Salta al contenuto principale
foto random novas fabio

Su mesi de agustu at a incumentzai cun un'antra undada de basca; in s'interis su mercau est sèmpiri obertu e is giogadoris sighint a si spassiai me is torneus stadialis

E duncas, nci seus po custa cida puru, chi est sa nova de importu prus mannu de totus is atras (e megu a brullai, si cumprendit beni, deu creu), ma a sa fini, seu incumintzendi a pentzai ca in custa vida iast a depi fai is contus (megu a narai: totus is contus) cumenti chi is cosas iant a podi acabbai de unu segundu a s'atru, e pròpriu po custu si naru, ca, eia, mi intendu su coru prenu de prexu po essi ancora innoi, a ndi pesai su trabballu cosa mia, e innoi po sighiri totus is fainas chi mi pertocant; ca de su restu, ddu scieis (ddu eis a sciri mellus de mei puru, po ddu narai in gràtzia de Deus) ca sa vida est unu giogu, e oi ses prexau cumenti una Pasca, mancai, e cras ses tudau de dannus e de arroris fintzas a sa punta de is pilus de sa conca (cumenti si narat, e cumenti seu narendi, de su restu). 

E duncas, eia, megu a si narai totu custu, po incumentzai, poita una pariga de cidas fait innoi in  Bidd'e Sorris (chi est su logu innoi seu stètiu nàsciu e pàsciu e pesau, cumenti s'apu contau atras bortas puru, in custus artìculus etotu) est mortu unu piciocu, chi teniat feti cincuantunu annus(feti ses in prus de is chi tengu deu in dì de oi), e est mortu po crupa de unu spitziu (de su mussiu, chi si sonat mellus mancai diaici) de una cadranca; e no parrit berus ca in su duamilla e bintises, cun totus is cosas chi scieus, cun totus is curas chi eus scrobertu in totu custus ùrtimus centu – centu cincuanta annus, nci siant ancora personas chi si morint diaici, in maba manera. E comentecasiat, est pròpriu su chi est sucèdiu: unu piciocu de feti cincuantun annus, unu grandu traballadori, ca de una dì a s'atra s'est agatau cun sa callentura arta meda, ma at sighiu a fai cumenti chi no tenessit nudda (eus a imparai mai sa letzioni chi narat ca cun sa saludi no si brullat?), est a narai ca s'est pigau calincuna pastìglia, eia, de cussas chi seus costumaus a pigai candu stadeus pagu pagu mabi, e at sighiu a abertai de si intendi mellus, ca tanti teniat feti sa callentura. Ma sa callentura, me is diis apustis, no ddi est cabada, antzis, at sighiu a essi sèmpiri prus arta; e duncas, candu si nd'est acatau ca stadiat mabi meda, e candu si nd'est acatau ca sa cura chi fia fadendu (de conca sua, tocat a ddu narai) no ddu fiat agiudendi po nudda, intzandus at tzerriau agitoriu, est a narai ca at tzerriau is de s'ambulanza (cussus chi tzerriaus, a trassa de cumenti si narat in italianu etotu, volontarius; chi funt personas chi donant una manu de agiudu a is atrus, e mescamente a cussus chi staint mabi, chentza de pretendiri su dinai, ma feti po s'amori, e sa passioni, chi tenint in su coru. Chi est una cosa, custa, chi si nd'arregodat su sentidu chi acumpangiat in campu is giogadoris diletantis etotu, chi arrannèsceis a mi sighiri in custa chistioni chi ndi seu boghendi aforas), ma candu is dotoris funt arribbaus po ddu pigai e po nci ddu portai concas a s'uspidali, si ndi funt acataus acoitu, e allestru puru, ca sa situatzioni no fiat bona (ddi naru diaici...), mancu po nudda; e dunca, eia, custu poberu piciocu est mortu una pariga de oras apustis chi est arribbau a s'uspidali. 

E custu, si ddu torru a arrapiti, si ddu seu contendu feti (e si ddu torru a narai: feti!) po si fai a cumprendi de cantu podit essi tonta, e maba de amasedai (cumenti si iat a podi narai, e cumenti seu narendu, de su restu) sa vida in custu mundu. 

