Salta al contenuto principale
foto random novas depositphotos.com

Su mercau sighit a regalai ispantus: est mellus scumiti apitzus de is giòvunus o is giogadoris de esperièntzia funt sèmpiri sa cosa mellus po cuncodrai sa rosa?

E duncas, a cantu parrit, de su chi ndi potzu cumprendi (e megu a brullai, est bastanti craru, berus?), seus arribbaus, nci dda eus fata, po ddu narai diaici puru, a nci lompi, a nci spundi (po manigiai duus fueddus chi mi funt sèmpiri praxius fintzas a m'amachiai) a su mesi de agustu puru, e fadendi su contu de sa basca manna chi est fadendu, no mi parrit una cosa de pagu importu, antzis; po su chi mi pertocat, a su mancu, nci iat a essi su tanti po ndi pesai una festa, po su de essi ancora biu, ancora cun sa saludi bona, e totu interu: est a narai ca no mi seu ancora scallau po su buddidori, po su callenti chi est fadendi in custas ùrtimas cidas, e giai de unu mesi, prus o mancu. 

E duncas, eia, fadendi su contu ca oi est giòbia (su primu giòbia de su mesi, tra is atras cosas), potzu narai ca su mesi de agustu est brintau giai de ses diis, e fintzas a immoi est andendi totu beni, mancai dònnia cincu segundus, a su tialu de telefonu, m'arribbant is avisu de is de sa Protezioni Civili (cumenti ddus estus a podi tzerriai, furendindi sa trassa de s'italianu etotu) ca mi nd'arregondant ca seus in mesu in mesu a sa de cuatru undadas de basca, o undadas de callenti, cun totu su chi custu cumportat; e megu a sighiri a pentzai, chi pròpriu – pròpriu si ddu depu narai (e m'eis a iscusai su giogu de fueddus chi nd'apu pesau, po su giogus de fueddus chi mi nd'est bèssiu aforas, ca a bortas mi praxit custa cosa de scriri prus cumenti iat a fai unu poeta, de su chi iat a fai unu giornalista), seu sighendi a pentzai ca s'istadi (e mescamente su mesi de agustu) siat togu meda candu tui ti ndi podis abarrai, a totu dì (e mancai a su noti puru, e megu a brullai, ma nemmancu diaici tanti cumenti si iat a podi pentzai), in logu de mari, o mellus ancora (a su mancu po su chi mi pertocat) in logu de montagna; poita chi depis trabballai, intzandus cun custa basca, cun is temperaduras chi est boghendindi aforas in custa diis, est cumenti a essi a s'inferru. 

E si cumprendit, custa vida a bortas parrit un inferru. 
E megu a sighiri a pentzai ca s'istadi est toga meda candu tui ses unu piciocheddu, ca is scolas abarrant serradas e s'ùnica cosa chi depis fai (s'ùnica cosa chi unu piciocheddu, o una piciochedda, depit fai) est cussa de si cuncodrai (po ddu narai a sa sorresa) po si nd'andai in giru a passillai, mancai impari a is amigus o a is amigas cosa tua. 
E diaici, intzandus, s'istadi benit a essi unu bisu; ma tocat a pentzai, puru, a totus cussus ca in s'istadi depint trabballai, e mancai asuta de su sobi: e megu a pentzai, po si nd'arremonai feti una pariga, a totus cussus chi andant a boddiri e a prantai is ochiellus (chi est sa rexini, ddi naru diaici, de innoi apustis ndi bessit aforas e crescit sa matixedda de sa canciofa, chi est una de is atividadis de importu prus mannu, a su mancu innoi in sa zona de Bidd'e Sorris e, nareus, in totu su Campidanu de mesu), ma sa chistioni ballit, mancai, puru po totus cussus chi andant a stegai is tamatigas (is cubeddus po fai sa cunserva, mancai), chi est un'antra de cussas fainas chi pertocat una biga manna de personas, a su mancu innoi in sa zona de Bidd'e Sorris e de Serramanna puru (fadendi su contu, in prus, ca in Serramanna ddoi est sa Casar, chi est sa fabbrica, dda tzerriu diaici furendindi sa trassa de s'italianu etotu, innoi faint sa cunserva e sa bagna. E unu penseri bonu (manigiu custu fueddu, cumenti mi consillat de fai su fueddariu, po no manigiai su fueddu pentzamentu, ca a su mancu innoi in Bidd'e Sorris, pertocat calincuna cosa de lègiu. Candu tui tenis unu pentzamentu, tenis calincunu penseri grai in conca, chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai. E diaici nd'aprofitu po fai unu pagheddeddu de grammatica puru impari a bosatrus, ca mabi no si fait de seguru), e carrigu de fortza, andat puru a totus is muradoris, chi faint unu de is trabballus prus fadiosus de su mundu, e mescamente candu nc'est custu sobi forti po dexi-undixi oras a sa dì. 
E torrendi a mei, nd'aprofitu po torrai gràtzias a su Cielu, fadendi su contu ca su trabballu cosa mia benit a essi su de scriri custus artìculus (is artìculus in italianu e cussus in sardu puru, po su giàssu de su Diàriu Sportivu, est craru), e no potzu narai, custu est pagu ma seguru, ca siat su trabballu prus tostau e grai e lègiu chi nci potzat essi in custu mundu; antzis, candu nci pentzu mi intendu basau de sa bona sorti, mancai peròu, dònnia trabballu tengiat is cosas lègias, e is cosas bonas; e a mei su de abarrai tant'oras apicigau a su tialu de computer po scriri, apustis de unu pagheddu de oras mi pigat a conca, prus ca a is ogus; e sa basca no agiudat su crobeddu a fai su chi iat a depi, antzis. 

