Nudda de fai po is de s'Ilva de Sa Maddalena: perdint sa partida contras a is de sa Pietralunghese e po immoi abarrant in su campionau de s'Ecellenza
E duncas, a cantu parrit, e sèmpiri de su chi ndi potzu cumprendi (po incumentzai s'artìculu de oi cun una brulla, ca arriri fait beni a s'umori, a su mancu diaici narant!), seus arrannèscius a si lassai a is pabas sa metadi de su mesi de lampadas puru, e immoi seus currendi, cun totu s'afròddiu chi nci capit aintru a su coru (e nci ndi capit meda!), concas a su fini de cida chi at a essi su de su binti e de su bintunu, e apustis, eia, nc'at a essi feti un antru sabudu, e un antru domìnigu, de si scroxai (cumenti mi praxit a narai, e isperu, diaderus, ca su fueddu no si andit a trotu, o no si sonit tropu mabi) po serrai su de ses mesis de s'annu puru; e apustis s'at a tocai a s'arramangai is mànigas po circai de si fai balli (ddi naru diaici) in su mesi de treulas puru.
E duncas, sa nova prus callenti chi teneus badda badda po custa cida nd'arribbat de is de s'Ilva de Sa Maddalena, chi cumenti eis a sciri, e cumenti s'apu giai contau in s'artìculu de sa cida passada, funt stètius is ùrtimus a serrai cun is partidas, tra totus is scuadras chi nci funt in s'isula stimmada cosa nosta, e tra totus is scuadras, duncas, chi currint me is campionaus pesaus de is de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu e de is de sa Lega Natzionali de is Diletantis: e duncas, eia, pròpriu custu domìnigu passau is de s'Ilva si funt atobiaus cun is de sa Pietralunghese po giogai sa partida de importu mannu, e chi balliat po sa torrada de sa finali po ndi cassai s'artziada in su campionau de sa Sèrie D, e m'acudu a si ddu contai, po is de s'Ilva de Sa Maddalena no est stètia una giorronada bona, fadendi su contu ca ant pèrdiu sa partida cun su resultau de tres a unu. Ma de sa cosa si nd'apa a chistionai mellus, tra unu pagheddeddu, ca ddu scieis ca me is artìculus chi ndi pesu in su sardu chi si chistionat, chi si fueddat in su Campidanu de mesu, mi praxit (fintzas a m'amachiai) a nci stichiri calincunu contixeddu, calincunu strollichimini puru, e custu po circai de ndi cassai s'atentzioni, puru, de cussas personas chi, mancai, no funt acapiadas a istrintu cun su giogu de sa bòcia, cun is campionaus e cun is partidas, ma chi tenint agradessu (est a narai: chi mancai tenint su prexei) de podi ligi calincuna riga pesada in sardu, po fai unu pagheddeddu de esercìtziu, fadendi su contu, mescamente, ca su sardu no ddu chistionat, no ddu ligit e no ddu scriit giai giai prus nemus (o comentecasiat, po ddu narai mellus puru, is personas chi ddu sciint ligi, scriri e chi, mancai, ddu fueddant in su fetianu funt pagus, pagus meda).
E duncas, eia, una de is cosas chi fatzu ainanntis de mi nci fuiai a fundu 'e susu me is chistionis acapiadas a su giogu de sa bòcia, est cussa de andai a fai su contu, impari a bosatrus etotu, est craru, apitzus de su tempus chi est passendi, po biri cantu tretu seus stètius bonus a fai po cust'annu puru, e po andai a castiai ita totu, de bellu, s'abertat po su benidori, a partiri de is diis chi ndi funt arribbendi.
E duncas, eia, po cust'annu puru mi parrit mi parrit ca su tempus siat bobendusì: e de pagu (at a essi stètiu pròpriu s'atra noti) apu agatau, in unu lìbbru chi seu ligendi, sa teoria chi narat ca su tempus parrit ca si nci bobat candu seus fadendi, mancai, calincuna cosa de spassiosu, o candu seus selenus; ma su tempus parrit apicigosu, e duncas, parrit ca no passit prus, candu invècias si seus arroscendi, candu no teneus nudda de fai, o peus puru, candu depeus abertai, chentza de ndi tenni sa passièntzia: e mi benit in conca su chi sucedit, mi benit in conca cumenti si pigat (e chistionu po mei, est craru, ca de bosatrus no ndi sciu nudda, e megu a brullai torra, gei si cumprendit) a fai sa fila a che su dotori (cumenti narant innoi in Bidd'e Sorris, chi est su logu innoi seu stètiu nàsciu e pàsciu), ca abarraus castiendi su tialu de s'orològiu dònnia cincu minudus, berus est? E invecias, candu seus fadendi calincuna cosa chi si praxit, su tempus currit, fintzas tropu, ca si parrit ca is cosas acabbint apustis de una pariga de minudus, de segundus feti.
