Salta al contenuto principale
foto random novas fabio

In sa lista B de su campionau de sa Promotzioni ndi sartat giai su primu allenadori, in s'interis chi is giogus sighint a andai ainnantis po su spàssiu de totus is tifosus

E duncas, 'tendei 'tendei (po manigiai unu fueddu chi naràt sèmpiri sa bon'anima de mamma mia, e chi m'est abarrau prantau in conca, cumenti podeis cumprendi beni a solus), sa prima nova chi si potzu donai po custa cida est ca, eia, seus brintaus, e fiat ora puru, in su mesi de ladàmini, chi benit a essi su de dexi mesis in s'annu. 
E naru "fiat ora puru" poita s'istadi, chi pròpriu si ddu depu scoviai, m'at fadiau, e meda puru; si iat a podi narai ca s'istadi, po su chi pertocat custu duamilla e bintises, m'at fadiau prus de su chi timia, prus de su chi mi podia abertai, ma a sa fini, e custa benit a essi sa cosa de importu prus mannu, seus arrannèscius a si dda lassai a is pabas, e custu giai de una cidixedda, chi fadeus beni is contus.
E immoi, eia, mi intendu is fortzas chi funt giai incumintzendi a mi torrai in corpus: ca s'atonzu, dònnia dònnia annu, candu nd'arribbat, mi fait sèmpiri custu efetu bonu, mi benit de ddu tzerriai diaici, e mescamente in sa primu parti, e duncas, est a narai, mellus, ca is trintunu diis de su mesi de ladàmini benint a essi, a su mancu po mei, a su mancu po su chi mi pertocat, drucis cumenti a una pardula (po arremonai una genia de druci chi mi andat, chi mi speddiat meda meda). 

E sa bidea chi tengu badda badda in conca, in custas ùrtimas diis, est cussa de mi bivi dònnia ora, dònnia minudu, dònnia segundu de custu mesi cumenti chi fessit unu bisu togu meda; est a narai, de mi bivi dònnia segundu de is diis cumenti chi fessint una maghia, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai. 
Is temperaduras, in dì de oi, s'acudeus a narai custu puru (diaici, impari a su contu apitzus a su tempus chi passat fadeus puru su contu apitzus de su tempus chi megat a fai, po su chi pertocat su clima, est craru), funt drucis cumenti a su tzucuru: is temperaduras massimas, duncas, no nd'arribbant prus, no nci lompint prus nemmancu a trinta gradus (eia, a bolli essi pretzisus, cumenti unu giornalista iat a depi essi chi bolit fai beni su trabballu cosa sua, sa termperadura massima, in custas ùrtimas diis, e giai de una cida, no ndi artziant prus de bintinoi gradus) e is cosas iant a depi sighiri a andai diaici a su mancu po atras cuindixi diis (de su chi ndi podeus cumprendi, a su mancu, chi andaus a castiai is previsionis de su tempus); po su chi pertocat is temperaduras minimas, invècias, a su noti (ma giai a partiri de su merì, de candu scurigat, de candu su sobi si ndi cabat a is pabas de is montis de Biddacidru, e chistionu, est craru, de su chi si biit de sa bidda innoi bivu, chi est Bidd'e Sorris, in su Campidanu de Mesu) e mescamente a su mengianu chitzi (su mengianeddu, cumenti seus costumaus a narai innoi in Bidd'e Sorris etotu, diaici nd'aprofitaus, puru, po fai unu pagheddeddu de grammatica, ca mabi no at a fai de seguru) is temperaduras ndi cabant fintzas a dexiotu, dexesseti gradus puru: e custu bollit narai, po incumentzai, ca a su noti e a su mengianu incumentzat a arrachedi a si imbussai, mancai, cun unu lentzoreddu (candu seus crocaus in su letu), e desinò arrachedit a si ponni una giaca po nci bessiri de domu; e chi fadeus su contu ca fintzas a una pariga de cidas fait nci fiant calincuna cosa cumenti a dexi-cuindixi gradus in prus (fintzas a arribbai, intzandus, a trintacincu gradus, chi no de prus puru), intzandus, eia, su mundu (ddi naru diaici, chi mi permiteis de giogai a fai su poeta, prus ca su giornalista sportivu) incumentzat a tenni un antru tastu, un antru sabori: e torra, po mei custa diis tenint su tastu, su sabori prus druci. 
E immoi apa a sighiri a mi gosai custu tempus fintzas a is primus diis de su mesi de dònniasantu, ca invècias benit a essi (a su mancu po su chi mi pertocat, a  su mancu po is fainas chi depu sighiri) unu de is prus trumentosus e fadiosus tra totus cussus chi nci funt, de scroxai (ddi naru diaici, isperendi ca nesciunu tengiat nudda de murrungiai po cumenti dda apu acabbada a cuncodrai sa frasia); ma de su mesi de dònniasantu, nd'eus a chistionai candu at a arribbai s'ora cosa sua, su momentu cosa sua. 
Ca una de is cosas chi mi seu promìtiu de fai, po custus trintunu diis de su mesi de ladàmini, est pròpriu de circai de no pentzai a cras (cumenti si megàt, e ancora si megat, babbu miu, candu depit chistionai de unu chi fait una cosa ma est pentzendi a ndi fai atras centu mila, chi est, a narai sa beridadi, una de is cosas peus chi podeus fai, chi si podint capitai), ma de pentzai feti a su chi mi seu bivendi, a su chi tengu aranti de is ogus. Ca su chi mi capitat de fai, fatu fatu meda, de candu seu pipieddu, chi pròpriu si depu narai sa beridadi, est cussu de bisai a ogus obertus: est a narai ca in s'interis chi mancai seu fadendi una cosa, in sa conca mia est cumenti chi sia in un antru logu, e in un antru tempus, in su passau o, ballit aguali, in su benidori. E de su chi ndi potzu cumprendi, de su chi seu bènniu a sciri, mancai, ligendi calincunu lìbbru, intzandus custa cosa chi s'apu contau immoi immoi benit a essi una chistioni chi pertocat una biga manna de personas (est a narai ca, eia, a cantu parrit no est una cosa chi sucedit a mei feti). 

