Salta al contenuto principale
foto random novas fabio

Fini de cida de importu mannu: torrant a partiri is giogus cun is partidas de sa Cupa Italia de sa Sèrie D, de s'Ecellenza e de sa Promotzioni puru

E duncas, a cantu parrit, nci seus ancora (chi est berus ca seu crachendi is butoneddus de sa tialu de tastiera de su tialu de computer po scriri s'artìculu po custa cida puru), a incumentzai de mei (e isperu ca sa pròpriu cosa si potzat narai po bosatrus e bosatras puru, mi parrit bastanti craru), est a narai, duncas, ca no si seus ancora scallaus po crupa de sa basca. 
E duncas, sa primu nova chi si potzu donai po oi (chi si bollu donai po oi, po ddu narai mellus puru) est ca, eia, no s'at a parri nemmancu berus (a mei no mi parrit nemmancu berus, a su mancu, fadendi su contu de cantu timia custa istadi, cumenti apu tentu giai s'ocasioni de si contai in totus is artìculus chi ndi funt bèssius aforas in custus mesis, e chistionu, est craru, de is artìculus chi ndi bessint aforas po is Novas de su Diàriu Sportivu, e chi funt, gei ddu eis a sciri, is novas chi ndi pesu in su sardu chi si fueddat innoi in su Campidanu de mesu, e mescamente in Bidd'e Sorris, chi est su logu, sa bidda, po ddu narai mellus puru, innoi seu stètiu nàsciu e pàsciu e innoi ancora m'agatu a bivi, apustis de corantacincu annus) ma seus currendi concas a is ùrtimas diis po su chi pertocat su de otu mesis de s'annu, e seus chistionendi, est craru, de su mesi de agustu, chi po mei benit a essi unu de is mesis prus fadiosus, mescamente po is temperaduras chi fait e duncas, eia, mescamente po su chi pertocat su clima, e no tanti po su trabballu, fadendi su contu ca is bòcias, e duncas is campionaus, funt ancora frimus, a su mancu po un'antra parighedda de diis, poita apustis, de custu domìnigu chi est arribendindi, ant a torrai a partiri is giogus e is campionaus e duncas is partidas, cun is de sa Sèrie D chi ant a essi tra is primus a ndi cabai torra in campu po su chi pertocat, a su mancu, su mundu de is diletantis sardus, e apustis at a tocai a is scuadras de s'Ecellenza e a is scuadras de sa Promotzioni puru, chi ant a torrai a giogai, de custu fini de cida etotu, po su chi pertocat, peròu, no su campionau ma (ballit aguali, a su mancu ballit aguali po su spàssiu chi ndi tenint is tifosus) po sa Cupa Italia. 

E duncas, eia, seu atachendi a scriri cust'artìculu (diaici mancai si cumprendeus mellus a pari) de martis, candu ammancant inzandus duas diis a su giòbia, chi nd'at a arrui su bintiseti, e chi est sa dì innoi ndi bogaus aforas is artìculus de is Novas: dònnia giòbia de su mesi, dònnia giòbia de s'annu, chentza de ndi sartai nemmancu unu, cumenti mi praxit a s'arrapiti dònnia tanti, a trassa de cussas publicidadis (ndi furu su fueddu de s'italianu, e isperu ca nesciunu tengiat calincuna cosa de murrungiai) ca de una vida intendeus a sa radiu e a sa televisioni puru; e duncas, eia, su chi nd'arruit su bintiseti at a essi, 'tendei 'tendei (po manigiai unu modu de narai chi apu sèmpiri intèndiu de sa bon'anima de mamma mia, ca candu mi pongiu a scriri in sardu mi torrat sèmpiri in conca, e mi parrit, giai giai, chi siat setzia innoi a su costau cosa mia etotu, in s'interis chi deu seu sighendi su trabballu cosa mia; e est una cosa chi mi fait prexei meda, e deu creu ca si cumprendat bastanti beni) s'ùrtimu giòbia po custu mesi puru, e duncas, eia, si domandu su prexei de mi ddu lassai narai (isperu ca nesciunu de bosatrus e de bosatras nc'abarrit mabi), po su de s'otu mesis de s'annu, e duncas, po su mesi de agustu, nci dda eus giai giai fata; ma tocat a si nd'arregodai, puru, cumenti narat su dìciu, ca sa coa est maba (maba meda, ddi naru deu) de scroxai, e duncas estus a depi abertai a nc'arribbai a su mancu a su cenabara, chi no a su domìnigu, po incumentzai a narai ca nci dda eus fata a nci bessiri lìmpius (ddi naru diaici, giochendi a fai su poeta prus ca su giornalista sportivu, cumenti mi iat a tocai a fai) de custu mesi puru; e duncas, eia, eus a depi tenni un antru pagheddeddu, un antru tzicheddu de passièntzia, chi est sa mexina de importu prus mannu chi serbit po sighiri a andai ainnantis in custa vida (po sighiri a andai ainnantis in custa vida, megu a narai, mancai chentza de ndi bessiri aforas de conca, e seu brullendi, mi parrit craru, ma nemmancu diaici meda cumenti si iat a podi pentzai), e apustis eus a podi fai puru sa festa (po chini nd'at a tenni sa fortza, e sa gana) po su mesi de cabudanni puru, chi est cussu innoi (cumenti narat su nomini etotu, e de sa cosa nd'eus a chistionai, mancai, mellus me is cidas chi ant a benni) fadeus is programmas po is ùrtimus tres mesis de s'annu e po totus is doxi mesis de s'annu chi benint, chi nd'arribbant apustis; e a mei custa cosa de fai is programmas, chi pròpriu si depu narai cumenti dda pentzu, mi praxit meda ma meda; e duncas, eia, si iat a podi narai, puru, ca no biu s'ora chi ndi brintit su de noi mesis de s'annu, poita s'istadi (e mescamente su mesi de agustu) m'ant giai fadiau e fatu trumentai prus de cussu chi timemmu (e seu de abrili ca seu narendusì ca tengiu una surra de pentzamentus lègius apitzus de custa istadi), ma no si podeus arrendi pròpriu immoi (e ddu naru a bosatrus, in custu artìculu, ma est cumenti chi ddu sia narendu a mei etotu, po incumentzai); e estus a depi fai, duncas (mi benit de imboddiai sa chistoni diaici, chi mi permiteis de manigiai custus fueddus e de si fai custu esèmpiu puru), cumenti cussus giogadoris de càlciu chi mancai funt stracus, e fadiaus meda meda, apustis de essi cutu sa bòcia (e is aversàrius puru, cumenti mi parrit bastanti craru) po un'ora e mesu (fadendi su contu ca is partidas durant calincuna cosa cumenti a noranta minudus), ma tenint mancai ancora sa fortza, is energias po curri e po giogai e po cumbati (ddi naraus diaici mancai su fueddu cumbati no nci brintit meda, no s'acapit diaici beni, cun su fueddu giogu) fintzas me is mindus de su recuperu, ca sa partida acabbat (cumenti eis a sciri beni, e cumenti si narat, in su mundu de sa bòcia, giai giai cumenti chi fessit unu dìciu) candu s'arbitru fischiat sa fini de is giogus, e po su chi festus narendu, intzandus, su mesi de agustu s'at a serrai, a narai sa beridadi, a castiai su calendariu e a narai is cosas po cumenti funt postas diaderus, feti lunis chi at a benni, e chi at a essi su trintunu. 