E peròu, arribbau a custu puntu de sa storia, no potzu fai atru ca sighiri a curri concas a sa festa de su mesuagustu, chi nd'arruit, est bastanti craru, su cuindixi de su mesi de agustu, e duncas, eia, tra noi diis a partiri de oi; e fatzu su giogu, dònnia dònnia annu, de candu seu pipieddu, a pentzai ca apustis de su cuindixi de agustu intzandus sa basca incumentzat a lassai su postu a sa friscura; e no seu feti deu, custu est pagu ma seguru, ca megu a abertai chi su tempus si infrischit, chi est berus (cumenti est berus) ca pròpriu unu de custus ùrtimus merì, apu intendiu unu piciocu chi fiat bessendi de sa palestra chi nc'est giai a su costau de domu, e chi at narau a sa meri de sa palestra ca "fiat abertendi de torrai a biri sa nì". 
E custu, eia, si ddu torru a arrapiti, est sucèdiu candu seus ancora in mesu in mesu a s'istadi. 

E duncas, no seu feti deu ca seu abertendi, a trassa de disisperau (o disisparau, cumenti apu sèmpiri intèndiu narai innoi in bidda mia etotu), chi ndi torrit su friscu. Ma nc'est de narai, puru, ca s'omini (ma sa cosa deu creu ballat puru po is femineddas, chi mi permiteis de fai custa botada, feti po arriri pagu pagu, mancai feti po mesu segundu) no est mai cuntentu, no est mai prexau, antzis: abarrat totu murrungia murrungia, a totu annu: chi no est po su frius, intzandus murrungiat po sa basca; chi no est po su sobi forti, intzandus is murrungius funt po s'acua, mescamente candu proit diis e diis de sighiu (e gei si ddu eis a arregodai, su tempus mau chi at fatu in custu ierru passau); e candu proit po cidas e cidas de sighiu, ca parreus in Olanda, o in Scozia, intzandus no fadeus atru ca pregai su Cielu chi ndi potzat torrai allestru, e acoitu, su sobi; e cumenti nd'arribbat su sobi, chi innoi in Sardìnnia (no si nd'eus a depi scaresci ca abarraus prus acanta a s'Africa ca a s'Europa) benit a essi forti meda, intzandus no bieus s'ora chi ndi torrint is nuis in Cielu. 
Eia, sa respusta a totu custu giogu de murrungius (m'est beniu de ddu tzerriai diaici) dda connosceis beni: no nc'est nudda de mellus de is stagionis chi ddoi funt in mesu tra s'istadi e s'ierru, e megaus a chistionai, est craru, de s'atonzu e de su beranu, ca funt, a contus fatus, is prus drucis. Ma po torrai a imprassai s'atonzu (ddi naru diaici, gioghendi, torra, a fai su poeta, prus ca su giornalista), depeus abertai calincuna cosa cumenti a corantacincu diis, prus o mancu; e custu bollit narai, pruschetotu, ca eus a depi tenni un antru stiddiu, un antru pagheddeddu de passièntzia; ca sa passièntzia benit a essi sa mexina mellus, sa mexina prus forti, ca podeus pigai in custa vida: tocat a sumportai, tocat a abertai, tocat, mancai, puru a sunfriri, e no ddu scoberreus de seguru in dì de oi. 

