Salta al contenuto principale
foto random novas fabio

Po si infriscai de sa basca nci funt totus is novas chi nd'arribbant de sa fentana oberta de su mercau

E duncas, chi su calendàriu no est contendumì brullas, seus arribbaus (deu impari a bosatrus e a bosatras) a su sexi de su mesi de treulas, e custu bollit narai, po primu cosa, ca seus arrannèscius a si lassai a is pabas sa primu metadi de su mesi, chi benit a essi, atacaus diaici, unu de is prus bascosus (chi no su prus bascosu) in totu s'annu, cun cussu chi custu cumportat. 

E duncas, po primu cosa, mi fait prexei de essi arrannèsciu a arribbai, in una manera o in un antra, a custu puntu de sa storia, ddi naru diaici, isperendi ca si cumprendat su chi tengu in conca. 
Eia, chi pròpriu si depu narai sa beridadi, fia pentzendi a custa istadi giai de una bella pariga de cidas, po no narai giai de una pariga de mesis, poita sciia giai chi iat a essi stètiu unu bellu trumentu, e is cosas funt benendi a essi pròpriu cumenti ddas timia (ca nc'est unu dìciu, tra is atras cosas, chi narat ca is cosas chi timis funt cussas chi ti nd'arribbant apitzus, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai). 

E duncas, eia, s'istadi mi praxit po medas cosas (e immoi, mancai, andu a si contai, puru, cali funt is cosas chi mi praxint de prus de s'istadi), ma apustis tocat a narai, puru, ca s'istadi est sa stagioni chi mi fadiat de prus tra totus is cuatru chi nci funt aintru de s'annu, mancai su trabballu chi ndi depu pesai est pagu (prus pagu de su chi mi tocat, mancai, me is atrus mesis), fadendi su contu ca is campionaus (e is bòcias) funt frimus, e ant a torrai a partiri, ant a torrai a incumentzai feti in su mesi de cabudanni (a friscura, si iat a podi narai diaici puru). 

E custu, po sa caridadi de Deus, est una de is cosas chi andant beni, ca diaici mi potzu pasiai unu pagheddeddu deu puru, ca schifu no mi fait, cumenti si iat a podi narai, custu est pagu ma seguru. 
E duncas, eia, chi calincunu (o calincuna, ballit aguali) mi depessit domandai ita ndi pentzu de s'istadi, ddi ia a podi arrespundi ca est toga poita potzu sighiri totus is fainas chi mi praxint de prus, a cumentzai, pròpriu, de su studiu, e megu a chistionai mescamente de su studiu de sa filosofia, chi est una de is cosas chi mi faint amachiai de prus in custa vida, una de cussas cosas chi donant unu sentidu, ddi naru diaici, prus druci a sa vida cosa mia. E duncas, eia, giai po su fatu ca su lunis (ca candu nci funt is campionaus obertus est una de is dì de trabballu prus tostadas aintru de sa cida, chi no sa dì prus tostada de totus) mi potzu ponni a studiai, e no depu abarrai a scriri a totu dì aranti de su tialu de su computer, cumenti mi tocat a fai me is atrus mesis de s'annu, intzandus mi parrit una festa. Eia, su de mi ndi podi pesai de su letu chentza pentzamentus lègius po su trabballu cosa mia (ca su lunis, dònnia dònnia borta chi atacu a ndi pesai su trabballu cosa mia, mi parrit ca no depat spaciai mai, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai) est una fortuna manna, chi circu de mi bivi cun totu su coru, cumenti si narat. 
E megu a chistionai, po su restu, de sa fortuna manna, de sa bona sorti chi tengu de podi pigai unu lìbbru e de podi abarrai a studiai, po totus is oras chi bollu, no ddu pagat su dinai, cumenti si iat a podi narai (e cumenti seu narendi, de su restu). 
E duncas, eia, po su chi pertocat su pàsiu, intzandus, no nci iat a essi nudda de narai. 
Su pecau mannu, peròu, est ca in s'istadi, fatu fatu, mi ndi cabant a terra is energias, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai: nci funt diis, duncas, ca benint a essi trotas medas, innoi mi intendu debbili, fintzas de is primus oras de su mengianu, e mancai, no arrannèsciu a fai su chi ia a depi, ma perdu totu su tempus (mancai, totu su tempus chi no tengu nemmancu de perdi, e si cumprendit beni) avatu de is tontesas prus mannas chi tui podis agatai in cussu tialu de internet (cumenti seus costumaus a ddu tzerriai); e si cumprendit beni ca fadendi su trabballu cosa mia, ca est, po ddu narai diaici, su de scriri a totu dì, po oras e oras, a su computer, nc'est s'arriscu de ndi boddiri, de ndi ingolli, totus is distratzionis chi, mancai, in atru perìodus de s'annu arrannèsciu a avitai. 
E custa est una de is cosas chi no andant beni, ma nemmancu po nudda, e est una cosa chi mi sucedit dònnia annu in s'istadi. E mancu mali ca cussas chi si iant a podi tzerriai crisis (diaici m'est bèniu de ddas tzerriai) durant feti una pariga de diis, ma in cussas diis, innoi mi intendu sbuidu cumenti unu sacu sbuidu (po ddu narai a sa sorresa; est a narai ca custu est unu modu de narai ca apu intèdiu fatu fatu innoi in Bidd'e Sorris, chi est su logu innoi seu stètiu nàsciu e pesau), mi parrit giai giai de essi a s'inferru. 
E mi benit de pentzai a cussus giogadoris chi, mancai, dònnia tanti giogant mabi una partida, mancai una partida de importu mannu: est a narai, duncas, ca una giorronada trota podit capitai a totus, siat in su giogu de sa bòcia (e nci iat a mancai atru puru) e siat, mescamente, in sa vida chi si depeus scroxai dònnia dì, po ddu narai diaici. E cumenti m'arrapitu fatu fatu, intzandus, sa chistioni no benit a essi su de no nd'arrui mai (mancai iat a essi togu, custa cosa de arrannèsci a non ddi arrui, de arrannèsci a no fai nemmancu mesu sbàlliu, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai); ma a sa fini, m'arrapitu puru (eia, fatzu totu a solu: a bortas mi fatzu de maistu e de scienti, seu su maistu de mei etotu e duncas, eia, giogu sa parti de su scienti puru, in su pròpriu tempus, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si contai), ca sa perfetzioni, dda tzerriu diaici, pertocat feti Deus, e nosu ca seus ominis, invècias, depeus ponni in contu ca ndi podeus arrui, ca podeus sbàlliai, ca podeus lisciai, ca si podint carriai is arroris e is dannus in pitzus. 

