Circaus de cumprendi ita sucedit in sa conca de is giogadoris candu in panchina nd'arribbat un allenadori nou
E duncas, pighendi po bonu su d'ciu chi naràt ca "chini tenit su tempus po fai una cosa no iat a depiu abertai a s'incras po dda fai" (cumenti si narat, de su restu, in italianu puru; e deu creu ca custa cosa dda eis giai intendia, a su mancu po una borta, chentza de abertai a mei, chentza de abertai a custu artìculu, intzandus), e chi est bèniu a essi unu de is modus de narai ca mi praxint de prus (pruchetotu po su sentidu, chi mi parrit de importu mannu, e apustis po sa fortza chi mi donat de sighiri su trabballu chi mi pertocat), intzandus, fadendi su contu ca custa cida apu serrau cun su chi tenia de fai unu pagheddeddu prus chitzi de su chi mi capitat, de su chi mi sucedit in su fetianu, intzandus apu pentzau beni de mi ponni, torra, aranti de su tialu de su computer (chi est sa cosa, su strumentu, po ddu narai mellus puru, chi manigiu po trabballai, cumenti unu muradori manigiat su marteddu po ndi pesai is fainas cosa sua, deu manigiu sa tastiera po ndi pesai is rigas chi teneis asuta de is ogus), po circai de nci fuiai aforas calincunu fueddu po s'artìculu chi at a bessiri aforas feti tra seti diis, est a narai, sa cida chi at a benni: po si cumprendi mellus a pari, seu atachendi a scriri cust'artìculu candu seu arribbau (e sèmpiri chi su calendàriu no est contendumì fabas, cumenti naraus innoi in Bidd'e Sorris, ma deu no creu, e megu a brullai, si cumprendit, berus est?) a su giòbia chi nd'arruit su doxi, mancai custu artìculu nd'at a depi bessiri aforas (chi su Cielu at a bolli custu beni po mei, est craru, e po bosatrus e bosatras puru ca custus artìculus, a sa fini, ddus ligeis) su giòbia chi nd'at a arrui su dexennoi, candu sa metadi de su mesi de donniasantu at a essi bella ca a is pabas.
E a ddu scriri in dì de oi, no mi parrit nemmancu berus de cumenti mi parrit ca si nci bobit su tempus a bortas, ca po su mesi de donniasantu, intzandus, sa metadi de su trabballu (cuncodru sa cosa diaici, manigendi custus fueddus, isperendi ca si cumprendat su chi tengu in conca, badda badda, e duncas, eia, isperu ca si cumprendat su chi seu circhendi de si narai) est giai fata, e immoi no s'abarrat atru de fai ca si scroxai (cumenti mi praxit a narai, mancai gioghendi unu pagheddeddu, ma unu pagheddeddu feti, a fai su poeta prus ca su giornalista sportivu) s'ùrtima parti, e apustis, 'tendei 'tendei, at a lompi (eus a lompi, cumenti si iat a podi narai puru) su de doxi mesis de s'annu e duncas, eia, si cumprendit, a s'ùrtimu mesi po custu duamilla e bintises puru (e torra, mi parrit ca cust'annu puru si nci siat bonau, e deu creu ca custu siat s'efetu chi fait su de imbeciai, fadendi su contu ca po su chi mi pertocat, su cincu de su mesi de gennàrgiu apa a fai corantases annus, cun totu su chi custu cumportat).
E duncas, eia, po s'ùrtima parti de su mesi de donniasantu seus costumaus, e custu giai de una bella parighedda de annus, a incumentzai a pentzai a totus is regalus chi depeus fai, o po manigiai unu fueddu prus druci, a totus is regalus chi si iat a praxi a fai, e chi benit a essi (megu a chistionai sèmpiri de is regalus) su giogu prus togu chi ndi podeus pesai in su mesi de idas o, a su mancu, me in totus is cidas chi nci funt ainanntis de su Nadali; e duncas, eia, est de una bella pariga de annus (e mescamente de candu eus incumentzau a comperai is regalus in internet, e no feti me is negotzius chi s'agatant me is biddas e me is citadis) chi eus incumentzau a sighiri sa moda de su "black friday", po ddu narai a sa moda de is ingresus (e chi, furriau in sardu, iat a bessiri calincuna cosa tipu "cenabara nieddu", e no mi dispraxit po cumenti sonat, chi pròpriu si depu narai sa beridadi. E custu bollit narai ca su sardu est ancora una lìngua bia, poita arrannescit a abarrai a su passu cun is tempus, e poita in sardu arrannèsceus a chistionai, puru, de totus is cosas, is fainas prus novas, de is fainas chi ndi funt bessidas a pillu me is ùrtimus tempus), e chi est sa dì (a narai sa beridadi funt una bella pariga de diis, postas s'una avatu de s'atra) innoi, pròpriu diaici andat sa faina, incumentzaus a comperai is cosas chi si iant a podi serbiri po ndi pesai is regalus po su Nadali; e benit a essi una dì innoi sa genti, in truma manna, incumentzat a comperai centumilla cosas, fadendi su contu ca is negotzius faint una surra de ofertas, faint pretzius bonus (custu megu a si narai) e duncas, cun sa bidea de arrannèsci a risparmiai calincunu arriabeddu, intzandus si fadeus pigai de s'afròddiu.
