allupaus, po ddu narai mellus puru).
E duncas, eia, po su chi pertocat is temperaduras, intzandus, no si potzu contai prus de su tanti chi apu fatu fintzas a immoi: sciu giai ca, de su chi megant a narai, sèmpiri, is grandus dotoris chi sighint su tempus, e ndi pesant is previsionis po su chi pertocat totu su mundu, ca s'istadi chi at a benni (e seu chistionendi de s'istadi de su duamilla e bintiseti, e ddu sciu ca fait efetu lègiu, ddi naru diaici, su de no essi ancora arrannèscius a ndi bessiri de custa istadi, ca seu giai pentzendi a cussa de s'annu chi at a benni...) at a essi ancora prus bascosa (est cussu chi si cumprendit, a su mancu, castiendi cumenti est movendusì, ddi naru diaici, cussa temporada manna meda chi seus costumaus a tzerriai El Nino, e de custa lega apu acutu a si ndi chistionai, mancai feti unu pagheddeddu, me in s'artìculu chi nd'est bèssiu aforas sa cida passada, chi no megu a mi sballiai), po no chistionai, in prus, de totus is dannus chi ndi iant a podi arribbai in s'ierru, cun strossas de acua chi iant a podi essi mannas meda, ma de custa cosa, fortzis (e si naru fortzis) est mellus chi ndi torraus a chistionai prus ainnantis, mancai de su mesi de donniassantu, isperendi ca su Cielu si fetzat arribbai sanus e in bona sorti fintzas a su de undixi mesis de s'annu.
E duncas, torrendi a nosu, si potzu feti narai ca is temperaduras funt sighendi a nci spundi, a nc'arribbai fintzas a trintacincu gradus (candu is cosas s'andant beni, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai), e no funt pagus de seguru, e mescamente su megama; e poberus totus cussus giogadoris, ddi naru diaici, ca pròpriu in custas diis funt torrendi a atacai cun is allenamentus po si cuncodrai po sa stagioni chi at a benni (ariseu, po nd'arremonai feti una, est tocau a is de s'Academia Sulcitana, ca apustis de essi bintu, in sa stagioni de su duamilla e binticincu – duamilla e bintises, su campionau de sa Primu Categoria, gràtzias a su duus a unu scutu a faci, ddi naru diaici, a is aversàrius de sa Gioventù Sarroch, in s'ùrtima partida de s'annu, fadendi su contu ca is duas scuadras, chi si ddu arregodais, e chi no si ddu arregodais deu seu innoi pròpriu po fai custu trabballu puru, iant serrau su campionau a su primu postu de sa lista, impari, est a narai, duncas, cun su pròpriu tanti de puntus in buciaca, immoi funt circhendi de si cuncodrai, mellus chi podint, si cumprendit, po giogai po sa primu borta in sa storia cosa insoru, ma tocat a narai ca est una scuadra chi est stètia pesada de pagu annus, in su torneu de sa Promotzioni, e si cumprendit beni, tra is atras cosas, totu s'afròddiu chi podint tenni in su coru) e duncas, eia, nci funt giai is primus scuadras chi funt gioghendi is primus partidas de allenamentu (chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai, po cussu ca in italianu iat a depi torrai cumenti a "partite amichevoli"); e pròpriu in custas ùrtimas oras est tocau pròpriu a is de su Muristeni, ca funt trabballendi, impari a Marcellu Angheleddu, chi at a essi s'allenadori cosa insoru puru po custa stagioni, po si cuncodrai po su mellus chi podint po curri (a forti, po su chi at a essi possibbili) po su campionau de sa Sèrie D de su duamilla e bintises - duamilla e bintiseti; e eus a biri (no bieus s'ora, po ddu narai mancai diaici puru) cumenti ant a andai is cosas, fadendi su contu ca s'annu pasau, est a narai, in sa stagioni passada (chi fiat