E duncas, eia, s'ammancant ancora una pariga de oras po si lassai a is pabas puru su de otu mesis de custu duamilla e bintises, e custu duncas po fai su contu de su tretu chi eus fatu fintzas a oi in cust'annu, e po fai su contu, mescamente, de su tempus chi s'abarrat de si bivi (o de si scroxai, cumenti mi praxit a narai, fintzas a m'amachiai, isperendi ca nesciunu de bosatrus tengiat calincuna de murrungiai, ca sa genti, mescamente in dì de oi, est cumenti chi tengiat sèmpiri calincuna cosa trota in conca, e duncas sa scusa po ndi bogai aforas is murrungius, o po unu motivu o po un antru; a su mancu, custu e su chi m'est partu de cumprendi, custa est sa bidea chi mi seu fatu) ainanntis chi nd'arribbit cussu chi, po mei, est unu de is mesis prus drucis de totu s'annu, mancai apa a depi torrai a atacai cun su trabballu, chi est una cosa chi mi fadiat (e si cumprendit beni) e m'at a fadiai po calincuna cosa cumenti a noi mesis, ma a sa fini, e custa benit a essi sa cosa de importu prus mannu, su mesi de cabudanni est cussu innoi is temperaduras incumentzant a s'abasciai, a su mancu unu pagheddeddu, e chi is cosas depessint andai diaici (diaici beni, megu a narai custu, po su chi pertocat is temperaduras) puru in su mesi de cabudanni de su duamilla e bintises, si incumintzu a narai ca sa cosa no mi iat a dispraxi, cumenti si narat: ca mi intendu sa conca cumenti chi fessit buddendi (cun custa basca est cumenti a tenni sèmpiri sa callentura, m'at narau unu piciocu ca trabballat cumenti a muradori e chi est bèniu a fai unu trabballu in domu cosa mia), e si cumprendit, no benit a essi una cosa facìli a abarrai po tant'oras a sa dì, dònnia dì, sètziu a scriri aranti de su computer (chi est cussu chi a sa fini mi tocat a fai, e gràtzias a Deus e a su Cielu, m'acudu a si ddu narai, ca tengiu unu trabballeddu ca mi permitit de bivi in custu mundu macu e totu ghetau apari); ma chi pigu custa lega, e duncas, chi incumentzu a chistionai de custa cosa, de totus is trabballus chi nci funt de fai in custu mundu, in custa vida, intzandus mi depu acudi a narai, puru, ca fortzis fortzis mi podiat capitai meda de peus, e chistionu de sa basca chi ndi ingollu a fai su trabballu cosa mia, e de sa basca chi ndi ingollint, dònnia dònnia dì, cussus chi trabballant, eia, cumenti a muradoris, cussus chi tzerriaus puru maistus de muru (ddus apu arremonaus immoi-immoi, e tocat a narai ca est una de cussas genias de personas, de trabballus, ca tenint totu sa stima cosa mia, po su chi podit serbiri), o is operaius chi trabballant in su sartu, siat po boddiri e prantai is ochiellus de sa canciofa (po arremonai una de is fainas de importu prus mannu chi sa genti fait e duncas sighit innoi in Bidd'e Sorris), e siat po ndi stegai is tamatigas. 