E sa cosa, sa chistioni pertocat una surra manna de personas e de seguru no feti una pariga innoi in Sardìnnia, o in Italia; antzis, custa cosa de su "cenabara nieddu", immoi si ddu scriu in sardu, est beniu a essi unu costumu chi si sighit in medas natzionis de su mundu, partendi de s'Europa e fintzas a arribbai a s'America; siat s'America de su nord, cumenti dda estus podi tzerriai, e fintzas a arribbai a su Sud America. Antzis, in Perù, innoi seu stètiu una pariga de annus fait, po tres mesis de sighiu, incumentzant a papai is panetonis (chi est unu druci chi ddus fait bessiri aforas de conca,de su chi apu potziu cumprendi, a su mancu, est a narai ca est unu druci chi ddis praxit meda meda) giai de su mesi de cabudanni, e parrit una cosa ca no si podit crei, ma ddu apu biu cun is ogus mius: est a narai, po si contai sa cosa cun atrus fueddus, ca me is mercaus nci funt is scafalis prenus de drucis po su Nadali giai de is primus diis de su mesi de cabudanni, cumenti s'apu narau immubagora etotu.
E duncas, su giogu de su "cenabara nieddu" fait sa fortuna, ddi naru diaici, de totus cussus chi depint bendi calincuna cosa, de totus cussus, po ddu narai mellus puru, ca tenint unu negòtziu e chi podint incumentzai a guadangiai calincuna cosa giai de sa fini de su mesi de donniasantu.
A mei parrit una cosa stramba meda, su de sighiri una moda, unu costumu diaici, ma si cumprendit, chi arrannèsceus a risparmiai calincunu arriabeddu mabi no fait.
Ma su resultau, de abarrai apicaus a custu costumu, a custa moda de su cenabara nieddu, est ca incumentzaus a ndi chistionai (pròpriu cumenti seu fadendi deu in custu artìculu, de su restu) giai una parigas de cidas ainnantis.
E megu a sighiri a crei ca su mesi de donniasantu siat, feti, su momentu de s'annu innoi incumentzaus a abertai chi nd'arribbint is festas po su Nadali e po s'ùrtimu de s'annu.
Un amigu miu, invècias, m'at scoviau, pròpriu custu mengianu, ca po issu totus is diis, is cidas e is mesis funt agualis: ca po issu no ddi cambiat nudda chi seus lòmpius, po si fai un esèmpiu, a su doxi de su mesi de ladamini o a su doxi de su mesi de donniasantu; a mei invècias, ita si depu narai?, cust'annu puru mi speddiat chi nd'arribbint is festas po su Nadali e po s'annu nou, feti puru po mi pigai unu pagheddeddu de pàsiu de su trabballu, fadendi su contu ca cumenti eis a sciri giai (e chi no ddu scieis, intzandus seu innoi po fai custu trabballu puru), is campionaus s'ant a frimai, cumenti a dònnia annu, po duas cidas, fadendi su contu ca is ùrtimas partidas po su chi pertocat su duamilla e bintises s'ant a giogai su binti de su mesi de idas, e is giogus ant a torrai a incumentzai, ant a torrai a partiri feti po sa dì de sa Befana, est a narai, eia, in sa dì innoi s'ant a serrai totus is festas; e custu, torra, si ddu megu a narai po si fai a cumprendi de cumenti su calendàriu de is partidas siat apicigau a su calendàriu chi sigheus po bivi in custu mundu macu e totu ghetau a pari; est a narai ca is giorronadas de is partidas de is diletatis sighint, prus o mancu, is festas chi nci funt aintru de s'annu; e duncas, eia, si iat a podi narai ca is campionaus si acumpangiant, est a narai, ca si faint cumpangia, in s'interis chi abertaus chi su tempus ndi passit.
E a mei, chi pròpriu si ddu depu narai, mi praxit meda (e no pagu, duncas) custa cosa de abertai is festas: fatzu sa pròpriu cosa (cun gana bella e manna, e cun prus afroddiu puru) po sa Pasca Manna; e fortzis (e megu a narai fortzis) mi praxit de prus su de abertai is festas, poita mancai, candu nd'arribbat sa dì de sa festa, no fatzu nesciunu spantu, o nudda de diversu, si iat a podi narai diaici, de su chi fatzu is atras diis.