cussa, mi parrit bastanti craru, de su duamilla e binticincu – duamilla e bintises; ma unu giornalista iat a depi essi pretzisu, po su chi fait, po su chi ddi benit a beni, chi bollit fai beni su trabballu cosa sua; a su mancu, custu apu imparau, de su capu cosa mia, po incumentzai, e de totus is atrus collegas, in custus cuindixi annus chi seu sighendi custa faina po is amigus de su Diàriu Sportivu) is muristanesus funt arrannèscius a ndi cassai su de tres postus in sa lista, chi benit a essi una positzioni bona e toga meda, e gei si cumprendit; e immoi ca tenint unu presidenti nou, e duncas immoi ca podint bisai ancora prus a forti de su chi ant fatu me is atrus annus, in totus custus ùrtimus annus, megu a narai, eus a biri cumenti s'ant a cumportai; e ant a tenni totus is ogus apitzus, a su mancu, po su chi pertocat is tifosus sardus, e mescamente is tifosus chi nci funt innoi in su Campidanu de Mesu; e torrendi a nosu, e a sa basca manna chi est fadendi e a is allenamentus chi funt torrendi a incumentzai (is scuadras chi currint in su campionau de sa Sèrie D funt sèmpiri is primas a torrai a partiri cun is allenamentus, poita funt cussas chi torrant a incumentzai cun is campionaus ainanntis de totus is atrus), si potzu contai (fia contendusì, chi depu manigiai su verbu in gràtzia de Deus, cun su tempus prus giustu, diaici fadeus puru unu pagheddeddu de grammatica, ca mabi no s'at a fai de seguru) ca pròpriu s'atra dì is muristanesus nd'ant pesau una partida de allenamentu cun is piciocus de sa Scuadra Primavera de su Casteddu (dda tzerriu diaici, furendindi sa trassa de cumenti si narat in italianu etotu, ma megu a chistionai, e deu creu ca siat bastanti craru, de sa scuadra de is piciocheddus de su Casteddu, e duncas sa scuadra pesada feti cun cussus giogadoris chi no tenint prus de binti annus e duncas, eia, mi parrit bastanti craru, cun is giogadoris chi tenint prus pagu de binti annus, ma chi ndi funt bèssius de s'edadi po giogai cun sa scuadra de sa Juniores, chi invècias pertocat is giogadoris chi no tenint prus de dexiotu annus de edadi); e duncas, eia, fia narendusì (e immoi nc'arrannèsciu puru a s'acabbai de si contai sa cosa, chi no mi benit in conca un antru strollichimini de nci stichiri in mesu, e megu a brullai, e gei si cumprendit, berus est?) ca sa partida est durada calincuna cosa cumenti a cincu minudus feti, poita sa piciochedda chi fia sighendi sa partida cumenti a arbitru s'est intendia mabi (podeus crei beni ca si siat intendia mabi po crupa de sa basca manna chi ddoi fiat a su campu), e duncas s'est dèpia frimmai (ma podeus narai puru ca immoi stait beni, chi est sa cosa de importu prus mannu); e duncas, torrendi a nosu (po serrai custa lega), ispereus feti ca su tempus potzat sighiri a si infriscai, pròpriu cumenti est fadendi in custas ùrtimas diis.
E de su restu, nc'at a essi de tenni unu pagheddeddu de passièntzia a su mancu fintzas a custu fini de cida, e apustis (mancai s'apa a fai sciri calincuna cosa de prus seguru, apitzus de su tempus chi at a fai, in s'artìculu chi nd'at a bessiri aforas giòbia chi at a benni, chi Deus at a bolli custu beni po mei puru, e chi tra is atras cosas at a essi s'ùrtimu giòbia po custu mesi puru), mancai, eus a podi arrespirai unu pagheddeddu, cumenti si narat candu acabbat sa basca e is temperaduras incumentzant a s'abasciai, mancai feti de unu pagheddeddu, est a nai, mancai feti de una parighedda de gradus.
