Cumenti acabbat su carrasciali intzandus incumentzat sa carèsima, e is scuadras de sa Promotzioni ndi torrant in campu pròpriu su mèrcuis de cinixu
E duncas, atacu a ndi pesai (a ndi bogai aforas is rigas, chi si praxit de prus cumenti sonat) s'artìculu de custa cida candu seu arribbau (sesu arribbaus, chi in sa truma nci sticu bosatrus e bosatras puru, ca custus artìculus ddus ligeis) a sa dì de su martis: e intzandus, acudu a si narai puru, allestru, ca su martis de oi, chi nd'arruit su dexesseti de su mesi de friàrgiu, est cussu chi seus costumaus a tzerriai (cumenti m'at arregodau sa picioca, s'amiga mia chi trabballat in su forru de su pani chi tengu pròpriu a su costau de domu, e chi est sa primu cristiana chi atobiu in su fetianu, est a narai, eia, dònnia dì. E a bortas benit a essi s'ùnica puru chi atobiu in totu sa dì, ma custas funt un'antra pariga de mànigas, cumenti narat fatu fatu babbu miu) martis lardaiolu, chi est s'ùrtima dì, de su restu, de su carrasciali.
E duncas, eia, tengu custa cosa badda badda in conca de una bella pariga de diis: custa benit a essi una cida de importu mannu meda, fadendi su contu ca ammancant feti undixi diis po acabbai de si scroxai (ddi naru diaici, gioghendi unu pagheddeddu a fai su poeta, prus, mancai, ca su giornalista sportivu) su segundu mesi de s'annu e tra is atras cosas custa est sa cida innoi ndi brintat sa carèsima (cras at a essi su mercuis de su cinixiu, cumenti si iat a podi furriai su fueddu pighendiddu po cumenti si narat in italianu etotu), e duncas, eia, de cras (chi at a essi su dexiotu de su mesi) eus incumentzai a trabballai po ndi pesai sa festa de sa Pasca Manna: po su chi mi pertocat chistionaus de unu perìodu bellu cantu tostau, ma chi bollu arribbai a sa festa de sa Pasca Manna no potzu sartai is coranta diis (in prus tocat a aciungi a su contu is seti diis de sa Cida Santa, e duncas, a su contu benint a essi giai cincuanta diis, prus o mancu, de dietas e de trumentus. A su mancu po su chi mi pertocat, si ddu torru a arrapiti, ca de cumenti si passais su perìodu de sa carèsima bosatrus, no ndi sciu nudda, de su restu. E megu a brullai, deu creu chi siat bastanti craru) chi nci funt de si scroxai ainnantis.
E duncas, eia, mancai in dì de oi mi parit ca ammanchint calincuna cosa cumenti a cent'annus po nci spundi, po nci lompi a su beranu, cumenti a dònnia annu in custu perìodu apa a depi pentzai a una dì a sa borta.
E in custa cosa chi s'apu scritu pròpriu immubagora, eia, mi parit de essi de acòrdiu (ddi naru diaici), mi parit ca is cosas torrint paris (po ddu narai mellus puru, immoi chi nci seu) cun su chi mi contant is allenadoris candu ddus intendu po ndi pesai is ciaciarradas (is intervistas, chi si ddu depu narai a trassa de cumenti si narat in italianu etotu) apustis de is partidas: e is allenadoris, eia, m'arrapitint fatu fatu (po no narai giai sèmpiri) ca sa cosa mellus ca unu giogadori podit fai est cussa de pentzai a una partida a sa borta, e diaici apa a fai deu puru po custa carèsima: apa a pentzai a unu domìnigu a sa borta, fintzas a ndi contai cincu (seu chistionendi de is dominigus de sa carèsima, si cumprendit, berus est?).
E duncas, mi parit de podi narai, puru, ca su perìodu de sa caresima, e totus is esercìtzius chi mancai si podint fai (chi pigaus po bonu, a su mancu, su chi si consillat de fai sa Cresia), benint a essi giai giai agualis a is esercìtzius, a is sacrifìcius chi unu piciocu depit fai po giogai a bòcia, a partiri, duncas, de is allenamentus (po duas o tres bortas a sa cida), e fintzas a arribbai a sa dieta chi si depit sighiri (chi si iat a depi sighiri, po ddu narai mellus puru).
Ma de custa cosa, de seguru, si nd'apa a chistionai torra, e mellus puru de cumenti apu fatu oi, in totus is cidas chi nc'ant a essi de immoi fintzas a arribbai a sa Pasca Manna, chi nd'at a arrui su cincu de su mesi de Abrili. E custu, duncas, po fai su contu de su tempus chi passat, e de su tretu chi eus giai fatu, e po fai su contiu, ballit aguali, de su tretu chi si seus giai lassaus a is pabas.