Mancai, peròu (immoi chi nci seu si contu custu contixeddu puru), seu costumau, e custa cosa andat ainnantis giai de una bella parighedda de annus, chi pròpriu si depu narai sa beridadi, a fai calincuna cosa cumenti a coranta diis de dieta, ainnantis chi nd'arribbit su Nadali (e sa pròpriu cosa dda fatzu ainnantis chi nd'arribit sa festa po sa Pasca Manna); est a narai, duncas, ca po totu su mesi de donniasantu, e po prus de sa metadi de su mesi de idas, nci funt cosas chi no papu, mancai ddas disigiu, e meda puru; e no ddu fatzu poita mi ddu narat su dotori, cumenti si iat a podi narai, e cumenti si narat, de su restu; ma ddu fatzu mescamente, e pruschetotu, poita mi speddiat a ddu fai, po cumenti mi fait intendi custa cosa de fai sa dieta, e no chistionu feti de sa saludi de su corpus, ma puru, po su chi pertocat sa saludi de sa conca; e chi depu manigiai unu fueddu chi mi parrit potzat cratzai beni: ddu fatzu po mantenni, o po agatai, mellus puru, un echilìbbriu (diaici si narat, a trassa de cumenti si narat in italianu etotu) tra sa conca e su corpus; tra is disìgius de sa conca e is disìgius de su cropus.
E duncas, eia, at a essi berus, intzandus, ca po Nadali no fatzu machimis (chi arrannèsceis a mi cumprendi po su chi seu circhendi de narai), est a narai ca no mi capitat prus de m'atobiai cun centumilla personas (cumenti mi podiat capitai, mancai, candu fia piciocheddu), e sa pròpriu cosa ballit, ancora de prus puru, po s'ùrtima noti de s'annu, e custu bollit narai ca mi speddiat a mi nd'abarrai assebiau, cumenti de su restu fatzu me in totus is atras diis chi nci funt aintru de un annu, ma peròu (e m'eis a scusai chi m'est bèniu de scriri ma peròu, ca est una cosa chi a scola s'ant imparau a pigai cumenti chi fessit unu sbàlliu, un errori, ma chi pròpriu si depu narai sa beridadi, a mei praxit meda meda, fintzas a m'amachiai, po cumenti sonat; e m'eis a iscusai chi apu scritu una cosa chi no si iat a depi scriri!), cussas diis de festa (e totus is diis chi nci funt in mesu) mi pigant beni, mancai feti poita mi potzu torrai a bufai unu cafei, o poita mi potzu papai unu arrogheddeddu de druci (o de cosas bellas, cumenti ddas tzerriada sa bon'anima de una tzia de sa bon'anima de mamma mia), ca est una cosa, invècias, e mi parrit bastanti craru po totu su chi s'apu contau fintzas a immoi, ca me is coranta diis (prus o mancu) ainanntis de su Nadali no fatzu (mellus: circu de no ddu fai), e chi pròpriu si ddu depu narai, pigu custa cosa de sa dieta cumenti chi fessit unu giogu, e depu narai ca mi bessit beni meda, fortzis una de is cosas chi mi bessint mellus aintru de s'annu; ca candu mi pongu in conca de sighiri una regula (mancai siat una regula chi ndi pesu deu etotu; e si ddu torru a narai: no abertu ca siat su dotori a mi narai cumenti mi depu cumportai), intzandus, a su mancu, de su chi ndi potzu cumprendi, bengiu a essi abbili e forti meda, prus de su chi mi capitat de fai, e de essi, po una surra manna de atras fainas chi sigu e chi mi pertocant. Est a narai, duncas, ca mi intendu abbili meda po cussa cosa chi si iat a podi tzerriai "auto-disciplina" (po ddu narai cumenti si narat in italianu etotu) e chi est, tra is atras cosas, una cosa chi pertocat, puru, is giogadoris de bòcia: ca si cumprendit beni, chi bolis essi abbili a curri avatu de sa bòcia, e avatu de is aversàrius puru, no ti podis papai s'impossibbili (cumenti seus costumaus a narai innoi in Bidd'e Sorris, chi est sa bidda innoi seu stètiu pàsciu) candu ti setzis a sa mesa po prandi e po cenai; e sa pròpriu cosa si iat a podi narai po su chi ti buffas.
E duncas, eia, po si fai a cumprendi mellus cumenti seu postu, si potzu incumentzai a narai ca seu torrendi a atacai cun custu artìculu candu seu arribbau a su mercuis chi nd'arruit su dexiotu, e duncas, eia, tengu feti una parighedda de oras (una pariga a sa sarda, mi parrit bastanti craru) po acabbai de ndi pesai is rigas chi nd'ant a bessiri aforas su giòbia chi nd'at a arrui su dexennoi.
E duncas, eia, nci seu pentzendi giai giai de una cida, a totu su chi apu scritu fintzas a immoi: e deu creu de podi serrai sa chistioni chi apu pigau, sa lega chi apu imprassau (chi mi permiteis de giogai a fai, mancai, prus su poeta ca su giornalista sportivu, cumenti invècias ia a depi fai; ma de su restu, chi eis lìgiu a su mancu un antru artìculu tra totus cussus chi ndi funt bèssius aforas, in custus ùrtimus duus-tres annus, e sèmpiri po is Novas de su Diàriu Sportivu, intzandus scieis beni cumenti mi pigat, e cantu pensus tengu badda badda in conca), e pentzu de podi narai ca, eia, cumenti unu giogadori de bòcia, de càlciu, circat de si cuncodrai, po su mellus chi podit, po giogai sa partida in su fini de cida, diaici estus a depi fai nosu po si cuncodrai po is festas chi nci funt de fai, de sighiri, aintru de s'annu.