E duncas, apustis de s'essi fatu sa conca a acua (cumenti si megat sa bon'anima de mamma mia candu, mancai, acabbat de ciaciarrai cun un'amiga apustis de oras e oras), deu creu ca sa cosa mellus ca si podit fai est cussa de si incarai (ddi naru diaici e sceru custu fueddu, isperendi ca nesciunu de bosatrus tengiat calincuna cosa de murrungiai, e megu a brullai, gei s'at a cumprendi) in su mundu de is giogadoris diletantis sardus, po ndi piscai is novas chi potzant essi de importu po s'artìculu de custa cida.
In s'interis ca su mercau de is giogadoris sighit a regalai ispantus mannus, cun totus is scuadras chi funt trabballendi po circai de cuncodrai is rosas in sa manera mellus chi podint po su campionau chi at a incumentzai tra una pariga de cidas feti, scieus giai ca nci funt assòtzius ca no ant a curri po sa stagioni de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti, e de su restu is assòtzius sportivus, deu creu ca si potzat narai custu puru, funt a trassa de is cristianus: nascint e morint; e in mesu, nci funt partidas bintas (cumenti in sa vida cosa nosta etotu), diis de prexu e de lagrimas, partidas pèrdias e partidas chi mancai si serrant cun su resultau in paridadi.
E po su chi pertocat s'artìculu de oi, s'artìculu de custa cida, deu creu ca si potzat andai a cumprendi cali funt is motivus chi portant un assòtziu a sparessi de su mundu de su càlciu: ita sucedit, poita sucedit e cumenti si iant a podi arrangiai custus dannus. E duncas, una de is cosas de importu prus mannu po cumprendi cumenti andant is fainas, cumenti funt andadas is fainas, chi chistionaus (cumenti seus fadendi) de cussas scuadras chi sparessint de su mundu de sa bòcia sarda, est cussa de andai a ligi, mancai, is rigas e is fueddus chi ndi bogant aforas is presidentis de is assòtzius candu domandant agiudu, o candu depint avisai is tifosus cosa insoru ca su gioghiteddu s'est arroggau (ddi naru diaici, isperendi ca si cumprendat su chi tengu in conca e su chi seu circhendi di si contai): de is fueddus chi manigiant, de is sentidus chi nci ponint aintru de is comunicaus chi ndi faint bessiri aforas (e chi mandant pruschetotu a is giornalistas) si podit cumprendi cali funt is umoris de is dirigentis, de is presidentis chi, mancai, depint lassai sa barca in s'interis chi est afundendi in mari, chi mi permiteis de cuncodrai sa cosa diaici, pesendindi custa metafora.
E duncas, unu de is primus assòtzius chi at artziau sa bandieredda bianca (ddi naru diaici, furendindi sa trassa de cumenti si narat in italianu etotu, candu mancai as spaciau is fortzas e sa gana po cumbati, po batallai, e intzandus naras basta!, chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai) est stètiu su Fc Alghero (una de is tres-cuatru scuadras de bocias chi nci funt, chi nd'ant pesau in sa citadi de s'Alighera), ca at fatu sciri a totus, a partiri de is tifosus cosa insoru e fintzas a arribbai a is mammas e a is babbus de is piciocheddus chi fiant iscritus, ddi naru diacdi, a sa scola de càlciu de s'assòtziu, ca po sa stagioni duamilla e bintises – duamilla e bintiseti no ant a podi curri me is campionaus pesaus de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu. E a parri miu, su chi ant fatu (e megu a chistionai de su narai a totus ca s'assòtziu tenit strobbus, e problemas mannus meda, e duncas ca no podit sighiri a bivi, cumenti si iat a podi narai, torra, po unu cristianu) est stètiu bonu meda, ca in custa vida estus a depi imparai a chistionai, cun is atrus, in manera crara e tunda, po manigiai unu dìciu chi nd'arribbat deretu deretu de sa lingua italiana (ma chi sonat beni, mancai, furriau in sardu puru).