E ainnantis de mi nci fuiai, a fundu 'e susu (po ddu narai a sa moda de is sorresus,e duncas, po chistionai a trassa de cumenti chistionant innoi in Bidd'e Sorris, chi est su logu innoi seu stètiu pàsciu e crèsciu) me is chistionis chi pertocant su mundu de sa bòcia de is diletantis sardus (e sa cosa ballit, est craru, siat po is allenadoris e siat po is giogadoris) intzandus andaus a castiai, ma feti po unu mesu segundu (ca de su restu no si bollu fai perdi su tempus chi nemmancu teneis, mancai, de nci fuliai diaici), cumenti est andendi su tempus: po oi puru, duncas, (a cantu parit, de su chi ndi potzu cumprendi castiendi aforas de sa fentana de s'aposentu innoi mi pongu a trabballai) est suendi unu bellu bentixeddu, e tocat a ddu lassai fai, est craru, mancai mi benit totu de pentzai ca po crupa de custu bentu forti, e tontu puru (cumenti si megàt, cumenti ddu tzerriàt sa bon'anima de mamma mia), si ndi iant a podi bobai a travessu is matas chi ddoi funt, chi tengu in su corratzu.
E de su restu, eia, no est una brulla, no ddu seu narendu po arriri: pròpriu me is diis passadas apu biu unu cantidadi manna de fotografias de matas scisciuadas in terra, crocadas in terra, in longu in longu (cumenti si iat a podi narai) po crupa de su bentu forti.
E duncas, eia, no sciu poita (nci fia pentzendi pròpriu custas diis fait, chi pròpriu si depu narai sa beridadi), ma in custus ùrtimus mesis seu incumintzendi a timi, e meda puru, su bentu, mescamente su bentu forti chi est suendi giai giai de trinta diis chentza giai giai de si frimai nudda, chentza de si frimai nemmancu po mesu segundu, cumenti si iat a podi narai. E no sciu chi siat su sonu chi fait, ca mi fait a timi, o su de biri sa mata de su limoni (sa mata chi tengu in domu, e chi abarrat pròpriu aranti-aranti a su logu innoi abarru sètziu po trabballai) totu ghetada a pari de su bentu, ca parit (si ddu naru torra) ca dda potzat acabbai furriada a terra, totu sciasciada a terra, de unu segundu a s'atru. Ma po bona sorti, est ancora in peis e isperu ca potzat abarrai diaici, a su mancu, eia, fintzas a Pasca.
E cun custu apu giai giai serrau cun sa lega chi pertocat su tempus chi est fadendi: apustis de essi abarrau totu proi-proi (cumenti si narat, cumenti naràt sèmpiri sa bon'anima de mamma mia, a su mancu, e duncas, eia, est de issa chi apu imparau a manigiai po duas bortas de sighiu su pròpriu verbu, cumenti apu fatu immubagora, de su restu, diaici fadeus puru unu pagheddeddu de grammatia) po giai unu mesi (ca mi pariat de bivi in Olanda, o in Scozia, o comentecasiat, in unu de cussus logus innoi no biint mai su sobi e nemmancu su cielu asullu), immoi parit ca ndi siat torrau su tempu prus bellu, a su mancu, eus a podi torrai a castiai su sobi (chi po mei ca seu metereopaticu, est a narai ca s'umori cosa mia dipendit de sa cantidadi de sobi chi arrannèsciu a ndi ingolli dònnia dì, no est una chistioni de pagu importu, antzis, benit a essi una chistioni de importu mannu meda), po su chi custu bolit narai. E po su chi mi pertocat, si ddu torru a arrapiti, fait unu tanti mannu po su prexu chi mi nd'arribbat dònnia dì, chi megais a mi sighiri, e chi megais a mi cumprendi po su chi seu circhendi de si contai.
E duncas, eia, acapiendumì a sa chistioni de su tempus chi est fadendi, si potzu narai ca custa cida passada ndi funt sartadas una pariga de partidas, po su chi pertocat su campionau de sa Promotzioni: una in sa Lista A, e seus chistionendi de sa partida ca is campidanesus de s'Uda depiant giogai contras a is de su Tonara (e custa nova, eia, nd'est bessida aforas giai de su trexi de su mesi de friàrgiu, e duncas, eia, una dì ainnantis de candu si depiàt giogai sa partida), e custu poita, sèmpiri po crupa de su tempus malu, in medas biddas is sindigus ant decìdiu, ant prefèrriu serrai is logus innoi s'atobiat sa genti e innoi nc'est su riscu chi ndi potzant benni aforas dannus e arroris po crupa de su bentu forti: e duncas, eia, funt abarraus serraus is parcus, is campus-santus e fintzas, chi est sa parti de sa chistioni chi si pertocat prus de acanta, is campus sportivus.
E duncas, eia, no nc'est stètiu nudda de fai, nudda spàssiu po is de s'Uda e po is de su Tonara, e nemmancu po is de s'Atleticu de Bono, chi si dda depiant biri contras a is de su Coghinas, po su chi pertocat is giogus de sa Lista B (e seu chistionendi, sèmpiri, mi parit bastanti craru, de su campionau de sa Promotzioni, e si cumprendit beni, berus est?).
E po su restu custa est stètia una cida unu pagheddeddu prus druci po mei puru, est a nai, una cida unu pagheddeddu prus lèbia, po su chi pertocat su trabballu cosa mia cun su giàssu de su Diàriu Sportivu, fadendi su contu ca po is festas de su carrasciali, is campionaus de sa Primu Categoria e de sa Segunda Categoria funt abarraus frimus, est a narai, ca is scuadras chi currint in custus duus campionaus no ndi funt cabadas in campu, ma si funt pigaus unu fini de cida de festa. E mi parit craru puru.