E duncas, eia, cumenti s'apu narau a s'incumintzu de custu artìculu etotu: mancu mali ca su tempus sighit a andai ainnantis, cun totu su chi custu pertocat. E immoi chi nci seu, immoi chi s'apu chistionau de su tempus chi megat a passai (cumenti fatzu dònnia – dònnia cida, tra is atras cosas, ainnantis de mi nci ghetai a fundu 'e susu me is chistionis chi pertocant su mundu de sa bòcia, o po ddu narai mellus puru, is chistionis chi pertocant su mundu de is assòtzius de bòcia chi currint me is campionaus po is diletantis pesaus de is de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu e de is de sa Lega Natzionali de is Diletantis), no m'abarrat atru de fai, po serrai su giogu (ddi naru diaici) de andai a castiai, impari a bosatrus, cali ant a essi is temperaduras chi s'abertant, chi at a fai po custu fini de cida, candu ammancant, tra is atras cosas (ma de custu nd'eus a chistionai mellus), duas cidas (o calincuna cosa in prus) po torrai a partiri cun is allenamentus: e megu a chistionai de is allenamentus chi is giogadoris, e is allenadoris, est craru, faint ainnantis de incumentzai torra cun sa stagioni, po cussa ca, furriendi is fueddus de s'italianu etotu, estus a podi tzerriai "preparatzioni atletica"; e sa ispera mia est ca potzat torrai a fai unu pagheddeddu de friscura puru po is piciocus chi, tra pagu, ant a depi torrai a curri avatu de sa bòcia. 

E duncas, fia narendusì de is temperaduras: is de sa Proteztioni Civili sighint a narai ca at a fai basca meda, cun sa temperadura chi no nd'at a cabai mai (nemmancu po sonnu, cumenti si iat a podi narai; nemmancu po miràculu) asuta de trintacincu gradus, po su chi pertocat sa massima, cun sa minima, invècias, chi at a abarrai tra is binticincu e is binticuatru gradus (e no funt pagus, e si cumprendit beni); e fortzis nd'at a arribbai unu pagheddeddu de friscura in prus (dda tzerriaus diaici...) pròpriu su sabudu e su domìnigu, candu sa minima at a arribbai a bintitres gradus, e custu sighendi e pighendi po bonu su chi narant is grandus dotoris chi sighint e chi ndi pesant is previsionis de su tempus. 
E biaus, duncas, totus cussus ca in su mesi de agustu si podint pigai unu pagheddeddu de pasiu, intzandus, a cumentzai de totus is turistas chi nd'arribbant in s'isula in custu perìodu (e chi no funt pagus de seguru, fadendi su contu ca chisionaus de millionis e millionis de cristianus), e podeus feti isperai totu su bonu po issus; isperendi, po incumentzai, ca no fetzant tropu is machillotus, cumenti si iat a podi narai, fadendi su contu ca pròpriu custas diis passadas apu intèndiu de duus turistas chi si funt fatus unu giru in sa zona de Cala Mariolu, in cratzolleddas, chentza de acua (in una de is zonas, in unu de is percursus prus dificilis chi nci funt in Sardìnnia) e duncas, eia, si ddu podeis immaginai a solus cumenti est acabbada sa istoria: is duus turistas si funt intendius mabi, po sa basca, po sa sidi, po essi fadiaus, e duncas funt depius andai a ddus pigai cun s'elicoteru; ma de istorias diaici in s'istadi nci ndi funt medas, e no feti in Sardìnnia. E si ddu naru po si consillai de aturai atentus, po su chi fait. 

E po su restu, is consillus chi depeus sighiri candu fait diaici basca funt sèmpiri is pròprius: buffai acua meda (e mancu mali, mi megu a solu a solu, ca tèngiu sa funtana de s'acua, sa funtana a getonis, chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai, a feti centu metrus de domu; e sa cosa prus toga est ca s'acua ndi bessit giai frisca, ca est una de cussas cosas chi su dinai no podit pagai) e si nd'abarrai atanaus (est a narai: abarrai aintru de domu, po su chi fait) e mescamente me is oras prus bascosas, chi benint a essi, pròpriu, cussas de su megama, nareus, de mesudì fintzas a arribbai a is cincu e a is ses, ca apustis pagu pagu (ma pagu pagu feti) incumentzat a infriscai, fintzas a candu si faint is seti (o is otu, ancora mellus puru), e su sobi incumentzat a ndi cabai, e intzandus, cumenti si narat, arrannèsceus a respirai torra. 
E po su chi mi pertocat, mancu mali ca in domu tengu una cantinedda innoi mi potzu atanai (po manigiai unu de cussus fueddus chi mi praxint a totu coddu e chi apu scobertu de pagu, gràtzias a unu tziu de bidda etotu), e chi est benendi a essi, ddi naru diaici, sa sarvesa cosa mia, fadendi su contu ca no tengu cussas machineddas chi serbint a infriscai s'aria, ma po su megama (ma a su noti puru, tocat a ddu narai) mi bastat a ndi cabai in bàsciu po abarrai unu pagheddeddu selenu, po una pariga de orixeddas, po su chi fait. 

