Candu is cosas ti andant mellus de su chi bisàst a s'incumintzu de sa stagioni, intzandus su prexu chi ndi tenis benit a essi mannu meda: sa storia (toga meda) de is de su Supramonte de Orgòsolo
E duncas, de su chi ndi potzu cumprendi (e megu a brullai, chi siat craru!) seus arribbendi a sa fini de sa primu cida de su mesi de friàrgiu puru, chi est, a su mancu a parri miu, a su mancu po su chi mi pertocat, unu de is mesis prus drucis chi nci funt aintru de s'annu, no feti poita est su prus crutzu de totus (feti bintotu diis, e duncas fait a narai, puru, ca est diaici crutzu ca su tempus parit chi si nci bobit), ma pruschetotu poita est su perìodu de s'annu innoi seus costumaus (a su mancu, innoi in Sardìnnia, ca de is atrus logus no ndi sciu nudda, e megu a brullai, torra) a papai (e duncas, eia, a si nci ghetai in brenti, a si cravai in brenti, chi mancai si praxit mellus diaici po cumenti sonat sa fràsia) una biga manna (una biga manna meda) de tzipulas e de parafritus, ca funt is drucis chi si coxinant (chi si ghetant in s'ollu po ddus friri) in custu periodu de s'annu, e diaici mancai apa a fai deu puru, a sa moda de totus is atrus, e m'at a cumbenni puru a nd'aprofitai, cumenti si narat (e cumenti megu a narai, de su restu) fadendi su contu ca ammancant feti duas cidas (antzis, fadendi su contu ca custu artìculu, chi ndi seu pesendi su mercuis chi est su cuatru, nd'at a bessiri aforas feti su giòbia, cumenti a dònnia cida, si iat a podi narai ca ammancant feti trexi diis a s'acabbada de su carrasciali e duncas, eia, po s'incumintzu de cussa chi tzerriaus caresima) po spaciai s'ollu de procu (cumenti apu sèmpiri intèndiu narai innoi in bidda mia etotu, chi est Bidd'e Sorris, in su Campidanu de mesu), e duncas, tengu feti custas duas cidixeddas, a su mancu po su chi mi pertocat, po mi ndi bogai totus is disìgius chi pertocant sa cosa de papai (e sa brenti), fadendi su contu ca apustis, cumenti a dònnia annu, apa a fai su giogu (eia, ddu tzerriu pròpriu diaici, mancai su spàssiu bengiat a essi pagu meda) de sa dieta, po totus is coranta diis chi ddoi funt ainnantis de sa Pasca Manna, e duncas, eia, po segai a critzu sa chistioni, ant a essi prus is cosas chi no apa a podi papai de cussas chi apa a podi papai, cun totu cussu chi custa cosa poertocat, no feti po sa brenti cosa mia, ma po sa conca puru (ca sa dieta no benit a essi feti una cosa chi pertocat su stogumu, poita apustis est una cosa chi intendeus puru me in su crobeddu, chi mi permiteis de ndi pesai sa chistioni diaici).
E duncas, eia, custu po su chi pertocat su tempus chi passat, su tempus chi est passendi: e cumenti si naru fatu fatu, mancu mali (mi intendu diaderus basau de sa bona sorti) ca su tempus sighit a andai ainnantis (e a curri) po mei puru, e chentza de arroris, de daboris, e chentza de dannus tropus mannus de aparixai (e isperu ca sa pròpriu cosa si potzat narai de bosatrus puru).
E in s'interis chi su tempus sighit a andai ainnantis, ddu scieis cumenti funtzionant is cosas, e ddu scieis beni (deu creu, a su mancu) de cali legas sigheus innoi in su giàssu de su Diàriu Sportivu (e chi no ddu scieis, intzandus nci pongu pagu meda a si ddu fai a cumprendi), sighint a andai ainnantis is giogus acapiaus a is campionaus de bòcia, po su chi pertocat su mundu de is diletantis sardus, e seus chistionendi, po essi prus crarus e prus pretzisus puru, de is campionaus de s'Ecellenza, de sa Promotzioni, de sa Primu e de sa Segunda Categoria.
E immoi, cumenti spaciu is strollichiminis ca nci sticu dònnia dònnia cida in s'artìculu (eia, a trassa de unu ritu, cumenti si iat a podi narai), eus andai a castiai, impari, cumenti funt cuncodradas is cosas me is listas e in prus, eia, s'apa a contai calincunu contixeddu tra is prus togus, tra is prus saborius (po si torrai a acapiai a sa chistioni de sa cosa de papai, e megu a brullai, eia, si cumprendit? Ca su de arriri, de brullai, narant is dotoris, fait beni a s'umori, e duncas, a sa saludi) tra totus cussus chi nd'arribbant de is campus innoi si giogant is partidas, ca mi parit mi parit, giai, ca nci siant una parighedda de istorias de importu chi si depu torrai a contai; ma ainnantis de mi nci fuiai a fundu 'e susu (e bosatrus impari a mei, e si cumprendit) me is chistionis chi pertocant sa bòcia, intzandus andaus a castiai cumenti funt andendi is cosas po su tempus chi est fadendi, e duncas andaus a biri,a cumprendi, chi est fadendi frius ( o basca), e duncas, eia, chi est pruendi meda (o tropu pagu).