E cumenti m'arrapitu dònnia dònnia borta chi mi capitat de nd'arrui, dònnia dònnia borta chi mi sucedit de fai calincuna tontesa, pigu po bona sa letzioni chi, po su prus, mi nd'arribbat dereta dereta de su mundu de is giogadoris diletantis, candu is allenadoris, duncas, mi contant ca candu perdis una biga de partidas, mancai s'una avatu de s'atra, o comentecasiat, candu perdis una partida de importu, sa cosa de importu prus mannu, sa cosa prus toga chi tui podis fai est cussa de ti ndi torrai a pesai allestru e acoitu (po su chi podis). 
E duncas, circu de fai pròpriu su chi consillant is allenadoris chi intendu, dònnia dònnia cida (candu is campionaus funt obertus, est bastanti craru, mi parrit) po ndi pesai is intervistas, po su trabballu chi fatzu, mi parrit bastanti craru, po su giàssu de is amigus de su Diàriu Sportivu. 

E duncas, eia, torrendu a su contixeddu chi fia contendusì, s'ùrtima borta chi m'est capitau de mi ndi scidai chentza de energias bonas (ddas tzerriu diaici), s'ùrtima borta chi m'est sucèdiu de mi ndi pesai de su letu totu ghetau a pari e de fai unu trumentu mannu meda po abarrai avatu de is cosas chi mi pertocant (unu trumentu mannu po no mi perdi avatu de totus cussas centumila tontesas chi nci funt in dì de oi, mescamente in internet) est sucèdia pròpriu mèrcuis e giòbia passau: est a narai ca, invècias de trabballai (cumenti ia a depi fai sèmpiri), mi seu postu a circai (e a castiai) cosas de pagu importu, e bai e circa ita totu mi passat in sa conca in custus momentus, ca mi parrit de perdi fintzas a s'ùrtimu stìddiu de volontadi, e intzandus, est cumenti chi mi ndi scarèsciu chi seu e mescamente ita depu fai, ita apu scerau de fai in custa vida. 
Ca no nc'est cosa prus maba de su de perdi su tempus chi mancai no tenis de nci fuiai, avatu de is cosas prus tontas. E apu decìdiu, puru, ca apa a pigai custa cosa chi mi pertocat cumenti chi fessit una partida de bòcia: e intzandus, de oi e fintzas a candu s'istadi no at a acabbai (e duncas, fintzas a su bintunu de su mesi de cabudanni) apa a pentzai a una cida a sa borta: e su giogu at a essi su de circai, e de arrannèsci, est craru, a mi cumportai beni, est a narai, duncas, a no nci fuiai nemmancu unu segundu de tempus avatu a cussas cosas istupidas e maladitas ca esistint, e benint pesadas, pròpriu, po fai perdi su tempus a sa genti, po nci fai passai su tempus a sa genti, chi si sonat mancai mellus diaici. 