E duncas, torrendi a nosu, megamu a si narai ca custus ses mesis parrint ca si siant bobaus, mancai, a nci pentzai beni immoi, nci funt stètias cidas, e diis, bellas e trumentosas, bella e fadiosas, e immoi chi est brintendi s'istadi, intzandus totus is diis grais e nieddas chi si seus dèpius scroxai in su mesi de gennàrgiu, o de friàrgiu, o de martzu, funt bellas ca scarescias.
Ma po su chi mi pertocat, nc'est su tanti po sighiri a curri, concas a su benidori, cun su coru prenu de afròddiu e de isperas bonas, ca iant a depi essi cumenti su pani e s'acua, est a narai, eia, isperas bonas e afròddiu iant a depi essi su pani e s'acua po s'anima cosa nosta (po s'umori cosa nosta, chi si praxit mancai mellus diaici po cumenti sonat sa cosa), e no iant a depi mancai mai me is diis chi s'agataus a bivi.
E de su restu, su beranu, e apustis s'istadi puru, benint a essi is mesis prus allirgus, su perìodu prus druci, po ddu narai diaici puru, chi si tocat a bivi aintru de s'annu, e custu fait a ddu narai ancora, fadendi su contu ca no nd'est ancora arribbada sa basca manna, sa basca lègia (po ddu narai, torra, a sa sorresa). E pròpriu de custu m'abarrat de si chistionai, ainanntis de mi nci fuiai a fundu 'e susu me is chistionis acapiadas a is resultaus de is partidas e a is ùrtimas novas chi nd'arribbant, deretas deretas, de su mundu de is giogadoris (e de is allenadoris puru) diletantis.
E duncas, eia, su sobi est incumntzendi a sputi, chi cumprendeis su chi seu circhendi di se narai: est a narai, duncas, ca chi abarras asuta de su sobi po calicunu minudu, intzandus ti nd'acatas ca est incumintzendi a imbuddidai, a callenati, e meda puru; e difatis, sa cosa prus toga chi si potzat fai, in totus custus mesis de s'istadi, est cussa de si circai unu logu innoi no arribbit (innoi no atumbit) su sobi, e innoi nci potzat essi unu pagheddeddu de friscura, ca su giogu, in s'istadi, benit a essi, pròpriu, su de no si fai scallai de sa basca lègia chi fait. E is previsionis narant, pròpriu, ca tra custu fini de cida chi est arribendindi, e s'incumintzu de sa cida chi at a benni (e chi at a essi s'ùrtima prena po su mesi de lampadas, fadendi su contu ca su mesi de treulas nd'at a brintai de mèrcuis), at a fai calincuna cosa cumenti a trintacuatru – trintacincu gradus puru, e no funt pagus de seguru, nc'est pagu de brullai.
E megu a dda timi, custa istadi, chi pròpriu si ddu depu scoviai, ma mi benit de pentzai, puru (mi megu a solu a solu, a su mancu), ca in calicuna manera nci dda apa a fai, cust'annu puru, a nci lompi a su mesi de cabudanni e duncas, eia, a nci lompi a s'incumintzu de s'atonzu (e mi parrit una cosa stramba meda, su de pentzai a s'arribbu de s'atonzu candu, ancora, no est nemmancu brintada s'istadi).
Su giogu, a su mancu innoi in su Campidanu de mesu, est cussu de circai de fai is cosas me is oras prus friscas de sa dì: est a narai, duncas, ca a su mancu po su chi mi pertocat mi speddiat (e meda puru) su de mi ndi scidai a su chitzi, mancai a is ses mancu dexi minudus (chi est s'ora cosa mia po sa svèllia), o mancai calincunu minudu ainnantis puru, fadendi su contu ca incumentzat a fai luxi a is cincu e mesu de su mengianeddu; e sa cosa prus toga (e su giogu mi bessit beni dònnia dònnia dì, e si cumprendit) est su de nc'arribbai, su de nci lompi a s'ora candu su sobi ndi cabat a is pabas de is montis chi nci funt in sa zona de Biddacridu (chistionu de su chi si biit de Bidd'e Sorris, est bastanti craru, berus est?), e chi est su momentu de sa dì innoi, mancai, torrat a fai unu pagheddeddu de friscura. E po immoi, gràtzias a Deus, gràtzias a su Cielu, seu arrannèscendi a dromiri ancora, e custu gràtzias a su giogu chi apu imparau a fai de mamma mia e de totus is tzius prus bècius chi apu tentu candu fia piticheddu, e chi m'ant sèmpiri arrapìtiu ca su giogu (eia, ddu tzerriu diaici) po ndi bessiri bius de s'istadi (ddi naru diaici) est cussu de circai de mantenni sa domu frisca, po su chi fait: e po mantenni sa domu frisca, intzandus nc'est una cosa chi depis fai (e custa, po mei chi bivu ancora in su Campidanu de mesu, e po mei chi, mancai, m'apa a morri innoi in su Campidanu de mesu, benit a essi una letzioni de importu mannu), e est cussa de no fai brintai sa basca.