E tengu in conca una cosa chi apu lìgiu in calincunu lìbbru (ma immoi no mi benit, no mi nd'arregodu su titulu), e chi pertocat su bistiri (e mescamente sa gunnedda, cumenti si narat) chi is femineddas si ponint po sa dì de is festas: chi arrannèsceis a mi sighiri, seu chistionendi mescamente de totus is pinnicas ca is gonnedas tenint; e po ndi pesai is pinnicas, serbit una bella surra de tempus; po si cuncodrai po sa festa (e mescamente chi ses una feminedda) serbit una biga de tempus, e duncas, apu lìgiu ca sa festa incumentzat pròpriu candu ses incumintzendi a ti cuncodrai (e po cuncodrai una gunnedda arribbas a nci trabballai apitzus po una pariga de diis de sighiu puru, de su chi apu potziu cumprendi; po no chistionai, in prus, de su tempus chi serbit po si cuncodrai is pius, po no chistionai de su tempus chi serbit po si pintai sa faci, cumenti funt costumadas a fai is femineddas a su mancu; ma po s'omini puru, est craru, nc'est de si cuncodrai sa faci, partendi de sa braba chi tocat a si fai giai giai dònnia dì, e no benit a essi unu giogu, e megu a narai ca est una faina chi pigat su tempus cosa sua).
E duncas, cun custu dda serru, po diaderus (e fiat ora puru s'at a megai calincunu de bosatrus) de si fai sa conca a acua (cumenti si megàt sa bon'anima de mamma mia) e de si ndi furai su tempus chi fortzis, nemmancu teneis de nci fuiai; ma ainnantis de mi nci fuiai a fundu e' susu me is chistionis prus callentis, me is novas de importu prus mannu chi nd'arribbant de is campionaus chi sigheus cun is amigus de su Diàriu Sportivu, intzandus si ia a bolli chistionai, ma feti unu pagheddeddu, chentza de mi strollicai prus de su tanti chi serbit, prus de su tanti chi mi spetat, de su tempus chi est fadendi, chi est a trassa de unu ritu: est a narai chi si ndi chistionu unu pagheddeddu dònnia, dònnia cida; e un amigu stimmau cosa mia (fortzis s'amigu prus mannu chi tengu in dì de oi, fadendi su contu ca si connosceus de is tempus de is iscolas superioris, e si portaus cumenti a fradis, mancai siat deu ca issu seus fillus solus, cumenti si narat) m'at contau ca is ingresus puru faint su pròpriu giogu, su pròpriu trabballu chi megu a fai deu: ca po issus puru, su de castiai is previsionis de su tempus, e arraxonai apitzus de su tempus chi est fadendi, benit a essi una cosa de importu mannu, ca faint dònnia, dònnia dì, chentza de ndi sartai nemmancu una.
E duncas, po su chi mi pertocat, po su chi pertocat, a su mancu, su tempus chi est fadendi (o mellus puru: su tempus chi est sighendi a fai) innoi in su Campidanu de mesu (e mescamente innoi in Bidd'e Sorris, chi est sa bidda innoi apu sèmpiri biviu e innoi ancora m'agatu), teneus diaderus pagu de murrungiai: in dì de oi, po si fai un esèmpiu (e megu a chistionai de su mercuis chi nd'arruit su dexiotu, cumenti s'apu giai narau), a cantu parrit sa temperadura no nd'at a cabai prus in basciu de dexesseti gradus, e fadendi su contu ca ammancant feti trinta diis (prus o mancu) po ndi brintai s'ierru, no si podit narai, de seguru, ca su tempus est fadendi a malu (chi mi permiteis de manigiai custus fueddus); antzis, parrit un atonzu, a su mancu fintzas a oi, druci cumenti a su tzucuru, mancai peròu de sa cida chi at a benni, de sa cida chi at a brintai (e chi at a essi s'ùrtima po su mesi de donniasantu) ndi iat a podi arribbai su frius, cun is temperaduras minimas chi ndi iant a podi cabai fintzas a cincu-ses gradus; ma po su chi pertocat custa cida no eus a passai is oras a titirigai (po manigiai unu fueddu, unu verbu chi apu sèmpiri intendiu narai de sa bon'anima de mamma mia, e chi nd'arribbat de su fueddu "titia", ca est su chi naraus, a su mancu, su chi beniàt de narai a mamma mia, candu teniàt frius; e duncas de su fueddu "titia" nd'eus pesau su verbu puru, chi benit a essi titirigai; e ddu sciu ca in su fueddàriu no ddu eis a agatai mai, ma a sa fini est unu fueddu chi tengu prantau in conca e chi mi benit de manigiai; e mi praxit custa cosa de si ponni a giogai cun is fueddus, chi est una cosa chi in sardu bessit beni meda, tra is atras cosas, a su mancu, mi parrit diaici), fadendi su contu ca is temperaduras massimas, est a narai is temperaduras prus artas, nc'ant a lompi, nc'ant a spundi fintzas a binticuatru gradus, e si podit narai ca a su mancu a su megama, e sèmpiri po chini si ddu podit permiti, fait prexei, e meda puru, su de si nd'abarrai a su sobi, a trassa de cumenti faint is cabixeddas etotu; ma mancai, invècias, depeis trabballai, pròpriu cumenti megu a fai deu, e duncas su sobi e sa luxi e su callenti chi est fadendi ddus podeis castiai (e bisai) feti de sa fentana.