E duncas, eia, su giogu chi apa a fai (chi apa a circai de fai, po ddu narai diaici puru, ca mi parrit ca sonat mellus) at a benni a essi su de circai de no perdi, de no nci fuai nemmancu mesu segundu tra totus is segundus chi nci funt aintru de una cida; e chi nc'apa a arrannèsci, intzandus, m'apa a podi intendi prexau; e chi mancai no nci dda apa a fai, s'ùnica cosa at a essi su de provai a fai mellus is cosas de su chi seu arrannèsciu a fai sa cida ainnantis. 

E duncas, eia, apa a circai de mi cuncentrai apitzus feti de is cosas chi mi pertocant (apitzus de is cosas chi mi pertocant diaderus) e chi apu scerau de sighiri in custa vida, chentza de pigai atrus arrastus, duncas. 

Ma megamu a si contai ca a fai custu giogu, mescamente in s'istadi, no benit a essi una faina diaici facili, poita sa conca, po crupa de sa basca manna, mescamente, andat unu pagheddeddu a che bollit (po ddu narai diaici); est a nai ca est facili su de pigai un antru arrastu, e de lassai a una parti, mancai, sa cosa chi depu fai. E immoi eus a biri ita totu m'at a sucedi, partendi, pròpriu, de s'artìculu chi ndi seu pesendi in dì de oi, chi est martis, su de su catodixi de su mesi de treulas, e fadendi su contu ca sa cida passada apu dèpiu trumentai, e meda puru, po arribbai a sa fini de su trabballu chi tenia de fai. 
E duncas, eia, megamu a si narai ca apu incumentzau a ndi pesai custas rigas in su mengianu de su martis, candu ddoi funt, allutas (ddi naru diaici) giai una pariga de lertas arrùbias, de avvisus, duncas, chi nd'arribbant de sa "Protezioni Civili", e chi pertocant is temperaduras chi nc'ant a essi in custas diis, chi est berus ca, po immoi, is diis de su martis, de su mercuis e fintzas a arribbai a su giòbia puru, ant a essi is diis prus callentis, po immoi, de custa primu parti de s'istadi, fadendi su contu ca is temperaduras ant a lompi a calincuna cosa cumenti a corantacincu gradus puru, ca no funt pagus, e si cumprendit. E duncas, eia, seu timendi meda sa basca cust'annu, fadendi su contu, mescamente, ca me in custus ùrtimus cuatru-cincu annus tenia sa possibbilidadi, apu tentu sa possibbilidadi, po ddu narai mellus puru, de mi podi atanai in logus friscus in monti, e invècias po cust'annu mi spetat, mi tocat a mi nd'abarrai innoi in su Campidanu de mesu, circhendi de fai a bonu puru, est a narai, chentza de murrungiai prus de su tanti chi mi spetat. Ma a narai sa beridadi, a mei su Campidanu de mesu mi praxit meda meda, e duncas, eia, tocat feti a tenni passièntzia po custas diis chi ant a essi callentis cumenti s'inferru (chi mi permiteis de ddu narai diaici) e su giogu at a essi cussu, intzandus, de si circai unu logu chi potzat essi bastanti friscu, innoi circai de nci passai is oras de su megama (e mescamente is oras de su megameddu, cumenti seus costumaus a ddu tzerriai innoi in Bidd'e Sorris, a su mancu) ca benint a essi, est craru, is oras prus callentis tra totus cussas chi nci funt antru de sa dì. E sa cosa prus tostada de totus, peròu, at a arribbai a su noti, fadendi su contu ca is temperaduras minimas ant a abarrai artas meda, est a narai ca s'aria s'at a infriscai pagu e nudda, e pròpriu custu domìnigu passau, a su noti, mi parriat giai giai ca s'aria fessit buddendi. Est stètia sa primu borta, chi pròpriu si ddu depu scoviai, chi apu tentu diaici basca in custus ùrtimus tres-cuatru annus, ca giai giai fia po mi nd'atzicai. Ma a sa fini, apu fatu su chi consillant de fai: circai de s'afriscorai cun una bella passada de acua frida, e circai de dromiri fintzas a is cincu de su mengianu, candu sa temperadura s'abasciat unu pagheddeddu, e intzandus fait prexei a fai is cosas, chentza de trumentai tropu. 

E megu a si contai totu custu po su chi pertocat su tempus chi passat. E mancu mali chi su tempus sighit a passai, m'arrapitu dònnia dònnia borta; e pentzu ca sa cosa potzat balli po bosatrus purus. Ca s'omini est un animabi strangiu meda, mi benit de ddu narai diaici: candu tenit is daboris, intzandus prangit e domandat agitoriu a su Cielu, ma candu stait beni si ndi scarescit de totu. E invècias, deu creu custu a su mancu, estus a depi torrai gràtzias a su Cielu, e no feti domandai agitoriu, candu is cosas si andant beni. E giai po su fatu ca seu ancora biu, ca no seu serrau nè in un aposentu de unu uspidali, nè in unu de cussus logus innoi nci ghetant is macus, e nemmancu in prasoi, intzandus nc'est su tanti po si intendi prexaus. E mescamente chistionu po su chi pertocat sa salludi, ca candu ti benit a mancai sa salludi, eia, intzandus arribbas a cumprendi cali funt is cosas de importu mannu in custa vida, e cali funt, invècias, is tontesas chi tui podis sighiri in custa vida. 