E duncas, eia, sigu a scriri custu artìculu cun su coru prenu de isperas bonas, ma nc'est de narai ca sa basca est benendu a essi un arrori mannu meda, fadendi su contu ca po fai su trabballu cosa mia (chi est cussu de scriri artìculus, a totu dì, e custa cosa andat ainnantis, giai, de su duamille e undixi, e custu bollit narai, eia, ca seu fadendi custu trabballu de prus de cuindixi annus, cun totu su chi custu cumportat; e tra is atras cosas, eia, a fai unu trabballu po meda tempus, ti donat cussa chi tzerriaus esperièntzia, e chi benit a essi una de is cosas de importu prus mannu, poita s'esperièntzia, po ndi narai una, t'agiudat a fai is cosas mellus e prus drabessi) depu abarrai sètziu po oras e oras, e in su logu (in s'aposentu, po ddu narai mellus puru) innoi seu sètziu immoi no nci funt cussas machineddas chi manigiaus po infriscai s'aria, e duncas, eia, depu feti aguantai e apoderai po una pariga de oras (mancai dònnia tanti, dònnia mesoredda, ddi naru diaici, mi tochit a andai a mi sciundi sa conca cun s'acua frida, ca parrit ca sa conchitedda mi ndi potzat sartai in aria, de sa basca, e de su buddidori, de unu segundu a s'atru), chentza de mi svenniri, est craru (po manigiai unu fueddu chi apu sèmpiri intèndiu narai innoi in Bidd'e Sorris, fintzas de candu seu unu pipieddu piticu). 

E duncas, eia, custu est po fai su contu (cumenti fadeus dònnia cida) de su tempus chi passat, e de su tempus chi seus arrannescendi a si lassai a is pabas, ddi naru diaici isperendu ca potzat essi bastanti craru su chi seu circhendi de si contai. 
E duncas, eia, cumenti fadeus dònnia cida, de su restu, andaus a castiai impari cumenti funt is previsionis po is temperaduras, fadendi su contu ca, cumenti s'apu giai arremonau, custu fini de cida ant a torrai a incumentzai is partidas puru, e duncas ispereus ca no fetzat tropu basca, po sa saludi e su beni de is giogadoris, chi funt cussus chi, a sa fini, a s'acabbada, ndi depint cabai in campu a fadiai, a trumentai, a curri, mancai ddu fetzant cun prexei mannu, e si cumprendit, fadendi su contu ca funt giogadoris diletantis, e duncas, eia, ndi cabant in campu feti po su spreviu chi nd'ingollint e no, custu est pagu ma seguru, po incasciai barcas e barcas de dinai cumenti, mancai, faint is giogadoris professioneris. 

E immoi chi seu arribbau a si chistionai de custa cosa, si potzu puru narai (po incumentzai a incarrerai cun is chistionis chi pertocant su mundu de sa bòcia) ca su de benni a essi unu giogadori professioneri est una cosa chi iat a praxi a totus (e chistionu, mescamente, de totus is piciocheddus, partendi pròpriu de is piciocheddus prus giòvuneddus de edadi, ca funt cussus, e mi parrit bastanti craru puru, ca tenint is bisus prus mannus in conca e me is ogus puru, po giogai unu pagheddeddu a fai su poeta, ca mabi no m'at a fai de seguru), e sa pròpriu cosa si podit narai, de su restu, de is babbus e de is mammas de is giogadoris diletantis, ca iant a bolli biri su fillu curri impari a is grandus campionis chi nci funt me is rosas de is scuadras de sa Sèrie A; e duncas, si cumprendit ca unu babbu e una mamma, mancai, depint fai una biga manna de sacrìficius po sighiri su fillu, po nci ddu portai a is allenamentus, po ddu acumpangiai po is partidas de su sabudu e de su domìnigu; e si cumprendit puru ca su de benni a essi unu giogadori professioneri de bocia est una fortuna manna meda, no feti po su piciocheddu, ma si cumprendit, po totu sa famìllia. 

