Is de s'Academia Sulcitana ndi cassant s'artziada in su campionau de sa Promotzioni; po is de sa Torres nd'arribbat sa sarvesa in su campionau de sa Sèrie C e is de su Muristeni bincint is play-off po sa Lista G de sa Sèrie D
E duncas, a cantu parrit, e de su chi ndi potzu cumprendi (e megu a brullai, deu creu ca ddu scieis beni, oaramai, chi eis lìgiu, mescamente, unu de is artìculus chi nd'apu pesau in sardu e bogau aforas in custus ùrtimus annus, dònnia giòbia, chentza de ndi sartai nemmancu unu, po is Novas de su Diàriu Sportivu, ca est su giàssu chi mi donat de fai, e duncas, su trabballu), seus arrannèscius a si lassai a is pabas puru sa metadi de su mesi de maju, chi est su de cincu de s'annu, fadendi su contu (e a fai su contu acoitaus e nci poneus pagu) ca seus arribbaus a su bintunu, e custu bollit narai, po incumentzai, ca nc'at a essi feti un antru giòbia po custu mesi (chi nd'at a arrui, mi parrit craru, su bintotu) e apustis eus a podi pentzai, 'tendei 'tendei, a su mesi de lampadas e a s'arribbu, a s'incumintzu, po ddu narai mellus puru, de s'istadi po su chi pertocat su duamilla e bintises.
E chi pròpriu si ddu depu narai, seu incumintzendi a dda timi, custa istadi chi megat a lompi, ma chentza giai giai de sciri, chentza giai giai de cumprendi su poita: ant a essi is novas chi ndi funt lompendi de totu su mundu, tra is gherras chi ancora nci funt (a partiri de cussa ca is americanus nd'ant pesau, impari a su stadu de is israelianus, contras a is de s'Iran, po no si scaresci de sa tialu de gherra, lègia cumenti sa pesti, ca is russus nd'ant pesau contras a is ucrainus, e chi sighit a andai ainnantis de unu bellu pagheddeddu de tempus), tra sa crisi chi pertocat su clima (e bai e circa ita tempus at a fai in custus tres mesis de istadi chi ndi funt po arribbai, mi megu a solu a solu) e fintzas a arribbai a sa crisi chi, a cantu parrit, sighit a pertocai (e is cosas iant a podi sighiri diaici po un antru bellu pagheddu) su carburanti chi nci ponint me is aereus, cun totu su dannu chi custu ndi iat a podi portai me is vidas de is personas, fadendi su contu ca oramai seus costumaus a pigai is aereus, a nc'artziai me is aereus, cumenti chi fessint bicicretas (o bricicretas, cumenti si iat a podi scriri, puru, sighendi su chi mi consillat su fueddariu, e megu a arriri, a solu a solu, po custu fueddu, po cumenti sonat, mescamente, e po cumenti bessit scritu. Diaici fadeus unu pagheddeddu de grammatica puru, ca sa cosa no mi dispraxit), e duncas, eia, chi sighint cun custa cosa ca su carburanti iat a podi no bastai po totus is aereus chi si iant a depi ponni in movimentu dònnia dì, no sciu no sciu (diaici si megàt sa bon'anima de mamma mia) cumenti dda eus a acabbai, cun totu su chi ndi iat a podi bessiri aforas po su chi pertocat is viàgius de is personas (ca in s'istadi su de si fai sa vacantza praxit unu pagheddeddu a totus, e nci iat a mancai atru puru).
E duncas, po su chi pertocat is gherras, no potzu fai atru ca sighiri a pregai, cumenti fatzu dònnia dì, de su restu, ca su Cielu (e Deus puru, po chini nci creit...) potzat tenni piedadi de nosu, piedadi de s'omini, po cumenti est bivendi in custu mundu, e po is dannus e is arroris chi ndi seus pesendi, tra cristianus motus e fatus fintzas a arrogus de is bombas, e fintzas a arribbai a is dannus mannus, e a is arroris, chi seus cumbinendi a sa Nadura (e ddu scriu, eia, cun sa N matuca, po rispetu; cumenti iat a depi essi mannu su rispetu chi estus a depi tenni po sa Nadura, chi est mamma e domu po nosu, e invècias, fatu fatu, po no narai giai sèmpiri, dda trataus a trassa de cumenti si tratant una pariga de botinus bècius).
