Is giogus torrant a partiri apustis de is festas: in Sèrie D is de su Muristeni sighint a curri a totu coddu
E duncas, a cantu parit, de su chi mi parrit de cumprendi (e seu brullendi, mi parit bastanti craru, berus est?), nci da apu fata, nci dda eus fata (in sa truma nci sticu bosatrus puru, chi no si dispraxit tropu) a si lassai a is pabas sa dì de sa Befana puru e duncas, eia, totus is festas, partendi de su Nadali e fintzas a arribbai a sa festa po s'ùrtima noti de s'annu (cumenti si iat a podi tzerriai, chi no si sonat tropu stramba cumenti a cosa) e po sa primu dì de s'annu puru.
E duncas, eia, cumenti a dònnia annu, sa dì de sa Befana est cussa chi serrat totus is festas, e cumenti sucedit giai giai dònnia annu, me is diis ainnantis de sa Befana (chi est, chi nd'arruit su ses de su mesi de gennàrgiu, e de su restu gei ddu eis a sciri mellus de mei puru, e megu a sighiri a brullai, mi parit craru, berus est?), torrant a partiri puru is giogus, est a narai, torrant a partiri puru is campionaus de bòcia chi sigheus cun su giàssu de su Diàriu Sportivu, e megu a chistionai, mescamente, de is campionaus de is diletantis (eia, cussus pesaus de is de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu, e de is de sa Lega Natzionali de is Diletantis).
E duncas, cumenti si eis a podi immaginai beni a solus, is novas de importu chi si depu, chi mi iat a praxi a si contai (po ddu narai mellus puru) no ammancant de seguru, e tra pagu s'eus a fuiai, a fundu 'e susu (po ddu narai a sa sorresa, po manigiai, duncas, unu modu de narai ca apu sèmpiri intèndiu innoi in bidda mia, chi est Bidd'e Sorris) a castiai cumenti funt cuncodradas is cosas me is listas de is campionaus, e eus a tenni s'ocasioni de podi arraxonai, impari, apitzus de is resultaus prus togus, eus a tenni s'ocasioni de arraxonai apitzus de is resultaus chi ant fatu is ispantus prus mannus, e chistioni, est craru, de is ispantus chi nd'ant tentu is tifosus, po incumentzai.
E duncas, eia, fia narendusì ca, e no mi parit nemmancu berus, po cust'annu puru nci dda eus fata a nci bessiri bius (ddi naru diaici, a trassa de cumenti si narat in italianu etotu) de totus is festas chi nci funt de sighiri in custu perìodu etotu: papau giai eus papau (e ddu potzu narai a forti deu puru, fadendi su contu, cumenti s'apu giai arremonau, de su restu, ca po coranta diis ainnantis de su Nadali, sigu cussa chi si iat a podi tzerriai dieta: est a narai ca papu, o po ddu narai mellus puru, no papu, no potzu papai una biga manna de cosas, partendi de su casu e de su lati, de is ous, de is drucis, de su tè e de su cafei puru. E duncas, candu torru a incumentzai a papai unu pagheddeddu de totu, siat mancai una fitixedda de casu, o un arrogheddu de cosa druci, cumenti dda tzerriàt sa bon'anima de una tzia de sa bon'anima de mamma mia, est cumenti chi siat festa manna po mei puru, cumenti mi parit giustu puru, de su restu. E sa cosa prus toga, a su mancu po su chi mi pertocat, est su de fai festa, de si intendi prexaus, de si intendi su coru prenu fintzas a cucuru de afròddiu e de prexiu, fintzas cun is cosas prus piticheddas, eia, cumenti iat a podi essi su de si podi permiti de papai una fita de panetoni, o unu pabassinu), bufau giai eis bufau (berus est? E chistionu po bosatrus, fadendi su contu ca ant a essi a su mancu dexi annus chi apu acabbau de bufai alcolicus, cumenti si iant a podi tzerriai, a trassa de cumenti si tzerriant in italianu etotu), spassiaus gei si seus spassiaus, e po su chi mi pertocat, a su mancu, mi seu pigau una pariga de diis de pàsiu, ca mabi no fait de seguru, mescamente po sa conchitedda cosa mia.
E duncas, eia, s'acudu a si narai, puru, immoi chi nci seu, ca dònnia dònnia annu mi sucedit de lompi a sa dì de sa Befana e de mi intendi sbuidu cumenti a una busta sbuida (chi mi permiteis, a su mancu, de fai custu gioghiteddu cun is fueddus), e fortzis su sentidu prus mannu, su sentidu de importu prus mannu de is festas est pròpriu custu: su de s'agiudai a ndi bogai aforas totus is pentzamentus lègius chi teneus in conca, a cropus de cosa de papai e de cosa de bufai, chi mi permiteis de imboddiai sa chistioni diaici, prus a trassa de poeta ca de giornalista sportivu.