E duncas, mi parrit craru ca chi unu babbu e una mamma biint ca su piciocheddu si spàssiat e arrannèscit, mancai, a giogai beni a bòcia, intzandus dda pigant a trassa de scumissa, e duncas, eia, circant de fai de totu (totu su chi serbit, totu su chi est possibbili a fai) po permiti a su fillu de giogai beni, a incumentzai duncas de is allenamentus; e no bastat feti a fai su tifu, cumenti faint is babbus e is mammas, ma tocat puru a nci ponni su tempus, sa passioni e s'amori, chi po unu fillu funt tra is cosas de importu prus mannu. E s'ùnicu pecau, ddi naru diaici (cumenti si iat a podi narai candu una cosa no benit a essi bona cumenti invècias podiat: 'ta pecau!, 'ta pecau mannu!), est ca is babbus e is mammas arribbant a si ddai pigai a coru, fintzas tropu, e megaus a chistionai de sa carrièra de su fillu in su mundu de sa bòcia, mi parrit bastanti craru: ca po unu diletanti, cumenti s'apu narau pròpriu immubagora, sa cosa de importu prus mannu iat a depi essi su spàssiu chi unu piciocu ndi ingollit candu giogat a bòcia impari a is cumpàngius cosa sua; e invècias is babbus e is mammas a bortas (e si ddu torru a scriri po si cumprendi mellus a pari: a bortas e no sèmpiri, e gràtzias a su Cielu) pigant sa cosa cumenti chi fessit una chistioni apicada a su dinai, cumenti chi su giogu de sa bòcia podessit benni a essi unu trabballu, e duncas, cumenti chi su piciocheddu fessit in obbrigu de giogai beni, po nci spundi in su mundu de is giogadoris professioneris e mancai, po guadangiai una surra manna, una barca manna de dinai. 
E duncas, eia, me is campus si ndi biint (e peus puru: si ndi intendint) de dònnia cabori, de cotas e de cruas, cumenti si iat a podi narai sighendi su dìciu: e duncas, eia, nci funt babbus e mammas chi si pigant a pari tra de issus ('ta bregungia lègia, mi benit de narai diaici) o arribbant, chi est peus puru, a si dda pigai contras a s'allenadori candu no fait giogai su fillu, candu mancai no ddu mandat in campu e ddu tenit invècias sètziu in panchina, o peus puru, si dda pigant cun s'arbitru. 
Ma est mellus a no nci pentzai immoi: su chi potzu isperai, po serrai sa chistioni e duncas sa lega, est ca custas cosas (megu a chistionai de is babbus e de is mammas chi si pigant a pari tra de issus e si ponint a certai po unu gol, po unu tiru de is undixi metrus, po unu fallu) potzant sparessi de su mundu de is diletantis, ca candu nc'est in mesu su dinai is cosas si imbuddidant, e mi parrit bastanti craru puru. 

Ma torraus a nous, duncas, e torraus a is temperaduras chi nc'ant a essi in custas ùrtiamas diis de su mesi de agustu, fadendi su contu, mescamente, cumenti s'apu giai arremonau, ca custu fini de cida ant a torrai a partiri is giogus, e si cumprendit ca su de giogai a bòcia candu mancai nci funt coranta – corantacincu gradus no est una cosa meda spassiosa, e deu creu ca a sa cosa nc'arribbais a solus puru, chentza de s'agiudu cosa mia. 
E duncas, eia, andaus a castiai impari (chi ndi teneis gana) ita narant is previsionis de su tempus po custu fini de cida: in s'inteirs, in totus custas ùrtimas diis, is de sa Protetzioni Civili no ant fatu atru ca mandai avisus apitzus de su clima e, mescamente, apitzus de is temperaduras, chi funt torradas a essi artas meda. A narai sa beridadi, calincunu de cussus grandus dotoris chi est sighendi is chistionis acapiadas a su clima est fadendi su contu de is undadas de basca e de callenti, seus costumaus a ddas tzerriai diaici, ma a mei parrit de podi narai ca, a su mancu po su chi pertocat custa istadi, nc'est stètia una undada de basca feti, chi est andendi ainnantis, deu creu de podi narai custu, de su mesi de treulas, e ancora no s'est studada, ancora no est spaciada; apustis si iat a podi narai ca po is grandus dotoris chi sighint sa faina acapiada a su clima, custa benit a essi sa de cuatru, o fortzis po calicunu est sa de cincu undadas de basca e de callenti chi at fatu po custa istadi, e immoi, a cantu parrit, si tocat a si scroxai custa puru (e deu apu pèrdiu su contu, est a narai ca no sciu chi seus arribbaus a sa de cincu o a sa de ses undadas de callenti po custa istadi); e duncas, eia, martis a faciora de mesudì, aforas de s'aposentu innoi mi pongu a trabballai, nci fiant calincuna cosa cumenti a trintates gradus (chi no funt diaici medas, a narai sa beridadi), ma fadendi su contu ca in sa noti tra su lunis e su martis at protziu unu pagheddeddu (est a narai chi ndi funt arrutus una pariga de stiddieddus de acua, chi no nd'ant nemmancu bogau su pruini de apitzus is matas, cumenti narat sa bixina de domu cosa mia, ma a su mancu s'ant fatu beni a su coru, ca intendi torra su sonu de s'acua candu proit, su sonu chi faint is stiddius, intzandus, est stètiu, a su mancu po mei, chistionu po mei, cumenti a ascurtai una poesia toga e bona puru), duncas est aumentada cussa chi seus costumaus a tzerriai umididadi de s'aria, e duncas est cumenti chi nci fessint corantaduus gradus, est a narai giai dexi in prus de sa temperadura uficiali, ddi naru diaici isperendi ca si cumprendat su chi seu circhendi de si contai. 