E duncas, custus funt is strollichiminis chi tengu badda badda in conca po oi, ma ddus seu po spaciai (e chistionu de is strollichiminis, gei mi parrit bastanti craru), e custu bollit narai ca seus po atacai, ca seus po si nci fuiai, a fundu 'e susu (cumenti si narat innoi in Bidd'e Sorris) me is chistionis chi nd'arribbant, deretas deretas, de su mundu de is assòtzius sardus de bòcia, po su chi pertocat, est craru, is campionaus de is giogadoris diletantis pesaus de is de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu e de is de sa Lega Natzionali de is Diletantis, innoi in Sardìnnia. 

E duncas, eia, megamu a si contai ca nci funt diis chi mi andant trotas, ca peus de diaici no podint andai: ma mancu mali, mi megu a solu a solu, ca mi bastat pagu po torrai a mi ponni in sètiu, cumenti si iat a podi narai (e cumenti apu sèmpiri intèndiu narai, diaici nd'aprofitaus puru po fai unu pagheddeddu de grammatica, ca mabi no s'at a fai de seguru): mi bastat puru chi mi nd'arribbit una nova bona, mancai una nova bona de calincunu amigu ca no intendu de diora, po torrai a biri sa luxi, ddi naru diaici. E po fortuna ca in una manera o in un'antra arrannèsciu sèmpiri a mi ndi scabulli de is dannus chi mi nd'arruint in pitzus, o, a su mancu, fintzas a oi seu sèmpiri arrannèsciu a mi lassai is dannus, e is trumentus, a is pabas, e isperu ca is cosas mi potzant andai beni a su mancu fintzas a candu nd'at a arribbai su mesi de cabudanni. E isperu, duncas, ca potzat andai totu beni po bosatrus puru. 
E cun custu dda serru oi puru de si fai sa conca a acua, cumenti si iat a podi narai (e cumenti si megàt sa bon'anima de mamma mia, apustis chi, mancai, abarràt ciaciarra ciaciarra cun calincuna amiga po oras e oras. "Oioia – si megàt – sa tali m'at fatu sa conca a acua"). 

E duncas, fadendi su contu ca is campionaus funt frimus, is novas de importu prus mannu nd'arribbant (e sighint a nd'arribbai, cumenti si iat a podi narai) de su mercau, chi est brintendi in sa parti prus callenti, ddi naraus diaici, in sa parti prus buddia, fadendi su contu ca custu est pròpriu su perìodu innoi is scuadras (e is diretoris sportivus, mescamente, faint su trabballu cosa insoru) si cuncodrant, e cuncodrant is rosas cosa insoru, duncas, concas a sa stagioni chi at a benni. E custu est su perìodu, duncas, innoi is giogadoris lassant is scuadras innoi, mancai, ant giogau fintzas a s'annu passau, po andai a giogai in un antru assòtziu. 

E immoi andaus unu pagheddeddu a biri cumenti funt postas is cosas po is scuadras chi ant a curri me in su campionau de s'Ecellenza e in su campionau de sa Promotzioni, ca funt cussus de importu prus mannu tra totus cussus chi si giogant innoi in Sardìnnia. 


E duncas, atacu a scriri custas rigas (megu a scriri custas rigas chi teneis immoi asuta de is ogus e de su nasu) candu seu arribbau a su mercuis, chi nd'arruit su cuindixi de su mesi de treulas, e cumenti s'apu promitiu, andaus acoitu a castiai cumenti funt cuncodrendusì is scuadras de s'Ecellenza, po incumentzai (e po incumentzai beni meda, cumenti si iat a podi narai): aranti, in s'interis, tengu, e teneus, un'antra dì de basca manna, cun su tialu de termometru (e duncas is temperaduras) ca, de cantu ndi podeus cumprendi, ant a lompi fintzas, giai giai, a coranta gradus (bobboi! si megastus candu festus piciocheddus!), ma si cumprendit beni ca nosu eus a intendi puru calincunu gradu in prus, e duncas, at a tocai a si nd'abarrai atanaus (po manigiai unu verbu chi no ia mai intendiu e chi m'at intregau, me is origas e in conca, unu tziu ca atobiu fatu fatu in bidda mia etotu), a su mancu fintzas a is otu de su merì, candu su sobi at a incumentzai a ndi cabai (ma nc'est su tanti po pentzai ca sa basca at a abarrai apicigada me is murus de is domus, me is bias, fintzas apitzus a nosu etotu. E custu po giogai unu pagheddeddu a fai su poeta puru, e no feti su giornalista sportivu. E custu po circai de ndi cassai s'atentzioni puru de totus cussas personas chi mancai iant a bolli, iant a tenni su prexei de ligi calincuna riga scrita in sardu, tanti po fai unu pagheddeddu de esercìtziu cun sa lingua, mancai no siant acapiadas prus de su tanti a is chistionis chi pertocant su mundu de is giogadoris, e de is assòtzius, de bòcia diletantis chi nci funt innoi in s'isula). 