E duncas, eia, no sciu chi is festas pigant diaici feti a mei, in custu mundu macu e totu ghetau a pari, o chi faint su pròpriu giogu, su pròpriu efetu a bosatrus puru.
Dònnia annu mi intendu prandiu, e po beni puru, e fortzis, si ddu torru a arrapiti, su sentidu prus mannu de is festas est pròpriu custu: papai, bufai e si spassiai (e si pasiai, puru, mancai) fintzas a candu no ndi podeus prus, po manigiai unu modu de narai chi apu sèmpiri intèndiu narai de babbu miu.
E po su chi mi pertocat (chi mi permiteis de mi strollicai po un antru pagheddeddu, po un antru pagheddeddu feti, ainnantis de si nci fuiai a fundu 'e susu me is chistionis chi pertocant sa bòcia, is partidas e is campionaus de càlciu), deu fatzu is festas totu paris, totu in unu cropu feti: e duncas, eia, apustis de is festas po su Nadali (chi ballint po totus), e apustis de is festas po s'ùrtima noti de s'annu e po sa primu dì de s'annu nou (chi ballint po totus, torra) intzandus, apustis de cincu diis, nd'arribbat puru sa dì de su cumpleannu (chi ballit feti po mei, e megu a brullai, si cumprendit), e apustis, sa dì avatu etotu, nd'arribbat sa dì de sa Befana ca, cumenti si narat (e mi parit unu modu de narai giustu meda), serrat totus is festas, e po mei sa cosa ballit ancora de prus puru, chi est possibili, fadendi su contu de su chi s'apu contau (apitzus, pruschetotu, de su cumpleannu cosa mia).
E duncas, eia, immoi sa primu festa chi nd'at a arribbai at a essi cussa po sant'Antoni, chi at a essi sa cida chi at a benni (chi su Cielu at a bolli custu beni po mei, ma a sa truma nci sticu puru bosatrus, chi no si dispraxit), in sa noti tra su sexi e su dexesseti, e po su chi mi pertocat est una de is festas prus togas chi nci funt aintru de s'annu (una de is festas chi abertu cun s'afroddiu prus mannu in su coru, in brenti e in sa conca puru), feti puru po su motivu ca sa festa benit a essi su de allui is fogus. E po su chi mi pertocat (acoitu a si ddu narai, immoi chi nci seu) su fogu, su de allui su fogu (su de podi allui su fogu, po ddu narai mellus puru) est una de is cosas ca mi praxint de prus de s'ierru (ca chentza de fogu, est cussu ca m'arrapitu fatu fatu a solu, deu no apa a bivi mai prus, a su mancu, po su chi m'abarrat de mi scroxai po custa vida etotu), e duncas, eia, fadendi su contu de su chi s'apu contau immubagora, podeis cumprendi de cantu prexu nc'agatu deu in sa festa po su foghilloni de sant'Antoni, chi est sa dì, in prus, innoi torrat a partiri, torrat a incumentzai su Carrasciali, ca invècias no mi andat meda cumenti a festa (su de si bistiri a trassa de is maschereddas est una cosa chi no mi fait amachiai, po si ddu narai diaici, mancai), ma nareus puru ca su periodu de su Carrasciali est unu de is prus drucis chi nci funt aintru de s'annu, mancai feti poita mi popu papai calincuna tzipuledda, o calincunu druci, ainnantis chi nd'arribbit su tempus de sa Caresima.
E duncas, eia, in custu artìculu, chi est su segundu chi ndi bessit po su chi pertocat su mesi de gennàrgiu, e po su chi pertocat custu duamilla e bintises (chi est nàsciu de calincuna cosa cumenti a otu diis, po giogai, torra, a fai su poeta prus ca su giornalista sportivu), s'apu giai fatu su contu de totu cussu chi s'abertat, po su chi pertocat is festas chi nc'ant a essi, chi ndi funt po arribbai, po custa primu metadi de su duamilla e bintises.
E duncas, eia, no s'abarrat atru de fai ca sighiri a camminai (chi no a curri, chi si praxit de prus cumenti sonat) in s'arrastu chi est sa vida cosa nosta, cun su coru prenu fintzas a cucuru de isperas bonas (chi est cussu chi mi auguru po mei, ma sa cosa ballit, puru, est craru, po bosatrus, ca seis cussus ca ligint custus artìculus), circhendi de ndi pigai totu su bonu chi nd'arribbat (totu su bonu chi ndi proit de su Cielu, po giogai, torra, a fai su poeta) e circhendi de si ndi fuiri (m'est bèniu de ddu narai diaici) de totus is dannus e is arroris chi si iant a podi atumbai apitzus (cumenti si iat a podi narai, e cumenti seu narendi de su restu).