E duncas, eia, is de sa Fc Alghero no si funt pèrdius aintru de una tassa de acua (cumenti si iat a podi narai) e funt stètius bonus a scerai is fueddus mellus chi ant potziu: is de s'assòtziu (e megaus a chistionai de totus is dirigentis e fintzas a arribbai, mi parrit bastanti craru, a su presidenti) ant provau a mantenni in peis su progetu, e nc'ant provau fintzas a is ùrtimus segundus chi ant tentu, ma a sa fini si funt depius arrendi, chi est una cosa, sèmpiri a parri miu, chi estus a depi imparai a fai in custa vida, candu bieus mescamente ca no nc'est prus su tanti po sighiri a andai ainnantis cun unu trabballu, cun una faina. Is de s'assòtziu, duncas, ant provau, in totu i modus, in totus is maneras, a circai calincuna persona chi podessit donai una manu de agiudu, ma a sa fini is dirigentis si ndi funt acataus (e funt stètius santzerus, tocat a ddu narai) ca no nci fiat prus su tanti po sighiri a curri, e si funt dèpius arrendi, cumenti sucedit fatu fatu in sa vida chi si tocat a bivi.
E duncas, po is de s'FC Alghero no nci fiant prus is cunditzionis, ddi naru diaici, chi serbint po ndi pesai unu trabballu bonu, e custa chistioni pertocat siat is piciocheddus, e duncas is giogadoris, chi a sa fini funt cussus chi ndi cabant in campu e trabballant aintru a sa cida po is allenamentus, e siat is famìllias de is giogadoris etotu, e chistionaus mescamente de is prus piticheddus, ca a sa fini funt cussus chi ponint su dinai, de buciaca, chi serbit po pagai is spesas po mandai is fillus cosa insoru a sa scola de bòcia, chi benit a essi, a contus fatus (e a fai is contus nci poneus pagu meda), una de is atividadis de importu prus mannu chi unu piciocu podit sighiri, e duncas, eia, si nd'estus a depi arregodai sèmpiri, duncas, ca su giogu de sa bòcia (partendi pròpriu de is scolas de càlciu) tenit un importu mannu meda aintru de is biddas; e mescamente chistionu de is biddas prus piticheddas chi nci funt spratas in s'isula stimmada cosa nosta, ca si sciit, me is biddas piticas no nc'est mai nudda de togu de fai; ma gràtzias a su Cielu su giogu de su càlciu benit a essi una manera tra is prus bonas e is prus sanas chi nci funt, in dì de oi, po fai unu pagheddeddu de atividadi sportiva, e duncas, eia, est un agiudu mannu, mannu meda po su chi pertocat sa saludi de su cropus e de sa conca puru; ca gràtzias a su giogu de sa bòcia unu piciocheddu podit cresci puru po su chi pertocat sa stima (s'autostima, si iat a podi narai diaici, furendindi su fueddu e sa trassa de cumenti si narat in italianu etotu) chi tenit apitzus de issu etotu; e duncas, gràtzias a su càlciu unu piciocheddu imparat a giogai, e imparat a abarrai impari a is atrus, imparat a binci e a perdi, imparat su rispetu po is aversàrius, po incumentzai, e su rispetu po is cumpangius de scuadra puru.