Ma a sa fini, giai po su fatu ca nc'est su cielu limpiu limpiu, chentza de nuis, e de unu cabori asullu craru craru ca mi parrit pintau, nc'est su tanti po ndi pesai una festa: ca chi pròpriu si depu narai cumenti dda pentzu, deu no nci dda ia a fai a bivi in unu logu innoi su sobi, sa luna e is isteddas si biint feti po una o duas bortas in un annu; deu creu ca a bivi in unu logu cumenti iat a podi essi Milano, o Torino, mi ia a amachiai in una parighedda de oras; e gràtzias a Deus ca m'agatu a bivi in cussa chi mi parrit (mescamente in custu perìodu de s'annu) s'isula prus toga, su logu mellus in custu mundu.
E diaderus, mi bastat pagu (diaici mi parrit de podi narai, a su mancu) po mi intendi prexau cumenti una Pasca (cumenti si iat a podi narai) e duncas, eia, po atras corantotu oras (est a narai: duas diis) eus a fai su giogu de si intendi ancora in s'istadi, o in su beranu (ma no de seguru in s'atonzu); e eus a circai de pigai sa cantidadi prus manna de sobi, e de bellu callenti, chi eus a arrannèsci, fadendi su contu ca de sabudu e de su dominigu su tempus bonu iat a podi spaciai e iat a podi incumentzai a proi puru; e immoi (po serrai sa chistioni acapiada a su tempus chi est fadendu) podeus feti isperai ca, candu at a torrai a proi, no fetzat dannus, poita s'arriscu prus mannu, mescamente candu is temperaduras abarrant diaici artas, est cussu de ndi boddiri (ddi naru diaici) temporadas mabas meda e strossas de acua (e su fueddu "strossa" est unu de cussus chi mi praxint fintzas a m'amachiai; e ddu apu sèmpiri intèndiu narai de is bècius innoi in bidda etotu, ca candu si inchietant cun calincunu si megant: anchi tengias strossa; chi no est un augùriu bonu, e si cumprendit beni, mescamente chi fadeus su contu ca strossa benit a essi su fueddu chi manigiaus po chistionai de calincunu arrori mannu chi ndi sciusciat totu; e duncas, eia, seus chistionendi de unu dannu, de un arrori tra is prus mannus chi si ndi podint cabai in conca, po ddu narai diaici).
Ma torraus a nosu: si podit narai, duncas, ca po custu fini de cida puru, e a su mancu po su chi pertocat sa zona de Casteddu (e duncas, eia, sa zona de su Campidanu de mesu puru) nc'at a essi su tempus mellus po ndi cabai in campu a giogai is partidas, candu ammancant (diaici incumentzaus a si incarrerai me is chistionis chi si pertocant prus acanta, e duncas, me is chistionis acapiadas a is campionaus chi ndi pesant is de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu, impari a is de sa Lega Natzionali de is Diletantis) feti cincu finis de cidas ainnantis de nd'arribbai a su Nadali. E ita boleis chi siant, cincu fini de cidas feti?