Ma giai ddu scieus, bastanti beni puru, a su mancu deu creu de podi narai diaici, cumenti andant is cosas asuta de custu cielu. E manigiu custus fueddus po giogai, mancai feti po unu pagheddu, a fai su poeta puru e no feti su giornalista sportivu, cumenti invècias mi iat a tocai a fai. 
Ma de su restu, e chi eis tentu s'ocasioni, est a narai sa possibilidadi de ligi mancai feti unu de is artìculus chi ndi bogu aforas, chi ndi pesu dònnia, dònnia cida po is Novas de is amigus de su Diàriu Sportivu, intzandus scieis cumenti mi pigat; est a narai, ca scieis beni ca mi praxit, e mi praxit fintzas a m'amachiai, a mi strollicai unu pagheddeddu cun bosatrus (e cun bosatras puru, e nci iat a ammancai atru puru), ainnantis de si nci fuiai me is chistionis chi pertocant su mundu de is giogadoris diletantis sardus, de is allenadoris e duncas, eia, de is assòtzius de bòcia de is diletantis chi nci funt, spratus in longu e in largu (cumenti si iat a podi narai, a trassa de cumenti si narat in italianu etotu), in s'isula bella e stimmada cosa nosta. 
E fatzu custu giogu de mi strollicai cun bosatrus siat po no m'arrosci prus de su tanti chi serbit, ca su de chistionai, sèmpiri e feti de bòcias, de resultaus, de partidas e, immoi in s'istadi, de su mercau de is giogadoris e de is allenadoris, iat a podi pigai a conca (a dabori de conca, po ddu narai mellus puru); e chi abarru innoi a mi strollicai cun bosatrus no est po si ndi furai su tempus chi mancai nemmancu teneis, ma ddu fatzu, antzis, po circai de ndi cassai s'atentzioni, puru, de totus cussas personas (e pentzu mescamente a is femineddas) chi, mancai, no funt acapiadas a strintu cun is fainas, cun is istorias chi pertocant su mundu de sa bòcia e de is campionaus pesaus de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu e de sa Lega Natzionali de is Diletantis. E si naru totu custu po circai de si cumprendi mellus a pari. 

E duncas, torrendi a nosu, apu incumentzau custu artìculu in custa manera giai giai (custa est sa ispera cosa mia, a su mancu) po torrai gràtzias a su Cielu, ca po custa cida puru mi intendu beni, est a narai ca tengu apetitu bonu (mancai sa basca chi est fadendi) e no tengu daboris tropu mannus (mancai tenga unu genugu unu pagheddeddu mabi cumbinau, ma gei m'at a passai, mi megu a solu a solu). 
E duncas, mi parrit bastanti craru, isperu, cun totu su coru cosa mia (cun totu sa passioni chi tengu in su coru cosa mia, chi si praxit mancai de prus diaici po cumenti sonat), ca sa pròpriu cosa potzat balli po bosatrus, ca custus artìculus ddus ligeis. 

E duncas? Ita seis cumbinendi? Seis giai in logu de mari, o de monagna, po si fai is vacantzas, o seis ancora arrèscius cun su trabballu? 

Po su chi si pertocat, torrendi a nosu, seus arribbaus, 'tendei 'tendei (cumenti si megàt sa bon'anima de mamma mia, e chi pròpriu si depu narai sa beridadi, mi fait prexei, e meda puru, custa cosa ca mi benit de dda arremonai fatu fatu, mescamente candu scriu, candu ndi pesu is artìculus de su giòbia, chi benint a essi is artìculus scritus in sardu chi ndi bessint aforas po is Novas, mi parrit bastanti craru. E duncas, eia, mi fait prexei su de tenni mamma mia, e mescamente is cosas chi mi naràt, sèmpiri prantadas in conca; e mi parrit chi siat innoi a su costau cosa mia, in s'interis chi scriu; e tzerriu totu custu, mi praxit a pentzai diaici, a su mancu, cumenti chi fessit una de is maghias prus mannas chi mi nd'arribbant de su trabballu chi fatzu. E no est pagu de seguru), a is ùrtimus diis po su chi pertocat su mesi de treulas puru, chi est su de seti de s'annu; e fadendi su contu ca custu artìculu nd'at a bessiri aforas su trinta, ant a mancai, eia, feti binticuatru oras (e ita boleis chi siant! Mi megu a solu a solu) po ndi fai brintai su mesi de agustu. 
E po su chi mi pertocat, fadendi su contu ca megamu a timi custa istadi giai de su mesi de martzu e giai de su mesi de abrili puru, mi parrit ca nci siat su tanti po ndi pesai una festa, mancai pitica, fadendi su contu ca s'istandi nd'est brintada unu mesi e mesu fait (prus o mancu) e ancora, a su mancu po immoi, no mi seu scallau de sa basca. 
Non ancora, a su mancu, e immoi eus a biri ita totu at a sucedi me is diis, me is cidas chi ant a benni. 
Po incumentzai, duncas, e po serrai sa lega apitzus de su tempus chi passat, de su tempus chi megat a passai (e chi est sa manera, ddi naru diaici, chi apu scerau, giai de unu bellu arrogheddu de tempus, chi pròpriu si depu narai sa beridadi, po incumentzai, po atacai cun is artìculus in sardu, e ddu eis a sciri beni, chi eis lìgiu a su mancu unu de is artìculus chi ndi funt bessius aforas in custu ùrtimu annu e mesu), si potzu narai ca seu bastanti prexau, cumenti si fia narendu, de nc'essi lòmpiu fintzas a custu puntu de sa istoria (de sa istoria cosa mia chi est sa vida chi mi seu bivendi) e immoi no m'abarrat atru de fai, cumenti a dònnia annu, de abertai chi nd'arribbit sa festa po sa metadi de su mesi de agustu (sa festa po su "mesuagustu", duncas, cumenti dda tzerriaus, cumenti seus costumaus a dda tzerriai innoi in Bidd'e Sorris, e sa cosa deu creu chi potzat balli po totus is biddas chi ddoi funt a giru a giru puru, in su campidanu de mesu), chi est sa dì innoi, a su mancu, custu est su giogu chi fatzu (chi fatzu in sa conca mia, po incumentzai), mi parrit ca su logu, su tempus (po ddu narai mellus puru), incumentzat a s'infriscai, chi est una de is cosas chi bisaus de prus, arribbaus a custu puntu de s'istadi. 