E, diaderus, est una de is cosas chi m'est abarrada prantada in conca de prus, ta totus is cosas chi m'ant ai narau candu fia unu pipieddu, e mi benit de pentzai ca sa pròpriu cosa si podit narai po sa saludi: sa cosa mellus chi podis fai po abarrai sanu est cussa de no ndi ingolli is mobadias, chi est sa pròpriu cosa chi narànt is antigus grecus, prus o mancu, candu consillant ca su de evitai, su de si ndi fuiri de is dannus, ainanntis chi nd'arribbint, est sa bia mellus chi si podit sighiri po abarrai in saludi. E sa pròpriu cosa, eia, si iat a podi fai cun sa basca (cumenti m'at consillau de fai unu tziu de sa bon'anima de mamma mia, candu fia unu pipieddu piticu meda): sa cosa mellus chi podis fai est cussa de oberri totus is fentanas de sa domu candu nc'est una bella friscura (est a narai, duncas, me is primus oras de su chitzi, me is primus oras de su mengianeddu, po ddu narai a sa sorresa; e cun su fueddu "mengianeddu" chistionaus, pròpriu, est craru, de is oras de su mengianu candu su sobi no s'est ancora pesau), e sa pròpriu cosa ballit po is oras de friscura chi nd'arribbat candu su sobi est po ndi cabai, ma intzandus tocat a s'aturai atentus puru po su sentzu, chi est un antru de cussus dannus mannus chi depeus cumbati in s'istadi, e serrai totu sa domu a faciora de is otu, de is otu e mesu de su mengianu, candu incumentzat a callentai.
E su chi m'ant imparau (e su chi megu a fai deu puru in dì de oi) est cussa de serrai beni sa domu ainnantis chi nd'arribbit sa basca manna, poita chi serras a tradu, intzantus sa basca ti ndi brintat aintru de domu e no si ndi andat prus, cun totu su chi custu cumportat, e mescamente po is oras de su megama, e de su megameddu puru, ca benint a essi is prus callentis, is prus grais de sumportai.
E in calincuna manera, fia narendusì custu, nci dda eus a fai, cust'annu puru, a nci lompi a su bintunu de su mesi de cabudanni, candu nd'at a torrai s'atonzu: e no sciu no sciu cumenti m'ant a andai is cosas, fadendi su contu ca me is ùrtimus tres-cuatru-cincu annus seu stètiu costumau a mi nd'andai a travessu, est a narai a mi nd'andai in giru, a su mancu po coranta-cincuanta diis, e mancai m'est capitau de m'agatai in logu de monti puru, innoi fadiat, est craru, una bella friscura. E invècias po cust'annu no apa a lassai s'isula stimmada cosa mia nemmancu po unu segundu; a su mancu, mi parrit de podi narai custu, in dì de oi; e mi brintat su frius (cumenti naràt sa bon'anima de mamma mia) feti chi pentzu a totus is personas chi nd'ant a arribbai innoi in Sardìnnia po is vacantzas, ca dònnia annu, candu ndi brintat s'istadi, mi parrit ca no nci siat nemmancu unu stampu (chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai) innoi agatai unu pagheddeddu de pàsiu, ca is logus prenus a cucuru de genti mi pigant a conca (no sciu chi est bastanti craru su chi seu circhendi de si narai), mi pigant mabi.
E duncas, eus a biri ita totu at a sucedi, e cumenti m'at a pigai, sa primu basca lègia chi, a cantu parrit, est arribendindi; e s'apa a fai sciri cumenti at a andai custa partida (dda tzerriu diaici), mancai, me is cidas chi ant a benni, me is cidas de su benidori chi ant a arribbai, e sèmpiri chi su Cielu at a bolli custu beni po mei.
E duncas, eia, mi parrit mi parrit ca seu po acabbai, po custa cida puru, cun is contixeddus e, mescamente, cun is strollichiminis (e fiat ora!, s'at a megai calincunu de bosatrus, berus est?).