E chi pròpriu si depu narai sa beridadi, chi pròpriu si depu contai cumenti funt andadas is cosas, ndi depu bogai torra aforas un arragodu chi tengu in conca (chi eis lìgiu a su mancu unu de is artìculus chi nd'apu bogau aforas po is novas de su Diàriu Sportivu in custus ùrtimus duus-tres annus, eis a sciri giai ca in conca tengu, badda badda, una cantidadi manna meda de contus, de contixeddus, de chistionis, e de legas) e chi nd'arribbat de una de is primus ciaciarradas chi ndi ia pesau po su giàssu de su Diàriu Sportivu e, duncas, eia, po su trabballu cosa mia: e duncas un allenadori (chi no mi sbàlliu fiat stètiu Tinu Cantelmi, a is tempus de candu allenàt is de s'Arbatax, e seu chistionendi de calincuna cosa cumenti a dexi annus fait) mi iat contau ca ddi pariat giustu ca is campionaus de bòcia de is diletantis si firmessint in sa cida de su carrascali, po donai sa possibbilidadi a is giogadoris (e si bollu arregodai ca is diletantis no ndi cabant in campu po trabballu, po su dinai, ma feti po su spàssiu e po su sprèviu chi ndi tenint) de fai sa festa in gràtzia de Deus, cumenti si iat a podi narai. Ca su riscu prus mannu, e chi est pròpriu su chi est sucèdiu candu is campionaus no si funt frimaus, est su de s'agatai cun totus is giogadoris (e chi no funt totus, si iat a podi narai ca funt giai totus, chi mi permiteis de fai custa botada e custu giogu cun is fueddus) mesus sconcius po crupa de sa festa de su Carrasciali, cun totu cussu chi custu cumportat, e seu chistionendi, duncas, de is tassas de biu e de birra chi unu si iat a podi cravai in brenti (ghetai in brenti, po ddu narai cun unu fueddu unu pagheddeddu prus druci puru) in s'interis chi fait sa festa po su giòbia de carrasciali, o fintzas po su sabudu, o po su martis apustis. Ca mancai depis giogai una partida de importu mannu po su campionau, ma is piciocus de sa scuadra cosa tua no nci funt cun sa conca: e candu unu no nc'est cun sa conca, candu unu est pentzendi a atru (cumenti narat fatu fatu babbu miu etotu), intzandus no arrannèscit a giogai beni a bòcia. Ca, mancai, tui fais totu sa cida currendi avatu de sa bòcia, po ti cuncodrai beni po sa partida, in cussus chi seus costumaus a tzerriai allenamentus, e apustis, sa dì de sa partida, mancai nd'arribbas a su campu (custu ballit po is giogadoris) ancora mesu pitzuadazzu de sa noti ainnantis, e duncas, tenis axiu a curri in campu chi no cumprendis beni su chi ses fadendi.
E duncas, torrendu a nosu, e torrendu a su trabballu cosa mia, po custa cida su chi apu dèpiu scriri in italianu est stètiu meda prus pagu (eia, dònnia-dònnia cida scriu artìculus siat in italianu e siat custu in sardu, chi ndi bessit aforas, pròpriu, po is Novas. E fadendi su contu ca po custa cida is artìculus chi nd'apu dèpiu pesai in italianu funt stetius prus pagus, intzandus apu potziu atacai ainanntis de s'ora, ainnantis de su chi seu costumau a fai, cun una pariga de diis de antìcipu de su chi, mancai, fatzu me is atras cidas) e duncas, eia, pròpriu po custu potzu narai ca est stètia una cida (a su mancu po s'incumintzu) prus druci e unu pagheddeddu prus selena, ma feti po su chi pertocat su trabballu, poita, po su restu, su murighìngiu chi tengu in conca no benit a essi pagu de seguru.
E cun custu chi s'apu narau immubafora (e fiat ora puru, s'at a megai calincunu de bosatrus) apu acabbau po custa cida puru de si fai sa conca a acua (po manigiai unu modu de narai chi mi nd'arregotat sa bon'anima de mamma mia, chi ddu arrepitiat fatu fatu meda), e custu bollit narai ca immoi podeus andai a castiai, impari, cali funt is novas de importu prus mannu chi nd'arribbant, chi ndi lompint de su mundu de is giogadoris diletantis sardus de bòcia.
E duncas, eia, sa primu nova chi si potzu donai nd'arribbat de su campionau de s'Ecellenza, e intzandus, no nc'eis nemmancu a crei, ma a cantu parit is de s'Igresias si funt agataus, de una dì a s'atra, chentza de allenadori, e immoi andaus a cumprendi, beni, su chi est sucèdiu.
E duncas, deu creu ca custa cosa ballit no feti po is scuadras de bòcia, ma ballat puru po sa vida chi si depeus scroxai totus, dònniunu e dònniuna de nosu: nci funt perìodus (chi podint andai ainanntis po mesis e mesis de sighiu, e fintzas po annus e annus de sighiu) innoi is cosas no si andant beni cumenti mancai bisastus: nci funt annus prus trabballosus, prus marigosus, prus tostaus de nci cabai; nci funt annus (o stagionis sportivas, sa cosa ballit aguali) chi, mancai, incumentzant beni meda e si serrant in maba manera o, fait a narai custu puru, nci funt annus chi mancai incumentzant mabi (ca prus mabi de diaici no si podit) e si serrant in festa.