E apustis de essi fatu su contu de su tempus chi est passau, est a narai, mellus puru, de su tempus (de is diis, is cidas e is mesis chi seus arrannèscius a si lassai a is pabas), andaus a castiai, a fai su contu (chi mi permiteis de manigiai custus fueddus) de su tempus chi est fadendi e duncas, mescamente, de is temperaduras chi si tocat a sumportai. E duncas, eia, si iat a podi atacai cun custa lega cun una botada: s'istadi est sa stagioni innoi fait basca, prus basca de su chi sucedit in s'atonzu e in su beranu (po no chistionai de s'ierru, mi parrit bastanti craru), e a sa cosa tocat a nc'aciungi, puru, ca sa Sardìnnia abarrat prus acanta a s'Africa ca no a su restu de s'Europa (iat a depi essi una de is cosas chi estus a depi tenni sèmpiri prantadas in conca, e no feti po su chi pertocat sa temperadura, chi pròpriu si depu narai cumenti dda pentzu...), cun totu su chi custu pertocat po su clima, ddi naru diaici, furendindi sa trassa (e duncas su fueddu) de cumenti si narat in italianu etotu (diaici nd'aprofitaus po fai unu pagheddeddu de grammatica, ca mabi no s'at a fai de seguru). 
E duncas, eia, si seus lassaus a is pabas, tra is atras cosas, sa segunda undada (manigiu custu fueddu po sighiri su consillu chi mi donat su fueddariu) de aria callenti chi nd'est arribbada in pitzus de sa Sardìnnia (cumenti megamu a si contai in s'artìculu chi nd'est bèssiu aforas pròpriu sa cida passada), e no est stètia una cosa pròpriu facili de sumportai, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai; ma sa cosa de importu prus manna est stètia cussa de assachitai, de tenni passièntzia, e de abertai chi ndi torressit unu pagheddeddu de friscura, ca su de nd'essi cabaus de corantacincu – corantases gradus, torra a trintacincu gradus (chi no calincuna cosa prus pagu puru), m'est partu una grandu, grandu bìncida (po ddu narai diaici). 
E chi pròpriu si depu narai sa beridadi, seu giai de una pariga de annus chi mi megu (siat a solu a solu, e siat candu ndi chistionu cun is amigus mius) ca, po su chi pertocat su benidori, e duncas po su chi pertocat totus is annus chi ant a benni (e sèmpiri chi Deus m'at a donai sa possibbilidadi de abarrai in custu mundu), iat a podi fai diaici basca ca estus a podi prangi (chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai) a pentzai a is tempus passaus, candu is istadis no fiant diaici lègias, est a narai, diaici callentis, e si nd'eus a arregodai de candu in Sardìnnia is temperaduras lompiant, feti, a trintacincu – trintases gradus, e custu de su restu no sucedit dònnia dì; eia, s'estus a podi arregodai de cussus tempus passaus cumenti "is istadis candu fadiat ancora friscu, candu fadiat ancora a nc'abarrai", ca immoi, cumenti narant in bidda (cumenti apu sèmpiri intèndiu narai de sa genti de Bidd'e Sorris, a su mancu), "no fait prus a nc'abarrai po crupa de sa basca". 