E duncas, eia, candu unu fait unu sbàlliu, mancai gioghendi a bòcia, est poita, po su prus, no est cuncentrau, est a narai ca no est pentzendi a su chi est fadendi. E duncas, eia, nciu funt de is esercìtzius, a cantu parrit, de su chi m'est partu de cumprendi, ca si podint fai po circai de abarrai cuncentraus e po circai de no si perdi in s'interis chi ses sighendi una faina. "Custu est pentzendi a cras", si megàt fatu fatu babbu miu candu, mancai, calincunu fadiat calincuna tontesa in s'interis chi fiat guidendi sa machina; e custa cosa m'est abarrada in conca. Ma su de arrannèsci a abarrai cuncentraus, a no si perdi me is pentzamentus chi teneus in conca, benit a essi una faina trabballosa meda, e no sèmpiri nc'arrannèsciu, chi si depu narai sa beridadi. 
Ma apa a pigai custa cosa (e megu a sighiri a chistionai de sa cuncentrazioni, de s'abbilidadi, dda tzerriu diaici, de pentzai feti a su chi seus fadendi) cumenti chi fessit un esercìtziu, e intzandus, si promitu giai de oi ca s'apa a torrai a contai, mancai a sa fini de custu mesi etotu (est a narai: in s'artìculu chi nd'at a bessiri aforas po su chi pertocat s'ùrtimu giòbia de su mesi de ladàmini) cumenti mi funt andadas is cosas. 

E duncas, po incumentzai, mi seu gosendi , e meda puru, sa possibbilidadi de mi andai a reu (cumenti si narat innoi in Bidd'e Sorris. Ca su fueddu torrat, giai giai, cumenti a "abarrai in peis", de su chi narat su fueddariu, a su mancu, ma in bidda ddu manigiaus, puru, po chistionai de candu si nd'andaus in giru puru, de candu si nd'andaus a travessu. E diaici fadeus unu pagheddeddu de grammatica puru, ca mabi no s'at a fai de seguru. E serru sa fràsia puru cun sa rima, sighendi a giogai a fai su poeta, ca est una de is cosas chi mi ingiogatzant e chi mi praxint de prus, mescamente candu ndi pesu is artìculus in sardu), de mi ndi andai a passillai (po ddu narai mellus puru) giai de is seti, giai de is ses e mesu puru de su merì, e chentza de arriscai de mi scallai de sa basca; e sa pròpriu cosa ballit po is primus oras de su mengianeddu: fait prexei, duncas, a si ndi scidai chitzi (deu in custas ùrtimas cidas mi ndi pesu de su letu dònnia dì a is cuncu e mesu, fadendu su contu ca in domu ddoi funt is muradoris chi funt fadendi trabballus) e fait prexei a atacai a trabballai, a sighiri is fainas, cun gana bella, chentza de si intendi mabi po crupa de sa basca apustis de cincu-dexi minudus. 