E po sa carriera de un allenadori (o de unu giogadori), po s'acapiu, po sa storia de un allenadori cun una scuadra de bòcia, podit balli sa pròpriu cosa.
E deu su restu (e custa est sa primu nova chi andu a si intregai po s'artìculu de custa cida) custu est pròpriu su chi est sucèdiu a Giampaolu Murru, ca fiat sighendi, fintzas a sa cida passada, is fainas de is de s'Igresias.
E duncas, eia, is cosas in cust'annu nou no funt andendi beni meda po is arrùbius-brau, fadendi su contu (parteus de custu datu) ca me is primus ses partidas chi ant giogau in custu duamilla e bintises no funt stètius bonus a ndi pesai nemmancu unu goiteddu (nemmancu unu mesu gol, cumenti si iat a podi narai, puru), e custu po su chi pertocat su campionau, est craru, fadendi su contu, e a fai is contus nci poneus pagu meda, ca ant pèrdiu sa primu partida de s'annu nou (chi s'est giogada su cuatru de su mesi de gennàrgiu), in domu de is de su Calanzanos, cun su resultau de duus a zeru; e sa cida avatu, sa cida apustis, ndi funt arrutus torra, ma custa borta in domu cosa insoru etotu, est a narai, aranti de is tifosus cosa insoru, in sa partida chi ant giogau contras a is de s'Ossese (e custu est sucèdi s'undixi de su mesi de gennàrgiu). In sa partida chi s'est giogada su dexesseti de su mesi de gennàrgiu, e chi balliàt po sa de tres giorronadas, is de s'Igresias ant serrau sa isfida contras a is casteddaius de sa Ferrini, in domu allena, cun su resultau de zeru a zeru. In sa primu partida chi ant giogau in su mesi de friàrgiu, invècias (fadendi su contu ca su binticuatru is scuadras de s'Ecellenza no ant giogau po su campionau, poita ddoi fiat sa finali de Coppa Italia, ca is de s'Igresias, tra is atras cosas, funt arrannèscius a binci contras a is de su Tèmpiu), e chi ballit posa de cuatru giorronadas (in sa lista de sa torrada) is de s'Igresias funt abarraus torra a buca asciuta, de gol fatus e de puntus in buciaca, fadendi su contu ca sa partida contras a is de s'Ilva de Sa Maddalena s'est serrada cun su resultau de unu a zeru po is meris de domu. E torra cun su resultau de unu a zeru s'est serrada sa partida ca is arrùbius-brau ant giogau, in Igresias etotu, contras a is de sa Nuorese, cun is allenus chi funt stètius bonus a ndi cassai is tres puntus gràtzias a su resultau de unu a zeru. E arribbaus, diaici, a sa partida chi s'est giogada pròpriu custu domìnigu passau, candu is de s'Igresias funt andaus a giogai in domu de is de su Taloro de Gavoi, e ndi funt torraus agoa, a domu cosa insoru, chentza de nemmancu unu puntixeddu in buciaca, po cussa chi est stètia sa de otu partidas pèrdias po su chi pertocat custa stagioni. Duncas, fait a narai custu puru, immoi chi nci seus, in custas ùrtimas ses partidas (o, chi si sonat mellus: me is primus ses partidas de sa lista de sa torrada) is de s'Igresias nd'ant cassau feti unu puntixeddu, chi nd'est arribbau, cumenti s'apu giai arremonau, gràtzias a su zeru a zeru chi nd'ant ingotu in sa partida contras a is casteddaius de sa Ferrini, e nc'est pagu de si fai pigai su prexu, fadendi su contu, tra is atras cosas, ca is de sa Ferrini s'agatant me is partis prus bascias de sa lista (cun bintunu puntus in buciaca, chi benint a essi, de su restu, su pròpriu tanti de puntus chi tenint in buciaca is de su Tortolì, e siat sa Ferrini e siat is de su Tortolì, duncas, tenint feti una scuadra a is pabas cosa insoru, e seus chistionendi de is de su Sant'Aleni de Cuartu, chi in dì de oi tenint allogaus in buciaca calincuna cosa cumenti a catodixi puntus); po su chi pertocat is de s'Igresias, invècias, is puntus in sa lista funt calincuna cosa cumenti a bintinoi.
E duncas, sa chistioni benit a essi sèmpiri sa pròpria: candu is cosas no andant beni (e antzis, andant fintzas tropu mabi, cumenti de su restu est sucedendi a is de s'Igresias) intzandus su primu chi pagat su contu benit a essi sèmpiri s'allenadori; e fadendi su contu, si potzu narai custu puru, immoi chi nci seu, ca Giampaulu Murru n'darribbat de Igresias etotu (e duncas, fiat setziu in sa panchina de sa scuadra de sa citadi cosa sua, cun totu cussu chi custu cumportat po su coru, po is sentidus), si podit cumprendi canta passioni nc'apat postu in totus custus mesis de trabballu, e si cumprendit beni, puru, totu su disprexei chi ndi depit ai tentu in custus ùrtimus duus mesis, fadendi su contu de totus is resultaus malus chi nd'at dèpiu arregolli, impari a is piciocus cosa sua etotu.