E duncas, eia, at a essi berus (cumenti s'apu contau) ca apustis de sa dì de sa Befana mi intendu sbuidu a trassa de una busta sbuida, ma mi parit de cumprendi ca tèngiu, comentecasiat, in dì de oi, is fortzas e sa gana bella po mi bivi, in sa manera mellus chi apa a podi, cust'annu nou puru, isperendi ca no nci siant tropus daboris de scroxai, ca a narai sa beridadi, un annu chentza de daboris (chentza de nemmancu unu dabori) fortzis nemmancu esistit; una vida chentza de daboris e chentza de dannus no esistit, e fortzis torrat paris su chi naràt Platone (po arremonai unu de is filosofus prus mannus chi nci funt stètius in sa Grecia antiga, cuatru-cincucentus annus ainnantis de sa nàscida de Gesù Cristu), ca si megàt ca is cosas drucis chi si podint capitai, dònnia dònnia dì, mancai cussas prus piticheddas e de pagu importu, serbint, pròpriu, a si ndi fai scaresci, mancai feti po unu segundu, de cantu podit essi marigosa, e trumentosa, sa vida cosa nosta. E po custa cida puru, duncas, a cantu parit, seu arrannèsciu a nci stichiri mancai feti unu tzicheddu de filosofia puru, aintru de un artìculu chi iat a depi chistionai, po su prus, de bòcias, de partidas e de resultaus.
Ma de su restu, chi eis lìgiu a su mancu un artìculu tra totus cussus chi nd'apu pesau s'annu passau (e megu a chistionai de is artìculus chi pertocant is Novas, scritus in sardu campidanesu) scieis beni ca mi praxit (fintzas a m'amachiai) su de mi podi strollicai unu pagheddeddu cun bosatrus.
E duncas, eia, totu custu si ddu apu narau, po su prus, po chistionai de su tempus chi est passendi, e mancu mali, mi megu a solu a solu (m'arrapitu a solu a solu) ca su tempus sighiti a passai, e mancu mali ca sigu a imbeciai (no seu de cussus chi timit sa becesa, custu est pagu ma seguru, mancai sa becesa, diaici narant, siat un edadi chi iat a podi essi prena de daboris, po torrai a s'acapiai a su chi s'apu scritu ainnantis).
E duncas, chi scieis su chi seu costumau a fai, in dònnia dònnia artìculu chi ndi pesu in sardu (e sa cosa ballit, mi parit craru puru, po s'artìculu de custa cida puru) apustis de su contu de su tempus chi si seus lassaus a is pabas (apustis de su contu de su tempus chi passat), ainnantis de mi nci fuiai a fundu 'e susu me is chistionis chi pertocant su mundu de sa bòcia, mi praxit a fai su contu de su tempus chi est fadendi, e duncas, eia, chi nc'est frius, o basca meda, chi proit o chi no proit.
E duncas, eia, est pròpriu de ariseu (e megu a chistionai de su mèrcuis, chi fiat su seti de su mesi de gennàrgiu) chi, a cantu parit, de su chi ndi potzu cumprendi, nd'est brintau su frius lègiu e duncas, eia, a cantu parit, de su chi apu lìgiu, est torrendindi a arribbai sa nì puru, innoi in Sardìnnia puru: e duncas, eia, seus brintaus in sa stagioni de s'ierru de calincuna cosa cumenti a dexesseti diis, e no mi parit ca nci siat su tanti po ndi fai unu spantu diaici mannu: is temperaduras in medas zonas de sa Sardìnnia, est berus custu puru, ndi funt cabadas fintzas a arribbai a una pariga de gradus puru, asuta de su zeru. De su chi seu bènniu a sciri (de su chi apu potziu ligi in su giornali, po si narai sa beridadi, e po si contai cumenti funt andadas is cosas) a Fonne s'atra dì ddoi fiant caliuncuna cosa cumenti a duus-tres gradus asuta de su zeru; a Gavoi puru sa temperadura nd'est cabada fintzas a arribbai a unu gradus asuta de su zeru; a Lanusè sa temperadura s'est abasciada fintzas a arribbai a duus gradus (custa borta, eia, apitzus, e no asuta, de su zeru) e sa pròpriu cosa est sucèdia in Nugoro puru, cun sa temperadura chi est arribbada a unu gradu feti apitzus de su zeru. Unu gradu asuta de su zeru, invècias, po su chi pertocat sa temperadura a Biddanoa Strisaili; tempus lègiu, frius a totu coddu (cumenti si iat a podi narai, e cumenti narant, de su restu, is sorresus innoi in Bidd'e Sorris) e nì, e bentu forti ca parit ca sa genti si ndi potzat bobai de una parti a s'atra de sa bia de unu segundu a s'atru.