E a bortas, candu nci pentzu, mi benit totu de narai ca candu fadiat "feti" trintacincu – trintases gradus (e naru feti po modu de narai, si cumprendit, ca trintases gradus po su chi pertocat sa temperadura andant sumportaus, e no benit a essi de seguru una passillada in logu de montagna, chi mi permiteis de giogai unu paghededdu cun is fueddus e cun is sentidus de is fueddus) sesu stètius unu pagheddeddu malus a sumportai, malus a tenni passièntzia; est a narai, duncas, ca no seus arrannèscius a abarrai chietus, e ita eus fatu? Nd'eus prenu su logu (est a narai, is aposentus) de cussas machineddas chi serbint po infriscai s'aria (cussus ca, furendindi sa trassa de s'italianu etotu, a bortas tzerriaus conditzionadoris de s'aria, currendi s'arriscu de fueddai in cussu chi tzerriaus "sardu procededdu", chi benit a essi un ammisturu, lègiu meda e grai de intendi, de italianu e de sardu), e immoi no ndi podeus fai prus de mancu, cumenti mi parrit bastanti craru (ca candu s'omini s'acostumat a fai una cosa, inzandus benit a mabi, benit a mabi meda ma meda, a si dda scaresci e a torrai a fai is cosas chentza de nudda, chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si contai). 

Deu, po su chi mi pertocat, no tengu is tialus de machineddas chi infriscant s'aria, e potzu feti narai ca seu ancora biu (megu a brullai, ma nemmancu diaici meda) feti poita tengu sa possibbilidadi, sa fortuna manna (dda tzerriu diaici) de mi podi atanai (ita narais ca mi praxit custu fueddu? Nemmancu mi ddu arregodammu, chi pròpriu si depu narai sa beridadi, ma m'est abarrau prantau in conca apustis chi mi ddu at arremonau unu tziu chi atobiu fatu fatu innoi acanta de domu etotu) aintru de sa cantina chi tengu, in bàsciu de sa domitedda innoi bivu; e chentza de sa cantina, eia, fortzis no nci dda ia apa a essi fata nemmancu cun totu sa passièntzia de custu mundu. 

E duncas, is novas chi si nd'arribbant de is grandus dotoris chi sighint (po trabballu, est craru) is previsionis de su clima (cumenti ddas estus a podi tzerriai, cumenti si narat in italianu etotu) no funt diaci drucis, antzis: de su chi megant a si contai, giai in dì de oi, s'ant a tocai diis bellas e bascosas, a partiri pròpriu de su giòbia, innoi eus a tenni (ddi naru diaici) calincuna cosa cumenti a trintacincu gradus po su chi pertocat sa temperadura prus arta aintru de sa dì, e binticuatru gradus po su chi podeus tzerriai "sa temperadura minima", sa temperadura prus bascia. E su cenabara nc'ant a essi, invècias, trintases gradus po su chi pertocat sa massima, cun su sabudu e su domìnigu (e chi ant a essi, tra is atras cosas, is primas duas diis po su chi pertocat su mesi de agustu) chi ant a essi bellus callentis, cun trintaseti gradus po su chi pertocat sa temperadura prus arta; e custu at a andai beni po chini su sabudu e su domìnigu si nci podit ghetai in logu de mari, e a sa truma nci depeus ponni no feti is sardus, no feti is personas chi bivint in s'isula a totu annu, ma nci depeus ponni puru, mescamente, totus is turistas, est a narai is personas chi nd'arribbant de dònnia parti de su mundu. E candu apitzus de sa conca mi bobant is aereus, chi andant, est craru, concas a s'aereoportu de Su Masu, intzandus mi benit feti de narai: tocai feti!, cumenti si megàt sa bon'anima de nonna mia etotu; ca mi parrit de ddus podi biri, a unu a unu, totus is turistas chi nd'aproillant in s'isula, in s'istadi, po si gosai, e mi parrit giustu puru, is vacantzas cosa insoru. 