E duncas, po custa cida puru si iat a podi narai ca apu spaciau cun is strollichiminis chi tengu (chi tenia, fortzis est mellus a ddu narai diaici) badda-badda in conca, e custu bollit narai, pruschetotu, ca si podeus incumentzai a incarai, a pagu a pagu, me is novas de importu prus mannu chi nd'arribbant de su mundu de sa bòcia, partendi de su mercau (cun is gious, cun is campionaus frimus, ca ant a torrai a partiri feti in su mesi de cabudanni, is novas de importu prus mannu pertocant, pròpriu, is movimentus de is giogadoris, chi lassant sa scuadra innoi fiant po andai a giogai in un'antra scuadra nova) e fintzas a arribbai a is chistionis acapiadas a is iscritzionis de is assòtzius, de is scuadras, po is campionaus chi ant a balli po sa stagioni de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti. 

E duncas, atacu diaici cun is chistionis chi pertocant su càlciu (o su giogu de sa bòcia, chi si sonat mellus diaici): candu pentzu a su chi sucedit in s'interis chi su mercau est obertu, mi benint in conca una biga manna, una zuba de considerus: sa primu est ca, eia, po su chi pertocat is assòtzius de is diletantis, nci funt unu bellu tanti de arriabis de ponni in su pratu; est a narai ca, cumenti eis a sciri beni (e chi no seis acapiaus a strintu a is fainas de su mundu de su càlciu, intzandus deu seu innoi po fai custu trabballu puru e po si spiegai, in sa manera mellus chi potzu, cumenti andant is cosas), serbint unu bellu tanti de dinai, po primu cosa, po iscriri is scuadras a is campionaus, e apustis, serbit unu bellu tanti de dinai po sighiri totus is ispesas chi nci funt, chi nd'arribbant in una stagioni, a partiri de is camiseddas chi tocat a donai a is giogadoris, a sa benzina chi nc'est de ponni po andai a giogai me is atras biddas, me is atras citadis (po cussas ca, in sardu diaici cumenti si narat in italianu, tzerriaus trasfertas), e tocat a fai su contu ca candu andas a giogai in trasferta (cumenti si narat), intzandus depis movi, depis spostai (po ddu narai diaici puru) una truma de giogadoris de binti personas, prus o mancu (undixi giogadoris di cabant in campu, is atrus si setzint in panchina e, chi serbit, ndi brintant a giogai candu sa partida est giai incumentzada, mancai in su segundu tempus puru), prus totus is atrus chi trabballant po s'assòtziu (partendi de s'allenadori, de is dirigentis), e in prus, chi sa trasferta benit a essi longa, est a narai, candu depis andai a giogai in logu chi abarrat atesu meda a sa bidda innoi t'agatas tui (si iat a podi fai su contu de is scuadras de s'Ecellenza, de is scuadras chi ant giogau in su campionau de s'Ecellenza de s'annu passau, e seu chistionendi, mi parrit bastanti craru, de sa stagioni de su duamilla e binticincu – duamilla e bintises, chi nci funt depias spundi a giogai fintzas a Sa Maddalena, chi abarrat in sa parti prus arta de s'isula; e chi tui ses una scuadra de sa zona de Crabònia, po nd'arremonai una, intzandus si cumprendit totu su trabballu, ddi naru diaici, chi tocat a fai), depis fai su contu ca nci iat a podi essi puru de donai a papai (e intzandus de pagai, est craru) su prangiu po totus; e custa cosa, totu custu trumentu, ddu depis ponni in contu po calincuna cosa cumenti a cuindixi giorronadas, prus o mancu (eia, cuindixi giorronadas, cumenti est craru, ddas giogas in trasferta, est a narai in domu allena, e s'atra metadi, ma peròu, ddas giogas in domu cosa tua etotu); e duncas, in prus a totus custas spesas chi megu a s'arremonai immoi (e chi no funt pagu cosa de seguru) nc'est de nc'aciungi ca po pigai is giogadoris prus fortis chi nci funt in su mercau, ddus depis cunvinci, e su prus de is bortas, po cunvinci unu giogadori bravu a giogai po s'assòtziu cosa tua, intzandus ddi depis promiti, ma mescamente ddis depis donai, una bella farrancada de eurus (chi mi permiteis de manigiai custus fueddus, e chi mi permiteis de cuncodrai sa chistioni diaici, a trassa prus de cumenti iat a fai unu poeta, ca unu giornalista sportivu); e duncas, su suci de sa chistioni (cumenti si iat a podi narai a trassa de cumenti si narat in italianu etotu) est ca po mantenni in peis un assòtziu de bòcia serbint una biga manna de sacrìficius; e po cuncodrai una rosa de giogadoris chi potzat curri po ndi cassai su primu postu de sa lista, serbit, aguali, unu bellu tanti de arriabis, e custu dònnia dònnia annu. 