E duncas, apustis chi si ndi seus scabbullius de su dillùviu chi ant tzerriau Herry, e megu a chistionai, est craru, de sa temporada chi si ndi seus depius pigai (in conca) una pariga de cidas fait, est sighendi a fai tempus malu, e cun custu bollu narai ca eia, proit unu pagheddeddu dònnia dònnia dì, e custu giai de una bella pariga de diis, (ant a essi a su mancu binti diis ca andaus ainnantis diaici); e custu bollit narai, eia, ca s'aria, po su prus de su tempus, est sèmpiri trua (cumenti si megat sa bon'anima de mamma mia, po manigiai unu fueddu chi mi naràt fatu fatu meda: est intruendus' s'aria, si megàt), e chi abarrat totu proi-proi, e duncas, eia, su sobi bessit a pillu (ddi naru diaici, isperendi ca si cumprendat su chi tengu in conca, su chi seu circhendi de si narai) po pagu tempus, est a narai, po una parighedda de oras feti (candu seus basaus de sa bona sorti, poita desinò, su sobi no si biit po nudda, po diis e diis de sighiu); seus stètius fortunaus custu fini de cida passau, candu ddoi fiat sa luna prena (diaici ddi naru, a trassa de cumenti si narat in italianu etotu), ca sabudu e domìnigu dda eus potzia castiai mancai po una pariga de mes'oras (a su mancu po su chi pertocat sa zona de Bidd'e Sorris, innoi bivu e innoi m'agatu deu), ma apustis, eia, ndi funt torradas is nuis e su spàssiu, su prexu (su prexu cosa mia, a su mancu) est durau pagu e nudda.
E de seguru no seu deu su chi iat a podi bivi in cussus logus de su mundu innoi abarrat proendi a totu dì, po cidas e cidas de sighiu, po mesis e mesis de sighiu; no seu piciocheddu ca iat a podi bivi, ita ndi sciu, in Scozia o in Olanda, custu est pagu ma seguru, ca sunfru (a su mancu, diaici mi parit de podi narai, diaici mi parit de podi cumprendi) de cussa chi si tzerriat, (ndi furu su fueddu de s'italianu etotu, isperendi ca nesciunu tengiat calincuna cosa de murrungiai, est craru) "metereopatia", est a narai, duncas, ca a segunda de su tempus chi fait, intzandus s'umori cosa mia est artu o bàsciu, chi cumprendeis su chi megu a si narai.
E duncas, eia, candu abarrat totu proi-proi, candu s'aria est trua po totu sa dì, candu no arrannèsciu a biri nemmancu una fitixedda de cielu asullu, intzandus mi pigat sa tristura, e abarru cun sa conca, e cun is pentzamentus, chi mi parint grais cumenti a su ferru, eia, pròpriu diaici; e no nc'est nudda chi si podit fai ca abertai, torra, chi nd'arribbit su tempus bonu.
Ma de su chi megant a narai is grandus dotoris chi sighint is fainas acapiadas a su tempus (e chi faint, duncas, is previsionis, cumenti si iant a podi tzerriai, a trassa de s'italianu etotu) intzandus depeus tenni passièntzia (e deu seu su primu de sa lista chi depit fai custu giogu acapiau a sa passièntzia) po un'antra pariga de diis, po un'antra cidixedda, fadendi su contu ca custu fini de cida chi est arribendindi no at a essi de seguru allirgu cumenti est allirga una giorronada de sobi in s'ierru, ma antzis, nc'at a essi de s'acuguciai beni (e acuguciai est unu de is fueddus chi mi praxint de prus po cumenti sonant, e mi benit in conca, mi parit giai giai de dda torrai a intendi, megu a si narai custu, sa bon'anima de mamma mia ca, candu fia piticheddu, mi narat sèmpiri: acuguciadì beni ca oi nc'est frius!), e s'at a cumbenni, torra, a abarrai atanaus (chi est un antru de cussus fueddus chi mi praxint a totu coddu, po ddu narai a sa sorresa, po ddu narai cumenti si narat innoi in Bidd'e Sorris; e custu fueddu mi ddu at narau unu omini, giai beciteddu, tocat a narai custu puru, ca atobiu fatu fatu candu mi ndi andu in giru, apustis chi serru cun is chistionis acapiadas a su trabballu; e arremonendiddu in custu artìculu, diaici mi praxit a pentzai, a su mancu, est cumenti chi ddi seu torrendi gràtzias po su regalu chi m'at fatu), mancai aranti a su fogu, cumenti seu costumau a fai.