E duncas, eia, e si cumprendit beni, de su chi seus bènnius a sciri in custas ùrtimas diis (sa nova, de su restu, nd'est bessida aforas pròpriu in sa dì de su lunis, apustis de sa partida pèrdia in domu de is de su Taloro de Gavoi) Giampaulu Murru at decìdiu de lassai sa scuadra cosa sua e, duncas, su trabballu chi fiat fadendi, chi nd'iat pesau fintzas a oi, impari a is de s'Igresias. E custu bollit narai, po incumentzai, ca no at a sighiri sa scuadra de is arrùbius-brau in sa partida de sa torrada, chi s'at a giogai pròpriu su mercuis de custa cida (e chi nd'at a arrui su dexiotu, a fai is contus acapiaus a su tialu de calendàriu gei fadeus allestru, e meda puru), contras a is de sa Boreale de Roma, chi pròpriu sa cida passada, m'acudu a si contai custu puru, ant bintu sa primu partida po su chi pertocat sa Cupa Italia natzionali, in domu de is de s'Igresias, cun su resultau de duus a unu. «Apu pigau custa decisioni po su beni de s'Igresias etotu – estu cussu chi si ligit in su comunicau chi nd'at pesau e bogau aforas Giampaulu Murru – poita isperu ca, fadendi diaici, sa scuadra si ndi potzat torrai a scidai, ddi naru diaici, e duncas, isperu ca sa scuadra potzat torrai a curri cumenti fiat fadendi fintzas a s'ùrtima partida chi eus giogau ainnantis de su Nadali e, duncas, ainanntis de is vacantzas po s'annu nou puru. Fadendi su contu ca in custas ùrtimas ses partidas seus stètius abbilis a ndi cassai feti unu puntixeddu, deu creu ca siat giustu ca s'allenadori si ndi pighit sa fita de sa crupa chi ddi tocat, ddi naru diaici. E duncas, est pròpriu po totu su chi s'apu contau fintzas a immoi, chi apu decìdiu de fai is bagaglius, de saludai a totus e de mi ponni de una parti, est a narai, duncas, ca eia, apu decìdiu de lassai sa panchina e sa guida de sa scuadra de s'Igresias. A narai sa beridadi, seus stètius bonus a serrai sa lista de partidas de s'andada a su primu postu, impari a is de s'Ilva de Sa Maddalena e impari a is de sa Nuorese ma, cumenti nd'est brintau s'annu nou e, duncas, cumenti nd'est brintau su mesi de gennàrgiu, intzandus no seus prus stètius bonus a giogai cumenti festus fadendi, e custu poita, deu creu custu puru, eus pèrdiu una biga manna de giogadoris, tra chini s'est ingotu o strupiau e duncas est abarrau infortunau, e chini nd'at bodditu, mancai, calincunu cartellineddu arrùbiu in prus de su chi serbiàt e est dèpiu abarrai aforas de is giogus po calincuna partida de sighiu. E fortzis, potzu narai custu puru, apustis chi nd'eus cassau sa bìncida de sa Cupa Italia regionali, sa primu Cupa in totu sa istoria de is de s'Igresias, in sa partida contras a is de su Tèmpiu, calincunu de is giogadoris chi teneus in sa rosa si depit essi sonau sa conca, est a narai ca a bortas su tropu afròddiu fait dannu, poita ti portat, tra una cosa e s'atra, a abasciai sa guardia, cumenti si iat a podi narai. Po su beni e sa stima chi tengu po custu assòtziu e po sa scuadra de s'Igresias, intzandus, deu creu ca sa cosa mellus chi si potzat fai, e chi potzu fai deu po primu, est cussa de mi ndi andai, e ddu fatzu, puru, po sarvai s'acapiu, strintu meda, fadendi su contu ca seus amigus de una biga de tempus, de una biga de annus, chi tengu cun su presidenti de s'assòtziu, Ciccu, ca in custus ùrtimus annus, de su restu, at fatu unu muntoni mannu meda de sacrifìcius po circai de torrai a portai sa scuadra, e duncas, eia, s'Igresias, me is primus postus de su campionau de importu prus mannu chi si giogat in Sardìnnia, a su mancu po su chi pertocat is diletantis. E duncas, isperu, e mi auguru, est craru, ca sa decisioni chi apu pigau potzat agiudai sa scuadra a si ndi scabulli de custu dannu, a ndi bessiri aforas, ddi naru diaici, de su stampu innoi ndi seus arrutus, a partiri, pròpriu, de sa partida chi is de s'Igresias ant a depi giogai contras a is de sa Boreale po sa torrada de sa Cupa Italia Natzionali, chentza de si ndi scarsci, mi parit craru puru, de is partidas chi nci funt de giogai po serrai su campionau de s'Ecellenza. De su restu deu puru seu de Igresias e bollu feti su beni, totu su beni chi si podit, a s'Igresias».