Nareus puru ca unu de is modus, una de is maneras mellus chi nci funt po arrisparmiai calincuna cosa in su mercau, est cussa de ndi pesai una pipiniera chi potzat essi bona, e chi bengiat a essi sana: sa pipiniera, duncas, est sa iscola, ddi naraus diaici, de bòcia po is piciocheddus prus giòvuneddus; nc'est de narai, in prus de su chi s'apu narau, ca candu unu piciocheddu est giòvunu, e bollit incumentzai a imparai a giogai a bòcia, intzandus sa cosa mellus chi podit fai est cussa de si iscriri a sa pipiniera de una scuadra; e tocat a narai, puru, ca po s'iscritzioni a sa pipiniera de una scuadra de càlciu ballint is regulas chi sigheus po una biga manna de atras cosas: est a narai, ca tocat a pagai, poita is assòtzius de bòcia ponint in su pratu su logu, est a narai su campu, innoi is piciocheddus s'allenant, ponint a dispositzioni totu su chi serbit po is allenamentus, partendi de is bòcias, is camiseddas e is pantallonis, sa borsa po nci ponni, po nci stichiri aintru totu su chi ti serbit e, sa cosa de importu prus mannu, is assòtzius circant is maistus chi imparant a is pipius, a is piciocheddus, a giogai a bòcia; e duncas, tocat a narai, acoitu, immoi chi nci seus, ca s'iscritzioni a sa scola de càlciu spetat a is babbus e a is mammas de is piciocheddus etotu, cun is assòtzius chi, diaici, arrannescint a ndi pesai calincunu arriabeddu (ddi naru diaici, manigendi su fueddu "arriabi" chi apu sèmpiri intèndiu narai innoi in Bidd'e Sorris, mancai siat unu fueddu chi si manigiàt, po su prus, me is annus passaus, e duncas, eia, unu fueddu chi apu sèmpiri intèndiu narai de is bècius); ma sa cosa de importu prus mannu est ca is assòtzius de bòcia ndi podint pesai is giogadoris cosa insoru in domu; est a narai ca chi tuis tenis sa bona sorti de tenni in sa pipiniera cosa tua unu bellu tanti de piciocheddus fortis, e bravus gioghendi a bòcia, intzandus, cumenti si faint pagu pagu prus matucus, ddus iast a podi fai giogai in cussa chi tzerriaus sa Primu Scuadra, chi benit a essi, mi parrit bastanti craru, sa scuadra de is mannus, cussa chi, a sa fini, andat a curri me is campionaus pesaus de is de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu e de is de sa Lega Natzionali de is Diletantis. E duncas, chi tui tenis sa fortuna, sa bona sorti de tenni, po narai, po si fai un esèmpiu, calincuna cosa cumenti a cincu, ses (o seti puru) giogadoris pitichinninnius de edadi chi funt abbilis po giogai me is campionaus de is matucus (de is giogadoris prus mannus, po ddu narai in manera prus crara puru) intzandus iast a podi arrisparmiai calincuna cosa in su mercau, poita iast a podi no tenni su bisòngiu de comperai atrus giogadoris, poita is giogadoris, e fortis puru, ddus tenis in dommu tua etotu. Chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai.

E duncas, si cumprendit beni, custa est sa bia ca is de sa Federatzioni iant a bolli fai sighiri a totus is assòtzius: ndi pesas una pipiniera, sa pipiniera cosa tua, cun is piciocheddus, cun is giòvuneddus de sa bidda cosa tua etotu (o de is biddas chi nci funt totu a giru a giru de sa bidda tua), e curris cun cussa truma de giogadoris, cun cussa scuadra; e sa cosa iat a essi, ddu naraus cun su coru in manu, toga meda e spassiosa; ma a sa fini, e si cumprendit beni custu puru, no totus is scuadras tenint sa possibbilidadi de ndi pesai cussu chi si iat a podi tzerriai, a trassa de cumenti si tzerriat in italianu, "Settore Giovanile". E duncas, eia, is de sa Federatzioni e is de sa Lega Natzionali de is Diletantis nd'ant pesau torra sa regula (si nd'apu giai chistionau de custa cosa in unu de is artìculus chi nd'apu pesau e chi ndi funt bèssius aforas me is cidas passadas) chi obbrigat is assòtzius (e mescamente is allenadoris) a fai giogai a su mancu una pariga (est a nai: a su mancu duus) de piciocheddus giòvuneddus; est a narai, duncas, ca in campu, po totus is noranta minudus (ma tocat a nc'aciungi, a fai su contu, est craru, puru de is minutus chi ballint po is tempus suplementaris, cumenti seus costumaus a ddus tzerriai, a sa moda de cumenti si narat in italianu) nci depint essi duus piciocheddus prus piticheddus de dexiotu annus. 