E duncas, is scuadras chi s'agatant me is ùrtimus postus de sa lista (atacu diaici cun is chistionis chi pertocant su mundu de sa bòcia) sighint, giai totus, a cambiai is allenadoris chi teniànt a s'incumintzu de sa stagioni, e si cumprendit cumenti andant is cosas: s'allenadori est cussu chi pagat su contu po totus is giogadoris puru, candu is cosas andant mabi; e duncas, si cumprendit beni custu puru, un assòtziu, una truma de dirigentis, o fintzas unu presidenti, acoitat, e meda puru, a nci bogai s'allenadori, poita mancai su de cambiai bintiduus giogadoris, totu paris, benit a essi una cosa aforas de conca (cumenti si iat a podi narai), mancai siat berus puru ca in custu perìodu de s'annu, est a narai, duncas, candu is campionaus arribbant a sa metadi, si torrat a oberri su mercau puru, po permiti a is scuadras chi ndi tenint bisòngiu de circai de arrangiai sa rosa, chi mi cumprendeis po su chi seu circendi de si narai. E duncas, deu ia a partiri (e sèmpiri chi seis de acòrdiu cun mei) cun duas novas chi nd'arribbant de sa Lista B po su chi pertocat su campionau de sa Promotzioni; e intzandus, pròpriu sa cida passada (po ddu narai mellus puru: pròpriu in s'artìculu chi nd'est bèssiu aforas sa cida passada, e chistionu sèmpiri de is artìculus chi ndi bessint aforas po is Novas de su Diàriu Sportivu, e chi funt is artìculus chi ndi pesu in su sardu chi si fueddat innoi in su Campidanu de mesu) s'apu arremonau sa istoria de is de su Thiesi, chi s'agatant, in dì de oi puru, a s'ùrtimu postu de sa lista, mancai peròu, pròpriu in sa partida chi ant giogau custu domìnigu passau, siant arrannèscius a binci contras a is de su Fonne, in domu allena; e apustis de sa primu bìncida chi nd'ant cassau in custu campionau, apustis de calincuna cosa cumenti a noi partidas pèrdias, totu de sighiu, est a narai una avatu de s'atra, is dirigentis de s'assòtziu ant fatu sciri a is giornalistas, e a totus is tifosus cosa insoru puru (e mi parrit bastanti craru) chi iant decìdiu de segai, de serrai (chi si praxit de prus cumenti sonat su verbu) s'acàpiu chi teniànt cun s'allenadori GianMariu Rassu; e su mundu de sa bòcia, e duncas su giogu de su càlciu, benit a essi unu mundu (ddi naru diaici) macu meda, chi fadeus su contu ca s'annu passau is de su Thiesi funt stètias una de is scuadras chi ant fatu, chi nd'ant pesau is ispantus prus mannus, fadendi su contu ca ant serrau sa stagioni me is primus postus de sa lista (me in sa parti prus arta de sa lista, po ddu narai cun atrus fueddus), impari, duncas, a is scuadras prus fortis; ma cust'annu, invècias, calincuna cosa est andendi a trota, ma fadendi su contu ca a su mancu fintzas a oi no apu tentu s'ocasioni de ndi chistionai cun s'allenadori de is birdis-nieddus, no si potzu scoviai cali funt stètius is strobbus prus mannus chi ant tentu.
De seguru, una de is cosas chi at donau is trumentus prus mannus a is de su Thiesi est stètia sa difesa, chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai, fadendi su contu (e a fai is contus nci poneus pagu meda) ca nd'ant bodditu, nd'ant ingotu calincuna cosa cumenti a trintaduus gol in dexi bessidas (e megu a fai su contu de is duus gol chi nd'ant bodditu in sa partida contras a is de su Fonne puru, chi ant giogau pròpriu in custu fini de cida passau), e chi benint a essi, giai giai, calincuna cosa cumenti a tres gol a partida, e no funt pagus de seguru.
E cun trintaduus gol ingotus, cussa de su Thiesi benit a essi sa difesa peus, ddi naru diaici, tra is sexi scuadras chi currint in sa Lista B de su campionau de sa Promotzioni, fadendi su contu ca is de su Fonne etotu, chi in dì de oi tenint cincu puntus in prus de is chi tenint is de su Thiesi, nd'ant ingotu dexesseti gol, chi no benint a essi pagus, ma funt (a fai is contus, deu creu, nc'arrannèsceis bosatrus puru chentza de s'agiudu cosa mia) cuindixi in mancu; e po fai su contu de is atras duas scuadras ca in dì de oi funt aranti de is de su Thiesi in sa lista, e sèmpiri cun otu pontus in totu, e megu a chistionai, duncas, de is de su Macumere e de is de su Uddusò, is grogus-arrùbius nd'ant ingotu fintzas a oi feti doxi gol (ca benint a essi prus pagu meda de sa metadi de is gol chi nd'ant dèpiu boddiri is de su Thiesi); invècias is de su Uddusò (chi ant cambiau allenadori, issus puru, pròpriu sa cida passada, e tra pagu andu a si ndi chistionai mellus, a su mancu, custa est sa cosa chi mi iat a praxi a fai po serrai s'artìculu de custa cida) nd'ant bodditu sexi gol, ca benint a essi dexesseti in mancu de sa cantidadi de gol chi ant dèpiu ingolli is nieddus-birdis. E duncas, eia, si cumprendit mellus, chi fadeus custus contus, su chi narant medas allenadoris: sa cosa de importu prus mannu po binci is partidas o, comentecasiat, po arrannèsci a ndi cassai calincunu puntixeddu, est cussa de ingolli, de boddiri sa cantidadi prus pitichedda de gol, ma apustis, si iat a podi narai ca no fait a pigai custa cosa cumenti chi fessit una lega, fadendi su contu ca in sa Lista B nci funt scuadras (diaici sigheus a chistionai unu pagheddeddu de numerus, casi ca apu, e eus pigau, cust'arrastu), cumenti a is de su Bosa o a cumenti a is de s'Ovodda, chi nd'ant bodditu prus de binti gol (bintiduus, po essi prus pretzisu puru, cumenti unu giornalista iat a depi essi, funt is gol chi nd'ant ingotu is de su Bosa, sighius de un allenadori forti e de esperèntzia manna cumenti est Salvatore "Tore" Carboni; e bintunu, invècias, funt is gol chi nd'ant dèpiu boddiri is brabaricinus, cumenti ddus tzerriaus innoi in Bidd'e Sorris, sighius de Giorgiu Ferraro).