E mancu mali, mi megu a solu a solu, ca dònnia dì, a faciora de is seti, arribbat, po mei puru, s'ora de allui su fogu, ca est una de is cosas chi mi praxint de prus de s'ierru, custu est pagu ma seguru; ca su de allui su fogu abarrat, dònnia dì (dònnia dì de cussus tres mesis chi fait de ierru, e de frius, in s'isula stimmada cosa nosta), una grandu festa, diaici mi dda bivu; e mi praxit diaici meda su de allui su fogu, su de abarrai aranti a su fogu, ca mi megu, a solu a solu, ca in custa vida no apa a abarrai mai prus chentza de su fogu, mancai in custus tempus modernus sa genti siat costumada a andai ainnantis cun is conditzionadoris de s'aria (cumenti si iant a podi tzerriai, a trassa de cumenti si narat in italianu etotu) e desinò, immoi nc'est custa moda nova de manigiai is stufas chi abruxiant su tialu de pellet (stufa o istufa, cumenti megat a mi consillai su fueddariu, mancai sa diferèntzia siat pagu tra is duus fueddus, diaici comentecasiat nd'aprofitaus po fai unu pagheddeddu de grammatica puru, immoi chi nci seus, isperendi ca nesciunu tengiat calincuna cosa de murrungiai. E si ddu torru a arrapiti po custa cida puru: chi teneis gana de ligi feti, e si naru feti, is novas chi pertocant su giogu de sa bòcia, intzandus podeis andai a castiai totus is artìculus chi ndi pesaus, e chi ndi bessint aforas, tra cussus chi scrieus in italianu, e chistionu de su trabballu chi ndi pesu deu e de su trabballu chi faint is collegas cosa mia etotu. Poita, cumenti s'apu narau giai atras bortas, me is artìculus chi ndi pesu in sardu, in sardu campidanesu, po ddu narai mellus puru, e m'eis a iscusai po custa cosa, nci sticu fatu fatu, po no narai sèmpiri, unu bellu tantixeddu, unu bellu tzicheddu, chi mi permiteis de giogai a fai su poeta puru, e no feti su giornalista sportivu, de contus, de contixeddus, e de strollichiminis puru, e ddu fatzu po ndi cassai s'atentzioni, custa est sa bidea cosa mia, a su mancu, de totus cussus, e de totus cussas, mescamente, e seu chistionendi de is femineddas, si cumprendit, berus est?, ca no funt acapiaus a strintu cun is fainas chi pertocant is assòtzius de bòcia, ma chi mancai tenint agradessu su de podi ligi calincuna frasia in sardu, mancai feti po fai unu pagheddeddu de esercìtziu, fadendi su contu, de su restu, e sa chistioni de importu prus mannu mi parit ca siat pròpriu custa, ca in s'isula cosa nosta, in dì de oi, is chi sciint ligi e scriri in sardu funt sèmpiri prus pagus, cumenti funt sèmpiri prus pagus cussus ca in su fetianu chistionant, ca fueddant duncas, in sa limba de sa terra cosa nosta).
Ma cun custu tialu de pellet (e cun custu contixeddu, si ddu promitu, po oi puru da serru de mi strollicai cun bosatrus, ca no si bollu fai perdu su tempus chi, mancai, nemmancu teneis) nc'est s'arriscu ca sa genti ndi bessat aforas de conca, fadendi su contu ca seus otu miliardus de cristianus (ma po fai is contus de cumenti funt cuncodradas is cosas innoi in s'isula: seus unu millioni e mesu de animas) in su mundu, e is cosas a bortas incumentzant a no bastai po totus; e megu a chistionai de su pellet, berus est?