E duncas, is grandus dotoris chi sighint is previsionis de su tempus (chi benint a essi, mescamente in s'istadi, una de is novas prus callentis, ddi naru diaici po brullai unu pagheddeddu e si cumprendit; is previsionis de su tempus benint a essi una de cussas novas chi funt in sa buca de totus, cumenti si iat a podi narai e cumenti si narat in italianu etotu), funt acudendusì giai a si narai ca, segundu is primus contus chi nd'ant pesau, iat a podi essi unu mesi de agustu bellu callenti, fortzis iat a podi puru essi su mesi de agustu prus bascosu de is ùrtimus cincuant'annus. E duncas, eia, custu est benendu a essi unu dannu, un arrori mannu e, duncas, eia, unu problema po totus is regionis, po medas logus in Europa, e no feti po su chi pertocat sa Sardìnnia, e mi parrit bastanti craru, partendi de sa Francia e de sa Spagna puru, innoi at fatu coranta gradus (ingunis puru, cumenti est sucèdiu innoi), cun totu su chi custu cumportat, partendi de su fogu chi s'alluit po crupa de sa basca e si nci papat, in una pariga de minudus feti, etarus e etarus de padenti. E duncas, eia, is zonas innoi at a fai prus basca ant a essi sa Spagna, sa Grecia, sa zona de is Balcani e totus is zonas chi ddoi funt a su costau (afaciadas, incaradas, mellus puru po cimenti sonat) de su mari Mediterraneu; e is dannus prus mannus ndi iant a podi arribbai no tanti po is oras aintru de sa dì, ma mescamente a su noti, e mescamente chi sa temperadura at a trigai a s'abasciai, pròpriu cumenti est sucèdiu, innoi in Sardìnia puru, me is diis e me is cidas passadas. Custu bollit narai, cumenti megant giai a si narai is grandus dotoris chi sighint is fainas acapiadas a su clima, ca in citadis cumenti a Napoli, Roma (po su chi pertocat s'Italia), Barcellona, Valencia (po su chi pertocat sa Spagna), fintzas a arribbai a Nizza (in Francia) e a Salonicco e a Atene (in Grecia), a su noti, dònnia noti, po unu bellu pagheddeddu de tempus, sa temperadura no nd'at a cabai mai (e naraus: mai, po si cumprendi mellus) asuta de is binti gradus, cun totu cussu chi custu cumportat, e si cumprendit. 
Custa benit a essi, duncas, sa definitzioni de noti tropicali (s'apu giai arremonau su fueddu, de su restu, in unu de is artìculus chi ndi funt bèssius aforas me is cidas passadas) e chi benit a essi perigulosas meda (perigulosas a totu coddu, po ddu narai a trassa de cumenti chistionant is sorresus) po is bècius e po is personas prus debbilis (est a narai, mancai, po totus cussas personas chi tenint calincunu mabi, calincuna mobadia po su chi pertocat sa saludi), fadendi su contu ca, de su chi apu intendiu, in totu Europa funt giai mortas calincuna cosa cumenti a milli e seicentu personas po crupa de sa basca. 

E duncas, eia, po is grandus dotoris chi sighint custas fainas, unu de is motivus (ddi naru diaici) de totu custa basca lègia chi si tocat a sumportai benint a essi, pròpriu, is sceras (e chistionaus mescamente de is sceras chi eus fatu apitzus de s'imbrutamentu de su logu, de s'aria e de s'acua puru) chi s'omini at fatu in custus ùrtimus cincuanta – centu annus, e chi s'ant portau, duncas, a s'agatai in sa situatzioni innoi seus in dì de oi puru. 

Nc'est calincunu chi est narendu, puru, ca cincuant'annus fait una situatzioni diaici, cumenti cussa chi si seus bivendi, cun is temperaduras chi funt acanta acanta de arribbai a cincuanta gradus (chi si ddu arregodais, in Sardìnnia, in sa zona de Cabuderra, seus arribbaus fintzas a corantaseti gradus e cincu), no iat a essi stètia possibbili; po su benidori, invècias, iat a podi benni a essi sa normalidadi, e custu po fai su contu de cumenti eus cuncodrau is cosas, e custu po cumprendi de cumenti megat a si furriai su mundu, e mescamente sa natura (ca megat a si furriai contras a s'omini etotu).

E duncas, prus de sumportai, prus de tenni passièntzia, diaderus, no podeus fai: po su chi mi pertocat, seu circhendi e agatendi logus, o zonas, chi si praxit de prus, innoi abarrai candu fait basca meda: de is campus de erba medica chi nci funt in su sartu totu a giru a giru de Bidd'e Sorris si nd'apu giai chistionau, ca funt unu de is logus prus togus, fadendi su contu ca ddus acuant a su noti, e chi abarras in cussa zona etotu, intzandus iast a podi scrocai (est su chi fatzu deu, a su mancu) unu pagheddeddu de friscura; e sa pròpriu cosa megu a fai candu ndi cabat su sobi, cun sa pisitedda chi m'at fatu a cumprendi ca sa zona prus frisca, sa cosa prus toga chi si podit fai, est cussa de nci artziai in crabertura, eia, apitzus, pròpriu de sa crabertura; e diaici seu fadendi, deu puru impari a issa, e ddu sciu ca sa cosa si iat a podi fai arriri (antzis, mi iat a fai prexei puru chi calincunu de bosatrus dda agatessit una cosa spassiosa), e a narai sa beridadi, est unu giogu chi est incumintzendi a mi praxi meda, ma meda. E nc'est su tanti po narai ca apa a sighiri a ddu fai a su mancu fintzas a su cuindixi de su mesi de agustu, chi Deus at a bolli custu beni po mei, e po sa pisitidda puru, immoi chi nci seu. 