E po su chi pertocat su tempus (chi at a fai custa istadi) no sciu pròpriu innoi,e cumenti, agatai paxi: apu lìgiu pròpriu immoi immoi, de su restu, ca tra pagu diis, tra pagu cidas, ndi iat a podi arribbai puru sa basca manna, e sa cosa ballit po totu su mundu, e no sciu no sciu cumenti eus a fai a si ndi scabulli. E torra, s'ùnica cosa chi potzu fai, in dì de oi, po custu mengianu, a su mancu, est cussa de pregai a su Cielu chi potzat tenni sa piedadi, eia, ddi naru pròpriu diaici, de nosu, ca chi sa Nadura si inchietat (e sa cosa ballit siat po candu proit a totu coddu, afora de contu, est a narai, po candu proit fintzas a fai dannus e arroris mannus, e ballit fintzas po candu abarrat cidas e cidas, mesis e mesis de sighiu chentza de nci ghetai unu stiddiu, e mancai, cun coranta gradus, chi no de prus puru, de temperadura) intzandus nd'arribbant problemas mannus cumenti is domus innoi biveus (chi no prus mannus puru).
E po su chi pertocat is vacantzas, sa chistioni acapiada a su carburanti de is aereus po cust'annu, a su mancu, no mi pertocat (no mi pertocat de acanta) fadendi su contu ca, apustis de cincu annus innoi mi seu regalau unu viàgiu, po su duamilla e bintises ia giai decìdiu (eia, ddu emu decìdiu ainnantis chi ndi bessessit aforas totu custu dannu) de mi nd'abarrai, selenu e chietu, po su chi at a fai, po su chi apa a arrannesci, in s'isula cosa mia, bella e stimmada.
E duncas, custu po su chi pertocat su tempus chi passat e po su chi pertocat su chi s'eus a depi bivi, po su chi s'eus a depi scroxai, in su benidori. E nd'aprofitu, cumenti fatzu dònnia, dònnia, dònnia cida e duncas, eia, in dònnia artìculu, de si intregai unu pagheddeddu de previsionis po su chi pertocat su tempus chi at a fai: mi seu lassau (e bosatrus chi lìgeis impari a mei, e duncas, eia: si seus lassaus) a is pabas unu fini de cida bentosu e bellu friscu, chi est berus (cumenti est berus) ca cenabara a merì mi seu pigau puru unu pagheddu de acua (ma feti una pariga de stìddius, tocat a ddu narai), ca s'aria fiat bella trua e niedda, ca parriat giai giai ca su cielu fessit po nd'arrui a arrogus (chi mi permiteis de giogai unu pagheddeddu cun is fueddus, a trassa de cumenti iat a fai unu poeta prus ca unu giornalista sportivu).
E immoi, po is diis chi ant a benni, is temperaduras ant a abarrai drucis; e duncas, de su chi ndi podeus cumprendi, de su chi scieus in dì de oi, no iat a depi proi, ma a sa fini de sa cida, de cenabara, fait a narai custu puru, ndi iat a podi arribbai sa basca, chi est berus su chi narant is grandus dotoris chi sighint is previsionis, ca is temperaduras massimas ndi iant a podi lompi fintzas a bintinoi e trinta gradus puru, e duncas, eia, si domandu: prontus seis po incumentzai a murrungiai, in dònnia segundu, in dònnia minudu de sa dì, po sa basca? Mi parrit giai giai de si intendi (e megu a brullai, mi parrit bastanti craru), ma po immoi, cumenti s'apu narau immubagora etotu, fadeus de totu po si gosai is temperaduras chi funt unu pagheddeddu drucis, e gràtzias a su Cieulu, fadendi su contu ca ancora nc'est su tanti po dromiri chentza de si fai pigai de su disisperu po sa basca manna (e gei eus a acudi, mi megu a solu a solu, a si fai pigai de su nervosu e de su disisperu, in totus is cidas e is mesis chi nd'ant a lompi), e fait ancora a prandi (e mescamente a cenai) chentza de tenni su sudori totu coba-coba (cumenti si megàt sa bon'anima de mamma mia etotu), e in prus, podeus ancora andai in giru, a travessu, chentza de si intendi mabi po crupa de sa basca e de s'aria callenti e buddida.
Ca su mesi de maju benit a essi druci, mescamente e pruschetotu, pròpriu po custas cosas: a su mancu, diaici mi praxit a imboddiai sa chistioni (chi mi permiteis de manigiai custu fueddu, e de cuncodrai sa lega diaici, mancai prus a trassa de poeta ca de giornalista sportivu).