Pròpriu ariseu a merì, mancu a ddu fai aposta, apu biu una picioca disisparada a su tialu de discount (ddu scriu a sa moda de is ingresus, ma podia scriri 'negotziu' puru, a narai sa beridadi) ca fiat abertendi chi torressint a portai su pellet (e invècias, nemmancu ariseu ddu at agatau, pobera), ca chi no t'acudis a ddu comperai candu nci nd'est, intzandus nc'est s'arriscu ca is negotzius (e is supermercaus puru, duncas, innoi is pretzius funt, est craru, prus baratus) abarrint chentza de nudda, e diaici etotu abarrant chentza de nudda (nudda de abruxai in sa stufa) is personas e is famìllias, intzandus; e cun su frius chi est fadendi, nc'est pagu de arriri; me is tempus antigus festus costumaus (e deu ddu fatzu ancora, chi si depu narai sa beridadi, e mancu mali ca tengu su logu po dda allogai, su logu innoi dda ponni) a pigai sa linna a s'incumintzu de s'atonzu etotu (deu seu ancora costumau a pigai sa linna in s'ùrtimu fini de cida de su mesi de cabudanni, tanti po si fai a cumprendi de ita seu chistionendi), e sa linna chi pigastus a sa fini de su mesi de cabudanni, intzandus, si bastat fintzas a arribbai a sa Pasca Manna, e duncas, eia, fintzas a arribbai, torra, a su beranu. E sa linna, si iat a podi narai custu puru, a su mancu, diaici mi parit de podi narai, in una manera o in un'antra, bastàt po totus. Ma immoi chi nci funt totus custas stufas a pellet, (e sa cosa fait arriri, unu pagheddeddu, mescamente fait arriri a mei ca manigiu sa linna) nci funt perìodus innoi su pellet (a pretziu baratu) no s'agatat nemmancu po sa gràtzia de su Cielu. E a puntu bellu seus arribbaus, ca apu intèndiu puru, me in custus annus passaus, ca sa genti si pigat fintzas a pari (eia, si ponit a certai, po ddu narai mellus puru) in mesu in mesu a is negotzius, po circai de s'acudi a comperai custu tialu de pellet. Ca su mundu modernu andat pròpriu diaici: inventant una cosa ca parit ca potzat sarvai s'omini de totus is strobbus, ma cumenti dda bogant aforas, intzandus arribbant puru is dannus. E una stufa chi funtzionat a pellet, chentza de nc'essi su pellet, si cumprendit, abarrat studada. Cun totu su chi custu pertocat.
E duncas, eia, fia narendusì, torrendi a sa chistioni de su tempus chi est fadendi, ca nc'at a essi de tenni passièntzia a su mancu po un'antra cidixedda, cun su tempus malu etotu, ma de su restu, mi megu a solu a solu, seus in mesu in mesu a s'ierru, e prus de stringi is dentis (cumenti si narat in italianu etotu) no podeus fai, custu est pagu ma seguru. Ca su de tenni passiènzia, (e cun custu dda serru po oi puru, si ddu promitu, de si fai sa conca a acua, cumenti si megàt pròpriu sa bon'anima de mamma mia e totu) parit ca siat una de is cosas de importu prus mannu chi nci funt in custa vida; e biaus, mi megu a solu a solu, cussus chi sciint aguantai, is chi sciint abertai chentza de murrungiai, mancai, puru, candu staint mabi (o candu no staint beni, chi abarrat giai giai sa pròpriu cosa, prus o mancu). E deu puru mi megu a solu a solu ca su de tenni passièntzia est unu de is esercìtzius de importu prus mannu chi podeus fai in custa vida, e a bortas su giogu (ddu tzerriu diaici) mi bessit beni, ma atras bortas mi bessit unu pagheddeddu peus, e intzandus mi carriat su febi, su disisperu, sa tristura e totu su restu de is pentzamentus lègius.
Ma po custa cida, eia, fadeus puru su contu ca seus in mesu in mesu a su carrasciali, e duncas mi papu una tzipula e su febi gei m'at a passai, cumenti narat fatu fatu babbu miu etotu.
E duncas, immoi chi seus arribbaus a custu puntu de sa chistioni e de s'artìculu (e nd'aprofitu po si nd'arregodai ca no sciu mai cali legas apa a pigai, cali legas apa a sighiri, ainnantis de mi ponni a scriri. E nareus ca mi nci fuiu in mesu a is bratzus de is musas, si dda imboddiu diaici, isperendi ca si cumprendat su chi seu circhendi de si narai, e megu a chistionai de cussa chi tzerriaus ispirazioni, o ispiratzioni), deu creu ca sa cosa prus toga chi potzu fai (sa cosa chi mi speddiat de prus, po ddu narai mancai diaici puru) est cussa de si intregai is fueddus chi m'at regalau, pròpriu in custas ùrtimas oras, Micheli Cannas, chi benit a essi s'allenadori de is de su Supramonte, sa scuadra chi nd'ant pesau in Orgosolo e chi cust'annu (in custa stagioni, po ddu narai mellus puru) currit in su campionau de sa Primu Categoria; e si iat a podi narai, po incumentzai, chi ndi funt artziaus de categoria (ant giogau in su campionau de sa Segunda Categoria po unu bellu arrogu de tempus) feti custa istadi, e feti apustis de essi piscaus torra (ca est su modu ca manigiu po ndi furriai su fueddu "ripescaggio" de s'italianu) in su campionau de sa Primu Categoria feti su cincu de su mesi de agustu, candu teniant giai sa scuadra pronta, est a narai, sa rosa pesada, po curri in su campionau de sa Segunda Categoria, mancai cun sa bidea in conca de ddu binci e duncas, de ndi cassai su primu postu de sa lista.