E duncas, eia, is oras prus callentis benint a essi, dònnia dònnia dì, tra is duas de su megameddu e is cuatru; e pròpriu a is cuatru nc'est diaici basca ca, cumenti si narat (cumenti narant innoi in Bidd'e Sorris, a su mancu), no fait a nc'abarrai. E duncas, po su giobia (chi est sa dì innoi ndi bessit custu artìculu) at a fai ancora prus basca: nc'ant a essi calincuna cosa cumenti a coranta gradus po su chi pertocat sa temperadura massima, ma apustis at a tocai a biri cantu gradus eus a intendi apitzus de sa peddi cosa nosta, chi mi permiteis de imboddiai sa chistioni diaici, e de manigiai custus fueddus; e sa dì prus callenti at a essi duncas cussa de su cenabara, cun is previsionis chi narant ca su termometru nc'at a spundi fintzas a nc'arribbai a corantatres gradus (e apustis at a tocai a cumprendi candu gradus, torra, eus a intendi apitzus de sa peddi, chi est berus ca in sa dì de su martis, cumenti s'apu giai contau, nci fiant trintatres gradus, ma po sa peddi cosa nosta est cumenti chi nci ndi fessint calincuna cosa cumenti a dexi in prus); e sa cosa peus ant a essi cussas chi tzerriaus temperaduras minimas, fadendi su contu ca su mercuis, su giòbia e su cenabara no nd'ant a cabai mai asuta de binticincu gradus; e po su chi pertocat is temperaduras minimas, invècias, ant a arribbai novas bonas me is diis de su sabudu e de su domìnigu e de su lunis puru (e seus chistionendi, eia, cumenti s'apu giai arremonau ainnantis, de s'ùrtima dì de su mesi de agustu) cun su termometru (ddi naru diaici) chi ndi iat a depi cabai fintzas a bintiduus gradus, e mabi no s'at a fai de seguru. 
E custu po su chi pertocat is previsionis de su clima, e nc'est de narai puru ca apu giai biu ca de su martis, est a narai cumenti ndi brintat su mesi de cabudanni, ndi iat a podi arribbai un antru pagheddeddu de friscura in prus; ma apustis, eus a depi biri cumenti ant a andai diaderus is cosas, poita seus chistionendu feti de cussas chi tzerriaus previsionis, de su restu, e su tempus mi parrit machillotu, est a narai, ca iat a podi sucedi de totu. Po immoi, però, sa cosa chi parrit prus crara e prus segura est ca, cumenti s'apu narau a s'incumintzu de custu artìculu etotu, eus a depi sumportai, e tenni passièntzia, a su mancu po un'antra pariga de diis, po un'antra pariga de oras: atra cosa, de su restu, no podeus fai. E a narai sa beridadi, is grandus dotoris chi megant a sighiri is previsionis de su tempus puru po is mesis chi ant a benni (e duncas, eia, fintzas a arribbai a s'annu de su duamila e bintiseti) funt incumentzendi a narai ca sa temporada manna meda chi tzerriaus, chi seus costumaus a tzerriai El Nino, at a essi carriga meda cust'annu, e duncas, a segunda de cumenti andant is cosas po su chi pertocat El Nino, chi nascit in sa zona tropicali de custa terra (chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si contai), si cumprendit ita tempus at a fai in su restu de su mundu: e segumenti funt giai narendu ca El Nino, cust'annu, at a essi mannu meda (mannu cumenti no est stètiu mai, a su mancu fadendi su contu de custus ùrtimus cincuanta-sessanta - setanta annus), inzandus nc'est su tanti po pentzai (e diaici funt pentzendi, de su restu), giai, ca s'istadi chi at a benni (chi su Cielu at a bolli custu beni po nosu) iat a podi essi ancora prus maba, ancora prus lègia e, duncas, eia, si cumprendit, ancora prus callenti de cussa de cust'annu, chi est stètia, de su restu, una de is istadis prus callentis chi eus dèpiu bivi de candu eus incumentzau a studiai su clima, e nc'est su tanti po pentzai ca is istadis ant a essi, de annu in annu, sèmpiri prus callentis: est a narai ca dònnia istadi, in su benidori, iat a podi essi sa prus callenti e sa prus bascosa de sèmpiri, po totu su chi custu cumportat po sa vida de is personas, fadendi su contu ca nci funt bècius chi si funt intendius mabi meda (e funt fintzas mortus) po su callenti, po sa tropu basca; e sa pròpriu cosa est sucedendi a is matas e a is matixeddas de sa fruta, de sa birdura e de totus is atras cosas chi si papaus (cumenti iat a podi essi su sitzialianu, ca est unu de cussus fueddus chi mi funt sèmpiri praxius meda meda), po su chi custu iat a podi cumportai po is prètzius, duncas, de sa cosa de papai. E deu potzu feti isperai ca su Cielu e Deus (po chini nci creit, est craru) potzant tenni piedadi de nosu, chi est sa cosa chi mi auguru (e chi si auguru) dònnia, dònnia borta chi acabbu de chistionai de su tempus, poita, est craru (ddu iat a cumprendi unu tontu puru, e a bortas mi parrit mi parrit ca a s'omini ddi praxit a fai su tontu, su fintu tontu, cumenti si narat in italianu etotu) ca is cosas no funt andendi beni e iant a podi andai fintzas peus: e po su benidori, a partiri, a incumentzai pròpriu de custu atonzu chi nd'at a lompi torra tra calincuna cosa cumenti a trinta diis, is novas no parrint bonas: e duncas no eus ancora tentu su modu e s'ocasioni de cumprendi chi at a essi un atonzu bascosu meda (unu de is prus bascosus de totu sa istoria, si iat a podi narai diaici puru, chi mi sigheis po su chi sei circhendi de si contai), cun sa sicagna chi si iat a podi fai dannai e trumentai prus de su tanti chi immoi arrannèsceus a si imaginai, o chi, invècias, at a abarrai totu proi-proi, fintzas, mancai, a fai dannus (ca ddu scieis ca candu su tempus si furriat, ddi naru diaici, intzandus nc'est fintzas de ddu timi), ma nosu isperaus chi potzat andai totu beni, a su mancu fintzas a nci podi arribbai a s'istadi de su duamilla e bintiseti, est a narai, a s'istadi de s'annu chi at a benni. 
E po bona sorti, mi megu a solu a solu, ca deu scriu artìculus po unu giàssu chi sighit is scuadras sardas de diletantis chi currint me is campionaus pesaus de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu e de sa Lega Natzionali de is Diletantis, e duncas, eia, candu is legas chi pigu mi ndi faint atzicai (ddi naru diaici), est a narai ca mi prenint sa conca de pentzamentus lègius, cumenti ddus estus a podi tzerriai, intzandus sa cosa mellus chi potzu fai, sa cosa prus bona, est pròpriu cussa de m'atanai, ddi naru diaici, me is legas chi pertocant su mundu de sa bòcia. E apustis de tres mesis, prus o mancu, de s'acabbu de is campionaus de sa stagioni de su duamilla e binticincu – duamilla e bintises, s'afròddiu de is tifosus (prus, fortzis, de s'afròddiu de is giogadoris, chi funt cussus chi ndi cabant in campu) incumentzat a essi mannu meda, est a narai chi est dònnia, dònnia dì prus mannu, e custu ddu podeus cumprendi (chistionu a su mancu po mei e po totus is collegas cosa mia chi scriint, impari a mei, po su giàssu de su Diàriu Sportivu) de is messàgius chi s'arribbant: nc'est chini si domandat giai chi scieus candu is de sa Lega e is de sa Federatzioni nd'ant a pesai is calendàrius de is partidas po sa stagioni noba (e torru a si ddu narai, seus chistionendi, est craru, de sa stagioni de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti), chi benint a essi, e si cumprendit beni, una de is cosas de importu prus mannu, e una de is novas de importu prus mannu tra totus cussas chi ndi bessint aforas in custu perìodu; e dònnia dònnia annu sa istoria est sèmpiri sa pròpria, cun is tifosus e is giogadoris chi giai giai ndi bessint aforas de conca po sa gana de sciri cali partidas nc'ant a essi sa primu giorronada, candu ant a spaciai is giogus e is campionaus e candu ant a essi is partidas de importu prus mannu. E duncas, po immoi si potzu narai sa pròproiu cosa chi eus arrespustu a totus cussus chi s'ant circau in custas ùrtimas diis po sciri candu ant a bessiri is calendàrius de is giogus po su chi pertocat is campionaus de s'Ecellenza (chi benit a essi, ddi naraus diaici, sa Sèrie A de su mundu de is diletantis sardus) e is calendarius de sa Promotzioni (chi abarrat, est craru, unu de is campionaus de importu prus mannu chi si giogant innoi in s'isula, e abarrat, puru, unu de is prus sighius de is tifosus): tocat a abertai ancora un'antra parighedda de diis, e apustis eis a tenni totu su chi seis circhendi e su chi si speddiat, e megaus a sighiri a chistionai, est craru, de is calendàrius de is partidas.