Ma torraus a nosu e duncas, eia, a sa chistioni acapiada a is de s'FC Alghero: tra is cosas, tra is motivus chi ant portau is dirigentis a studai is atividadis de is scuadras de s'assòtziu (partendi, duncas, pròpriu de sa Primu Scuadra, chi est cussa de importu prus mannu, innoi giogant is giogadoris mannus de edadi, chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai, e chi currit me is campionaus pesaus de is de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu e de is de sa Lega Natzionali de is Diletantis) nc'est cussa de no tenni unu campu innoi giogai is partidas e innoi ndi pesai is allenamentus; is de s'FC Alghero intzandus, beneus a sciri custu gràtzias a su comunicau chi nd'ant bogau aforas is dirigentis, no tenint una domu, dda tzerriu diaici, est a narai unu logu innoi ndi pesai is atividadis; a narai sa beridadi, no tenint unu campu fissu, ma depint abarrai totu gira-gira, e cambia-cambia, si iat a podi narai: e duncas, eia, una dì mancai si podint allenai in unu campu, e sa dì avatu in un antru campu ancora, e si cumprendit beni ca custa no benit a essi una cosa bona, mescamente po is piciocheddus, e mescamente po is famìllias de is piciocheddus (ca a sa fini, cumenti si fia contendi in s'artìculu chi nd'est bèssiu sa cida passada, tocat e spetat a is babbus e a is mammas a acumpangiai is fillus a is allenamentus, cun totu su chi custu cumportat, e si cumprendit bastanti beni, berus est?), ca depint fai is sacrìficius prus mannus, no si ddu estus a depi scaresci mai, po su beni e sa saludi de is fillus etotu.
E duncas, eia, is atividadis de is de s'FC Alghero ant a sighiri in atras maneras, me is arrastus chi s'assòtziu nd'at pesau (ddi naru diaici) in totus custus ùrtimus annus. E duncas, su presidenti est cussu chi nci ponit sa faci, siat candu is cosas andant beni e siat candu is cosas andant mabi (e nci iat a mancai atru puru, e si cumprendit; e estus a depi fai su contu, dònnia dònnia dì, ca is cosas si iant a podi andai beni meda, beni a totu coddu, po ddu narai a sa manera sorresa, o mancai, is cosas iant a podi benni a essi un arrori mannu meda, mannu cumenti una cresia), e Andrea Alessandrini, chi est, pròpriu, su presidenti de is de s'FC Alghero, at scoviau a totus is giornalistas, e duncas, a totus is personas, e no funt pagus, chi tenint in su coru sa scuadra cosa sua (e megaus a chistionai, ellus, de is tifosus) at contau a totus ca issu, impari a is dirigentis, ant trabballau a trassa de macus fintzas a s'ùrtimu segundu chi ant tentu a dispositzioni po circai de sarvai sa stagioni, est a narai po circai de arrannèsci a iscriri totus is scuadras a is campionaus; ant provau a circai dirigentis e fortzas novas (chi est una de cussas cosa chi intendeus fatu fatu in s'istadi: candu un assòtziu, e is dirigentis chi ddu apoderant in peis, ddi naru diaici, acabbant is energias, e mancai puru, su dinai chi nci podint ponni in su progetu, intzandus tzerriant agitoriu, ddi naraus diaici, cumenti sucedit a is cristianus, de su restu, candu annadant in acua lègias e no bonas) chi podessint donai una manu de agiudu po sighiri s'aventura chi pertocat is de su FC Alghero; e su trabballu chi ant fatu est stètiu mannu meda: ant provau a circai personas chi tenessint sa gana, e su coru mannu, e su tempus (eia, po sighiri un assòtziu de bòcia, cun totu su chi custu pertocat serbit tempus, e meda puru; serbit una biga manna de tempus, si iat a podi narai diaici, a trassa de cumenti si narat in Bidd'e Sorris) de dedicai a su progetu, e is famìllias de is dirigentis, is amigus, totus is personas, nareus diaici, chi sighint is fainas de sa scuadra, sciint beni totu su chi is dirigentis ant provau a fai, impari a su presidenti etotu, po circai de sarvai sa situatzioni, ddi naru diaici.