E duncas, cumenti ant scipiu de depi curri in su campionau de sa Primu Categoria, pentzànt de depi curri, pruschetotu e mescamente, po ndi cassai sa sarvesa (cumenti sucedit, prus o mancu, a totus is scuadras candu ndi artziant in una categoria prus manna de cussa innoi s'agatànt), e invècias, apustis de dexiotu partidas giogadas (apustis de cuatru mesis de giogu, cumenti si iat a podi narai, puru) s'agatant, in dì de oi, a su segundu postu de sa lista, cun trintases puntus allogaus in buciaca, cun is primus de sa lista, is primus de sa classi de su Macumere, ca ndi tenint (e megu a chistionai de puntus, si cumprendit?), allogaus in buciaca, calincuna cosa cumenti a trintanoi, mancai is grogus-arrùbius, peròu, tocat a narai custu puru, apant giogau una partida in mancu, est a narai, duncas, po essi prus pretizus (cumenti unu giornalista iat a depi essi, de su restu, chi bolit fai beni su trabballu cosa sua) ca is de su Macumere depint ancora giogai sa partida in domu de is de sa Sanverese (sa scuadra de Santeru, cumenti ddi naraus in sardu), chi at a balli po sa de cuindixi giorronadas de sa lista de s'andada (eia, s'ùrtima bessida po su chi pertocat sa lista de s'andada, fait a ddi narai diaici puru), e chi si iat a essi depia giogai s'undixi de su mesi de gennàrgiu, ma sa dì no si ndi fiat fatu nudda po crupa de su tempus malu.
E immoi chi nci seu, po mi torrai a acapiai a sa lega chi apu pigau a s'incumintzu etotu de custu artìculu (candu fia chistionendusì, ellus, pròpriu de su tempus malu chi at fatu me is cidas passadas e chi ancora est fadendu), m'acudu a si narai, puru, ca custa cida, a su mancu po su chi pertocat su mundu de sa Primu Categoria, ndi funt sartadas duas partidas, po su chi pertocat sa Lista B, e seus chistionendi de sa partida tra is primus de sa classi de is de s'Atleticu de Masainas, chi depiànt arriciri sa visita, ddi naraus diaici, de is tabarchinus de sa Verde Isola (eia, sa scuadra chi su presidenti, Giusepi Buzzo, nd'at pesau in Carluforti); e in prus, est sartada, sèmpiri po crupa de su tempus malu (diaici su chi s'apu contau a s'incumintzu de cust'artìculu tenit unu sentidu prus craru puru, e diaici no podeus narai, no podeis narai, ca mi strollicu po debbadas), sa partida tra is meris de domu de s'Isili e is allenus de sa Virtus de Futei. E custu, duncas, po fai su contu de is partidas chi ndi funt sartadas, si ddu arrapitu torra (ca mabi no s'at a fai de seguru) po su tempus malu, e immoi eus a biri cumenti ant a andai is cosas in custu fini de cida, fadendi su contu ca is dotoris chi sighint, e chi ndi pesant is previsionis de su tempus, ant postu acua (cumenti apu sèmpiri intèndiu narai de is becius de sa bidda mia; e si depu narai, puru, immoi chi nci seu, ca custu modu de narai m'est sèmpiri praxu meda, po su chi pertocat is previsionis, e si cumprendit, berus est? "Po custu domìnigu puru at postu acua". Diaici narant in Bidd'e Sorris, a su mancu).
Ma torraus a nosu (cumenti si narat), e duncas, torraus a su chi fia contendusì de Micheli Cannas e de sa scuadra cosa sua, is de su Supramonte.
Is biancus-arrùbius, pròpriu custu domìnigu passau, ant giogau sa partida, de importu mannu meda, contras a is de su Fonne, chi in sa lista s'agatant (in dì de oi) a su de tres postus, est a narai, duncas, a is pabas de is de su Supramonte, e tra is duas scuadras ddoi est, badda badda, feti unu puntixeddu de diferèntzia; est a nai, duncas, ca is de su Fonne tenint, allogaus in buciaca, calincuna cosa cumenti a trintacincu puntus, chi ndi funt arribbaus gràtzias a dexi partidas chi funt arrannèscius a binci (po calincuna cosa cumenti a trinta puntus tundus tundus, ca a fai is contus nci poneus pagu meda) e gràtzias a cincu partidas chi si funt serradas cun su resultau siddau in paridadi (cumenti si iat a podi narai). Is de su Supramonte, acudeus a narai custu puru, ainnantis de si torrai a intregai totus is fueddus chi m'at regalau Micheli Cannas, ant bintu dexi partidas etotu, ma nd'ant serrau cun su resultau in paridadi ses (est a narai, ca a fai is contus acoitaus e nci poneus pagu meda, una in prus de is chi ant serrau in paridadi is de su Fonne).