S'ùrtima cosa chi si bollu narai est ca domìnigu, chi at a essi su bintunu, nd'at a brintai, in manera uficiali, chi mi permiteis de cuncodrai sa cosa diaici, s'istadi; e invècias a s'incumintzu de custa cida, fiat su cuindixi, chi nd'est arrutu de lunis, nd'est brintada sa luna nova puru. E a mei m'est arribbada una nova de importu mannu, chi m'at prenu su coru de prexu (eia, fia abertendi una respusta de unu piciocu chi depit benni a domu a fai trabballus, e a cantu parrit seus po atacai), e si ddu contu po si nd'arregodai ca a bortas, eia, bastat pagu meda po torrai a si ndi strantaxai, mancai feti po su chi pertocat s'umori (ca benit a essi, peròu, una de is cosas de importu prus mannu po si bivi sa vida, e po giogai is partidas de bòcia puru, tra is atras cosas; ca candu stais beni de conca, intzandus is cambas puru currint prus a forti; e ddi naru diaici e isperu chi si potzat cumprendi su chi tengu in conca e su chi seu circhendi de si narai); bastat unu tzicheddu de amori, bastat unu fueddu druci, o bastat feti ca una chistioni ca fiat totu trobeddada, mancai, bengiat aparixada, e sa vida torrat a pigai luxi e sabori druci (chi mi permiteis de giogai unu paghededdu a fai su poeta puru, e no feti su giornalista sportivu).
Chi est, de su restu, su chi est sucèdiu, su chi est capitau a mei: e mi nd'arregodu, cumenti chi fessit immoi, de cussas cidas passadas, in cust'annu etotu, chi apu fatu, mancai, chentza de nesciuna fortza in cropus, chentza de nemmancu unu mesu pentzamentu bonu in conca, ma sa cosa chi depis fai candu ti parrit totu scuru, est pròpriu su de andai ainnantis, e chi dda circas, podis abarrai seguru de su fatu ca, eia, as a torrai a agatai sa luxi. Chi est una cosa chi ballit po sa vida cosa nosta, ma ballit puru po is partidas de bòcia.
E duncas, eia, deu creu ca siat arribbada s'ora de incumentzai a chistionai unu pagheddeddu de càlciu puru, e no feti de totus is contixeddus chi tengu badda badda in conca, cumenti a dònnia cida.
E duncas, eia, fia narendusì ca is de s'Ilva de Sa Maddalena funt stètius is ùrtimus a serrai is giogus po su chi pertocat sa stagioni de su duamilla e binticincu – duamilla e bintises, a su mancu po su chi pertocat is scuadras sardas, e immoi s'ant a podi pigai unu pagheddeddu de pasiu, e ant a podi andai in vacantza, mancai s'umori siat su chi siat, fadendi su contu ca no funt arrannèscius a ndi cassai s'artziada in su campionau de sa Sèrie D, cumenti invècias bisànt. A sa fini, duncas, is de sa Pietralunghese ant bintu sa partida, cun su resultau, togu meda e tundu tundu, cumenti si iat a podi narai, de tres a unu; is de s'Ilva de Sa Maddalena ant fatu de totu, diaderus, po circai de ndi cassai sa bìncida de sa partida, ma is aversàrius funt bennius a essi prus fortis, e unu spitzu prus fortunaus (e si sciit, sa bona sorti benit a essi una de is cosas de importu prus mannu candu bolis binci una partida, o unu campionau) e duncas, nudda de fai po su chi pertocat is artziadas de categoria po is de sa Villacidrese de Biddacidru (chi s'agatant a su primu postu in sa lista de is scuadras de sa Promotzioni chi ant a depi abertai de sciri chi nc'at a essi su tanti po benni torra piscadas, chi est sa manera chi manigiaus po furriai su chi in italianu tzerriaus cun "ripescaggi"), nudda de fai, ancora, po is de s'Antiochense (is primus in sa lista de is scuadras chi ant a depi abertai de benni torra piscadas po curri in su campionau de sa Promotzioni, fadendi su contu ca s'annu passau ant serrau sa stagioni a su segundu postu de sa lista de su campionau cosa insoru, in su mundu de sa Primu Categoria) e nudda de fai, ancora, in dì de oi, po is de su Golfu Aranci puru.