Ma torraus a nosu, e andaus, custa borta po diaderus, a castiai ita totu est sucedendi in sa fentana (in sa fentana oberta) de su mercau po sa stagioni chi at a benni, e chi at a essi, est craru, cussa de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti. E duncas, de su chi podeus cumprendi, a su mancu in dì de oi, is de s'Alighera tenint is bideas craras: est a narai ca apustis de essi bintu, a manus bascias (cumenti si iat a podi narai furendindi sa trassa de s'italianu etotu) su campionau de sa Promotzioni, in sa Lista B (e si ddu naru po essi prus pretzisu puru, cumenti unu giornalista iat a depi essi chi bollit fai beni su trabballu cosa sua), fadendi su contu ca nd'ant pesau calincuna cosa cumenti a norantacuatru puntus in totu, chi ndi funt arribbaus gràtzias a trinta partidas bintas apitzus de trintacuatru bessidas, cun feti cuatru partidas serradas cun su resultau siddau in paridadi, e nemmancu una partida pèrdia (e totu custu si ddu naru po si fai a cumprendi cantu funt stètius fortis, e mancai si cumprendit mellus poita, immobagora, apu narau ca ant bintu su campionau a mani bascias, fadendi su contu ca ant serrau sa stagioni cun calincuna cosa cumenti a binti puntus in prus de is segundus de sa lista, e megu a chistionai de is de su Bonorva); e duncas, eia, is de s'Alighera, cun Mauru Giorico sètziu in sa panchina a fai, mi parrit bastanti craru, s'allenadori, ndi funt artziaus torra in su campionau de s'Ecellenza apustis de feti un annu chi ndi iant cassau sa retrocessioni (ca benit a essi una cosa lègia meda po un assòtziu, po una truma de giogadoris, e si cumprendit beni deu creu, po is tifosus puru), e immoi ant a circai de ndi pesai una stagioni de importu mannu o, a su mancu, sa bidea parrit cussa. E duncas, su diretori sportivu de is grogus-arrùbius, e seu chistionendi de Alessandru Piras, est trabballendi a totu coddu (cumenti si iat a podi narai, furendindi sa trassa de is sorresus, est a narai, de is cristianus chi bivint in Bidd'e Sorris, chi est sa bidda innoi, de su restu, seu nàsciu e pàsciu) po cuncodrai una rosa chi potzat curri a forti in sa stagioni chi at a benni puru. Po s'atacu, duncas, is de s'Alighera ant agatau s'acòrdiu cun unu giogadori chi ndi lompit de s'Uruguay, ma tenit sa natzionalidadi italiana, e seu chistionendi de Fraciscu Sagardia Lima, nàsciu in su duamilla e duus (e duncas, eia, tenit calincuna cosa cumenti a binticuatru annus, e sèmpiri chi no seu fadendu mabi is contus, e megu a ddu narai po brullai, ca su de brullai iat a podi fai beni a sa saludi, cumenti narant is dotoris, a su mancu), ca at giogau po sa primu borta in unu campionau italianu pròpriu s'annu passau, in Sicilia, po essi prus pretzisus puru, impari a is de su Cianciana, una scuadra chi currit in sa Primu Categoria. Me is annus passaus, invècias, Franciscu Sagardia Lima iat giogau, 'tendei 'tendei, in Bulgaria, cun un assotziu chi si tzerriat Beroe, e puru in Ecuador, cun s'Indipendente Junior. Po su chi pertocat sa porta (e duncas po su chi pertocat su portieri) is de s'Alighera ant agatau s'acòrdiu cun un antru giòvunu, e megaus a chistionai de Fabio Slavica, nàsciu in Croazia in su duamilla e ses (e duncas tenit calincuna cosa cumenti a bint'annus, e duncas at a fai parti de sa truma de is fuori-quota, cumenti ddus tzerriaus a trassa de cumenti si narat in italianu etotu; e megaus a chistionai, est craru, de is giogadoris prus giòvuneddus chi ndi depint cabai po obbrigu, sighendi sa regula chi ant torrau a ponni cust'annu; e de sa regula apitzus de is fuori-quota s'apu giai fatu sa conca a acua in s'artìculu chi nd'est bèssiu sa cida passada, chi si ddu arregodais, desinò podeis andai a ddu ligi e ddu agatais impari a totus is atrus chi nd'apu pesau, in custus annus, po is Novas de su Diàriu Sportivu). Slavica de su restu at tentu giai su modu de giogai cun duus assòtzius sardus in su campionau de s'Ecellenza de s'annu passau, e seus chistionendi de su Budoni