E duncas, eia, no nc'eis a crei (ca parit fatu aposta, po su chi seu narendusì), ma sa partida tra is de su Supramonte e is de su Fonne s'est serrada (intzertai chi nc'arrannesceis, e megu a brullai, unu pagheddeddu) cun su resultau de tres a tres.
E duncas, sa cosa mellus chi potzu fai immoi est cussa de si intregai ita totu m'at contau s'allenadori de is de su Supramonte, ca cumenti mi praxit a narai, e cumenti s'arrapitu fatu fatu meda, chini mellus de un allenadori podit sciri (e podit contai a is atrus, a partiri de is giornalistas) cumenti ddis funt andendi is fainas?
«Po primu cosa si potzu narai, si depu narai, mellus puru po cumenti sonat, ca sa partida contras a is de su Fonne est stètia una batalla, dda tzerriu diaici, poita totus e duas is scuadras in campu boliant binci e boliant fai una bella figura: candu sa partida benit a essi bella callenti, cumenti si iat a podi narai, intzandus su spàssiu po chini benit a su campu a dda castiai, e duncas po is tifosus, benit a essi ancora prus mannu. A narai sa beridadi, pentzastus ca is cosas, in campu, podessint andai in manera unu pagheddeddu diversa de cumenti, apustis, funt andadas. Ita si megu a contai? Si megu a contai, po segai a crutzu sa chistioni, ca me is allenamentus chi nd'eus pesau aintru de sa cida, e duncas, est craru, ainnantis de sa partida chi eus giogau contras a is de su Fonne etotu, festus circhendi de provai unu bellu cantu de giogadas, ddas tzerriu daici; est a narai, duncas, ca in conca tenestus sa bidea ca is cosas podiant andai in una manera, e invècias, in campu, apustis chi sa partida est incumentzada, si ndi seus acataus ca is aversàrius cosa nosta ndi funt cabaus in campu cun su corteddu tra is dentis, e fiant postus beni meda de s'allenadori cosa insoru, Giacomu Coinu, chi tra is atras cosas est unu amigu miu chi stimmu meda meda. E duncas, si potzu narai, cun su coru in manus, est a narai ca seu contendusì sa beridadi, ca me is primus binti-trinta minudus de giogu no arrannescestus, giai, a nci cumprendi nudda de sa partida chi festus gioghendi, cumenti si iat a podi narai, e cumenti si narat de su restu. In su primu tempus no seus stètius bonus a giogai cumenti scieus, cumenti eus fatu in medas atras partidas; is de su Fonne, invècias, funt stètius bonus, funt stètius abbilis a ndi cassai duus gol, e si ddu funt minescius, de su restu, po cumenti ant giogau sa partida; tocat a narai ca is de su Fonne no ant tentu una biga manna de ocasionis po ndi pesai su gol, est a narai, duncas, ca nd'ant aprofitau de duus erroris chi eus fatu nosu, e si sciit, e si cumprendit, in su giogu de sa bòcia, fatu fatu, po no narai giai sèmpiri, bincit sa scuadra chi sballiat prus pagu, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai. Me is ùrtimus minudus de su primu tempus, peròu, seus arrannèscius a si cuncodrai unu pagheddeddu mellus in campu, ma cumenti seus torraus me is spolladroxus, tra unu tempu e s'atru, apu decìdiu de aparixai unu pagheddeddu is cosas po su chi pertocat sa formatzioni. E duncas, eia, in su segundu tempus seus arrannèscius a giogai cumenti scieus e seus arrannèscius a torrai sa furria a is aversàrius cosa nosta, cumenti si iat a podi narai. E duncas seus arrannèscius a ndi cassai su gol de su duus a unu cun Catgiu, a su de setantatres minudus de giogu, e sa partida s'est torrada a oberri, cumenti si narat, mancai is de su Fonne siant stètius bonus a ndi cassai su de tres gol puru. Ma no apu mai pentzau, nemmancu po unu segundu, chi pròpriu si depu narai sa beridadi, de podi perdi sa partida; antzis, fia cunvintu ca is cosas si iant a essi postas torra paris po nosu, e is cosas si funt andadas beni meda, chi fadeus su contu ca eus fatu a biri, torra, a totus, su chi seus bonus a fai in campu. No potzu ca essi prexau, e mi intendu su coru prenu de satisfatzioni, chi pròpriu si ddu depu narai, po cumenti si funt cumportaus is piciocus cosa mia. Mancai su tres a tres ndi siat bèssiu aforas, ddi naru diaici, feti me is minudus finalis (me is minudus de su recuperu, cumenti si iat a podi narai ndr), deu creu ca si seus minexius su puntixeddu chi nd'eus bodditu a sa fini de sa partida. Si ia a bolli arregodai, de su restu, po si fai a cumprendi mellus cumenti funt andendusì is cosas, ca su Supramonte, fintzas a su cincu de su mesi de agustu, depiat curri in su campionau de sa Segunda Categoria po custa stagioni puru (est a narai, duncas, po sa stagioni de su duamilla e binticincu – duamilla e bintises, e