E duncas, si ia a podi narai puru ca po custa cida (a su mancu po custa cida) apu spaciau, apu acabbau cun totus is strollichiminis chi tengu badda badda in conca e chi mi praxit (mi praxit fintzas a m'amachiai) a si intregai in custus artìculus, ainnantis de mi ponni a si torrai a contai de totus is novas, de importu, chi nd'arribbant de is campus innoi si giogant is partidas de is diletantis sardus, po is campionaus (ddu eis a sciri beni, oramai) pesaus de is de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu e de is de sa Lega Natzionali de is Diletantis.
E duncas, cun is campionaus de sa Primu Categoria, chi funt acabbaus, chi si funt serraus pròpriu su fini de cida passau (est a narai, su sabudu chi fiat su noi, e su domìnigu avatu, ca fiat, est craru, su dexi) in dì de oi abarrant feti de giogai is partidas finalis, cussas chi seus costumaus a tzerriai, a sa moda de is ingresus, play-off (po su chi pertocat is partidas finalis chi ballint po nd'artziai de categoria) e play-out, (chi funt, invècias, is partidas finalis chi is scuadras giogant po circai de ndi cassai sa sarvesa e, duncas, po circai de no ndi cabai de categoria).
E sabudu passau, atacu pròpriu cun custa nova, e sèmpiri chi seis de acòrdiu cun mei (e deu isperu ca nesciunu de bosatrus, e de bosatras, tengiat calincuna cosa de murrungiai) s'est giogada sa partida tra is de sa Gioventudi de Sarroch e is de s'Academia Sulcitana, sa scuadra chi nd'ant pesau in Santu Perdu, sa biddixedda chi ddoi est acanta acanta de Pula (e chi fait calincuna cosa cumenti a duamilla animas): is duas scuadras, duncas, iant serrau sa stagioni regolari (est a narai su campionau, deu creu ca sa cosa si cumprendat bastanti beni) a su primu postu, cun setantunu puntus, e duncas, eia, funt sèrbius atru noranta minudus po donai sa bìncida finali de su campionau (ddi nau diaici, isperendi ca si cumprendat su chi seu circhendi de si contai).
E duncas, atacu pròpriu cun custu, a fai sa festa a sa fini funt stètius is de s'Academia Sulcitana, sighius de un allenadori forti, bravu e de esperièntzia cumenti est Andrea Loi, e chi funt arrannèscius a binci, cun su resultau de duus a unu, sa partida chi balliat po s'artziada in su campionau de sa Promotzioni. A narai sa beridadi is cosas si fiant postas beni, e fintzas de is primus minudus de giogu, po is de sa Gioventudi de Sarroch, sighius de Nunzio Falco, fadendi su contu ca su primu gol de sa partida nd'est arribbau, pròpriu, gràtzias a su tiru de is undixi metrus scutu de Amorati.
Ma is de s'Academia Sulcitana funt arrannèscius a strantaxai sa conca (cumenti si iat a podi narai; e custu est unu modu de narai ca m'est sèmpiri praxu meda, ca apustis chi nd'arruis, apustis chi ndi pigas unu gol, cumenti sucedit me is partidas de bòcia, o apustis chi ingollis fintzas unu dannu, in sa vida de dònnia dì, sa cosa de importu prus mannu benit a essi, pròpriu, cussa de torrai a partiri), fadendi su contu ca nd'ant cassau su gol chi est bàlliu po s'unu a unu, a su de trintacuatru minudus, in su primu tempus, gràtzias a sa giogada de Ruggeri, e me is minudus finalis (est a narai, mellus, po essi prus pretzisus puru, cumenti unu giornalista iat a depi essi, a su de corantases minudus de giogu), cun Cristian Cacciuto, ca in dì de oi benit a essi unu de is giogadoris prus matucheddus de edadi, e cun s'esperièntzia prus manna a is pabas, e si cumprendit beni, tra totus cussus chi giogant, innoi in Sardìnnia, me is campionaus pesaus de is de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu.