e de s'Igresias. E custu, duncas, po su chi pertocat is ùrtimus cropus chi nd'ant pesau is de s'Alighera, ca me is cidas passadas, peròu, iant giai fatu unu trabballu bonu meda in su mercau, fadendi su contu ca ant pigau Andrea Sanna, unu difensori de su duamilla e tres chi s'annu passau curriat impari a is de su Tèmpiu, e Enrico Zirolia, nàsciu in su duamilla e cincu; e seus chistionendu de duus giogadoris ca Mauru Gioricu connoscit beni meda, fadendi su contu ca iat tentu giai s'occasioni de trabballai impari a issus, e duncas, Gioricu iat tentu giai s'ocasioni de ddus allenai, in sa stagioni de su duamilla e binticuatru – duamilla e binticincu, candu Giorico fiat, pròpriu, s'allenadori de is de su Tèmpiu, cun is caboniscus chi fiant arrannèscius a ndi cassai sa finali de is play-off, ma chi apustis iant pèrdiu contras a is de su Muristeni. Po su chi pertocat, invècias, is giogadoris chi ant a abarrai un'antra stagioni, apustis de essi fatu unu campionau de importu mannu in sa stagioni de s'annu passau, agataus, po incumentzai, Diego Barboza, unu centrucampista chi, peròu, donat su mellus (ddi naru diaici, isperendi ca nesciunu tengiat calincuna cosa de murrungiai po is fueddus chi apu scerau), fait is giogadas prus togas (chi si praxit de prus mancai diaici po cumenti sonat) candu si incarat in atacu, ddi naru diaici, e depeus fai su contu, po cumprendi mellus su chi seu narendi, ca Barboza s'annu passau at fatu, a solu, trintacincu gol, cun is de s'Alighera chi nd'ant pesau centu e otu gol in totu, e no benint a essi pagus, e si cumprendit bastanti beni. At a fai un antru annu cun sa camisedda arrùbia – groga in pitzus, puru Joel Baraye, impari a Giusepi Daga, chi s'annu passau at giogau po is de s'Usinese, ma chi me is ùrtimus annus iat tentu sa possibbilidadi, e duncas s'ocasioni, de giogai in su campionau de s'Ecellenza e de sa Sèrie D cun is de s'Atleticu de Uri e cun is de su Latte Dolce de Tattari. Po su chi pertocat is giòvunus, e duncas, po su chi pertocat sa truma de fuori-quota, is de s'Alighera funt scumitendi apitzus de Emanueli Carta, chi giocat cumenti a portieri, e apitzus de su classi duamilla e otu Diegu Puttolu, chi fait su centrucampista. 
Po su chi pertocat is ollastrinus de su Tortolì, invècias, me is cidas passadas (chi no megu a mi sballiai, ma mi parrit de mi nd'arregodai beni, e megu a brullai, torra) s'apu chistionau de s'allenadori nou chi ant pigau po sighiri sa scuadra in sa stagioni de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti, e seus chistionendi de Marcu Cossu; po su chi pertocat su mercau, invècias, is arrùbius – brau ant pigau, ant agatau s'acòrdiu cun Banto Ales, unu difensori chi nd'aproillat de sa Francia, nàsciu in su duamilla e bintitres e artu calincuna cosa cumenti a unu metru e norantunu centimetrus (e non funt pagus de seguru, ca si iat a podi narai, puru, ca est mannu cumenti su campanili de una cresia); Ales at giogau po su prus me is campionaus in Francia e in Belgio e in Lussemburgo puru. Po s'atacu, invècias, is de su Tortolì ant a podi contai apitzus de Ablaye Faye, un atacanti nàsciu in su duamilla e cuatru, chi s'annu passau at giogau impari a is de su Uddusò, ma nc'est de narai, acoitu, ca at tentu una surra manna de strobbus, de infortunus; est a narai, cumenti si narat innoi in su Campidanu de mesu, ca fiat sèmpiri strupiau, sèmpiri ingotu; e si iat a podi narai puru, immoi chi nci seus, ca po issu sa stagioni de s'annu passau no est stètia pròpriu bona cumenti, mancai, podiat isperai (e cumenti, mancai, isperànt is tifosus etotu); ma po mi torrai a acapiai cun su chi s'apu scritu in sa primu parti de cust'artìculu etotu (diaici mi parrit ca no nc'apu fuiau su tempus po debadas), in su mundu de sa bòcia, e in sa vida etotu, a bortas tocat a fai su contu ca is cosas ti iant a podi andai peus de su chi t'abertas; ca is annus, is mesis e fintzas is diis trotas podint capitai a totus, ddi naraus diaici, isperendi ca si