E in dì de oi, m'acudu a si narai custa cosa puru, no scieus ancora chini at a essi s'allenadori nou de sa scuadra arrùbia-brau, mancai nci siat giai calincunu chi siat fadendi su nomini de Andrea Cocco, unu piciocu nàsciu in su milli e noicentusotantases e chi at apicau is botineddus a sa puncia (eia, bollu narai chi at serrau sa carriera cosa sua cumenti a giogadori) apustis de sa stagioni, cussa de s'annu passau (cussa de su duamilla e binticuatru – duamilla e binticincu, po si cumprendi mellus puru a pari) chi iat fatu impari a is de su Muristeni. E duncas, in dì de oi no potzu fai atru ca si narai ca eus a biri cumenti ant a andai is cosas e podeis abarrai segurus de su fatu chi si nd'apu torrai a chistionai in unu de is artìculus chi nd'ant a bessiri in su benidori po su chi pertocat is Novas. E po serrai sa chistioni acapiadas a is de s'Igresias e a Giampaolu Murru, si iat a podi narai ca s'allenadori s'est cumportau beni meda, no fait a ddi narai nudda de mabi, antzis, si iat a podi narai ca s'est cumportau de sennori, cumenti si iat a podi narai, a trassa de cumenti si narat in sardu etotu.
E apustis chi s'apu contau de cumenti funt andendi is cosas in domu de is de s'Igresias, e duncas, eus potziu arraxonai apitzus de cumenti funt cuncodradas is cosas in sa lista de s'Ecellenza, deu creu ca sa cosa mellus chi si podit fai est cussa de andai a castiai, a su mancu po unu pagheddeddu, po su chi at a fai, cumenti funt cuncodradas is cosas me is duas listas de sa Promotzioni, fadendi su contu ca is scuadras ndi funt cabadas in campu custu fini de cida passau e immoi ant a torrai in campu custu mercuis puru, po s'ùrtima passada (ddi naru diaici) de partidas chi s'ant a giogai aintru de sa cida. E m'acudu a si contai puru, m'acudu a fai is primus contus, ca po is scuadras de sa Promotzioni nc'ant a essi feti un'antra pariga de giorronadas, e chistionu po su chi pertocat su campionau, innoi nd'ant a cabai in campu de sabudu (e no de domìnigu, cumenti funt costumadas a fai giai sèmpiri); e duncas, eia, a fai is contus nci poneus pagu meda, is scuadras chi currint in sa Lista B nd'ant a cabai torra in campu de sabudu su seti de su mesi de martzu, e invècias a is scuadras de sa Lista A ddis at a toca ndi cabai in campu de sabudu in sa cida apustis, cun su sabudu chi at a essi su catodixi. E in prus si potzu narai ca po s'ùrtima giorronada de su campionau de sa Promotzioni, is scuadras de sa Lista B nd'ant a cabai in campu su sabudu, chi at a essi du binticincu de su mesi de abrili, e invècias is scuadras chi faint parti de sa Lista A nd'ant a cabai in campu su domìnigu, cun is giogus chi s'ant a serrai, eia, eis cumprèndiu beni, a su mancu po su chi pertocat su campionau de sa Promotzioni, in su fini de cida de su binticincu – bintises de abrili.
E totu custu at a sucèdiri chi su Cielu at a bolli, cumenti depeus narai dònnia borta chi chistionaus de su benidori, fadendi su contu (no si ddu estus a depi scaresci mai) ca sa vida cosa nosta, sa vida de s'omini in custu mundu (in custu mundu macu meda e totu ghetau a pari, cumenti mi capitat de narai), est acapiada a unu filu, e custu bollit narai, po su prus, ca oi nci seus ma de su chi at a sucedi cras pagu ndi scieus, chi mi permiteis de si coxinai sa lega, sa chistioni diaici. E a bortas nci pentzu, a custa cosa chi bastat a ponni mabi unu pei candu ses caminendi, o bastat a nc'arrui candu mancai ses in pitzus a una scaba, po t'agatai stètrriu, e prenu de daboris, in unu letu e in un aposentu de cancu uspidali. Ma po oi mi parit mi parit ca siat mellus a no pentzai a custas cosas, e podeus isperai feti chi is cosas sigant a andai concas a su beni, e custu ballit po mei ma po bosatrus puru, e nci iat a mancai atru puru.