E duncas, diaici seus, po manigiai, torra, unu modu de narai ca apu sèmpiriu intendiu de sa bon'anima de mamma mia. 
E immoi, serrendi sa chistioni chi pertocat su tempus e is temperaduras, tocat feti a isperai chi torrit a proi puru, a su mancu unu pagheddeddu, ma isperendi, puru, ca su tempus malu (o s'acua) no fetzat dannus: fintzas a lunis chi at a benni is previsionis no ant postu acua, ma iat a podi proi, a su mancu unu pagheddeddu, a partiri de su martis, e fintzas a arribbai a su fini de cida chi nd'at a arrui su dexi e s'undixi; eus a biri, duncas, cumenti ant a andai is cosas. 

Po oi, e po su chi pertocat su tempus chi passat, acudu a si narai feti ca custu mesi nc'ant a essi cincu giòbias e duncas, eia, eis cumprèndiu beni, nc'ant a essi cincu artìculus scritus in sardus chi nd'ant a bessiri in su giàssu de su Diàriu Sportivu, po su chi pertocat is Novas: e duncas, apustis de custa cida, e de custu giòbia (chi nd'arruit pròpriu sa primu dì de su mesi, e manera mellus, deu creu, po incumentzai su mesi, no nci fiat potzia essi; e megu a chistionai, mi parrit bastanti craru, de su de atacai cun unu mesi nou partendi, pròpriu, cun un artìculu scritu in su sardu chi si fueddat innoi in su Campidanu de mesu), ant a bessiri is artìculus in campidanesu s'otu, su cuindixi, su bintiduus e su bintinoi. 
E a ddu castiai diaici, su mesi de ladàmini puru parrit giai giai bellu ca acabbau, e invècias est ancora totu de scroxai. E nosu si arramangaus is manigas (cumenti si narat, cumenti apu sèmpiri intèndiu narai, a su mancu) e seus prontus a fai su trabballu chi si spetat, su trabballu chi si tocat e, mancai, a si ndi pigai totus is regalus (ddi naru diaici) chi su Cielu s'at a fai; isperendi ca potzant essi diis bonas, e prenas de prexu, po totus (po bosatrus, e bosatras, ca custus artìculus ddus ligeis) e no feti po mei, ca custua artìculus ddus scriu. 

E duncas, megamu a si narai de totu su trabballu chi nc'at a essi de fai, de pesai po su chi pertocat is Novas de su Diàriu Sportivu, e gràtzias a su Cielu (m'acudu a narai custu puru, immoi chi nci seu) ca is contixeddus de si torrai a contai no s'amancant de seguru (e megu a chistionai de totus is istorias prus togas chi nd'arribbant de is campus innoi si giogant is partidas), fadendi su contu ca custu fini de cida passau funt torraus a partiri, puru, is campionaus chi pertocant is scuadras chi currint in sa Primu Categoria e in sa Segunda Categoria, cun totu su chi custu cumportat; e benimindi prexu, cumenti si iat a podi narai, po totus is tifosus chi nci funt innoi in Sardìnnia, chi immoi si nd'ant a podi prandi, e fintzas a scopiai (m'est bèniu de ddu narai diaici) de partidas; e gei ant a acudi a si spassiai (e megu a chistionai sèmpiri de is tifosus) fadendi su contu ca is scuadras nd'ant a cabai in campu dònnia fini de cida, fintzas a arribbai a su fini de cida de su binti de su mesi de Idas, chi at a essi, a fai beni is contus (e a fai is contus nci poneus pagu meda), s'ùrtimu fini de cida de partidas ainnantis chi nd'arribbit su Nadali. 
E mi ndi rendu contu a solu, mi nd'acatu a solu (po ddu narai diaici puru) ca benit a essi una cosa stramba meda, su de chistionai de su Nadali candu seus brintaus de una parigas de oras feti in su mesi de ladàmini, po mi torrai a atacai a su chi s'apu narau ainnantis. 