cumprendat su chi tengu in conca. Faye, de su restu, iat giai tentu s'ocasioni de fai a biri a totus cantu est forti, cantu podit essi forti, me is annus, de importu mannu meda, chi at fatu gioghendi impari a is de su Bosa, in su campionau de s'Ecellenza, e impari a is de su Latte Dolce, chi torraus a arremonai immoi puru, in su campionau de sa Sèrie D. Po su chi pertocat is atrus giogadoris nous chi ant a fai parti de sa truma, de sa rosa de is de su Tortolì, podeus arremonai, a su mancu in dì de oi, Robertu Scarafoni, unu giogadori classi duamilla e cincu, chi in sa stagioni de s'annu passau est arrannèsciu a binci su campionau de s'Ecellenza impari a is de s'Ossese, e chi fiat giai giai po andai a giogai impari a is de s'Atleticu de Uri, ma a sa fini at scerau de serrai s'acòrdiu cun is ollastrinus (e su mercau benit a essi spassiosu po custa cosa puru, poita is scuadras circant de si ndi furai, ddi naru diaici, is giogadoris is unas cun is atras). Scarafoni nd'at pesau una bella esperièntzia, ddi naru diaici, in su campionau de sa Sèrie D puru, innoi at giogau impari a is sardus de su COS e apustis, in continenti puru, cun is camiseddas apitzus de is de s'Albenga, de su Prato e de sa Flaminia; po su chi pertocat sa truma de giogadoris giòvuneddus, sa truma de fuori-quota, duncas, is de su Tortolì nd'ant cassau s'acòrdiu cun Nicolò Trenta, nàsciu in su duamilla e seti (tenit calincuna cosa cumenti a dexennoi annus, chi no megu a mi sballiai fadendi is contus), chi s'annu passau at giogau impari a is de su Campanedda, sa scuadra tattaresa chi curriat in sa Lista B de su campionau de sa Promotzioni, pesendindi calincuna cosa cumenti a noi gol in totu; in sa stagioni ainnantis ancora, Trenta iat giogau, e beni meda, impari a is de su Porto Torres. Po su chi pertocat su rolu de su portieri, invècias, is de su Tortolì ant a podi fai su contu (cumenti si narat, cumenti apu sèmpiri intendiu narai innoi in bidda, a su mancu) apitzus de Patryk Krolczyk, nàsciu in Polonia in su milli e noicentus-otantacuatru, artu calincuna cosa cumenti a centu e otantotu centimetrus, e chi in Sardìnnia at giai tentu s'ocasioni de giogai in su campionau de sa Promotzioni (in sa Lista B, po essi prus pretzisus puru) impari a is de sa Macumerese. Po su chi pertocat, invècias, is giogadoris chi ant a giogai po cust'annu puru, apustis de sa stagioni passada, est craru, cun sa camisedda de su Tortolì in pitzus, agatasu, po incumentzai, su capitanu, chi giogat in mesu in mesu a su campu (e duncas, eia, si iat a podi narai ca fait su centrucampista, po ndi furai sa trassa de cumenti si narat in italianu etotu), e seus chistionendi, est craru, de Federicu Serra; impari a Sedda nc'at a essi puru Sergiu Sulis, su difensori argentinu Jeremias Delpiccolo e po su chi pertocat is giòvuneddus, at a essi de importu mannu su trabballu chi at a podi fai unu giogadori cumenti a Simoni Loi, nàsciu in su duamilla e seti. Po su chi pertocat, invècias, is giogadoris chi ant lassau sa scuadra de su Tortolì po andai a giogai in atrus logus (ddi naru diaici), podeus fai su nomini, po incumentzai, de is centrucampistas Ferareis e Rarinca, chi ant a giogai, immoi, in sa stagioni chi at a benni, impari a is de su Cannonau de Jerzu, in su campionau de sa Promotzioni, in sa Lista A, po essi prus pretzisus puru. Po s'atacanti Cocco, invècias, s'oberrint is portas (cumenti si iat a podi narai e cumenti seu narendu) de is de su Tertenia, ca ant a depi curri, po cust'annu puru, in su campionau de sa Primu Categoria, in sa Lista A. Po su chi pertocat sa dirigenza, e po su chi pertocat mescamente su presidenti, is crais de s'assòtziu funt me is manus de Antoniu Manca, chi nd'at pigau su postu chi fiat de Andrea De Murtas, chi at saludau totus apustis de unu trabballu chi andàt ainnantis de calincuna cosa cumenti a cincu annus. 