E duncas, incumentzaus a fai is contus: is scuadras de sa Promotzioni nd'ant a cabai in campu po tres bortas in seti diis: apustis de is partidas chi si funt giogadas sa cida passada, e apustis de is partidas chi s'ant a giogai custu mèrcuis, intzandus nc'ant a essi partidas torra puru in su fini de cida chi est incumintzendi a s'acostai, e chi at a essi su de su bintiduus de su mesi de friàrgiu, e chi at a essi s'ùrtimu po custu mesi, fadendi su contu ca sa primu dì de su mesi de martzu (chi at a essi bellu e longu, trintunu diis de caresima, po torrai a s'apicai a sa chistioni chi apu pigau a s'incumintzu de custu artìculu etotu) nd'at a arrui pràpriu de domìnigu. E duncas, eia, a fai is contus nci poneus pagu meda, po serrai is giogus chi pertocant is campionaus (po sa stagioni regulari de is campionaus, cumenti seus costumaus a dda tzerriai) ant a mancai feti duus mesis, e ita boleis chi siant?, mi megu a solu a solu, mancai apustis nc'ant a essi de giogai (e de sighiri, e chistionu po mei e po su trabballu cosa mia) is partidas finalis (cussas ca in ingresu seus costumaus a tzerriai play-off), e duncas, eia, is giogus s'ant a studai, tra una cosa e s'atra, feti a sa fini de su mesi de maju; ma torrendi a is chistionis chi pertocant su trabballu cosa mia (chi est sa cosa chi mi fadiat de prus in custa vida, mancai siat bastanti druci, e de su trabballu cosa mia ndi depu torrai gràtzias a su Cielu, po primu, po sa bona sorti chi apu tentu, e a sa bon'anima de mamma mia chi m'at sèmpiri narau de studiai, ca fiat sa cosa de importu prus mannu po sa vida cosa mia, e teniàt totus is arrexonis, e mancu mali ca po una borta dda apu posta a menti), in su mesi de maju apa a tenni calincunu artìculu in mancu de scriri, feti fadendi su contu ca in dì de oi (e po su chi pertocat sa stagioni regulari, sigu a dda tzerriai diaici) ndi cabant in campu totus e is dexiotus scuadras chi ddoi funt in sa Lista A e in sa Lista B puru (seus chistionendi de noi partidas in dònnia giorronada po una lista e po s'atra puru), e invècias po is partidas finalis nc'ant a essi feti una parighedda de scuadras de sighiri.
E duncas, arribbaus a custu puntu de sa lega e de sa chistioni, e sèmpiri chi seis de acòrdiu cun mei, andaus a biri, impari, cali funt is novas de importu prus mannu chi si ndi funt arribbadas apustis de sa de seti giorronadas, partendi, pròpriu, de sa Lista B, innoi is de s'Alighera, 'tendei-'tendei (cumenti naràt sèmpiri sa bon'anima de mamma mia), ant serrau sa partida, po sa segunda borta de sighiu, cun su resultau siddau in paridadi. E duncas, eia, apustis de essi arrannèscius a binci po bintunu bortas, totu de sighiu, is de s'Alighera funt tirendi su suidu, cumenti si iat a podi narai, fadendi su contu ca me is ùrtimas duas bessidas si funt dèpius acuntentai de si ponni in buciaca feti duus puntixeddus: sa partida chi ant giogau in domu cosa insoru, fiat su seti de su mesi de friàrgiu, contras a is de su Istintinu, s'est serrada cun su resultau de duus a duus, e sa pròpriu cosa si podit narai po sa partida chi is de s'Alighera ant giogau pròpriu custu domìnigu passau, in domu de su Thiesi, e chi s'est serrada, torra, cun su resultau de duus a duus. Is primus de sa classi (cumenti mi benit de ddus tzerriai) podint abarrai selenus, a su mancu in dì de oi, fadendi su contu ca tenint calincuna cosa cumenti a doxi puntus in prus de is chi tenint is segundus de sa lista, e megu a chistionai, est craru, de is de su Bonorva, chi tenint allogaus in buciaca calincuna cosa cumenti a cincuantatres puntus (contras a is sessantacincu chi tenint is grogus-arrùbius de s'Alighera), e nc'est de scumiti, puru, ca is piciocus sighius de Giorico ant a bolli torrai a binci allestru e acoitu, giai a partiri, mancai, de sa partida chi s'at a giogai custu domìnigu chi at a benni (e sèmpiri chi su Cielu at a bolli custu beni po mei e po bosatrus puru), torrain domu cosa insoru, contras a is de sa Macomerese. Is de su Bonorva, immoi chi nci seus acudu a si contai custu puru, si dda ant a depi biri contras a is de su Santu Giorgiu de Peifugas, chi nd'arribbant cun is tres puntus callentis callentis chi si funt postus in busciaca in s'ùrtima bessida. Is de s'Usinese, invècias, ant a bolli torrai a binci una partida, fadendi su contu ca me is ùrtimas cuatru bessidas funt stètius bonus a ndi cassai feti duus puntus (apitzus de is doxi chi ddoi fiant in su pratu), su primu gràtzias a su duus a duus chi nd'est bèssiu aforas a sa fini de sa partida ca is arrùbius-brau, sighius de Scotto, ant giogau in domu de is de su Casteddusardu; e su segundu nd'est arribbau, torra, gràtzias a su duus a duus chi nd'ant pesau in sa partida chi is de s'Usinese ant giogau contras a is meris de domu de s'Altzaghena, su seti de su mesi de friàrgiu. Duas, duncas, funt stètias is partidas chi is de s'Usinese ant pèrdiu in custu ùrtimu mesi de giogus, e totu e duas is partidas chi ant pèrdiu (parit una brulla) ddas ant giogadas in domu cosa insoru: sa primu, cussa de su primu de su mesi de friàrgiu, contras a is de su Campanedda, chi funt arrannèscius a binci cun su resultau de unu a zeru, e sa segunda, pròpriu in s'ùrtima partida chi ant giogau custu domìnigu passau, contras a is de su Bonorva, chi eus giai arremonau, tra is atras cosas. E immoi, is de s'Usinese depint giogai contras a is de su Logusantu, cun s'ùrtima partida chi ant bintu in domu cosa insoru chi fiat cussa de su dexiotu de su mesi de gennàrgiu (eia, unu mesi fait), contras a is de su Ilartzi. Is de s'Usinese s'agatant a su de cuatru postus in sa lista, cun seti puntus in prus de is chi tenint in buciaca, in dì de oi, is asullus de su Logusantu (chi apu arremonau pròpriu immubagora) e si cumprendit beni cumenti is piciocus sighius de Scotto no podint prus sballiai, pota desinò si iant a agatai is aversàrius (e seus chistionendi, est bastanti craru, mi parrit de podi narai custu, de is asullus de su Logusantu, sighius de Tony Madeddu) a is pabas, stesiaus cun feti cuatru puntixeddus in mancu.