E duncas, su primu contixeddu chi si lassu, po custa cida, nd'arribbat (ddi naru diaici) de Ricardu Balzano, chi est s'allenadori de is de su Logusantu, una scuadra chi currit (e est currendi a forti meda, chi pròpriu si ddu depu narai) in sa Lista B de su campionau de sa Promotzioni; e duncas, apu intèndiu, a su telefunu, Ricardu Balzanu sa cida passada po ndi pesai, impari, una ciaciarrada, po chistionai impari (e si cumprendit) de cumenti ddis funt andendi is cosas; e Balzano at incumentzau, at atacau sa ciaciarrada cun una botada: candu ddi apu domandau cumenti stadiat, cumenti si intendessit, m'at narau ca, chi fessit po issu, iat a abarrai a totu dì chistionendi e pentzendi a su giogu de sa bòcia, ma sa cosa no est possibbili poita, in custa vida, tocat a trabballai puru, e mescamente chi ses unu giogadori diletanti, est a narai, duncas, unu giogadori chi ndi cabat in campu po su spàssiu chi nd'arricit (ddi naru diaici, isperendi ca nesciunu tengiat calincuna cosa de murrungiai po su fueddu chi apu scerau), po su sprèviu chi ndi tenit. 
E biaus, duncas, is grandus campionis de sa Sèrie A, ca invècias incasciant (ddi naru diaici, cun unu fueddu ca seus costumaus a manigiai fatu fatu innoi in Bidd'e Sorris) una surra, una barca de dinai (si iat a podi narai diaici puru) po ndi cabai in campu a curri avatu a sa bòcia, e avatu de is aversàrius puru. 
E duncas, eia, chi fessit po is giogadoris e po is allenadoris de is scuadras de is diletantis, intzandus iant a fai a totu dì in campu, siat po is allenamentus e siat po giogai is partidas, e iant a abarrai a totu dì a chistionai, mancai impari a unu giornalista, mancai impari a mei, duncas, de cumenti ddis funt andendi is cosas, de cantu puntus tenint in sa lista, de cumenti funt gioghendi beni (o de cumenti funt gioghendi mabi, ca sa cosa ballit aguali). 
E chi pròpriu si ddu depu narai, su bisu de unu piciocheddu ca incumentzat a giogai a bòcia, po su prus, est pròpriu su de arrannesci a arribbai a giogai in su campionau de sa Sèrie A, o mancai, in unu campionau prus piticheddu (cumenti iant a podi essi is campionaus de sa Sèrie B o su campionau de sa Sèrie C, chi est cussu, de su restu, innoi currint is tataresus de sa Torres, ca benit a essi sa scuadra prus forti chi teneus in dì de oi in su mundu de sa bòcia in Sardìnnia, a is pabas, feti, de is de su Casteddu, e si cumprendit beni), e su bisu benit a essi, mancai, cussu de incasciai unu pagheddeddu de dinai, fadendi sa cosa chi ti praxit de prus, est a narai, duncas, gioghendi a càlciu. 
E su bisu, chi pròpriu pròpriu si depu narai sa beridadi, no pertocat feti is piciocheddus, ca a sa fini funt cussus chi ndi cabant in campu, ma pertocat puru, po incumentzai, is babbus e is mamas puru, ca bisant, impari a su fillu etotu, una carriera (cumenti si iat a podi narai, furendindi sa trassa de cumenti si narat in italianu etotu) de importu mannu. E si cumprendit beni cumenti andant is cosas: is babbus e is mamas depint fai una biga manna de sacrìficius, ddus tzerriu diaici, po acumpangiai is piciocheddus a is allenamentus, e custu po incumentzai, mescamente candu funt piticus de edadi, e unu acoitat, e meda puru (e seu sighendi a chistionai de is babbus e de is mamas, a bortas calincunu de bosastrus no apat giai pèrdiu s'arrastu de sa chistioni, s'arrastu de sa lega chi apu pigau), a bisai su fillu ca firmat unu cuntratu de una bella pariga de milionis de euru a su mesi, mancai cun una de is scuadras prus fortis, e prus arricas, tra cussas chi nci funt in Europa. 
E is cosas andant pròpriu diaici, cumenti si ddas seu contendi: oi ses unu pipieddu ca giogat in sa scuadra de sa bidda cosa sua, e cras mancai ses currendi impari a una truma manna de campionis, in una scuadra chi circat de ndi cassai sa bìncida de su campionau de sa Sèrie A, sa bìncida de sa Cupa de is Campionis, o, ballit aguali, sa Cupa de su Mundu, est a narai, is Mondialis de càlciu.
 
Ca su de tenni unu pipiu, unu fillu, chi giogat a bòcia, a bortas benit a essi cumenti a tenni unu billetu de sa loteria me is manus: podis feti isperai ca fillu tu potzat andai ainanntis in sa carriera cosa sua e potzat diventai bravu, forti e mancai famosu puru (cumenti benint a essi famosus is giogadoris prus fortis de su mundu); ma apustis tocat a aturai atentus a no ndi fai una mobadia, cumenti si iat a podi narai; poita, e sa cosa mi parrit bastanti crara, chi pròpriu si ddu depu narai, no si estus a depi scaresci mai ca unu pipiu, unu piciocheddu giogat a bòcia, po primu cosa, poita ddi praxit a ddu fai, po su spàssiu chi nd'agatat a cabai in campu impari a is cumpangius, a is amigus cosa sua; e no iat a depi tenni a totu dì sa tribulia, est a narai su trumentu in conca, de depi po fortza benni a essi unu grandu campioni, poita fadendi custu giogu, su riscu prus mannu est cussu de fai passai sa gana de giogai a su piciocu, chi iat a depi essi s'ùrtima cosa chi unu babbu e una mama si augurant, s'abertant po su fillu. 