Cun is giogus ancora frimus, e cun is scuadras chi funt sighendi a curri, a si cuncodrai cun is allenamentus de sa preparatzioni, concas a su campionau, is novas de importu prus mannu sighint a nd'arribbai de su mercau, cun una biga de scuadras chi funt sparendi (manigiu custu fueddu, cumenti si narat in italianu etotu), in custas ùrtimas diis, e pròpriu in custas ùrtimas oras, is cropus prus mannus po circai de cuncodrai is rosas: e funt pròpriu is babbus (prus ca is mammas) de is giogadoris, chi si domandant su prexeri de chistionai de su fillu e duncas, eia, de custu giogadori (de su tali, cumenti si iat a podi narai, puru, a trassa de cumenti si narat in italianu etotu; e si potzu narai ca est unu modu de narai chi m'est sèmpiri praxiu meda) chi at agatau s'acòrdiu cun cust'atra scuadra, e duncas, eia, funt is babbus, po incumentzai, chi si domandant de ndi pesai una nova apitzus de is fillus, e nosu circaus de acuntentai a totus (e chi eis lìgiu a su mancu unu de is centumila artìculus chi ndi bessint aforas in su giàssu cosa nosta dònnia annu, intzandus scieis beni de ita seu chistionendi, berus est?), circhendi duncas de sighiri is scuadras de diletantis sardus cumenti chi fessint, ddu naru po si fai a cumprendi mellus su chi tengu badda badda in conca, is scuadras chi currint in su campionau de sa Sèrie A; e duncas, eia, nosu de su Diàriu Sportivu chistionaus de is scuadras de sa Promotzioni, de sa Primu Categoria e fintzas a nc'arribbai a sa Segunda Categoria, cun sa pròpriu cura manna chi, mancai, is giornalistas nci ponint candu faint un artìculu po una scuadra de importu, po una de cussas grandu scuadras chi, mancai, currint me in su campionau de sa Sèrie A. E apustis, tocat a fai su contu e a nci ponni in sa truma de cussus chi si funt circhendi, chi si funt scriendi po sciri chi teneus novas friscas, puru is giogadoris chi mancai nd'arribbant de atrus logus, est a narai de atrus stadus: unu giogadori argentinu (no si fatzu su nomini) m'at puru domandau chi ant a donai is partidas de sa Promotzioni a sa televisioni, e custu, eia, si ddu naru po si fai a cumprendi de totu s'afròddiu chi nc'est, chi tenint is tifosus e is giogadoris a custu puntu de s'annu, candu ammancant feti una pariga de diis, una pariga de cidas po torrai a incumentzai, e fiat ora puru, cun is campionaus. 
E tra is messàgius chi si funt arribbaus in custu ùrtimu perìodu (sigu cun custa lega, chi no si dispraxit) nci funt puru cussus de is tifosus de is scuadras chi funt annadendi in acua lègias e no bonas (cumenti naràt su babbu de un amigu miu chi tenia a is tempus de is scolas elementaris), e duncas, eia, megaus a chistionai de totus cussus tifosus chi si domandant chi teneus novas bonas apitzus de cussas scuadras chi, po unu motivu o po un antru, no sciint ancora chi nci dda ant a fai a curri me is campionaus de s'annu chi at a benni, o chi invècias ant a depi sparessi, cumenti est sucèdiu giai, e megu a chistionai de cust'annu, a is de su Crabònia, de s'Olbia e de sa FC Alghero; e no si sciit ancora nudda (si nd'apa a chistionai mellus me is diis e me is cidas chi ant a benni, deu creu de si podi narai custu, a su mancu in dì de oi, a su mancu po su chi sciu, chi scieus in dì de oi) nemmancu de is de su Tèmpiu, chi funt una de is scuadras prus bècias, e de importu prus mannu, chi s'agatant in Sardìnnia, ma chi iat a podi tenni strobbus mannus (est a narai: iant a no arrannèsci a aderetzai is strobbus chi tenint, ddi naru diaici isperendi ca si cumprendat su chi seu circhendi de si contai) e duncas, eia, iant a podi abarrai frimus, chi no sparessi puru. 