E duncas, si potzu contai custu contixeddu, apicau a sa partida e apicau, mescamente, a Cristian Cacciuto, chi nd'est brintau in campu (est a narai: s'allenadori, Andrea Loi, ddu at postu, ddu at ghetau in campu) feti me is ùrtimus minudus de sa partida, ma s'allenadori fiat giai giai seguru ca Cacciuto tenessit sa possibbilidadi, e sa fortza, po ndi cassai su gol po binci sa partida (a cantu parrit, de su chi seu bènniu a ndi sciri, s'allenadori de s'Academia Sulcitana at narau a unu collega miu chi fiat sighendi sa partida de su campu etotu: immoi brintat Cacciuto e fait su gol chi s'at a fai binci sa partida. E difatis is cosas funt andadas pròpriu diaici, e immoi no si sciit, e megu a ddu narai po arriri, mi parrit bastanti craru, chi siat s'allenadori de s'Academia Sulcitana chi arrannèscit a ligi, ddi naru diaici, su chi at a sucedi in su benidori, ddi estus a podi domandai is previsionis de su tempus, po biri chi ddas intzertas prus de is grandu dotoris chi sighint sa faina, o chi sciit beni cumenti andant is cosas in sa scuadra cosa sua, cumenti capitat a is allenadoris, e duncas, Loi sciiat beni su chi podiat donai in campu Cacciuto, fadendi su contu ca ddu at sighiu po is allenamentus po totu sa stagioni).
E duncas, eia, si ddu podeis immaginai a solus (e de su restu, nd'eus pesau una bella pariga de articulus, e una bella biga manna de intervistas puru, e chi agatais in su giàssu de su Diàriu Sportivu, me is artìculus scritus e pesaus in italianu, ma peròu, chi boleis biri cumenti funt andadas is cosas), totu su prexu chi nd'ant tentu is giogadoris in campu, is tifosus e fintzas su presidenti de s'assòtziu de s'Academia Sulcitana, fadendi su contu ca funt arrannèscius a ndi cassai sa de tres artziadas de categoria de sighiu, e fadendi su contu, duncas, ca funt partius de sa de Tres Categorias, s'annu passau funt arrannèscius a ndi artziai in Primu Categoria (fadendi su contu, mi parrit bastanti craru, ca giogànt in su campionau de sa Segunda Categoria) e immoi cust'annu nd'ant cassau su primu postu in sa lista e ant a podi brintai in su mundu de sa Promotzioni (chi est, est craru, su segundu campionau, po su chi pertocat s'importu, tra totus cussus chi si giogant in Sardìnnia, est a narai, chi nd'arribbat acoitu apustis de su campionau de s'Ecellenza, chi est su de importu prus mannu de totus) passendi de sa porta prus manna, cumenti si iat a podi narai.
E invècias, pròpriu po su chi pertcat su campionau de sa Promotzioni, custu domìnigu passau, sa dì avatu de sa partida tra is de sa Gioventudì de Sarroch e de is de s'Academia Sulcitana, ndi funt cabaus in campu puru is de sa Villacidrese, chi nd'ant arriciu sa visita, ddi naraus diaici, de is de su Bonorva, cun is biancus-arrùbius sighius de Micheli Pulina chi funt stètius bonus a ndi pesai unu resultau togu e tundu tundu, de duus a zeru, e immoi custu domìnigu chi nd'at a arribbai (e chi est arribbendi, fadendi su contu ca mancant feti tres diis) nc'at a essi de giogai sa isfida chi at a balli po sa torrada, e custa borta, in domu de is de su Bonorva.
E duncas, po medas tifosus, tra cussus chi ant sighiu sa partida, custa fiat sa isfida, puru, tra sa scuadra prus forti (a is pabas de is de su Terraba Frantziscu Bellu, chi ant bintu su campionau e chi, duncas, ant serrau is giogus a su primu postu de sa lista) de sa Lista A, e sa scuadra prus forti (chi est arribada segunda, a is pabas de is de s'Alighera), po su chi pertocat sa Lista B. E duncas, eia, su fatu ca is de su Bonorva siant arrannèscius a binci po duus a zeru, in domu allena, cumportat (e megu a chistionai sèmpiri de su chi megant a narai is tifosus) ca sa Lista B fessit meda prus tostada, ddi naru diaici, de sa Lista A: e custu bollit narai, duncas, ca is scuadras chi curriant in sa Lista B (custu est, a su mancu, su chi pentzant is tifosus, e no deu, ca fatzu feti su trabballu de su giornalista e duncas seu feti torrendi a scriri su chi pentzant is atrus) fiant medas prus fortis de is scuadras chi curriant in sa Lista A. Is de sa Villacidrese, duncas, funt arrannèscius a binci contras a is de su Gùspini, chi funt arribbaus a su segundu postu de sa lista, e intzandus, puru contras a is de su Castiadas (chi fiant arribbaus a su de tres postus), ma a sa fini nd'ant buscau duus bussinadas de is de su Bonorva. E pròpriu is de su Bonorva, immoi, ant a tenni sa possibbilidadi de ndi cassai s'artziada in su campionau de s'Ecellenza (chi est una cosa chi funt circhendi de ndi cassai de una bella pariga de annus, a trassa de is de s'Usinese etotu, de su restu, po arremonai un'antra scuadra forti meda tra totus cussas chi curriant concas a sa bìncida de su campionau in sa Lista B), in domu cosa insoru, e aranti de totus is tifosus cosa insoru, ma po primu cosa ant a depi binci sa partida (o comentecasiat, circai de no dda perdi cun prus de duus gol de diferèntzia, chi arrannèsceis a cumprendi su chi seu circhendi de si narai), mancai ddis iat a podi bastai, puru, su resultau in paridadi.