E immoi incumentzat, fait a ddu narai a forti, s'istadi lunga e bascosa po is scuadras sardas: is giogadoris (e is allenadoris), in s'interis, s'ant a pigai unu pagheddeddu de pàsiu, cumenti est giustu (e de su restu, su de abarrai gioghendi a bòcia po noi – dexi mesis podit fadiai, e meda puru), ma tocat a narai puru ca s'istadi est sa stagioni innoi si giogant is torneus, giai giai in dònnia bidda, de càlciu a cincu, e duncas, eia, nci funt giogadoris chi no si frimmant mai, nemmancu po unu mesu segundu (e de su restu, candu agatas una cosa chi t'amachiat de cantu ti praxit, cumenti iat a podi essi, po nd'arremonai una, su giogu de sa bòcia po unu giogadori, intzandus no iast a acabbai mai); ma in s'interis chi is campionaus e is bòcias abarrant frimas, megamu a si narai, intzandus tocat a is diretoris sportivus (cumenti seus costumaus a ddus tzerriai, furendindi sa trassa, e is fueddus, de s'italianu etotu) a fai su trabballu de importu prus mannu, poita spetat pròpriu a issus su de circai is giogadoris po cuncodrai is rosas de is scuadras, concas a sa stagioni nova (ca po nosu at a essi cussa de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti). Ma po primu cosa nc'at a essi de cumprendi cali ant a essi is scuadras chi ant a arrannèsci a ndi pesai is iscritzionis (ddi naru diaici, isperendi ca no si dispraxiat, po is fueddus chi apu scerau de manigiai) po sa stagioni nova, fadendi su contu ca dònnia annu nc'est calincunu chi tenit arroris, dannus e duncas, eia, problemas. E duncas, po dònnia scuadra chi, mancai, no arrannèscit a ndi pesai s'iscritzioni a su campionau nou, nci nd'est un'antra chi fait festa po su de benni torra piscada in sa categoria prus arta. E in s'interis, megamu a si narai, tocat a abertai.
E duncas, is iscritzionis po su chi pertocat is campionaus de is professioneris (chi funt cussus chi ndi cabant in campu po su dinai, puru, e no feti po su sprèviu, e po su spàssiu chi ndi tenint; e su mundu de is professioneris partit, ddi naraus diaici, e incumentzat cun is scuadras de sa Sèrie C) acabbànt (o serrànt, chi si sonat mancai mellus diaici) su sexi de su mesi de lampadas, chi fiat de martis (chi fiat custu martis passau, est a narai s'atra dì); e sa primu cosa de fai at a essi cussa de cumprendi chi nc'ant a essi logus sbuidus (stampus sbuidus) me in su campionau de sa Sèrie C, cun is scuadras de sa Sèrie D chi abertant de sciri cumenti ant a essi cuncodradas is cosas.
Is scuadras chi ant a depi curri in su campionau de sa Sèrie D, invècias, tenint tempus fintzas a su dexi de su mesi de treulas po ndi pesai totus is documentus chi serbint po is iscritzionis (e ant a depi circai puru su dinai chi serbit po is iscritzionis, est craru); e is scuadras chi no ant a arrannèsci a ndi pesai totus is paperis, totus is documentis chi serbint po curri in su campionau de sa Sèrie D de s'annu chi at a benni, intzandus ant a tenni tempus fintzas a sa fini de su mesi de treulas po aparixai is cosas, fintzas a candu, a su mancu, nd'at a arribbai su documentu pesau de is de sa Lega Natzionali de is Diletantis, cun totus is nominis de is scuadras chi ant a podi curri in su campionau. E duncas, feti a sa fini de su mesi de treulas eus a sciri, mellus, cantu postus sbuidus, cantu stampus nci funt me is campionaus, e duncas, feti a sa fini de su mesi de treulas s'at a podi sciri cantu scuadras ant a podi bisai de ndi artziai de categoria, fadendi su contu ca chi ndi depessit artziai una scuadra de s'Ecellenza (cumenti s'auguraus in dì de oi, de su restu), intandus nci iat a essi unu logu sbuidu po una scuadra de sa Promotzioni (eia, seus chistionendi sèmpiri de is de sa Villacidrese de Biddacidru), e po su chi pertocat su campionau de sa Promotzioni, nci iat a podi essi unu logu sbuidu po una scuadra chi nd'arribbat de sa Primu Categoria (e seus chistionendi, mescamente, de is de s'Antiochense, chi ant bintu is partidas de is play-off, cumenti seus costumaus a tzerriai is partidas finalis chi si giogant tra totus is scuadras chi funt arribbadas a is pabas de is primus de sa lista, chi mi cumpendeis po su chi seu circhendi de si narai).