E de su chi funt giai narendu is grandus dotoris chi sighint is previsionis de su tempus, at a fai una bella friscura puru po custu fini de cida chi est arribbendindi. E eus a biri, duncas, cumenti s'ant a ponni is cosas, isperendi, sèmpiri, ca su tempus malu no fetzat dannus, chi est s'ùtima cosa chi si serbit po incumentzai s'annu nou.
E isperendi, duncas, ca fetzat unu tanti de nì chi si potzat permiti (e sa cosa ballit po cussus chi agatant spaciu gioghendi cun sa nì) de si spreviai unu pagheddeddu, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai, a su mancu. E duncas, fadendi su contu ca scriu artìculus po unu giàssu chi sighit is fainas de is scuadras de is diletantis sardus (e no sighit, custu est pagu ma est seguru, is fainas de cussus chi passant is oras a isciai in sa nì, cumenti si iat a podi narai) intzandus fortzis m'at a cumbenni puru a incarrerai cun is legas de importu prus mannu chi nd'arribbant de is campus innoi si giogant is partidas de is campionaus chi sigheus cun su giàssu cosa nosta (e fiat ora puru, s'at a megai calincunu de bosatrus, berus est?).
E duncas, chi seis de acòrdiu cun mei, si iat a podi incumentzai, po s'artìculu de custa cida, a castiai cumenti funt postas is cosas po su chi pertocat su campionau de sa Sèrie D, chi est su prus mannu, e duncas cussu de importu prus mannu, tra totus cussus chi sigheus, cida po cida (a narai sa beridadi, su campionau prus mannu chi sigheus, e sa cosa ballit po mei e po totus is collegas cosa mia chi trabballant po su giàssu de su Diàriu Sportivu, est su campionau de sa Sèrie C, innoi currint is de sa Torres, chi funt, de su restu, s'ùnica scuadra sarda in cussu campionau).
E si torru a arregodai (si ndi furu feti is ùrtimus cincu segundus, si ddu promitu) ca no sciu mai cali legas apa a pigai me is artìculus chi ndi pesu in sardu campidanesu, ainnantis de mi ponni a ddus scriri; est a narai, duncas, ca is cosas chi scriu mi benint in conca pròpriu in su momentu (chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai), e a narai sa beridadi, su de mi strollicai mi ndi furat unu pagheddeddu de tempus; su de ndi pesai totus custus contixeddus, e totus custus strollichiminis, mi ndi furat unu bellu tanti de tempus, ca ia a acoitai (e meda puru, e si cumprendit) a si chistionai feti (e naru feti!) de bòcias, de gol, de resultaus de partidas e de cumenti funt cuncodradas is listas de is campionaus, ma cun totus custus contixeddus (e cun totus custus strollichiminis chi nci cravu dònnia, dònnia cida in custus artìculus), intzandus, circu de ndi cassai s'atentzioni, puru, de totus cussas personas (e megu a chistionai, mancai, de totus is femineddas chi benint a ligi is artìculus in su giàssu de su Diàriu Sportivu) chi, mancai, no funt acapiadas a istrintu cun is chistionis, cun is fainas de su mundu de sa bòcia de is diletantis, ma chi, mancai (custa est sa ispera cosa mia, a su mancu, sa ispera prus manna chi tèngiu in su coru, chi mi permiteis de giogai a fai unu pagheddeddu su poeta puru, e no feti su giornalista sportivu), tenint su prexei, tenint s'agradessu de podi fai unu pagheddeddu de esercìtzius (eia, a trassa de is esercìtzius chi si faint in palestra, o a trassa de is esercìtzius chi faint is giogadoris candu s'atobiant, aintru de sa cida, po is allenamentus) cun sa limba cosa nosta e cun sa grammatica sarda (cumenti si iat a podi tzerriai).