E duncas, apustis de s'essi fatu sa conca a acua po beni cun is chistionis acapiadas a su clima, e mescamente a sa basca (e m'eis a iscusai, ma sa lega acapiada a is temperaduras est una de cussas de importu prus mannu in custu perìodu, ca parrit ca sa genti no chistionit de atru, e sa pròpriu cosa ballit, a cantu parrit, de su chi ndi potzu cumprendi, a su mancu, po is giornalis e po is televisionis puru), incumintzaus a si incarai (ddi naru diaici, isperendi ca nesciunu tengiat calincuna cosa de murrungiai po su fueddu chi apu scerau de manigiai) in su mundu de sa bòcia, mancai in s'istadi, cumenti eis a sciri giai, cumenti s'apu giai arremonau me is atrus artìculus chi ndi funt bèssius aforas in custu ùrtimus mesis, is campionaus abarrint frimus (e sa cosa at a andai ainnantis fintzas a su mesi de cabudanni), e duncas, is novas nd'arribbant feti de su mercau, e calincuna cosa m'at a tocai a si dda contai. 
E duncas, in s'interis ca is scuadras, is assòtzius de bòcia de is diletantis circant de si cuncodrai po sa stagioni chi at a benni, e chistionaus, est craru, de totu su chi sucedit in su mercau, is giogadoris si pigant unu pagheddeddu de pàsiu (ndi tenint abbisòngiu, e si cumprendit, fadendi su contu ca atacant a curri po si cuncodrai, po s'allenai po sa stagioni nova me in sa segunda parti de su mesi de agustu, e atacant cun is campionaus in su mesi de cabudanni, e andant ainnantis fintzas a is ùrtimas diis de su mesi de maju), po su chi fait, fadendi su contu ca medas de issus (po no narai giai totus) sighint a curri avatu de sa bòcia, e de is aversàrius, puru me is mesis de s'istadi. E apitzus de custa cosa chi s'apu arremonau pròpriu immubagora, si ia a bolli chistionai de unu de is torneus prus togus chi ndi pesant in Sardìnnia, e seu chistionendi de sa Catte Cup (diaici dda tzerriant). Ma po incumentzai, nc'est de narai ca in dònnia bidda (giai giai in dònnia bidda, po essi prus pretzisus puru cumenti unu giornalista iat a depi essi) podeis agatai unu torneu de cussu chi seus costumaus a tzerriai "càlciu a cincu", e po su prus de is bortas funt torneus chi ndi pesant is piciocus chi giogant me is scuadras chi currint me is campionaus pesaus de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu e de de sa Lega Natzionali de is Diletantis; est a narai, duncas, chi mi permiteis de fai custa botada, chi abarrat totu in famìllia: is chi giogant, is chi ndi cabant in campu (e megu a chistionai de is torneus), funt is pròprius chi ddus pesant e ddus organizant; e duncas, is piciocus chi aintru de sa stagioni giogant cun sa scuadra de sa bidda cosa insoru (o, ballit aguali, in sa scuadra de sa bidda chi ddoi est a su costau), in s'istadi trabballant po ndi pesai is torneus e, mancai, po ndi pesai calincunu arriabi chi potzat serbiri, a sa fini, po si ndi scabulli de is ispesas chi nci funt de sighiri, po una stagioni cumenti est cussa de is scuadras diletantis. 