E a sa fini, at sighiu a si contai Andrea Alessandrini, is cunditzionis chi festus circhendi, chi si serbiant po sighiri cun su trabballu cosa nosta, no funt arribbadas, chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai: medas cosas dipendiant de is dirigentis e de su presidenti etotu, ma medas atras cosas, ddi naru diaici, dipendiant de atras personas, ma a sa fini, si iat a podi narai custu puru, Andrea Alessandrini est stètiu unu sennori, est a narai chi s'est cumportau cumenti unu sennori, poita s'est acutu a narai ca no boliat fai nominis e sanguanus de totus is personas chi, mancai, no ant agiudau s'assòtziu a abarrai in vida; e nc'est de narai puru, immoi chi nci seus, ca Alessandrini s'est cumportau in manera futa meda, poita s'arriscu prus mannu est cussu, mancai, de manigiai fueddus grais e lègius, ca candu unu si fait pigai de su febi, o de sa tristura, intzandus arribbat fintzas a perdi sa conca, e manigiat fueddus chi, mancai, iat a essi mellus a no fai nemmancu bessiri de sa buca, chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai, e chi arrannèsceis a mi sighiri. Una cosa peròu si podit narai: de cuatru annus is de sa FC Alghero no tenint unu campu de giogu innoi curri po is partidas de su domìnigu, po is partidas de su campionau, e mescamente, no tenint unu campu de giogu (una domu, si iat a podi narai diaici) innoi ndi pesai is allenamentus, e sa chistioni pertocat siat is de sa iscola de càlciu (e duncas, eia, is pipieddus e is piciocheddus prus piticheddus de edadi) e siat is giogadoris prus mannus, chi faint parti de sa rosa de sa Primu Scuadra. E su de no podi tenni una domu, unu campu innoi ndi pesai totus is fainas a sa fini est una cosa ca, cun su tempus, iat a podi benni a essi grai meda de sumportai, e si cumprendit beni custu puru.
Ma custa no est s'ùnica cosa trota chi at portau s'assòtziu a decidi de mantenni totu frimu, po su chi pertocat is campionaus, a su mancu, po un annu: e custa est una decìsioni chi, mancai, is tifosus no funt arrannèscius a cumprendi beni, poita est arribbada candu ammancant feti una partida de cidas po torrai a partiri cun is giogus; e is de s'assòtziu ant fatu, diaderus, totu su chi fiat possibbili a fai po circai de aderetzai is cosas, ma no ant tentu bona sorti. E duncas, eia, is de s'FC Alghero ant prefèrriu ndi sciusciai is giogus (o po ddu narai mellus puru: ant prèferriu a ndi bessiri aforas de is giogus, invècias ca, mancai, fai is cosas po s'ammarolla, cumenti si iat a podi narai).
E de su restu, is de su FC Alghero no ant mai fatu is cosas a metadi: una cosa (e custa benit a essi una letzioni de importu mannu meda, e chi podit balli, duncas, puru po is fainas chi pertocant sa vida cosa nosta etotu) o si fait beni, o no si fait po nudda.
E duncas, tra cussus chi a sa fini funt abarraus a buca asciuta, ddi naraus diaici, agataus, po incumentzai, Adrianu Serra, chi fiat sa persona ca is de s'assòtziu iant scerau po guidai sa scuadra, e seus chistiondi duncas de sa persona chi depiat pigai in manu is crais de sa truma de giogadoris, e duncas, eia, in unu fueddu, seus chistionendu, est craru, de s'allenadori, chi fiat giai trabballendi po cuncodrai sa stagioni de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti, cun totu cussu chi custa cosa cumportas: a un allenadori ddi serbit tempus, passièntzia e passioni, e su trabballu chi tocat a ndi pesai no benit a essi pagu; e duncas Serra iat pigau s'acòrdiu cun is de sa FC Alghero ma a sa fini s'est agatau a pei, est a narai, chentza scuadra, e si cumprendit ca po un allenadori custa cosa benit a essi unu dannu, e sa pròpriu cosa si podit narai po totus is giogadoris puru, chi mancai iant scerau de andai a giogai impari a sa scuadra de s'Alighera, ma chi si funt agataus chentza de nudda, e si cumprendit, custa no benit a essi una cosa spassiosa, mescamente po unu giogadori, ca si cumprendit, bivit po sa passioni chi tenit po su giogu de su càlciu e giai giai bivit po ndi cabai in campu su domìnigu.
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22