mi parit bastanti craru puru, ma no si podit mai sciri chini benit a ligi custus artìculus, e chi si cumprendit su chi seu circhendi de si torrai a contai), e duncas, eia, ndi festus pesendi sa rosa de giogadoris pentzendi, mancai, de podi curri po su primu postu e, duncas, po sa bincida finali de su campionau. Ma apustis chi eus arriciu sa nova de is de sa Federatzioni Italiana de su Giogu de su Càlciu, e de is de sa Lega Natzionali de is Diletantis, intzandus eus dèpiu mudai, unu pagheddeddu, is bideas chi tenestus in conca. Su de essi piscaus torra in su campionau de sa Primu Categoria s'at fatu prexei meda, est craru, mancai festus isperendi, e meda puru, ca is cosas andessint pròpriu cumenti funt andadas; tocat a narai, duncas, po essi prus crarus, ca cust'annu seus partius cun sa bidea in conca de ndi cassai is puntus chi serbint po sa sarvesa chentza de sunfriri prus de su tanti, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai. E invècias, gioga-gioga, cumenti si iat a podi narai, si ndi seus acataus ca fortzis su spàssiu, po nosu, podiat essi meda ma meda de prus de su chi si podestus abertai, fadendi su contu ca in dì de oi seus currendi impari, pròpriu, a is scuadras prus fortis chi ddoi funt in custa lista etotu, in custu gironi. Potzu narai, immoi chi nci seu, ca su fatu de ndi podi cabai in campu cun su coru selenu, chentza de tenni s'obbrigu, ddi naru diaici, de binci totus is partidas, cumenti mancai depint fai atras scuadras in custa lista etotu, s'at permìtiu de giogai mellus puru; ca candu podis curri chentza de pentzamentus lègius in conca, intzandus is cosas ti bessint mellus puru de su chi podiast bisai. S'assotziu de su Supramonte est sighiu de una truma de dirigentis giòvuneddus de edadi, ma chi tenint is bideas bastanti craras, ddi naru diaici, apitzus de su chi bolint fai po su benidori: tenint sa gana bona de trabballai dònnia dì po circai de agiudai, po su chi fait, po su chi ddis pertocat, a portai sa scuadra me is primus positzionis de sa lista; funt circhendi de ndi pesai unu progetu chi potzat andai ainnantis po annus e annus; e sighint totus is cosas, fintzas is cosas prus pitichinninnias, chi parint de pagu importu, cun atentzioni manna meda, e circant de si fai trabballai me in sa cunditzioni mellus chi si podit, chi arrannèsceis a cumprendi ita seu circhendi de si narai. Sa bidea chi teneus in conca, e sa cosa ballit po mei, est craru, ma puru po su presidenti e po totus is dirigentis chi ddu agiudant in custa faina, est cussa de si dda giogai, de si dda podi gherrai, contras a totus is scuadras, partendi, pròpriu, de is scuadras pris fortis chi ddoi funt cust'annu in sa Lista C de sa Primu Categoria, e diaici seus fadendi. Po si dda gherrai cun totus, peròu, tocat a si cuncodrai beni po is partidas chi andaus a giogai, e custu bollit narai ca depeus trabballai, beni, e a forti, giai a partiri de is allenamentus chi ndi pesaus aintru de sa cida. E in prus, potzu narai, puru, ca no si depit mai ammancai, e sa cosa ballit po mei e no feti po is giogadoris, sa gana de mellorai dì po dì; chi est sa bidea chi tenint, de su restu, is dirigentis puru. E duncas, po immoi podeus narai ca totus is cosas si funt andendi beni meda, prus de su chi bisàstus a s'incumintzu de sa stagioni. Seus currendi a forti, cun su coru prenu fintzas a cucuru de afròddiu; po immoi, in dì de oi duncas, sa scuadra s'agatat, po su chi pertocat sa lista, impari a totus is assòtzius prus fortis chi ddoi funt; seus a su segundu postu, est berus, ma tocat a narai puru, ca no eus fatu ancora nudda, fadendi su contu ca sa lista de partidas de sa torrada est incumentzada de pagu cidas, e duncas s'ammancat ancora unu bellu arrogu de campionau, ddi naru diaici, de giogai. E nc'est pagu de narai: po immoi est ancora chitzi po abarrai a pentzai innoi podeus arribbai. Eus a biri, duncas, cumenti ant a andai is cosas, in campu, me in totus is partidas chi s'ammancant de giogai po acabbai, po serrai sa stagioni. Tocat a fai su contu, in prus, ca chi perdis duas partidas de sighiu, e nci bolit pagu, pagu meda, intzandus t'agatas torra a metadi de sa lista, cun ses puntus in mancu, chi no calincuna cosa in prus puru, de is aversàrius cosa tua. E duncas, eia, tocat a pentzai a una partida a sa borta, cumenti si narat. Ma de seguru, no si ddu potzu cuai, no si potzu narai fabas, su de s'agatai a su segundu postu de sa lista est una cosa chi si fait prexei, e benit a essi bastanti craru, deu creu».