E si ddu podeis immaginai a solus, totu s'afròddiu chi depint tenni, in conca e in su coru, is de su Bonorva, ma nc'est de crei, puru, ca is de sa Villacidrese de Biddacidru nd'ant a cabai in campu cun sa gana de si fai balli, chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si contai, e ant a fai de totu, deu ndi seu giai giai seguru, po torrai sa furria (cumenti si narat innoi in Bidd'e Sorris, chi est su logu innoi seu nàsciu e pasciu) a is aversàrius. E immoi, eia, no s'abarrat atru de fai ca abertai e biri cumenti ant a andai is cosas.
E sighendi a arraxonai, impari, apitzus de is novas prus callentis (o prus friscas, chi si praxit mancai de prus diaici) chi ndi funt arribbadas apustis de un antru fini de cida prenu, fintzas a cucuru, de partidas, andaus a castiai, immoi chi nci seus, cumenti funt andadas is cosas po su chi pertocat is de su Muristeni, ca teniant de giogai sa partida de sa torrada in domu de is de su Trastevere, e chi s'est serrada cun sa bìncida de is campidanesus (ca, tra is atras cosas, funt bixius cosa mia, fadendi su contu ca tra Bidd'e Sorris e Muristeni nc'ant a essi, feti, calincuna cosa cumenti a seti-otu chilometrus de tretu), cun su resultau de unu a zeru. Acudu a si narai, acoitu, ca is de su Trastevere ant serrau sa stagioni regolari, e megu a chistionai, est craru, po su chi pertocat sa Lista G in su campionau de sa Sèrie D, cun calincuna cosa cumenti a sessanta puntus allogaus in buciaca, e chi funt seti in prus de is puntus chi, invècias, nd'ant cassau is de su Muristeni, e duncas, fait a narai, puru, ca is piciocus sighius, e allenaus, de Angheleddu, funt stètius bonus a ndi pesai un antru resultau togu meda, chi fait ispantus mescamente chi pentzaus ca po is biancus-asullus fiat sa primu borta, in totu sa istoria de s'assotziu, chi curriant (chi teniant sa possibbilidadi de curri, ca sonat mancai mellus puru diaici) in su campionau de sa Sèrie D, e fait a narai, duncas, ca is cosas no ddis funt andadas mabi, antzis. A narai sa beridadi, is de su Muristeni funt stètius bonus a si nd'abarrai atesu meda, e chistionu de sa positzioni chi ant sèmpiri tentu in sa lista in totu sa stagioni, de sa zona de sa sarvesa, est a narai, ca funt stètius bonus a abarrai atesu de sa parti prus bascia de sa lista, de is ùrtimus postus, duncas; antzis, chi pròpriu depeus narai sa beridadi, chi pròpriu depeus narai is cosas po cumenti funt andadas, is de su Muristeni nd'ant pesau una stagioni de oru, fadendi su contu ca funt abarraus sèmpiri me is primus postus, e ant serrau sa stagioni, duncas, cun su de tres postus de sa lista in buciaca, e me is ùrtimas partidas de sa stagioni, me is ùrtimas partidas de s'annu, ant atacau a curri, no nc'eis a crei, ancora prus a forti de su chi iant fatu in totu su campionau.