E no si cumprendit, duncas, ita podit essi andau mabi in domu de is de su Thiesi: de seguru, su giogu de sa bòcia benit a essi, meda meda bortas, una chistioni de bona sorti; ca nci funt annadas innoi ti andat totu a trotu, po no chistionai fintzas de is partidas: nci funt diis ca mancai tui tenis s'ocasioni de ndi pesai su gol po dexi-cuindixi bortas, est cumenti chi sa bòcia no bollat brintai me in sa porta de is aversàrius, nemmancu a dda spingi cun is manus (chi mi permiteis de brullai unu pagheddedd); e mancai, podit sucediri ca is aversàrius etotu faint unu mesu tiru (est a narai, unu tiru mesu sbàlliau, o unu tiru chi ndi bessit aforas mancai tui iast a bolli fai unu passàgiu a unu cumpàngiu cosa tua) in porta e ndi cassant su gol e, sa cosa de importu prus mannu, is tres puntus; e diaici tui dda acabbas a busciaca sbuida (o a buca sbuida) e cun s'umori asuta de is peis. E bai e circa, diaderus, ita ddi est andau a trotu cust'annu a GianMario Rassu, mi megu a solu a solu.
E tra is atras cosas, is allenadoris chi intendu po ndi pesai is ciaciarradas s'acudint a mi narai, giai sèmpiri (po no narai sèmpiri) ca su de si difendi no est una faina chi pertocat feti a is difensoris, cumenti unu iat a podi pentzai, ma est una faina chi pertocat totu sa scuadra, partendi de su portieri (e mi parrit bastanti craru, cumenti a cosa) e fintzas a nc'arribbai, peròu, a is atacantis.
E po su chi pertocat s'atacu puru, no si podit narai, custu est pagu ma seguru, ca is de su Thiesi siant andendi (o siant andaus, chi fadeus su contu feti de is partiodas chi ant giogau fintzas a oi, in custa primu parti de sa stagioni) diaici mabi, tanti de si minesci s'ùrtimu postu in sa lista, fadendi su contu ca funt arrannèscius a ndi pesai undixi gol in dexi bessidas (e a su contu nci seu ponendi, est craru, puru is tres gol chi funt bàllius po binci sa partida in domu de su Fonne, cumenti s'apu arremonau giai); e po cumprendi mellus ita seu narendu, podeus fai su contu ca nci funt scuadras chi nd'ant pesau prus pagu gol de su tanti de gol chi nd'ant pesau is de su Thiesi (e megu a pentzai a is de su Macumere etotu, chi ant cassau sa porta de is aversàrius e ant fatu gol feti po otu bortas, ca benint a essi tres in mancu de su tanti de gol chi nd'ant pesau is de su Thiesi); peròu is de su Macumere, cumenti s'apu giai narau, tenint calincuna cosa cumenti a cincu puntus in busciaca in prus de is puntus chi tenint is nieddus-birdis; e sa cosa si podit narai e duncas ballit puru po s'atra scuadra chi ddoi est in Macumere, e seu chistionendi, po essi prus pretzisu puru, de is de sa Macomerese, sighius de Manuel Moro, chi ant fatu feti seti gol (e nd'ant bodditu undixi gol feti, peròu) e in dì de oi s'agatant, po su prexu mannu de s'allenadori e de is tifosus cosa insoru, a su de otu postus in sa lista, impari (e in cumpangia, chi si sonat mellus mancai diaici) a is tattaresus de su Li Punti e impari a is brabaricinus de s'Ovodda, cun calincuna cosa cumenti a trexi puntus in busciaca, e chi benint a essi dexi in prus de is chi tenint is de su Thiesi.
Ca a bortas, su giogu de sa bòcia benit a essi una chistioni de bona sorti, e de fortuna, ma a bortas dipendit meda de sa conca puru de is giogadoris; e sa conca est una machina stramba meda, ca no si cumprendit, a bortas, cumenti funtzionat; a bortas bastat pagu diaderus po dda arrogai (e candu s'arrogat sa conca, candu sa conca no funtzionat prus, intzandus nd'arribbant is daboris, si megàt fatu fatu sa bon'anima de mamma mia), ma fait a narai, puru, ca nci bollit pagu (giai nudda) po si torrai a strantaxai, po torrai a ndi pesai s'umori de is giogadoris; e a sa fini s'umori, est a narai sa gana bona chi ti intendis me in su coru e me is cambas, benit a essi una faina de importu mannu meda po arrannèsci a binci is partidas.