Desinò, cumenti si fia narendu, s'atra manera est cussa de cunvinci is giogadoris (e sa chistioni, est craru, ballit puru po is giogadoris prus pitichinninnius de edadi) a giogai po s'assòtziu cosa tua, ma sucedit, po su prus de is bortas, chi tocat a curri, ddi naru diaici, contras a is atrus assòtzius, no feti po su chi pertocat is partidas de su campionau, ma puru po su mercau: e intzandus, custu bollit narai ca tui depis essi prontu a ponni in su pratu unu tanti de dinai chi potzat essi prus mannu de su chi ponint in su pratu is atras scuadras; e est po custu, est pròpriu po custu, ca su mercau benit a essi diaici spassiosu de sighiri po is tifosus. E si iat a podi narai puru, immoi chi nci seus, ca prus ses arricu (est a narai: prus tenis dinai de spendi in su mercau) e prus artas funt is possibbilidadis de arrannèsci a cuncodrai una truma de giogadoris, una rosa forti, chi potzat curri, e giogai, po ndi cassai su primu postu de sa lista. E duncas, si iat a podi narai custu puru: chi arrannèscis a fai una scuadra pesada po su prus cun giogadoris chi nd'arribbant de sa pipiniera cosa tua (e ancora mellus: chi nd'arribbant de sa bidda cosa tua etotu), intzandus iast a podi arrisparmiai unu bellu tanti de dinai (ca mabi no fait de seguru, mescamente in dì de oi), ma tocat a narai, puru, ca unu giogadori giòvuneddu, e mi parrit bastanti craru puru, no podit tenni, a is pabas, totu s'esperièntzia chi, mancai, tenit unu giogadori de trinta o trintacincu annus, o unu giogadori chi, mancai, at giogau in una categoria prus manna (cumenti iat a podi essi su campionau de sa Sèrie D, po nd'arremonai una), e scerat de ndi cabai a giogai in su campionau de s'Ecellenza, de sa Promotzioni, o mellus ancora, po sa lega chi eus pigau, in su campionau de sa Primu Categoria e de sa Segunda Categoria puru: e intzandus, su chi sucedit est ca unu giogadori chi tenit un'esperièntzia manna a is pabas, candu s'agatat a giogai in una categoria bascia, e mancai, contras a una scuadra pesada, po su prus, de piciocheddus piticus, intzandus iat a podi fai sa diferentzia in campu, cumenti si narat, cumenti seus costumaus a narai; est a narai, duncas, ca unu giogadori espertu ndi podit piscai sa giogada chi ti fait binci sa partida de unu segundu a s'atru, e si cumprendit cantu potzat benni a essi una cosa de importu in unu campionau. E is assòtzius de bòcia, duncas, po su prus circant de ndi pesai is scuadras cosa insoru cun unu bellu tanti de giogadoris giòvuneddus (ca funt cussus, est craru, ca si spassiant de prus; e mi torru a acapiai a su chi s'apu narau ainnantis, sèmpiri in custu artìculu etotu, apitzus de s'istadi e de su spàssiu chi ndi tenint is piciocus, e is piciocheddas, prus giòvuneddas), e si faint donai una manu de agiudu de calincunu giogadori prus espertu. Fadendi diaici, intzandus, is allenadoris podint ponni impari totu s'afròddiu chi tenint is giòvuneddus, e totu sa gana de curri chi tenint me is cambas e aintru de su coru puru (po si contai sa cosa a trassa de cumenti iat a fai unu poeta), cun s'esperièntzia de is giogadoris prus matucheddus. E duncas, si cumprendit beni, nci funt gogadoris chi cambiant scuadras dònnia annu (e no nc'est nudda de mali, po si cumprendi mellus a pari), ma nci funt giogadoris chi abarrant acapiaus cun sa pròpriu scuadra po annus e annus e annus de sighiu, e benint a essi, duncas, sa bandiera de s'assòtziu, in campu, est craru, ma aintru de is spolladroxus puru: unu giogadori de esperièntzia, e si cumprendit, est cussu chi donat s'esèmpiu a is prus piticheddus, a is prus giòvuneddus, e po un allenadori benit a essi una de is cosas mellus, una de is cosas de importu prus mannu chi nci potzant essi. 
Unu giogadori cun una bella esperièntzia me is pabas, chi giogat po annus e annus in sa pròpriu scuadra (mi benit in conca, po nd'arremonai una, sa istoria de Salvatore "Tore" Boi in su Seulo, chi est una scuadra chi me in custus ùrtimus annus est currendi me is campionaus de sa Segunda Categoria, ma me is annus passaus ant fatu sa cursa me is campionaus de sa Primu Categoria e fintzas, 'tendei 'tendei, me in su campionau de sa Promotzioni, mancai siat sa scuadra de una biddixedda pitichinninnia, chi fait calincuna cosa cumenti a seticentus e cincuanta animas), podit spiegai, mellus de cumenti fait un allenadori, cumenti andant is cosas in cussu ambienti, partendi de su chi s'abertant is tifosus e is dirigentis de is giogadoris. Unu piciocu cun una bella esperièntzia a is pabas benit a essi unu agiudu mannu in campu, candu is cosas mancai no andant deretas e tocat a ddas aderetzai, e me is spolladroxus puru, candu mancai perdis una partida (o una pariga de partidas s'una avatu de s'atra, e ballit aguali) e intzandus tenis s'umori asuta de is peis, asuta de is carronis, cumenti si iat a podi narai; unu giogadori de esperièntzia est cussu chi t'agiudat, prus de totus is atrus, a torrai a partiri, mancai prus a forti de su chi fiast fadendi, candu liscias e nd'arruis (est a narai, candu no arrannèscis a fai is cosas chi iast a bolli fai), ma t'agiudat puru (e custa benit a essi una de is cosas de importu prus mannu) a no ti fai pigai tropu de s'afròddiu candu is partidas (e su campionau) ti funt andendi beni, ca si cumprendit cumenti andant is cosas in custa vida: oi ti intendis su prus forti, ma chi ti setzis, chi no sighis a curri a totu coddu (po ddu narai a sa sorresa), intzandus nci ponis pagu a nd'arrui. 