E duncas, eia, nci dda apu fata a serrai cun totus is strollichiminis chi tenia (chi tèngiu) badda badda in conca, e duncas, fia narendusì de sa lista chi pertocat su campionau de sa Sèrie D, e pruschetotu, po su chi pertocat sa Lista G, chi est cussa innoi agataus, innoi currint totus is scuadras sardas, partendi de is de su Budoni (cumenti si narat in italianu etotu, e in campidanesu puru), passendi po is tattaresus de su Latte Dolce e de is campidanesus de su Muristeni (chi, tra is atras cosas, est una biddixedda chi s'agatat a una pariga de chilometrus, ant a essi una dexina, o calincuna cosa in mancu puru, de Bidd'e Sorris), e fintzas a arribbai a is de sa Cos Sarrabus – Ollastra, e de is de s'Olbia.
E duncas, po incumentzai a arraxonai apitzus de cumenti funt cuncodradas is cosas in sa lista, si potzu narai, immoi chi nci seu, ca is cosas po su chi pertocat is scuadras sardas no funt andendi diaici mabi, antzis, fortzis funt andendi meda, ma meda mellus de cumenti fiant andadas s'annu passau.
A fai is contus, intzandus, nci poneus pagu meda: is de sa Scafatese s'agatant a su primu postu de sa lista, cun corantaduus puntu, chi funt otu in prus de is chi tenint is de su Trastevere. Cun trinta puntus, intzandus, agataus duas scuadras (a su de tres postus in sa lista, e mi parit bastanti craru, berus est?): e megu a chistionai de is de sa Nocerina e de is de su Valmontone. A su de cuatru postus (chi benit a essi su de cincu, poita a su de tres postus, cumenti s'apu narau immubagora, nci funt duas scuadras) agataus sa primu scuadra sarda, e megu a si chistionai, duncas, de is de su Budoni, chi tenint allogaus in buciaca, a su mancu fintzas a immoi, a su mancu apustis de dexiotu partidas giogadas, calincuna cosa cumenti a bintotu puntus, chi ndi funt arribbaus gràtzias a otu partidas bintas e a cuatru partidas chi ant serrau cun su resultau siddau in paridadi (cumenti si iat a podi narai, e cumenti seu costumau a narai, de su restu).
Cun bintiseti puntus, invècias, nci funt atras duas scuadras sardas, chi s'agatant, duncas, a su de ses postus in sa lista: is de su Latte Dolce e is campidanesus de su Muristeni tenint bintiseti puntus allogaus in buciaca, chi nd'arribbant gràtzias a otu partidas bintas (eia, su pròpriu tanti de partidas chi ant bintu is de su Budoni etotu) e tres partidas chi ant serrau cun su resultau in paridadi. Custu bollit narai, intzandus (ca a fai is contus nci poneus pagu meda) ca is de su Latte Dolce e is de su Muristeni ant pèrdiu una partida in prus de is chi ant pèrdiu is de su Budoni: est a narai, ca is de su Budoni ndi funt arrutus po ses bortas apitzus de dexiotu bessidas, e invècias is de su Latte Dolce e is de su Muristeni funt arrutus po seti bortas in custa primu metadi de sa stagioni. Is cosas funt andendi bastanti beni puru po is de su Cos Sarrabus-Ollastra, fadendi su contu ca s'agatant, in dì de oi, apustis de dexiotu partidas giogadas, cun bintises puntus allogaus a su callenti, in buciaca, est a narai, duncas, feti unu puntixeddu in mancu de is chi tenint is de su Latte Dolce e is de su Muristeni.
E nc'est su tanti po essi prexaus (e meda puru, e si cumprendit) po cumenti funt andendi is cosas a is de su Cos Sarrabus – Ollastra, fadendi su contu, pruschetotu (chi si ddu arregodais, e desinò deu seu innoi pròpriu po fai custu trabballu puru), ca s'annu passau iant serrau sa stagioni me is ùrtimus postus, e custu bollit narai chi ndi fiant torra cabaus in su campionau de s'Ecellenza; e chi s'agatant a curri, po cust'annu puru, in su campionau de sa Sèrie D, est feti poita funt stètius piscaus torra (po furriai diaici su fueddu ca in italianu sonat cumenti a "ripescati") de is de sa Federatzioni.
E duncas, eia, sa istoria de is de su Cos Sarrabus – Ollastra si fait prexei meda (seus sardus, e estus a depi fai su tifu, cumenti si narat, po totus is scuadras sardas chi currint in su campionau de sa Sèrie D, mi parit bastanti craru puru, berus est?), poita si nd'arregodat (chi nci fessit diaderus su bisòngiu, e dannu no si fait de seguru) ca in sa vida (cumenti sucedit in su mundu de su càlciu etotu, de su restu) nci funt diis (e mesis, e annus puru) trotas e totu ghetadas a pari, e mancai prenas fintzas a cucuru de disisperus, ma apustis nd'arribbant (ndi torrant a arribbai, puru) is diis bonas.