Ma torraus a nosu, e si domandu iscusa chi, mancai, mi seu strollicau prus de su tanti chi mi spetàt. 
Torrendu a nosu, duncas, immoi chi s'apu arremonau is de su Logusantu, andaus a castiai (nd'aprofitaus, cumenti si iat a podi narai, e cumenti si narat, de su restu) cumenti funt postas is cosas in sa Lista B de su campionau de sa Promotzioni. E duncas, acudu a si narai, po incumentzai cun is novas chi pertocant su mundu de is scuadras diletantis sardus, ca mancai is campionaus de sa Promotzioni siant partius feti da tres cidas, nci funt giai is primus allenadoris (e funt una bella pariga, e si cumprendit, ddi naraus una pariga a sa moda sarda) chi ant dèpiu fai is bagàglius e saludai a totus, poita is dirigentis de is assòtzius cosa insoru ant pentzau de nci ddus bogai, giai, mancai sa stagioni, si iat a podi narai diaici, siat totu de giogai, po su prus. 
E duncas, eia, po su chi pertocat sa Lista B at fatu ispantus mannus sa istoria chi pertocat Celestino Ciarolu, chi at segau, at sciusciau (fait a ddi narai diaici puru) s'acàpiu chi teniàt cun is de su Coghinas, apustis de sa primu partida chi ant giogau in campionau, e apustis de is primus duas partidas chi balliànt, invècias, po sa Cupa Italia. 
E duncas, eia, ddu scieis beni (e fortzis mellus de mei puru, fadendi su contu ca deu no apu mai giogau a bòcia, a càlciu in una scudra, ma feti in sa bia, candu fia pitichinninniu, candu fia unu notzenteddu, impari a is cumpangius miu de iscola) cumenti andant is cosas: candu no arrannèscis a binci, candu is dirigentis incumentzant a murrungiai poita is resultaus bonus chi s'abertànt no nd'arribbant (o trigant a nd'arribbai, cumenti si iat a podi narai) intzandus su chi pagat su contu (e ddu pagat po totus, est a narai, ca pagat su contu puru po sa truma de giogadoris chi sighit e chi allenat) est sèmpiri s'allenadori; e cun una botada si iat a podi narai ca, eia, s'allenadori est pagau, est postu a fai cussu trabballu, po si ndi pigai, puru, sa responsabilidadi candu is cosas andant mabi invècias de andai beni; e difatis, m'acudu a si narai custa cosa puru, Celestinu Ciarolu e is dirigentis de su Coghinas si funt saludaus chentza de certai, ma in manera galanti (ddi naru diaici, sighendi su consillu chi mi nd'arribbat de su fueddariu chi manigiu po ndi pesai custus artìculus chi teneis asuta de su nasu); e de su restu, est stètiu s'allenadori etotu a s'acudi a narai ca in su mundu de sa bòcia funt cosas chi sucedint, funt cosas chi si intendint fatu fatu, e duncas no nc'est su tanti po si disisperai, ca a sa fini, no est mortu nesciunus, cumenti si iat a podi narai e cumenti si narat, e a sa fini seus sèmpiri chistionendi de unu giogu, mancai su de binci is partidas e is campionaus praxiat a totus, est a narai ca fait prexei a totus, e no feti a is giogadoris e a is dirigentis chi ndi pesant is scuadras e faint sacrìficius mannus po cuncodrai is rosas, ma puru a is allenadoris, ca bisant, a trassa de su chi faint is giogadoris etotu (e is babbus e is mamas de is giogadoris, po mi torrai a apicai a su chi fia narendusì ainnantis), de podi andai a trabballai cun is assòtzius prus togus e arricus chi nci funt in Italia, chi no in su restu de s'Europa puru. 
Ca si cumprendit beni: nci funt prus allenadoris, in Italia (e sa chistioni ballit puru po sa Sardìnnia) de is scuadras chi, a sa fini, nci funt de allenai; e custu bollit narai ca nc'est una cursa, dda tzerriu diaici, e si cumprendit bastanti beni, tra is allenadoris etotu: prus bincis, prus ses forti, prus ses rispetau e connotu e prus is scuadras fortis (e arricas) ti circant; e diaici, duncas, ca un allenadori ndi pesat sa carriera cosa sua. 
Ma a sa fini, in su giogu de sa bòcia (e sa cosa ballit siat po is giogadoris e duncas, est craru, puru po is allenadoris) nci funt perìodus innoi is cosas ti andant beni meda, e perìodus innoi, mancai, no nc'arrannèscis a fai totu su chi iast a bolli. E sa pròpriu cosa ballit e torrat, paris paris, cun su chi sucedit in sa vida cosa nosta de dònnia dì. E sa regula est sèmpiri sa pròpria (e est una de is letzionis prus mannas chi si nd'arribbant de su mundu de sa bòcia, fadendi su contu ca is allenadoris chi intendu po ndi pesai is intervistas mi dda arremonant fatu fatu): candu bincis iast a depi circai de mantenni is peis prantaus in terra (cumenti si iat a podi narai furendindi sa trassa de cumenti si narat in italianu); e invècias candu is cosas andant mabi, intzandus iast a depi circai de tenni passièntzia, ca est unu de is trabballus prus mannus, prus difìcilis e prus trabballosus chi nci funt de fai in custu mundu; ca a perdi sa passièntzia, cumenti si narat, nci bollit unu segundu, e a si fai pigai de su febi, o de su disisperu, ballit aguali, nci ponis prus pagu puru, est a narai mesu segundu (po serrai sa cosa cun una brulla). 