In sa partida chi balliat po is semi-finalis (po ndi furai su fueddu de s'italianu etotu, e chistionaus de semi-finalis, mi parrit bastanti craru puru, po sa partida chi si giogat ainnantis de sa partida finali; e nci seis arribbaus a solus, deu creu, berus est?), intzandus, is campidanesus nd'ant cassau su tres a tres in domu de is de sa Flaminia, cun sa partida chi est andada ainnantis po calincuna cosa cumenti a centubinti minudus (noranta minudus est su tanti de sa partida a su naturali, ddi naru diaici, e un'antra mes'oredda serbint po cussus ca, pighendindi sa trassa de s'italianu, estus a podi tzerriai tempus suplementaris, chi est su tempus chi serbit a giogai, in prus, candu duas scuadras sighint a mantenni su resultau in paridadi). Contras a is de su Trastevere, invècias, cun sa isfida chi balliat po sa partida finali, is de su Muristeni teniant feti una possibbilidadi, ca fiat cussa de binci (chi sa partida fessit acabbada cun su resultau in paridadi, a fai sa festa iat a essi spetau a is latzialis), e diaci funt andadas is cosas, gràtzias, mescamente e pruschetotu, a su gol de Aloia, ca cust'annu nd'at fatu, cun cussu de dominigu passau, calincuna cosa cumenti a binti (e seus chistionendi de is gol, de is puntus chi nd'at pesau Aloia, berus est ca si cumprendit bastanti beni?), chi at pigau in prenu puru su palu de sa porta de is aversàrius, ma custu est sucèdiu in un'antra atzioni ancora; e Conti puru, me is minudus finalis de sa partida, at pigau in prenu sa linna de sa traversa de sa porta de is de su Trastevere, e si podit narai ca is de su Muristeni, intzandus, si funt minèscius, gràtzias a su chi ant fatu a biri in campu, de arribbai a su primu postu de is play-off po su chi pertocat sa Lista G, apustis de essi giogau is partidas finalis. Gràtzias a custas bìncidas, duncas, is de su Muristeni nci brintant in sa lista de scuadras chi ant a tenni sa possibbilidadi de essi piscadas torra po curri, 'tendei 'tendei, in su campionau de sa Sèrie C, e a mei mi parit una cosa ispantosa meda (una cosa aforas de conca, si iat a podi narai diaici), fadendi su contu ca candu apu atacau a scriri, e a trabballai, po su giàssu de su Diàriu Sportivu, e fiat cuindixi annus fait (chi no calincuna cosa in prus puru, fadendi su contu ca su primu artìculu ddu apu scritu in su mesi de donniasantu de su duamilla e undixi, e mi parrit mi parrit ca su tempus si nc'est bobau), is de su Muristeni curriant, ancora, in su campionau de sa Segunda Categoria, e immoi, eia, funt a unu passu de nd'artziai in su campionau de sa Sèrie C e, immoi tocat a ddu narai, sa parti prus manna de su trabballu dda at fata su presidenti de s'assòtziu (impari a is giogadoris cosa sua etotu, chi a sa fini funt cussus chi ndi cabant in campu po curri avatu de sa bocia e de is aversàrius), e megu a chistionai de Marcu Carboni, ca in totus custus annus at fatu una biga (po ddu narai a sa sorresa, chi est su fueddu chi torrat, giai giai, cun "muntoni") de sacrìficius, e si cumprendit puru, de totu su tempus chi serbit po sighiri un assòtziu (e no megu a chistionai feti de is assòtzius de càlciu), mescamente candu tui tenis in conca sa bidea de curri po binci, e no feti po ti spassiai (ca su spassiu, comentecasiat, est una de is cosas de importu prus mannu, chi no sa cosa de importu prus manna, in su mundu de is giogadoris, e de is allenadoris diletantis, ma apustis tocat e fait a narai, puru, ca su de binci praxit a totus).
E duncas, eia, sa istoria de is de su Muristeni mi nd'arregodat ca no estus a depi ponni murus (ddi naru diaici) a is bisus cosa nosta, ca iant a podi bobai meda prus in artu de su chi pentzaus; e duncas, eia, deu creu ca tocat a nci ponni sa gana bona, e sa fortza (partendi de sa fortza de volontadi, cumenti si iat a podi tzerriai) partendi pròpriu de candu incumintzas a ndi pesai una faina; ca sa vida, e is fainas chi pertocant is personas, funt a trassa de unu viàgiu: sciis candu partis, e de innoi, ma no podis mai sciri innoi as a arribbai, e candu. E in prus, sighendi a si contai su ispantu (ispantu mannu, e fait a ddu narai a forti puru) chi mi parrit siat sa istoria de is de su Muristeni, nc'est de narai, puru (torrendi a m'acapiai a sa chistioni de totu su trabballu chi nd'at pesau Marcu Carboni in custus annus), ca Marcu Carboni nd'at pesau un acòrdiu, ddi naru diaici, cun su meri, cun su presidenti de sa FC Holding, chi si tzerriat Romi Fuke, e duncas, immoi, impari, nd'ant a pesai sa SSD Muristeni (diaici s'at a tzerriai s'assòtziu nou ca, cumenti chi fessit unu fillu, nd'at a nasci de s'acòrdiu tra Carboni e Fuke), cun unu progetu chi po immoi, est stètiu pesau po is tres annus chi ant a benni. E po incumentzai, e si cumprendit beni, nc'at a essi sa possibilidadi de ndi pesai una rosa forti, cun giogadoris bravus e fortis, po curri me in su campionau de sa stagioni de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti, e immoi nc'at a essi de cumprendi chi is de su Muristeni ant a depi curri torra in su campionau de sa Sèrie D, mancai cun sa bidea de ddu binci, fadendi su contu ca cust'annu ant serrau sa cursa a su de tres postus in sa lista, o chi ant a podi curri adderetura in su campionau de sa Sèrie C, impari a is tattaresus de sa Torres, chi, tra is atras cosas, pròpriu in sa partida chi ant giogau domìnigu passau, nd'ant cassau, e fiat ora puru, sa sarvesa.