E duncas, si cumprendit de s'importu chi tenit, po un assòtziu, po una scuadra, su de podi pigai unu giogadori forti, cumenti est sucèdiu, po fai feti un esèmpiu, a is de su Tertenia, chi po sa stagioni chi at a benni ant a podi fai su contu apitzus de Mattia Floris, chi ndi cabat a giogai in Primu Categoria apustis de cincu annus (e duncas, eia, cincu stagionis) chi at fatu impari a is de sa Cos, in su campionau de sa Sèrie D; e po custu, si cumprendit beni, is de su Tertenia ant a essi una de cussas cuatru o cincu scuadras chi ant a podi curri po ndi cassai sa bìncida de su campionau e duncas, po ndi cassai su primu postu chi at a balli, est bastanti craru, po tenni su diritu de ndi artziai in su campionau de sa Promotzioni. 
Ma apustis, tocat a s'acudi e a narai, puru, ca no est ca feti poita tui tenis sa scuadra prus fortis, cun una zuba (po ddu narai a trassa de is sorresus) de giogadoris fortis e cun unu muntoni de esperièntzia a is pabas, intzandus bincis su campionau de seguru, poita apustis, cumenti si narat (e cumenti m'arrapitint fatu fatu is allenadoris chi intendu po ndi pesai is ciaciarradas, dònnia dònnia cida) s'ùrtimu fueddu spetat e tocat a su campu, e in campu, est craru (e fortzis sa cosa prus spassiosa de su giogu de sa bòcia benit a essi pròpriu custa), podit sucedi de totu. 
E duncas, si promitu ca me is artìculus chi nd'ant a bessiri aforas in su mesi de agustu, chi est s'ùrtimu mesi chentza de giogus (est a narai: a bòcias frimas) ainnantis chi is campionaus torrint a incumentzai (e no bieus giai s'ora, cumenti est giustu chi siat), s'apa a arremonai, po su chi apa a arrannèsci, po su chi at a fai, totus is cropus de importu prus mannu ca is assòtzius ant sparau (ddi naru diaici) in custa fentana de su mercau. 