E duncas, a fai is contus nci poneus pagu meda: in dì de oi scieus ca su campionau de s'Ecellenza at a essi pesau cun sexi scuadras in totu, e po immoi in su campionau de s'Ecellenza ant a curri puru is de s'Ilva de Sa Maddalena, ca peròu, cumenti eus giai arremonau, s'ant a podi permiti de giogai sa carta chi at a portai, mancai, a nd'artziai in su campionau de sa Sèrie D, fadendi su contu ca s'agatant me is primus postus de is scuadras chi ant a tenni sa possibbilidadi de essi piscadas torra.
E duncas, nc'at a essi de sighiri puru, cun totu s'atentzioni chi serbit (e at a essi manna, fadendi su contu ca seus chistionendi de una de is scuadras de importu prus mannu tra totus cussas chi s'agatant in Sardìnnia in dì de oi), sa istoria de is de s'Olbia, chi no funt annadendi in acua bonas, fadendi su contu ca tenint strobus e arroris mannus, e duncas, eia, problemas, po su chi pertocat sa dirigenza cosa insoru, e tocat a fai su contu ca no funt annadendi in acua bonas, chi fadeus su contu (e unu giornalista fait su trabballu cosa sua in gràtzia de Deus candu arrannèscit a essi pretzisu, po su chi fait) ca me is ùrtimus duus annus, me is ùrtimas duas stagioni, ndi funt cabaus de sa Sèrie C fintzas a s'Ecellenza. E duncas, is de s'Olbia ant a depi circai de aparixai (mi parrit su fueddu mellus, su fueddu chi cratzat mellus, tra totus cussus chi podia scerai), de arrangiai totus is dèpidus chi ant fatu in custus ùrtimus annus, e chi tenint ancora de pagai. E sa pròpriu cosa (sa pròpriu storia) si iat a podi narai, e ballit, po is de su Crabònia puru, chi in custus ùrtimus annus ant dèpiu fai unu pagheddeddu de depidus po abarrai in peis (ddi naru diaici), e immoi tocat a biri chi nci dda ant a fai a aparixai is cosas, fadendi su contu ca unu bellu tanti de is dirigentis chi ddoi fiant, chi fadiant parti de s'assòtziu, ant limpiau su logu (cumenti si iat a podi narai, e cumenti si narat mescamente innoi in su Campidanu de mesu) e si ndi funt andaus. E immoi eus a biri chi is de su Crabònia ant a arrannèsci a sarvai sa scuadra, circhendi, mancai, atras personas (unu bellu tanti de personas, si iat a podi narai diaici puru) chi tengiant sa gana de trabballai po s'assòtziu, cun totu su chi custu cumportat po sa cantidadi de dinai chi nc'at a essi de ponni po su beni de sa scuadra, po sa vida de sa scuadra, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai. E duncas, eia, is de s'Olbia Terranova e is de su Crabònia in dì de oi funt is duas scadras postas peus, a su mancu po su chi pertocat sa lista de scuadras chi s'agatant in su campionau de sa Sèrie D e de s'Ecellenza, e immoi eus a biri cumenti ant a andai is cosas.
Po su chi pertocat su mundu de sa Promotzioni, invècias, scieus (e nd'eus chistionau giai, e bastanti, puru, me is cidas passadas, in custus artìculus etotu, e megu a chistionai de is artìculus chi ndi bessint po is Novas, craru est, berus?) ca is de su Bonorva nd'ant cassau s'artziada in su campionau de s'Ecellenza, impari a is de s'Alighera, chi ant bintu su campionau cosa insoru (seus chistionendi, po essi prus pretzisus puru, de sa Lista B de su campionau de sa Promotzioni) gràtzias a una cursa toga meda; e in Ecellenza nc'ant a essi, puru, is de su Terraba Frantziscu Bellu; e duncas, eia, is de su Bonorva (chi si ddu arregodais, andat beni, desinò deu seu innoi po fai custu trabballu puru, chi est cussu de si chistionai de is cosas chi funt sucèdias in su passau, in custas ùrtimas cidas) nd'ant cassau sa bìncida de is play-off e immoi ant a depi pentzai feti a si pasiai e, mescamente, a cuncodrai, a ndi pesai sa rosa de giogadoris chi nd'ant a cabai in campu in su campionau de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti.