Ma megamu a si contai, duncas, de sa Catte Cup, unu torneu chi est nàsciu (eia, ddi naru diaici, cumenti chi fessi chistionendi de unu cristianu) in su duamilla e dexiotu e chi est arribbau, duncas, a sa de noi editzionis (cumenti si iat a podi narai, e cumenti seu narendu de su restu); e seus chistionendi, comentecasiat, de unu de is torneus prus sighius (e duncas, eia, tra is prus famosus, cumenti si iat a podi narai) tra totus cussus chi nci funt innoi in Sardìnnia. E duncas, is chi ant tentu sa bidea (toga meda, immoi fait a ddu narai puru) de ndi pesai unu torneu diaici, funt stètius una truma de piciocus de Aristanis. E sa primu cosa chi mi benit de narai, apitzus de custa lega, est ca su càlciu benit a essi, in custu casu puru, una de is atividadis de importu prus mannu po una comunidadi, poita arrannèscit a ndi cassai s'atentzioni, ddi naru diaici, de una biga manna de personas. E duncas, m'est sèmpiri abarrau prantau in conca (e ddu cumprendeis a solus, fadendi su contu ca ndi seu sighendi a chistionai, de custa cosa, mancai siant passaus una bella biga de annus) una chistioni chi mi iat contau una piciochedda de Ruinas, calincuna cosa cumenti a dexi annus fait: e duncas, eia, in una bidda chi fait calincuna cosa cumenti a cincucentus e setanta cristianus (prus o mancu), una de is cosas (una de is pagus cosas, po ddu narai mellus puru) chi tui podis fai po ti spreviai unu pagheddeddu e, mancai, po biri, po atobiai, po connosci calincuna persona nova (est a narai, calincuna persona chi no nd'arribbat de bidda tua etotu), est pròpriu cussu de andai a castiai is partidas (e is de su Ruinas currint in su campionau de sa Segunda Categoria, in sa Lista D, po essi prus pretzisus puru; e chi pròpriu si ddu depu narai, me in s'ùrtima stagioni, me in s'ùrtimu campionau, ant dèpiu giogai is partidas finalis, cussas chi seus costumaus a tzerriai "play-out", a trassa de s'ingresu etotu, po ndi cassai sa sarvesa) chi si giogant su sabudu e su domìnigu, e diaici podis, mancai, connosci e atobiai no feti is giogadoris de is atras scuadras (ca mi parrit una cosa bastanti crara), ma puru is tifosus de is atras biddas, de is atras scuadras, chi nd'arribbant po castiai sa partida, est a narai, ca nd'arribbant po sighiri sa scuadra de su coru cosa insoru (isperendi, apustis, ca cun is tifosus de is atras scuadras tui ndi potzast pesai unu bellu acapiu, un acapiu bonu; poita s'arriscu est cussu de dda acabbai totu certa-certa cun is tifosus aversàrius, cumenti sucedit a bortas, no feti in su mundu de is scuadras de professioneris chi currint in sa Sèrie A, e si ndi intendint de dònnia cabori, ma custas cosas lègias, est a narai de is tifosus chi si pigant a pari is unus cun is atrus, sucedint puru in su mundu de is diletantis, e custa benit a essi una cosa aforas de conca, a su mancu po mei. Ma de custa cosa, mancai, nd'eus a chistionai mellus in su benidori). 
E sa pròpriu cosa, deu creu ca si potzat narai custu puru, ballit po is torneus: apu tentu una bella pariga de amigus, atobiaus (est a narai, chi apu connotu) pruschetotu me is annus chi apu fatu a s'universidadi in Casteddu, chi m'ant sèmpiri narau ca Aristanis est a trassa de una bidda (una bidda unu pagheddeddu prus matuchedda de is atras, una bidda unu pagheddeddu prus matuchedda de Ruinas, o de Bidd'e Sorris, po nd'arremonai feti duas), e duncas, cumenti totus is biddas, nc'est pagu e nudda de fai, mescamente po is piciocheddus, e mescamente po is piciocheddus prus giòvunus, intzandus, ca mancai no tenint sa machina (e sa patenti) e duncas no tenint sa possibbilidadi de ndi podi cabai a Casteddu po si spreviai. E duncas, eia, tocat a s'arrangiai cun su chi nc'est (cumenti si iat a podi narai), fadendi su contu, comentecasiat, ca in Aristanis ddoi funt calincuna cosa cumenti a bintinoi mila cristianus (a narai sa beridadi, funt giai giai trinta mila), ca no funt pagus, e si cumprendit (fadendi su contu, po si fai un esèmpiu, ca innoi in Bidd'e Sorris fadeus calincuna cosa cumenti a seti mila cristianus, chi no calincuna cosa in mancu puru, po essi prus pretzisus). 
E duncas, eia, megamu a si narai ca a bortas (po su prus de is bortas, po ddu narai mellus puru) tocat a s'arrangiai, e custu est su chi depint ai pentzau is piciocus chi nd'ant pesau sa Catte Cup: de su restu, su giogu de sa bòcia tenit sa fortza, ddi naru diaici, po fai atobiai is personas (eia, is tifosus chi sighint, totus impari, sa scuadra de su coru cosa insoru) e duncas, sa pròpriu cosa iat a podi sucedi po unu torneu de càlciu a seti chi ndi pesas me is mesis de s'istadi, ca po is piciocheddus prus piticheddus (cumenti s'apu giai narau una bella pariga de bortas, e m'eis a iscusai chi seu diaici strollicu) benit a essi sa stagioni prus druci de totus, fadendi su contu ca no depint andai a iscola e tenint una biga manna de tempus po si spassiai. 