Ma po oi, po su chi m'abarrat de scriri (po su logu chi m'abarrat de preni, chi si praxit mancai mellus diaici po cumenti sonat sa frasia) ia a bolli cambiai unu pagheddeddu sa lega. 
E duncas, fadendi su contu de totu su chi s'apu narau apitzus de su trumentu (su fueddu chi cratzat mellus po si fai a cumprendi de ita seu chistionendi creu chi siat pròpriu custu) chi tocat a fai po mantenni in peis un assòtziu de bòcia (e megu a chistionai, mescamente, de sa barca de dinai chi serbit po pagai totus is ispesas) no s'at a sonai una cosa aforas de su mundu chi is assòtzius de bòcia nascint e morint, a trassa de su chi sucedit a is cristianus etotu; nci funt scuadras chi durant (chi currint) feti po una pariga de stagionis e apustis si ndi sciusciant: e immoi mi benit in conca, po incumentzai, e po nd'arremonai feti una, sa storia de is de su Barìsardo, chi funt arribbaus a giogai fintzas in su campionau de sa Promotzioni, antzis, fait a narai puru ca in sa stagioni de su duamilla e bintiduus – duamilla e bintitres funt arrannèscius fintzas a binci su campionau e, duncas, nd'ant cassau s'artziada in su campionau de s'Ecellenza, ma apustis ita est sucèdiu? 
Est sucèdiu una cosa ca in su mundu de sa bocia, e mi dispraxit de ddu depi narai, si intendit fatu fatu meda: apustis de una pariga de annus, apustis de una pariga de stagionis, intzandus su presidenti (impari a totus is dirigentis, ca funt, a sa fini, a s'acabbada, cussus chi ponint su dinai, o sa parti prus manna de su dinai chi serbit) at fatu is bagaglius, cumenti si iat a podi narai, at saludau a totus e si nd'est andau; e cumenti est finida sa storia gei ddu podeis immaginai beni chentza de s'agiudu cosa mia: su Barisardo si depiat iscriri po curri in su campionau de s'Ecellenza, cumenti ddi spetàt, ma a sa fini no nc'est stètiu nesciunu chi apat pigau su postu de su presidenti bèciu (ddi naru diaici), e duncas, eia, s'iscritzioni no s'est potzia serrai e su Barisardo est stètiu cancellau de is cuadrus federalis (cumenti si iat a podi narai), e duncas s'assòtziu est sparèssiu. 
E tocat a narai, puru, immoi chi nci seus, ca Robertu Ibba, ca fiat su presidenti, iat fatu unu trabballu togu e bonu meda, fadendi su contu ca ndi iat prenu sa rosa de sa scuadra cosa sua de giogadoris fortis, chi po su prus, peròu, nd'arribbànt de atrus logus, est a narai, de atrus logus aforas de s'isula; fait a narai, puru, immoi chi nci seu, ca po sa panchina (e duncas, eia, po su rolu de allenadori), Ibba fiat arrannèsciu a cunvinci a Alberto Cavasin, unu allenadori chi iat tentu s'ocasioni de trabballai e duncas de sighiri scuadras fintzas in sa Sèrie A; apustis de Cavasin, invècias, ndi fiat arribbau Celestinu Ciarolu, unu de is giogadoris de importu prus mannu, me is annus passaus, de is de su Santa Teresa (po torrai a sa lega chi apu pigau ainnantis). Ma mancai is de su Barisardo tenessint da scuadra prus forti, ant dèpiu trumentai e sudai, e meda puru, fait a ddu narai, po binci sa cursa contras a is de s'Idolo de Arthana. Ma apustis, iat a fai a narai, puru, ca s'assòtziu de is de s'Idolo est ancora in peis, mancai in sa stagioni passada nd'apant ingotu sa retrocessioni de su campionau de sa Promotzioni a cussu de sa Primu Categoria; de Robertu Ibba, invècias, no ndi scieus prus nudda: scieus feti ca fiat arrannèsciu a portai su Barisardo de sa Primu Categoria fintzas a s'Ecellenza, ma apustis est sparessiu, e cun issu s'assòtziu puru. E po medas personas, iat a essi mellus a no fai su passu prus longu de sa camba (cumenti si iat a podi narai), e mancai andai ainnantis me is annus, cun su tempus; invècias nci funt assòtzius (e presidentis) ca in su giogu (ddi naru diaici), in su progetu cosa insoru nci ghetant una surra de dinai me is primus annus, ma apustis lassant is cosas po fatas e si ndi andant. 

E in s'artìculu chi nd'at a bessiri sa cida chi at a benni (chi at a essi, cumenti s'apu giai arremonau, sa cida de sa festa po su mesuagustu) s'apa a chistionai, puru, mancai, de sa storia de is de su Crabònia, chi no ant a curri in su campionau de s'Ecellenza, cun totu cussu chi custu cumportat po sa scuadra chi nd'at a depi pigai su postu cosa insoru (e megu a chistionai de is de sa Villacidrese). 

Ma po custa cida su tempus e mescamente su logu chi tengu po scriri custu artìculu est bellu ca acabbau; e duncas no m'abarrat atru de fai ca si imprassai a forti e si saludai. A si intendi, mellus, duncas, e a si ligi torra tra seti diis a partiri de immoi, e sèmpiri chi su Cielu at a bolli custu beni po mei e po bosatrus e bosatras puru.




Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22
 

In questo articolo
Campionato:
Argomenti:
Stagione:
2025/2026
Tags:
Novas