Sa bidea de Carboni e de Fuke (est cussu chi si cumprendit, est cussu chi si ligit, a su mancu, in su comunicau chi Fuke e Carboni nd'ant fatu bessiri aforas sa dì apustis de candu ndi iant cassau sa possibbilidadi de giogai sa partida finali de is play-off) est cussa de fai cresci sa scuadra, circhendi de fai cresci puru su territoriu, a partiri, pròpriu, de sa citadi de Muristeni, ca fati calincuna cosa cumenti a cincumilla animas, prus o mancu. Su chi Carboni e Fuke bisant (o funt bisendi, po ddu narai mellus puru) po s'assòtziu de su Muristeni, est ca potzat benni a essi una de is scuadras de importu prus mannu chi nci funt innoi in Sardìnnia (e su trabballu est bellu ca incumentzau, e giai de una pariga de annus), ma isperant, puru, ca su Muristeni potzat benni a essi una scuadra forti, e rispetada, puru in su restu de s'Italia (in cussu ca, nosu sardus tzerriaus "su continenti"; e dònnia borta chi arremonu custa sa cosa mi fait arriri meda, feti a nci pentzai. Ma su de bivi in un'isula, cumportat puru custas cosas, berus est?).
E immoi chi nci seus, intzandus, immoi chi ddus apu arremonaus, andaus a biri cumenti funt andadas is cosas a is de sa Torres, ca apustis de sa scuadra de su Casteddu (chi currit in su campionau de sa Sèrie A, cumenti eis a sciri beni chentza de s'agiudu cosa mia, e chi, tra is atras cosas, nd'at cassau sa sarvesa po cust'annu puru), funt s'assòtziu de importu prus mannu chi nc'est innoi in s'isula.
A narai sa beridadi, fintzas a una pariga de annus fait is de s'Olbia Terranova puru fiant una de is scuadras prus mannas (e unu de is assòtzius de importu prus mannu) tra totus cussas chi s'agatant in Sardìnnia, ma nc'est de narai, puru, ca is de s'Olbia no funt annadendi in acua bonas (cumenti si megàt su babbu de un amigu chi tenia a is tempus de is iscolas elementaris e media), fadendi su contu ca s'annu passau ndi funt cabaus de su campionau de sa Sèrie C in su campionau de sa Sèrie D, e cust'annu, invècias, ndi funt cabaus torra de categoria, e custu bollit narai ca ant a depi saludai is campionaus natzionalis (est a narai, mellus, is campionaus innoi is scuadras sardas andant a giogai cun is scuadras de is atras regionis italianas), po torrai a curri in su campionau regionali de s'Ecellenza, chi est su prus mannu tra cussus chi si giogant in s'isula. Ma ancora no si cumprendit, chi pròpriu si ddu depu narai, cumenti ant a andai is cosas po is de s'Olbia, chi in dì de oi, de su chi ndi podeus sciri, e de su chi ndi podeus cumprendi, depint arrangiai una parighedda de cosas po su chi pertocat sa dirigenza e, mescamente, is meris de s'assòtziu. Ca gei ddu eis a biri a solus, cumenti andat sa vida: po una scuadra chi est currendi diaici a forti ca parrit, giai giai, ca si ndi potzat pigai su bobidu de unu segundu a s'atru (e megu a chistionai de is de su Muristeni, chi parrint sèmpiri prus fortis, no feti po su chi pertocat is resultaus chi megant a ndi pesai in campu, e duncas, eia, chistionu de is partidas, ma puru po su chi pertocat sa dirigenza, chi parrit sèmpiri prus toga, po ddu narai diaici), nc'est una scuadra chi nd'est arruta e no arrannescit ancora a si ndi pesai, ca candu is cosas incumentzant a andai mabi, intzandus nc'est de timi, puru, ca potzant andai sèmpiri peus.