E de su restu, mi benit de fai custu consideru puru, su giogu de sa bòcia est strambu: po un allenadori chi currit a forti, nci nd'est un antru ca no arrannèscit a fai su chi bisàt a s'incumintzu de sa stagioni; po una scuadra chi ndi boddit una surra manna, una biga de puntus, nci nd'est un'antra chi no arrannèscit a binci nemmancu una borta, nemmancu chi nci ghetat sa bòcia in porta cun is manus (chi mi permiteis de brullai pagu pagu). 
E sa pròpriu cosa ballit in sa vida puru: ddoi funt is arricus e is poberus, sètzius a su costau in sa pròpriu barca (chi mi permiteis de ndi pesai custa metafora); nc'est chini est prexau a tipu Pasca Manna (cumenti si iat a podi narai) e chini, invècias, est tristu cumenti su mari in s'ierru. 

E in su campionau de sa Promotzioni (po torrai a sa lega cosa nosta, a sa lega de importu prus mannu), tra is allenadoris, megat a sucedi sa pròpriu cosa: Celestinu Ciarolu at depiu lassai su postu cosa sua e is dirigentis de s'assotziu ant scerau de donai is crais de sa scuadra a Luca Rusani, ma nci funt a su mancu un'antra pariga de allenadoris chi tenint su coru prenu de afròddiu, a incumentzai, po nd'arremonai unu, de Carlu Nativi, chi at bintu is primus duas partidas, po su chi pertocat sa Cupa Italia, sètziu in sa panchina de is de su Casteddusardu, e chi at bintu puru sa primu partida po su chi pertocat su campionau, e sèmpiri contras a is de su Coghinas (e si iat a podi narai, intzandus, ca is de su Casteddusardu funt sa bestia niedda de is de su Coghinas); e torrendi a Ricardu Balzano, a is de su Logusantu puru is cosas ddis funt andendi beni meda, fadendi su contu ca in custas primus tres bessidas, is asullus (ddus tzerriaus diaici po su cabori de sa camisedda chi si ponint in pitzus candu depint giogai is partidas in domu cosa insoru, po su prus) funt arrannèscius a binci sa primu partida, in sa primu bessida, in domu de is de su San Giorgiu de Peifugas (chi benit a essi unu de is campus prus callentis, ddi naru diaici, tra totus cussus chi nci funt in su mundu de sa Lista B de sa Promotzioni; e custu bollit narai ca no est facili, e no at a essi facili po nemus, su de ndi cassai sa bìncida de sa partida, e duncas is tres puntus, in domu cosa insoru) e apustis, si ndi funt pigaus duus puntixeddus bonus meda, a partiri de cussu chi nd'ant cassau a sa fini de sa partida chi is de su Logusantu ant giogau, in domu, contras a is de su Macumere, e fintzas a arribbai a su puntixeddu chi funt stètius bonus a ndi cassai in sa partida chi ant giogau in domu allena, contras a is de s'Altzaghena, chi funt, tra is atras cosas, una de cussas scuadras chi, a su mancu parrit diaici andendi a castiai is nominis de is giogadoris, fortis meda, chi tenint in sa rosa, ant a curri (iant a podi curri, chi si praxit mancai de prus diaici po cumenti sonat sa fràsia) po ndi cassai su primu postu in sa lista e, duncas, s'artziada de categoria (fadendi su contu ca is de s'Altzaghena, a su mancu fintzas a una pariga de annus fait, curriant in su campionau de sa Sèrie D. Ma sa chistioni de sa bona sorti ballit puru po is scuadras de bòcia, e no feti po is cristianus: oi is cosas ti andant beni meda, ma cras iant a podi benni a essi unu disastru, cun totu cussu chi custu cumportat. E si cumprendit beni de ita seus chistionendi). 