Po is de su Cos Sarrabus – Ollastra, s'annu passau no est stètiu de seguru tra is prus bonus chi si funt bivius (ddi naru diaici), ma cust'annu, a cantu parit, is cosas ddis funt andendi beni meda, (meda meda mellus, si iat a podi narai diaici puru).
E is cosas, duncas, funt andendi beni meda a is de su Muristeni puru (cumenti s'apu arremonau ainanntis), fadendi su contu, pruschetotu, ca is campidanesus funt a su primu annu, a sa primu esperièntzia in su campionau de sa Sèrie D.
Me in sa partida chi ant giogau pròpriu custu domìnigu passau (chi fiat su cuatru de su mesi de gennàrgiu), e chi fiat sa primu partida de sa lista de sa torrada, is de su Muristeni funt arrannèscius a binci, pròpriu, contras a is de su Budoni, cun su resultau de unu a zeru, e immoi, eia, is campidanesus tenint feti unu puntixeddu in mancu de is aversàrius.
E duncas, torrendi a m'apicai a su chi s'apu narau ainnantis, is de su Muristeni ant serrau s'annu bèciu (e megu a chistionai, est craru, de su duamilla e binticincu) cun una partida pèrdia, e seu chistionendi de sa isfida, chi ant giogau, tra is atras cosas, in domu cosa insoru etotu, contras a is de sa Palmese, una scuadra chi s'agatat in sa parti bascia de sa lista (po essi prus pretzisus puru, cumenti unu giornalista iat a depi essi chi bolit fai beni su trabballu cosa sua), ma sa cosa de importu prus mannu in su giogu de su càlciu (e sa cosa ballit, mi parit bastanti craru, po sa vida puru de dònnia unu de nosu) est cussa de si ndi torrai a pesai, mancai acoitu, apustis chi nd'arruis.
E duncas, diaici ant fatu is de su Muristeni, chi immoi tenint su coru prenu de isperas bonas, apustis de nd'essi pesau una primu parti de sa stagioni toga e bona meda, de podi sighiri mancai diaici etotu po custa segunda (chi at a essi s'ùrtima, tra is atras cosas) parti de sa stagioni puru.
E duncas, cumenti si naru, cumenti s'arrapitu fatu fatu (e ddu torru a fai oi puru, cumenti podeis biri a solus), chini mellus de un allenadori si podit contai cumenti funt andendi is cosas po su chi pertocat sa scuadra sua? Pròpriu po custu, apu decìdiu ca sa cosa mellus chi potzu fai in dì de oi, est cussa de si intregai is fueddus chi s'at regalau Marcellu Angheleddu, chi est pròpriu (e mi parit bastanti craru puru, ca gei nc'arribbais a solus, berus est?) s'allenadori de is de su Muristeni, ca in dì de oi currint in unu de is campionaus prus mannus chi nci funt in Italia po su chi pertocat is diletantis, ma candu deu apu incumentzau a trabballai po is amigus de su Diàriu Sportivu (e fiat su duamilla e undixi, e no mi parit nemmancu berus de cumenti si nci bobat su tempus a bortas), intzandus is de su Muristeni s'agatant in Segunda Categoria, e custu po s'arregodai ca sa vida (cumenti sa istoria de una scuadra de bòcia) si cumprendit beni feti cun su tempus: tui mancai podis atobiai una persona chi ti parit totu ghetada a pari, e mancai, in una pariga de annus, o mancai in dexi annus puru, cussa persona si torrat a strantaxai (chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai), e mancai, si fait balli, in sa vida, me is fainas chi sighit, in una manera chi, mancai, no si podiat nemmancu immaginai.
Ma ballit aguali, abortas si iat a podi capitai de s'atobiai cun una persona ca, po su chi at fatu fintzas a cussu momentu, benit a essi toga meda, ma in una pariga de annus, mancai, cussa persona etotu nci iat a podi perdi totu su chi tenit: no feti su dinai, ma mancai sa dignidadi puru. Ca sa vida (cumenti su giogu de sa bòcia, de su restu) a bortas est stramba meda. Ca oi ses a s'inferru, e cras t'agatans in Cielu, cumenti chi essist tentu, cumenti chi essist arriciu una gràtzia. E ballit aguali puru: oi ti intendis in Cielu, oi ti intendis, giai giai, su meri de sa bidda cosa tua, de sa citadi innoi bivis, mancai ti intendis su meri de cust'isula, su meri de s'Italia e de su mundu interu, ma mancai cras ti iast a podi agatai chentza prus nudda, cun totu cussu chi custu cumportat.