Ma invècias in custa vida (e mescamente in su giogu, e in su mundu de sa bòcia) estus a depi pentzai ca is perìodus lègius, e scurus (po ddu narai a trassa de cumenti iat a narai unu poeta) potzant acabbai de unu segundu a s'atru, e ndi potzant torrai is diis selenas e prenas de luxi.
Ma megamu a si contai, duncas, de is de sa Torres, ca s'agatant, deu creu ca si potzat narai custu, in mesu in mesu tra su bisu de is de su Muristeni, e su sonnu lègiu (cumenti ddu tzerriaus innoi in Bidd'e Sorris, a su mancu, diaici ddu apu sèmpiri intèndiu tzerriai de is bècius e fintzas de mamma mia etotu) de is de s'Olbia, cun is arrùbius-brau (e megu a chistionai de s'assòtziu tattaresu, si cumprendit, berus est?) chi nd'ant cassau sa sarvesa pròpriu in sa partida chi ant giogau custu sabudu passau contras a is de su Bra, e chi balliat po sa torrada. E duncas, is de sa Torres iant bintu (no sciu chi si ddu arregodais, e chi no si ddu arregodais intzandus nci pentzu deu) sa partida in domu allena cun su resultau de zeru a unu, e si funt fatus balli torra in domu cosa insoru puru, a su stadiu "Vanni Sanna", cun su resultau de duus a unu, gràtzias a is gol chi nd'ant pesau, chi ant fatu Sorrentino e Di Stefano; invècias is allenus de su Bra nd'ant cassau su gol feti me is minudus finalis de sa partida, candu is tifosus de sa Torres, invècias, fiant giai fadendi sa festa: is de sa Torres, duncas, ant a podi curri in su campionau de sa Sèrie C po sa de cincu bortas de sighiu in custus ùrtimus cincu annus (est bastanti craru). Su campionau de is de sa Torres est bènniu a essi traballosu meda (prus trabballosu de su chi podiant bisai, mancai, a s'incumintzu de sa stagioni), fadendi su contu ca, apustis de sa primu partida binta, (fiat su binticuatru de su mesi de agustu, de s'annu passau, si cumprendit), in domu, est a narai duncas a su "Vanni Sanna", in Tattari, contras a is de su Pontedera, ma apustis no ant bintu prus nemmancu una partida in totu sa lista de isfidas chi ant giogau po s'andada, est a narai fintzas a su bintunu de su mesi de idas, cun is de s'assòtziu (e megu a chistionai de is dirigentis e de su diretori sportivu) chi iant pentzau de nci bogai a Alfonso Greco po donai is crais de sa scuadra me is manus de Andrea Pazienza (ca medas de bosatrus ant a connosci poita me is annus passaus est stètiu unu giogadori de su campionau de sa Sèrie A cun is camiseddas in pitzus de is de su Napoli, de sa Fiorentina e de sa Juventus, po nd'arremonai una pariga); ma apustis is dirigentis de is de sa Torres ant cambiau torra bidea, e ant serrau sa stagioni cun Alfonso Greco sètziu in sa panchina, e chi, tocat a ddu narai, in sa lista de partidas de sa torrada nd'at pesau unu trabballu bonu meda, e chi est acabbau, pròpriu, cun sa sarvesa.
E serru s'artìculu de custa cida andendi a castiai, impari a bosatrus, cumenti funt andadas is cosas me in sa primu partida, chi ballit po is play-off de sa Primu Categoria, chi s'est giogada tra is de su Fonne, sighius, e allenaus, de Giacomu Coinu, e is de sa Lanteri de Tattari, sighius, e allenaus, de Luca Rusani: sa partida s'est serrada cun su resultau siddau in paridadi, chentza de nesciunu gol, e duncas, po zeru a zeru, e immoi is duas scuadras s'ant a torrai a atobiai, s'una contras a s'atra, in sa isfida chi s'at a giogai domìnigu chi benit, ma in domu de is de sa Lanteri. Chini at a binci sa partida, s'at a depi atobiai cun sa scuadra chi nd'at a bessiri aforas, cun sa bìncida in buciaca, si cumprendit, tra is de sa Gioventudi de Sarroch (chi eus arremonau giai in custu artìculu etotu) e tra is de s'Antiochense, chi funt arribbaus a su segundu postu in sa Lista B, a is pabas de is de s'Atleticu de Masainas, e megu a chistionai, est craru, sèmpiri de su campionau de sa Primu Categoria.
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22