Po su chi pertocat su mercau de is scuadras chi s'agatant in sa parti prus bàscia de sa Sardìnnia (in su Sud de sa Sardìnnia, duncas, po ddu narai in manera prus pretzisa puru, cumenti iat a depi fai unu giornalista chi bollit fai su trabballu cosa sua in gràtzia de Deus), is de su Crabonaxa funt circhendi de cuncodrai una scuadra chi potzat essi bastanti forti po podi curri po ndi cassai su primu postu e, duncas, si cumprendit beni, sa bìncida de su campionau. Is de su Crabonaxa, po incumentzai, fiant circhendi de serrai s'acòrdiu cun Robertu Capai, ca s'annu passau est stètiu bonu a ndi pesai, a solu, calincuna cosa cumenti a catodixi gol impari a is de sa Villacidrese, chi curriat in su campionau de sa Promotzioni, e fiant giai giai po ndi cassai s'artziada in su campionau de s'Ecellenza (e immoi is cidresus funt abertendi de cumprendi chi nc'at a essi sa possibbilidadi po essi torra piscaus, cumenti si narat). Is grogus-brau, in s'interis, ant fatu una bella pariga de acuistus (una pariga a sa sarda, e si cumprendit, fadendi su contu ca is acuistus, a su mancu fintzas a immoi, funt stètius unu bellu muntoni), partendi, duncas, de su portieri Adam Idrissi, is difensoris Andrea Mastino e Ayrto Hundt, su centrucampista Nicola Serra (ca in s'ùrtima stagioni at giogau impari a is de su Uddusò, ma iat tentu s'ocasioni, in custus ùrtimus annus passaus, de giogai impari a is de su Fossano e impari a is de s'Ilva de Sa Maddalena puru); su fantasista (ddu tzerriaus diaici, a trassa de cumenti si narat in italianu, po chistionau de unu giogadori chi ndi bogat aforas giogadas togas meda candu tenit sa bòcia in mesu a is peis, chi si cumprendit po su chi seu circhendi de si narai) Andrea Porcheddu; po s'atacu, invècias, is de su Crabonaxa ant a podi contai apitzus de Matteo Vinci, chi nd'arribbat apustis de is esperièntzias chi at fatu cun is de sa Ferrini, cun is de s'Ossese e cun is de su Ilartzi puru; s'atacanti Nicola Muscas, nàsciu in su duamilla e cincu, chi at tentu s'ocasioni de giogai impari a is de su Latte Dolce, ma chi at fatu biri a totus cantu ballit, cantu podit essi forti, giai a is tempus candu giogàt impari a is de su Crabònia, e custu in sa stagioni de su duamilla e bintiduus – duamilla e bintitres; e in prus is de su Crabonaxa ant serrau s'acordu cun Lionel Spinola, chi at a torrai a giogai innoi in Sardìnnia apustis de una pariga de annus chi at fatu in giru, est a narai, apustis de una pariga de annus innoi at giogau cun is de su San Marzano, de su Pompei, de s'Acerrana e de sa Mariglianese, po su chi pertocat, duncas, su campionau in Campania. Spinola, tra is atras cosas, iat donau una bella manu de agiudu, ddi naraus diaici, a is de sa Torres, in sa stagioni de su duamilla e dexiotu – duamilla e dexennoi, candu is arrùbius-brau ndi iant cassau (fiant arrannèscius a ndi cassai) s'artziada in su campionau de sa Sèrie D. Po su chi pertocat is giogadoris prus giòvuneddus, e intzandus, cussus chi ant a fai parti de sa truma de is fuori-quota, po immoi podeus arremonai su difensori Mateu Orrù, nàsciu in su duamilla e seti, su portieri Paulu Fantini e Leonardu Carcangiu, chi giogat in atacu. Po su restu, si potzu contai custa cosa puru immoi chi nci seu, in s'assòtziu, cumenti a dirigenti, est brintau Federicu Atzeni, chi est un imprendidori chi tenit is afarius cosa sua (ddi naru diaici) in sa zona de Crabònia etotu, e duncas pròpriu Atzeni at portau, impari a issu (s'est portau avatu), Federicu Cocco, chi at a essi s'allenadori, e chi nd'arribbat apustis de su campionau de importu mannu chi at fatu impari a is de su Ceraxius, in sa stagioni passada etotu, cun is arrùbius chi curriant (e ant a curri torra) in su campionau de sa Promotzioni. Po su chi pertocat is giogadoris chi ant a abarrai po un antru annu puru cun sa scuadra de su Crabonaxa, ddoi funt, po immoi, su portieri Nicolas Gonzalez Brunazzo, su centrucampista e capitanu Sandru Scioni e Lorenzu Loi.



Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22

In questo articolo
Campionato:
Argomenti:
Stagione:
2025/2026
Tags:
Novas