Ca sa vida, a bortas, si cumprendit candu est po acabbai; una vida si cumprendit, e tenit sentidu, candu podis cumprendi cumenti funt andadas is cosas, de s'incumintzu fintzas a arribbai a sa fini, a s'acabbada.
E nc'est unu dìciu puru, chi narat ca is cuaddus bonus si biint a sa torrada.
E duncas, eia, torrendi a nosu (po torrai a sa lega chi apu pigau, duncas) chini si ddu podiat crei ca is de su Muristeni, in una pariga de annus, iant a essi arribbaus a giogai, a curri in su campionau de sa Sèrie D, fadendi su contu ca funt partius chi fiant una de is scuadrixeddas chi curriant me in su campionau de sa Segunda Categoria?
E po custu, podeus narai ca su giogu de sa bòcia (cumenti a sa vida etotu, e fortzis, prus de sa vida etotu) s'arregalat fatu fatu istorias bonas e drucis cumenti a su tzucuru.
E su chi s'auguru, e cun custu serru cun is strollichiminis chi mi seu agatau badda badda in conca, est de si ndi podi strantaxai apustis chi nd'arrueis; su chi s'auguru est chi sa vida cosa de bosatrus potzat sighiri a andai sèmpiri mellus, de annu in annu.
Ma po cresci, po si mellorai (mi parit su fueddu chi cratzat mellus) nc'est su bisòngiu, mi parit craru puru, de trabballai, e meda puru; ca chentza de su trabballu no si andat (cumenti si narat, de su restu) pròpriu de nesciuna parti, e mi parit bastanti craru.
E duncas, chi is de su Muristeni funt arrannèscius a nci spundi, a nc'arribbai, a nc'artziai fintzas a su campionau de sa Sèrie D, intzandus est gràtzias, puru, a su trabballu chi nd'at pesau in totus custus annus Marcu Carboni, chi est sèmpiri stètiu su presidenti de s'assòtziu.
At a essi berus (cumenti est berus, de su restu) ca su trabballu prus mannu a sa fini ddu faint, ddu pesant is giogadoris chi ndi cabant in campu po giogai is partidas, ma est berus puru (cumenti est berus, torra) ca a sa fini cussu chi ndi pesat sa scuadra, cussu chi ndi pesat sa rosa est su presidenti (impari cun is atrus dirigentis etotu, e si cumprendit beni, berus est?)
E duncas, candu una scuadra arribbat a ndi cassai resultaus de importu mannu (cumenti est sucedendi, de su restu, a is de su Muristeni cust'annu), est gràtzias a su trabballu chi nd'ant pesau is giogadoris, po incumentzai, e s'allenadori, e is dirigentis de s'assòtziu puru.
E duncas, eia, megamu a si narai ca de una pariga de annus, s'allenadori de is de su Muristeni est pròpriu Marcellu Angheleddu, chi at incumentzau a sighiri is fainas chi pertocant un allenadori (est bèniu a essi un allenadori, po ddu narai mellus puru) feti me in custus ùrtimus annus, apustis chi iat decìdiu de apicai is botinus a sa puncia (cumenti si iat a podi narai a trassa de cumenti si narat in italianu) est a narai ca iat decìdiu de dda acabbai de ndi cabai in campu cumenti a giogadori, e si nc'est ghetau (a fundu 'e susu, cumenti si iat a podi narai a trassa de is sorresus de Bidd'e Sorris etotu) a fai s'allenadori.
E immoi, si iat a podi narai custu puru, mancai siat unu de is allenadoris prus giòvuneddus chi nci funt, chi s'agatant innoi in Sardìnnia, est benendu a essi (est acoitendi meda, si iat a podi narai custu puru) unu de is allenadoris prus bonus, e prus fortis, chi nci funt, e no feti po su chi pertocat sa Sardìnnia, e si cumprendit beni puru.