De is de sa Villacidrese de Biddacidru (ca, eia, funt giai giai bixius de domu, fadendi su contu ca tra Biddacidru e Bidda Sorris ddoi funt calincuna cosa cumenti a cuindixi-benti chilometrus de tretu de fai) si nd'apu giai chistionau bastanti, deu creu: in dì de oi s'agatant a su primu postu de sa lista de scuadras chi ant a podi fai sa domanda po benni torra piscadas in Sèrie D. E is de s'Usinese, invècias, s'agatant a su de tres postus in sa lista de is scuadras chi, immoi, ant a depi abertai de sciri cumenti ant a andai a finiri is cosas, cun is de su Castiadas chi, in s'interis, no funt andaus a giogai sa finali po su de tres e cuatru postus in sa lista, pròpriu contras a is de s'Usinese. Chi is de s'Ilva fessint arrannèscius a binci sa partida chi ant giogau domìnigu passau contras a is de sa Pietralunghese, intzandus po is de s Biddacidru nci iat a essi stètiu su tanti po fai sa festa po s'artziada de categoria in Ecellenza, e invècias immoi ant a depi abertai (una de is cosas chi abarrat prus traballosas de fai, a su mancu po s'omini modernu, cumenti seus costumaus a ddi narai) totu su mesi de treulas po podi sciri calincuna cosa apitzus de sa stagioni chi at a benni. E duncas, eia, si cumprendit, is de sa Villacidrese, e sèmpiri chi nd'ant a bolli cassai s'artziada in s'Ecellenza, immoi depint isperai ca s'Ilva de Sa Maddalena bengiat torra piscada po curri in su campionau de sa Sèrie D, opuru ant a depi pregai su Cielu (ddi naru diaici) ca calincuna scuadra no arrannèsciat a ndi pesai s'iscritzioni. S'annu passau, de su restu, e si ddu naru po fai un esèmpiu, nci fiant stètias, po icumentzai, sa piscada po is de su Cos Sarrabus - Ollasta, chi ndi funt artziaus torra, e acoitu, in su campionau de sa Sèrie D, e s'iscritzioni sartada (ddi naru diaici) de is de su Barisardo, chi ant obertu is portas de s'Ecellenza po is de su Tortolì e po is de su Sant'Aleni puru. Po su chi pertocat sa Primu Categoria, invècias, apu acutu giai a si contai, in totus is artìculus chi ndi funt bèssius, chi nd'apu pesau in custus ùrtimus mesis, de is de s'Antiochense, chi nd'ant cassau su primu postu de sa lista po su chi pertocat is play-off; e duncas, is piciocus sighius (a su mancu po cust'annu, est a narai ca seu chistionendi de sa stagioni chi s'est serrada, poita po su benidori ancora no podeus sciri cumenti ant a andai is cosas) de Piras ant a essi is primus a ndi artziai de categoria chi nci depessit essi unu stampu sbuidu, ddi naru diaici, tra is trintaduas scuadras chi ant a tenni sa possibbilidadi de curri po su campionau de sa Promotzioni. Sa scuadra chi at pèrdiu sa isfida, s'ùrtima partida de s'annu, contras a is de s'Antiochense, e megu a chistionai de is de su Fonne, ant a essi is segundus, sighendi sa lista, chi ant a podi torra essi piscaus, cun is de sa Lanteri chi s'agatant a su de tres postus po su bisu de essi torra piscaus (e chistionaus sèmpiri de ndi artziai in su campionau de sa Promotzioni); e a su de cuatru postus agataus is de sa Gioventudi de Sarroch.
Po su chi pertocat su mundu de sa Segunda Categoria, invècias, po immoi scieus chi nc'at a essi una cantidadi manna de scuadras chi ant a curri me is campionaus pesaus po custa categoria, e seus chistionendi, duncas, de calincuna cosa cumenti a sessantacuatru scuadras (e no funt pagus).
A su segundu postu de sa lista de is scuadras chi ant a bisai de essi torra piscadas ddoi funt is de La Salle, chi ant pèrdiu, cumenti s'apu contau in s'artìculu chi nd'est bèssiu sa cida passada, sa partida finali pròpriu contras a is de su Golfu Aranci (chi s'agatant, cumenti s'apu giai narau, a su primu postu); a su de tres postus de sa lista de scuadras chi ant a depi abertai de sciri chi ant a benni piscadas torra, agataus is de s'Ottava (is de s'Ottaba, cumenti si iat a podi narai, e scriri, in tattaresu), chi funt arrannèscius a binci sa partida contras a is de sa Monreale de Santu 'Engiu. E duncas, in s'interis chi abertaus de sciri cali scuadras ant a arrannèsci a ndi pesai is iscritzionis a su campionau de sa stagioni de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti, e in s'interis ca is allenadoris, e is giogadoris, circant de si pigai unu pagheddeddu de pàsiu (prus facili ca a si pasiai siant, feti, is allenadoris, cun is giogadoris chi, nc'est de nci scumiti, ant a abarrai totu s'istadi donendi carvadas de pei a sa bòcia, cumenti faint, de su restu, po totu s'annu), is diretoris sportivus (chi apu arremonau ainnantis puru, in custu artìculu etotu) funt trabballendi (a totu coddu, cumenti si iat a podi narai, a trassa de cumenti si narat innoi in Bidd'e Sorris) po circai de cuncodrai is rosas de is scuadras, concas a sa stagioni noba.