E su chi s'apu contau pròpriu immubagora, iat a podi cratzai (ma si iat a podi narai, puru, ca cratzat beni meda,) cun sa istoria chi pertocat is de su Uddusò, ca pròpriu sa cida passada ant decìdiu de donai is crais de sa scuadra me is manus de Antoniu Borrotzu, chi est stètiu unu de is giogadoris prus fortis chi eus tentu in Sardìnnia me is ùrtimus binti-binticincu annus (e no megu a fai is cosas prus mannas de su chi funt), chi pentzaus ca Borrotzu nd'at pesau calincuna cosa cumenti a cuatrucentus gol (antzis, chi pròpriu depeus narai sa beridadi, chi pròpriu depeus essi pretzisus, cumenti unu giornalista iat a depi essi chi bollit fai beni su trabballu cosa sua, intzandus tocat a narai ca in totu sa carriera cosa sua Borrotzu nd'at pesau prus de cuatrucentu gol, e no funt pagus de seguru, e gei si cumprendit beni), e chi pentzaus chi at giogau, po annus e annus de sighiu, in Sèrie D e in Ecellenza, po dda acabbai a curri in su campionau de sa Promotzioni puru; e candu fiat unu giogadori at sèmpiri donau una manu de agiudu a sa scuadra sua a binci is campionaus. Po su chi pertocat sa Sèrie D, diaici si fatzu a cumprendi mellus de ita seus chistionendi, Borrtzu at giogau e bintu impari a is de s'Atleticu de Uri, cun is de su Tavolara, cun is de su Tempiu, cun is de La Palma, is de s'Alighera (sa scuadra de s'Alghero, diaici si cumprendeus mellus a pari), is de s'Ilva de Sa Maddalena.
E duncas, si potzu narai custu puru, immoi chi nci seu (e immoi chi nci seus, chi a sa truma nc'aciungu bosatrus puru, ca custu artìculu ddu megais a ligi): Borrotzu at serrau sa carriera cosa sua, cumenti a giogadori, a sa fini de su campionau de su duamilla e bintunu – duamilla e bintiduus, candu teniàt calincuna cosa cumenti a corantatres annus (ca po unu giogadori no benint a essi pagus, e gei ddu eis a cumprendi a solus; ca nci bollit pròpriu una bella gana, una passioni manna cumenti a su Cielu, chi mi permiteis de manigiai custus fueddus a trassa de poeta, po sighiri a curri avatu de sa bòcia e de is aversàrius a cussa edadi); e immoi, apustis chi at serrau sa carriera cumenti a giogadori, intzandus si nc'est fuiai, a fundu 'e susu, in sa carriera (ddi naru diaici, isperendi ca si cumprendat su chi tengu in conca) de allenadori; e intzandus, is de su Uddusò ant pèrdiu a Mario Fadda, ca in s'interis at lassau sa scuadra de su Uddusò po andai a allenai e a donai una manu de agiudu a is de su Bonorva, chi currint, peròu, in su campionau de s'Ecellenza; e duncas, eia, si potzu contai feti (po custa cida seu acabbendi su tempus e mescamente su logu chi tengu de prei cun custas rigas e, duncas, cun custu artìculu, ma si promitu giai de oi, ca sa cida chi at a benni nd'eus a chistionai torra de sa lega acapiada a Borrotzu), ca is de su Uddusò, cust'annu, a su mancu po su chi pertocat is primus dexi bessidas, no fiant ancora arrannèscius a ndi cassai is tres puntus prenus (est a narai: sa bìncida de una isfida), fadendi su contu ca fintzas a su cuindixi de su mesi de donniasantu (eia, est a narai: fintzas a domìnigu passau) fiant stètius bonus a ndi cassai feti cincu puntus, cun cincu partidas serradas in paridadi; ma calincuna cosa in sa conca de is giogadoris depit essi mudada cumenti nd'est arribbau Antoniu Borrotzu in panchina, fadendi su contu ca ant bintu, in domu cosa insoru, contras a is de sa Macumerese. «No apu nemmancu incumentzau e seu giai amachiendumì – m'at scoviau Borrotzu, arriendusindi, issu etotu, a solu a solu, de su chi mi iat apena narau – ma a sa fini tengu passièntzia de torrai a bendi, e duncas seu cunvintu ca nci dda eus a fai a ndi pesai calincuna cosa de bonu».
E difatis, in sa primu bessida, ndi funt arribbaus is primus tres puntus.
E cumenti si narat (cumenti narat su dìciu, a trassa de cumenti si narat in italianu): chi est berus ca sa dì bona si biit de su mengianu...is de su Uddusò funt currendi in s'arrastu giustu.
E duncas, po oi si saludu e si imprassu a forti, e si naru giai ca eus a torrai a si ligi, chi su Cielu at a bolli custu beni, tra seti diis, est a narai giòbia chi benit.
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22