E duncas, eia, megamu a si contai is cosas chi Angheleddu at regalau a is giornalistas apustis de sa partida chi is campidanesus ant bintu contras, pròpriu, a is de su Budoni. «Sa partida chi eus giogau custu domìnigu passau est stètia tostada meda, e dificili, cumenti si iat a podi narai, e su motivu ddu cumprendeis beni a solus, deu creu de podi narai custu. Eus giogau contras a una scuadra forti meda, una de is scuadras de importu prus mannu chi nci funt tra totus cussas chi currint in sa Lista G de su campionau de sa Sèrie D; chistionaus de una scuadra chi ndi cabat in campu, sèmpiri, cun su corteddu tra is dentis, una scuadra posta beni in campu de un allenadori bravu e de esperièntzia. Is de su Budoni, de su restu, podint fai su contu apitzus de giogadoris fortis, e de importu mannu po custa categoria, e sa pròpriu cosa si iat a podi narai no feti po is giogadoris chi ndi cabant in campu, ma po cussus chi abertant de brintai in campu in s'interis chi abarrant sètzius in sa panchina. E de su restu, fadendi su contu de sa fortza de is de su Budoni, no podestus giogai atra partida de cumenti eus fatu: s'ùnica cosa chi podestus fai fiat de aguantai, de apoderai (de assachitai, si iat a podi narai a sa sorresa ndr), poita is de su Budoni candu si nci ghetant a s'atacu arrannèscint a essi perìgulosus meda, e duncas sciestus giai chi nci fiat de sunfriri, de stringi is dentis, cumenti si iat a podi narai, a trassa de cumenti si narat in italianu etotu. E duncas, sciestus puru ca sa cosa de importu prus mannu po nosu iat a essi stètia su de circai de nd'aprofitai de totus is ocasionis chi is aversàrius cosa nosta si iant potziu lassai, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai, a su mancu. E is cosas, difatis, si funt andadas diaici etotu. Issus, est a narai, is de su Budoni, ant giogau una partida toga meda, de importu mannu, e a nosu is cosas si funt andadas beni meda, intzandus; su portieri cosa nosta, chi at giogau sa primu partida cun sa camisedda de su Muristeni pròpriu custu domìnigu passau, s'at sarvau, e s'at permìtiu de abarrai in sa partida, cumenti si narat a trassa de s'italianu etotu, cun una giogada toga meda in su primu tempus, e mancu mali, mi megu a solu a solu, ca est arrannèsciu a ndi cassai su tiru scutu de s'aversàriu. Po su restu, nc'at pentzau Leone a ndi pesai su gol chi est bàlliu po s'unu a zeru finali, cun una giogada toga meda chi est incumentzada de su centru de su campu, ma tocat a narai, puru, immoi chi nci seus, ca Leone etotu at tentu duas ocasionis mannas cumenti a una domu, mannas cumenti a una cresia, po ndi cassai su gol in su primu tempus puru; de issu s'abertaus, ballit po totus, po is tifosus mescamente, ca potzat fai su gol totu is bortas chi ndi tenit s'ocasioni, poita est unu giogadori de importu po nosu, est forti ma est issu etotu chi nci depit crei po primu apitzus de is cosas chi podit, o no podit fai. Po su restu, sa cosa de importu prus mannu po nosu fiat su de torrai a partiri apustis de essi pèrdiu s'ùrtima partida de s'annu bèciu (est a narai, duncas, s'ùrtima partida po su chi pertocat su duamilla e binticincu): a narai sa beridadi no eus fatu su Nadali, e totus is festas, e totus is vacantzas cun su disisperu in su coru po essi pèrdiu sa partida contras a sa Palmese, poita eus cumprendiu, chistionendindi tra de nosus etotu, cali fiant is cosas chi funt andadas a trotas, est a narai, totus is cosas chi no funt andadas beni, cumenti mancai isperastus. Seus arrannèscius, duncas, a abarrai cun is peis prantaus in terra, chentza de si fai pigai de su disisperu; nareus puru ca in sa partida chi eus giogau contras a is de sa Palmese eus tentu su modu de cumprendi ita totu s'abertat in custa segunda parti de sa stagioni: issus teniant sexi puntus candu ndi funt arribbaus a giogai sa partida contras de nosu, ma ant fatu una figura toga meda, e ant fatu a biri a totus cantu funt fortis, fortzis prus fortis puru de su chi narat sa positzioni chi tenint in dì de oi in sa lista. E tocat a narai puru ca in su mercau funt stètius bonus, funt stètius abbilis a afortiai sa rosa. Po su chi si pertocat, fortzis eus a essi foras de conca, e giai giai macus, ma nosu sa lista no dda castiaus po nudda, est a narai, duncas, ca no abarraus a pentzai in cali positzioni s'agataus in dì de oi, mancai si fetzat prexei su de s'agatai me in sa parti prus arta de sa lista. Sa cosa mellus chi podeus fai est cussa de pentzai a una partida a sa borta, no abarraus innoi a ndi pesai programas, cumenti si iat a podi narai e no si cumbenit nemmancu su de abarrai a castiai, a pentzai a ita funt fadendi is atrus. Sa cosa mellus chi podeus fai, intzandus, est cussa de pentzai feti a nosu, a sa bia cosa nosta».
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22