E duncas, eia, chi seis de acòrdiu cun mei, deu ia a partiri pròpriu castiendi cumenti funt postas is cosas po is scuadras de s'Ecellenza, fadendi su contu ca sa cida passada (fadendi su contu ca in s'artìculu chi nd'est bèssiu a pillu sa cida passada, po ddu narai mellus puru) apu acutu a si chistionai feti de is de s'Atleticu de Uri, ca nd'ant sciusciau s'acàpiu chi teniànt in peis, e de unu bellu arrogu de tempus (de una bella pariga de annus; e naraus "pariga" a sa sarda, mi parrit bastanti craru) cun Massimilianu Paba, e tocat a narai puru ca s'assòtziu nd'at bogau aforas unu comunicau prenu, fintzas a cucuru, de fueddus drucis po s'allenadori, e po ddu saludai e po ddi torrai gràtzias po su trabballu chi at fatu); e mancu mali, mi benit de narai, ca ant tentu fueddus drucis cumenti a su tzucuru, ddi naru diaici, poita candu un assòtziu segat s'acàpiu chi teniàt cun un allenadori, a bortas no si lassant beni, ma si lassant mabi meda; chi est una cosa chi dispraxit sèmpiri.
E duncas, eia, is de s'Atleticu de Uri ant fatu sciri ca s'allenadori po sa stagioni nova at a essi Paulu Congiu, chi, po su chi ddi pertocat, at serrau s'acàpiu chi teniàt cun is de su Coghinas, chi invècias ant decìdiu de donai is crais de sa scuadra me is manus de un allenadori de importu, e de esperièntzia manna, cumenti est Celestinu Ciarolu. «Seus segurus - ant scritu is dirigentis de su Coghinas, pròpriu in unu comunicau chi nd'est bèssiu aforas in custas ùrtimas diis – ca Ciarolu at a essi sa persona giusta po nosu; seus segurus chi at a podi giogai una parti de importu mannu in sa istoria de s'assòtziu cosa nosta»; e duncas, eia, po unu de is allenadoris prus fortis chi nci funt in dì de oi in Sardìnnia, immoi s'oberrit custa aventura noba, ddi naru diaici, apustis ca Ciarolu at sighiu e at trabballau impari a is de su Santa Teresa e a is de s'Atleticu de Bono. Impari a Ciarolu, ant a trabballai cun issu (e duncas po is de su Coghinas) puru su professor Gavinu Di Maggio, s'allenadori de is portieris Tore Stangoni e Bastianinu Trogu, chi at a essi su dotori chi at a fai is massagius, ddi naru diaici, a is giogadoris (e si cumprendit, is massagius serbint po circai de ndi sanai de is arroris chi ndi iant podi arribbai a is musculus de is cambas, chi arrannèsceis a cumprendi su chi seu circhendi de si narai).
Po su chi pertocat su campionau de sa Promozioni, invècias, po immoi si potzu narai feti ca Bebo Antinori at serrau s'acàpiu chi tenitàt cun is de su Castiadas, apustis de feti un annu: immoi Antinori at a depi decidi chi pigai in manu is crais de is de su Sant'Aleni, chi ndi funt torra cabaus in su campionau de sa Promotzioni, apustis de feti un annu in su campionau de s'Ecellenza; Cristian Dessì puru, chi nd'at pesau duas stagionis bonas meda impari a is de su Guspini (parriat chi podessint binci su campionau, a su mancu cust'annu, ma a sa fini no nci dda ant fata po una chistioni de pagu puntus, ddi naru diaici), s'agatat, in dì de oi, chentza de una scuadra de sighiri.
Is de sa Ferrini de Casteddu, ca ndi funt cabaus in su campionau de sa Promotzioni, torra, apustis de una bella pariga de annus chi ant fatu in Ecellenza, ant a curri torra cun Nicola Manunza in panchina.
E serru cun s'artìculu de custa cida (ma apa a sighiri cun cust'arrastu etotu in s'artìculu de sa cida chi at a benni puru) chistionendusì de is de s'Arborea, chi ant a curri, torra, cun Mauriziu Firinu sètziu in sa panchina cosa insoru: e pròpriu Firinu nd'at pigau su postu chi fiat de Battolu, in s'ùrtima parti de sa stagioni de su duamilla e binticincu – duamilla e bintises.
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22