E duncas, de su chi apu potziu biri me is video chi ant fatu is de sa Catte Cup, e chi ponint in su tialu de Facebook, a is partidas de su torneu nci funt una zubba (ddu naru a sa sorresa, manigendi unu fueddu chi innoi in Bidd'e Sorris manigiaus candu depeus chistionai de "unu muntoni mannu" de calincuna cosa) de personas, est a narai ca ddoi andant una biga manna de personas (po manigiai un antru fueddu chi apu sèmpiri intendiu narai innoi in Bidd'e Sorris, diaici sigheus a fai unu pagheddeddu de grammatica puru, ca mabi no s'at a fai, custu est pagu ma seguru) e custu no podit ca mi fai prexei meda. E duncas, eia, is de sa Catte Cup ant fatu totus is cosas in gràtzia de Deus, cumenti si iat a podi narai: nd'ant pigau sa trassa de is campionaus de is professioneris, po ddu narai diaici, e nd'ant pesau puru is intervistas (togas medas) a totus is giogadoris de is scuadras e fintzas a is tifosus puru; e nd'ant pesau una surra (po sighiri a ddu narai a trassa de is sorresus) de giogus e de atividadis po fai stentai sa genti. Sa cosa prus toga de custu torneu, duncas, est ca is scuadras benint a essi pesadas tra amigus; est a narai ca is giogadoris funt totus amigus tra de issus, faint parti de sa pròpriu truma de amigus, chi si praxit mancai de prus cumenti sonat. E mi benit in conca ca su sentidu de su càlciu de is diletantis iat a depi essi custu, a su mancu po su chi pertocat sa bidea, poita apustis is cosa benint a essi unu pagheddeddu diversas, e immoi andaus a nc'arrexonai apitzus impari: una scuadra de una bidda (e chistionu mescamente de is scuadras de diletantis, a su mancu, de cussas chi currint me is campionaus de sa Segunda e de sa Primu Categoria) iat a depi fai giogai, ddi naru diaici, is piciocus de sa bidda etotu; una scuadra de una bidda, mescamente de is biddas prus pitichinninnias, iat a depi donai s'ocasioni a is piciocus de sa bidda etotu de si podi spreviai, de podi giogai, de podi fai esercìtzius po su chi pertocat su cropus; e podeus narai ca nci funt scuadras, in dì de oi puru, ca benint pesadas feti (e si naru feti) cun gigoadoris de sa bidda (mi benit in conca sa scuadra de su Santu Predu, in Nugoro, chi at bintu tra is atras cosas su campionau de sa Segunda Categoria, po su chi pertocat sa Lista G, puntendi apitzus feti de piciocus nugoresus, cumenti mi at contau Marcu Coccone, chi est s'allenadori), ma apustis podit sucedi puru ca scuadras de is biddas piticheddeddas andint a circai is giogadoris no feti me is biddas ca ddoi funt a su costau, ca ddoi funt a giru a giru, ma arribbint a pigai giogadoris (e tocat a ddus pagai puru, su prus de is bortas), chi nd'arribbant de atras parti de s'Italia, chi no de s'Europa, chi no de su restu de su mundu. E deu, chi pròpriu si depu narai sa beridadi, no tengu nudda de murrungiai (cumenti faint invècias atras personas, ma su mundu est bellu pròpriu poita dònnia unu de nosu dda pentzat cumenti bollit, cumenti credit ca siat mellus) po is piciocus chi benint a giogai a bòcia innoi in Sardìnnia (e no funt pagus, e mancai apa a tenni s'ocasioni, in su benidori, de ndi pesai un artìculu innoi chistionu mellus de custa cosa puru) e chi nd'arribbant, mancai, de s'Africa e fintzas de su Sud America; est craru, peròu, ca candu tui fais una scuadra prena fintzas a cucuru de genti strangia, intzandus sa cosa benit a essi unu pagheddeddu diversa de candu ndi pesas una scuadra cun feti is piciocus de sa bidda cosa tua; e mancai ti benit in conca de circai giogadoris chi nd'arribbant de atrus logus poita bolis binci su campionau, est a narai ca circas de ndi cuncodrai una scuadra chi potzat essi prus forti de is atras, ma podit sucedi puru ca ti potzat serbiri agiudu a cuncodrai sa rosa, poita is piciocus chi nci funt in sa bidda cosa tua e chi giogant a bòcia benint a essi pagus meda, o mancai, tropus giòvuneddus, e chentza de esperièntzia, cun totu su chi custu cumportat. 

E no nc'eis nemmancu a crei, ma tra una brulla e s'atra, o po ddu narai mellus puru, tra unu strollichimini e s'atru, po custa cida puru seus arribbaus a sa fini, est a narai ca apu acabbau su tempus e mescamente su logu (sa cantidadi de batutas in sa tialu de tastiera, po si fai a cumprendi mellus de ita seu chistionendi) chi tenia po s'artìculu de custa cida, chi potzu narai, ca est bellu ca acabbau. 

E immoi no depeus fai atru ca abertai (ballit po mei e po bosatrus, e po bosatras) atrus seti diis, e intzandus giòbia chi at a benni (chi su Cielu at a bolli custu beni po mei e po totus is chi ligint cust'artìculus puru) eis a agatai un antru tanti de rigas, cumenti a custas chi teneis asuta de su nasu, e mancai apa a arrannèsci a si chistionai, puru (incumintzu a si ddu narai) de is ùrtimus cropus de su mercau. 
A si intendi chitzi e in saludi, duncas, e in s'interis si imprassu a forti.


Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22

 

In questo articolo
Campionato:
Argomenti:
Stagione:
2025/2026
Tags:
Novas