E duncas, fadendi su contu ca s'apu arremonau is de s'Olbia e de su Carbònia puru, andu a si contai, po su chi acudu cun su tempus chi tengu, e po su chi at a fai, cumenti funt andadas is cosas po su chi pertocat sa scuadra de Terranova
E duncas, eia, deu ia a partiri pròpriu contendusì sa istoria de is de s'Olbia, o comentecasiat, cumenti mi benit de dda tzerriai, s'ùrtima parti de sa istoria chi pertocat s'assòtziu de is de s'Olbia; e de su restu, no est sa primu borta chi si fatzu custu esèmpiu, sa istoria de is scuadras, de is assòtzius chi currint me is campionaus de bòcia chi si giogant innoi in s'isula, si nd'arregodant sa vida de is cristianus etotu in custu mundu (in custu mundu macu e totu ghetau a pari, cumenti mi benit de narai): est a narai ca, a trassa de is cristianus etotu, is assòtzius de bòcia nascint, bivint, si prexiant candu bincint is partidas e is campionaus e s'agatant cun su coru prenu de tristura candu, mancai, is cosas no andant beni e ndi ingollint sa cabada de categoria (chi est su chi sucedit, est craru, e ddu naru mancai po totus is personas, e mescamente chistionu po is femineddas, chi no funt acapiadas a strintu cun is regulas de su giogu de sa bòcia) candu, po si cumprendi mellus puru, serrant sa stagioni me is ùrtimus postus de sa lista; e duncas, a sa fini, podit sucedi puru ca is assòtzius, e duncas, eia, is scuadras de càlciu, sparessant e, duncas, est unu pagheddu cumenti chi si morint. 
E a mei, duncas, no abarrat atru de fai ca torrai a si contai sa storia de is de s'Olbia, ca funt stètius, custu tocat a ddu narai, una de is scuadras prus togas, prus fortis e de importu prus mannu tra totus cussas chi s'agatant in s'isula stimmada cosa nosta, e mescamente tra totus cussas chi s'agatant in sa parti nord de sa Sardìnnia, impari, duncas, a is de sa Torres de Tattari, cun is arrùbius-brau ca sighint a curri in su campionau de sa Sèrie C, e funt sa segunda scuadra, po su chi pertocat s'importu, tra totus cussas chi nci funt ancora in atividadi in dì de oi, a is pabas feti de is de su Casteddu, ca cumenti eis a sciri beni, currint in su campionau de sa Sèrie A po cust'annu puru (e no est una cosa de pagu...). 