E duncas, immoi chi nci seus, podeus castiai, puru, cumenti funt cuncodradas is cosas po su chi pertocat su restu de sa lista: a su primu postu agataus duas scuadras, partendi de is de su Monte Alma, sighius de Ivanu Falchi, chi ant bintu tres partidas in custas primas tres bessidas, cun noi puntus in totu in buciaca (ca a fai is contus acudeus, e meda puru), e calincuna cosa cumenti a undixi gol fatus, e feti tres bodditus; impari a is arrùbius-brau agataus is tattaresus de su Campanedda, ca peròu depint ancora abertai sa respusta, est a nai, mellus, su comunicau de su Giugi Sportivu (cumenti si iat a podi furriai, sighendi su chi m'at consillau du fueddariu, su chi in italianu benit a essi "Giudice Sportivo") apitzus de sa partida contras a is de su Casteddusardu, chi ant fatu recursu po calincunu problema chi ddoi fiat, segundu issus, in sa formatzioni chi is aversàrius nc'ant mandau in campu (po una chistionis de scualificas); po immoi, peròu, sa scuadra sighida de Antoniu Cocco si podit gosai, ddi naru diaici, s'aria frisca ca s'arrespirat a su primu postu; invècias is de su Campanedda, 'tendei 'tendei, funt stètius bonus a ndi pesai cincu gol, chi funt bàllius po noi puntus in totu, e po immoi tenint sa difesa prus forti, est a narai ca no nd'ant ingotu nemmancu unu gol de parti de is aversàrius, e est una cosa chi fait ispantus, e si cumprendit beni. 
Tocat a narai, immoi chi nci seus, ca is de s'Ovodda puru ant circau de fai unu recursu contras a is de su Campanedda, po una chistioni apicada a sa scualifica chi pertocat unu piciocheddu piticu (cussus chi seus costumaus a tzerriai "fuori quota", in italianu), ma su Giugi Sportivu at donau is arraxonis a is de su Campanedda etotu. 

Sighendi in cust'arrastu, duncas, arribbaus a su segundu postu de sa lista, innoi agataus is de s'Ozierese, sighius de Christian Mura, chi, cumenti est sucèdiu in sa stagioni passada, funt incumintzendi a fai biri cosas togas meda, po su prexu de totus is tifosus chi sighint sa scuadra, e po su prexu, e s'afròddiu, de s'allenadori etotu, ca incumentzat a biri totu su de bonu ca is piciocus cosa sua funt arranescendi a ndi bogai aforas candu ndi cabant in campu. E duncas, fadendi su contu ca funt currendi a forti meda, pròpriu custa cida (est a narai, mellus, pròpriu martis passau, chi pròpriu depu essi pretzisu cun su chi megu a si contai, cumenti unu giornalista iat a depi essi) apu intèndiu, po ndi pesai una ciaciarrada, a Christian Mura, e immoi andu a si contai cali funt is cosas de importu prus mannu chi ndi funt bessidas aforas, e apa a circai, mancai, de ndi pesai calincunu arraxonamentu apitzus, est craru, de totu su chi m'at contau s'allenadori. 

E duncas, una de is cosas chi mi funt praxias de prus, tra totus cussas chi m'at contau Christian Mura (e funt stètias una biga manna) nc'est cussa chi pertocat is giogadoris chi faint parti de sa rosa de sa scuadra, de s'Ozierese, po cust'annu, e chi duncas funt currendi in su campionau de sa Promotzioni po s'annu de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti. E duncas, fadendi su contu ca in sa stagioni de s'annu passau is de s'Ozierese si funt agataus, po cidas e cidas de sighiu, fintzas a sa fini de su campionau, a narai sa beridadi, tra is primus postus de sa lista, po cust'annu ant pentzau beni (cumenti si iat a podi narai) de preni sa rosa cosa insoru (chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai, e chi mi permiteis de manigiai custus fueddus) de piciocheddus giòvuneddus, e chi nd'arribbant totus (o giai totus) de sa zona de Otieri etotu, e mi parrit una cosa bona e toga meda, fadendi su contu ca su giogu de sa bòcia, po su chi pertocat is diletantis, a su mancu, benit a essi unu beni, ddi naru diaici, po is giogadoris, ca diaici podint fai un atividadi chi potzat essi sana, e naru sana po su chi pertocat su cropus e sa conca puru, e chi ddis donit unu pagheddeddu de spàssiu, de sprèviu. 