At a essi una giorronada de partidas de importu mannu meda po is de su Coghinas puru, chi s'agatant cun trintanoi puntus in buciaca e depint binci po fortza (cumenti si iat a podi narai, e cumenti seu narendi, de su restu) po abarrai apicigaus, ddi naru diaici, a is scuadras chi nci funt me is primus postus; is piciocus sighius de Congiu ant a depi andai a giogai in domu de is de su Istintinu, ca funt currendi, invècias, po ndi cassai sa sarvesa.
E pròpriu is de su Istintinu funt stètius is primus, in custu campionau, ca funt arrannèscius a frimai sa cursa de is de s'Alighera, est a narai ca funt stètius is primus, po su chi pertocat sa stagioni de su duamilla e binticincu – duamilla e bintises, ca funt arrannèscius a no perdi, ma antzis, nd'ant cassau unu bellu puntixeddu, cun sa partida (chi s'est giogada su seti de su mesi de friàrgiu) chi s'est serrada cun su resultau de duus a duus, ma is de su Istintinu fiant giai giai po dda binci.
E de sa cosa apu tentu s'ocasioni de ndi chistionai cun unu de
is duus allenadoris chi funt sighendi, in dì de oi, sa scuadra de su Istintinu, fadendi su contu ca a s'incumintzu de su campionau in sa panchina ddoi fiat Max Corbia, ma apustis is dirigentis de s'assòtziu ant pentzau de donai is crais de sa scuadra in manu a Robertu Congiata, e a Gabrieli Porcu, e totu custu ddu funt fadendi po circai de ndi cassai sa sarvesa. «Seus andaus a giogai sa partida in domu de is de s'Alighera – m'at scoviau Robertu Congiata – sciendu beni, e mi parit bastanti craru puru, cali fiat sa situatzioni chi si pertocat: sciestus, duncas, ca po nosu cussa fiat sa partida de importu prus mannu de totu s'annu, e fortzis, sa partida prus difìcili, fadendi su contu ca giogastus in domu allena contras a sa scuadra prus forti de sa lista, sa scuadra prus forti de su campionau. Ma aintru de sa cida, e megu a chistionai, est craru, de is allenamentus chi nd'eus pesau me is diis ainnantis a sa partida, seus arrannèscius a si cuncodrai beni meda, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai: de seguru si potzu narai ca no ndi seus cabaus in campu cun sa bidea de ai giai pèrdiu sa partida; antzis eus fatu de totu, diaderus de totu, po circai de dda binci, circhendi de ddus atacai, mancai a faci manna puru, cumenti si iat a podi narai, cun atriviu, cun gana bona de fai biri a totus su chi scieus e podeus fai. Eia, si podit narai ca sa rosa cosa nosta est meda prus debbili de cussa de is de s'Alighera, custu est pagu ma est seguru; ma seus arribbaus a giogai sa partida contras de issus cun s'afròddiu mannu meda po essi arrannèscius a binci sa partida contras a is de su Bosa, chi estus giogau sa cida ainnantis. E s'afròddiu chi tenestus in su coru si ddu podeis immaginai beni a solus, fadendi su contu ca festus de dexi giorronadas chentza de ndi cassai is tres puntus prenus. Tenestus s'umori bellu artu, intzandus, cumenti si iat a podi narai, e de allenadori de sa scuadra si potzu narai ca is piciocus miu ant fatu unu trabballu mannu meda me is allenamentus e puru su domìnigu in campu. Chi ainnantis de incumentzai sa partida calincunu si iat a essi narau ca iat a essi acabbada cun su resultau de duus a duus nc'estus postu sa firma acoiutu, chi cumprendeis su chi si bollu narai; unu puntu cassau in domu de is de s'Alighera ballit cantu, chi no prus, de s'oru. Ma po si fai a cumprendi cumenti funt andadas is cosas, candu sa partida est acabbada is giogadoris cosa mia ant fatu pagu festa candu ndi funt torraus me is spolladroxus, antzis, fiant unu pagheddeddu primaus poita festus giai giai po dda binci e, duncas, eia, festus po ndi pesai unu de is cropus prus mannus de sa stagioni cosa nosta. Po nosu est, comentecasiat, unu puntixeddu de oru, chi s'agiudat a fai unu passu, mancai piticheddu, ainnantis in sa cursa cosa nosta concas a sa sarvesa. E in prus, si fait beni a s'umori, chi est una de is cosas de importu prus mannu in su giogu de sa bòcia».
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22