E duncas, eia, sa scuadra de s'Olbia est stètia pesada, ddi naru diaici, 'tendei 'tendei, in su milli e noicentus cincu (ma po calincunu sa scuadra est nàscia, ddi naru diaici, a trassa de cumenti si narat po is cristianus etotu, in su milli e noicentus ses) e duncas, eia, seus chistionendi de una storia chi andàt innantis de calincuna cosa cumenti a centu bintunu annus (e no funt pagus de seguru, e gei si cumprendit beni). Ma s'assòtziu de s'Olbia iat giai dèpiu fai is contus cun is dannus, e cun su fallimentu, chi est berus ca in su duamilla e dexi sa scuadra fiat stètia sciusciada e sèmpiri po chistionis chi pertocant su dinai (su dinai chi no nc'est, po ddu narai mellus puru; su dinai chi no bastat po pagai totus is ispesas e, mescamente, totus is dèpidus); e sa chistioni benit a essi sa pròpria (eia, is dannus ndi funt arribbaus, ddi naru diaici, ancora po crupa de is dèpidus) immoi puru, in su duamilla e bintises, est a narai, duncas, calincuna cosa cumenti a cuindixi annus apustis. In su duamilla e sexi, peròu, is de s'Olbia fiant arrannèscius a torrai in su campionau de sa Sèrie C, e in cussa categoria ant giogau po otu annus de sighiu, s'unu avatu a s'atru, si cumprendit beni, e custu, duncas, de su duamilla e sexi e fintzas a su duamilla e binticuatru; custu est stètiu duncas s'annu de sa retrocessioni in Sèrie D e, apustis de duus annus, nc'est stètia puru sa cabada de categoria, torra, e duncas, sa cabada in su campionau de s'Ecellenza (est a narai: a sa fini de sa stagioni de s'annu passau etotu); e cumenti timiant totus is tifosus (ca iant giai fragau su dannu, s'arrori, chi mi permiteis de ddu narai diaici, gioghendi a fai prus su poeta ca su giornalista sportivu), is dirigentis chi funt abarraus a sighiri, a trabballai po s'assòtziu, no funt stètius abbilis a agatai is energias (ddi naru diaici, ma seu chistionendi mescamente de dinai, cumenti s'apu giai arremonau immubagora de su restu) po iscriri sa scuadra a su torneu. 
Cumenti s'apu narau giai, de su restu, una bella biga de bortas, peròu, sa morti de un assòtziu, sa maba sorti de un assòtziu (chi si praxit mancai prus diaici po cumenti sonat sa frasia) benit a essi sa vida, sa bona sorti de is atras scuadras: a su postu de is de s'Olbia, duncas, ant a curri, in su campionau de s'Ecellenza, is cidresus de sa Villacidrese (s'assòtziu sighiu de su presidenti Mateu Marrocu, tra is atrus) e is de s'Usinese, ca funt stètius piscaus (cumenti si iat a podi narai furriendi su fueddu "ripescaggio" ca seus costumaus a manigiai in italianu etotu) po curri in su campionau de s'Ecellenza apustis de cincu-ses annus innoi ant fatu de totu, in campu, si cumprendit beni, po binci su campionau e po ndi cassiai s'artziada de sa categoria, e sa cosa est sucèdia cust'annu, e ddu eis a cumprendi a solus de totu su prexu chi podint tenni in su coru is tifosus de s'Usinese, e is giogadoris puru. 
Ma torraus a is de s'Olbia: in su mesi de gennàrgiu de cust'anni etotu, s'assòtziu est finiu me is manus (ddi naru diaici) de sa Prosoccer, sa truma de impresàrius chi at decìdiu de scumiti apitzus de su progetu, ma nci fiant giai una barca de dèpidus de aderetzai (ddi naru diaici, chi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai),de tupai (chi si praxit mellus diaici po cumenti sonat); e tra is impresàrius chi si fiant fatus ainanntis po pigai in manu is crais de s'assòtziu ddoi fiat puru Romi Fuke, su meri (ddi naru diaici) de sa Sport & Tourism Investments, e seus chistionendi, mi parrit craru, de Romi Fuke chi, apustis, candu si nd'est acatau ca is contus de s'Olbia fiant totus ghetaus a pari (ddi naraus diaici), at scerau de s'acapiai, de agatai s'acòrdiu, cun is de su Muristeni de Marcu Carboni. 
E duncas, eia, sa crisi prus manna (dda tzerriu diaici) est incumentzada pròpriu me in su mesi de gennàrgiu de su duamilla e bintises, cun is giogadoris e totus is atras personas chi trabballànt po s'assòtziu, ca ant incumentzau a no biri prus nemmancu un euru (nemmancu unu mesu arriabi, si iat a podi narai diaici) po su chi pertocat is pagamentas de is stipendius (cumenti si iat a podi narai, sighendi su consillu chi m'at donau su fueddariu). In su mesi de friàrgiu, chistionaus sèmpiri de cust'annu, is de s'Olbia ant dèpiu incasciai (ddi naru diaici) duus puntus de penalidadi po su chi pertocat sa listade su campionau, po chistionis (cosas chi no andànt beni, mescamente) acapiadas a s'annu duamilla e binticincu – duamilla e bintises e sa crupa, a cantu parrit, de su chi nd'eus potziu sciri, fiat de is dirigentis chi ddoi fiant me in totus is annus passaus. Is dirigentis nous, de su restu, fiant arrannèscius a pagai is pagamentas de is stipendius fintzas a su mesi de idas de su duamilla e binticincu, ma apustis is cosas ant incumentzau a si sciusciai, e sa fini de sa storia dda connosceis, da connosceus totus.




Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22
 

In questo articolo
Campionato:
Argomenti:
Stagione:
2025/2026
Tags:
Novas