E duncas, si cumprendit, candu tui ndi pesas una scuadra, un assòtziu de bòcia, mescamente candu ndi pesas una scuadra in una biddixedda pitichinninnia, intzandus is primus de circai (ddi naru diaici, isperendi ca si cumprendat su chi tengu in conca, su chi seu circhendi de si contai) iant a depi essi pròpriu, e mi parrit bastanti craru, is piciocheddus prus piticheddus chi bivint in cussa bidda, in cussa zona; e est pròpriu po custu motivu chi podeus narai, cun is fueddus chi manigiant is dirigentis etotu candu si contant de su trabballu chi faint, sa su giogu de sa bòcia (ma sa chistioni ballit aguali po totus is atrus giogus e is atrus sport puru, e no feti, mi parrit bastanti craru, po su giogu de su càlciu, mancai siat tra is prus sighius de sa genti e de is tifosus) benit a essi una faina de importu mannu po sa saludi de sa genti chi bivit in cussu logu, e pruschetotu po sa socialidadi (cumenti si iat a podi narai, a trassa de cumenti si narat in italianu etotu, e cumenti apu agatau scritu in su fueddariu, de su restu); su giogu de sa bòcia de is diletantis, duncas, iat a depi abarrai in manus a sa genti chi bivit in su logu innoi sa scuadra benit pesada, ma apustis ita sucedit? Sucedit ca is scuadras, est a narai, duncas, is dirigentis, bolint binci (ca su de binci is partidas e mescamente is campionaus est una cosa chi praxit a totus) e po binci arribbant a cuncodrai is rosas de is scuadras cosa insoru andendi a piscai (chi mi permiteis de manigiai custu fueddu, e de ndi pesai custa metafora), puru, calincunu giogadori chi nd'arribbat, mancai, de atras zonas de s'Europa, o de su restu de su mundu. 
E in dì de oi no fait prus ispantu chi una scuadra chi, mancai, currit in su campionau de sa Promotzioni, ndi fait cabai in campu calincunu giogadori chi nd'arribbat, mancai, de s'atra parti de su mundu; e de su restu est pròpriu su chi est sucedendi in domu de is de s'Otieri, chi cust'annu podint contai apitzus, puru, de cuatru giogadoris chi nd'arribbant de su Brasili, e si cumprendit, est una cosa chi fintzas a una pariga de annus fait iat a essi stètia aforas de conca, a su mancu, po cumenti fiat cuncodrau su mundu de sa bòcia de is diletantis, fadendi su contu ca su dinai ca is scuadras teniant de spendi po cuncodrai, po ndi pesai is rosas, fiat meda, ma meda prus pagu de su chi, mancai, tenint de spendi immoi; e in prus, si cumprendit beni, benit a essi prus facìli a nc'artziai in un aereu po arribbai de s'atra parti de su mundu, e diaici andant is cosas; nci funt, intzandus, tra is atras cosas, una biga de giogadoris chi si dda tentant, cumenti si narat, e nd'arribbant in Europa, e in Italia, cun su bisu de giogai a bòcia e, mancai, cun su bisu de arrannèsci a incasciai puru calincunu arriabi gràtzias a su giogu de su càlciu; e de su restu scieus beni cantu podint essi fortis, po nd'arremonai feti unu, is giogadoris brasilianus; e su chi s'apu contau immubagora, apitzus de su bisu (de is bisus, mellus puru po cumenti sonat) chi iat a podi tenni unu giogadori chi nd'arribbat, mancai, de su Sud de s'America po giogai a bòcia in calincuna scuadra sarda, o ballit aguali, cun calincuna scuadra italiana, est su pròpriu bisu chi iat a podi tenni unu giogadori sardu. 
Ma nc'est chi narat, puru, ca is campionaus sardus iant a depi pertocai is piciocheddus sardus, e fortzis fortzis iant a tenni arraxoni puru, ma a sa fini, cumenti m'at spiegau pròpriu Christian Mura, is giogadoris chi nd'arribbant de foras, candu funt fortis, a su mancu, arrannescint a donai una bella manu de agiudu a totus is atrus piciocheddus de sa rosa; est a narai ca ddus agiudant a mellorai, a andai ainanntis, a cresci; totus cosas de importu po unu piciocheddu giòvunu chi, mancai, no tenit totu cussa esperièntzia manna a is pabas; e si cumprendit, candu unu giogadori cun una esperièntzia manna a is pabas s'agatat a giogai in sa pròpriu truma de unu chi tenit pagu esperièntzia (po crupa de s'edadi, po incumentzai), intzandus benit a essi a trassa de unu maistu; e su trabballu chi unu maistu podit fai, e arrannescit a fai cun unu piciocheddu, no ddu pagat su dinai, mescamente chi fait unu trabballu bonu, est a narai, pesau cun gràtzia.




Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22

In questo articolo
Campionato:
Argomenti:
Stagione:
2026/2027
Tags:
Novas