E po su chi mi pertocat, custa est una de is partis de sa ciaciarrada chi mi praxit de prus.
E immoi circu de si fai a cumprendi su poita puru. Duncas, cumenti s'apu contau meda, ma meda bortas, e cumenti eis a sciri chi eis lìgiu a su mancu unu de is artìculus chi nd'apu pesau e nd'apu bogau aforas in custus ùrtimus annus po is Novas de su Diàriu Sportivu, unu de is giogus chi mi praxit a fai de prus est cussu de circai de cumprendi chi su chi mi contant is allenadoris, apitzus de is scuadras chi sighint, potzat balli, puru (a trassa de consillu etotu) po sa vida chi si tocat a bivi, sa vida de dònnia dì, cumenti si iat a podi narai, e sa cosa, est craru, pertocat a totus.
E duncas, no nc'eis a crei, ma fatu fatu mi capitat, de pentzai ca po medas cosas, in custa vida, nci bolit una biga de tempus po ddas pesai (pentzu, mancai, a s'amori, o a s'amistade puru, po si fai un esèmpiu ca, mi parit, podeus cumprendi totus), ma apustis bastat unu mesu arrori, unu mesu sbàlliu po ddas sciusciai a terra (o sciasciai, cumenti mi narànt, cumenti intendia candu fia pipieddu, e si naru puru ca m'est sèmpiri praxu meda custu fueddu).
Eia, tocat aturai atentus in custa vida, cumenti tocat aturai atentus (e aturai est un'antru de cussus fueddus chi apu sèmpiri intèndiu narai in bidda, pruschetotu candu fia giòvuneddu, est a narai, piticu de edadi, e custu ddu intendia siat de is bècius e siat de is cumpàngius de iscola cosa mia, candu, a s'epoca, ddoi fiant ancora personas chi fueddànt in sardu, mancai is professoris s'acudiant a narai ca su de chistionai su sardu a scola fiat un errori e no si podiat fai, poita si tocàt a fueddai s'italianu feti. A su mancu a scola. Si ddu torru a narai) in su giogu de sa bòcia, ca bastat a abasciai sa guàrdia po mesu segundu e ndi buscas, ndi boddis su gol de is aversàrius.
E tui, mancai, as giogau una partida de importu, currendi a totu coddu, cumenti si narat, po otanta-otantacincu minudus (chi no otantotu o otantanoi puru), e a sa fin dda acabas a buciacas sbuidas, po su chi pertocat is puntus, poita mancai perdis sa partida a s'ùrtimu segundu, e po crupa de una mesu tontesa puru. E in sa vida is cosas andant diaici etotu: una borta una persona mi iat narau ca su nonnu ddi arrepitiat sèmpiri ca tra su de fai una cosa perfeta e su de fai una cosa in maba manera, nci passat unu piu, chi cumprendeis su chi bollu narai.
Podis essi perfetu giai giai fintzas a s'ùrtimu, ma chi a s'ùrtimu fais un arrori (prus ca un errori, gioghendi unu pagheddeddu cun is fueddus, a trassa de cumenti iat a podi fai unu poeta, prus de unu giornalista sportivu), intzandus est cumenti chi nci siast fuliendi a s'aliga (o fuiendi, cumenti si narat, mescamente in Bidd'e Sorris, chentza sa litera "l" duncas, diaici fadeus unu pagheddeddu de grammatica puru) totus su bonu chi iast fatu fintzas a cussu momentu.
E duncas, de su chi mi parit de cumprendi, su tempus e, mescamente, su logu chi tengu po scriri, po ndi pesai custu artìculu, po custa cida puru est bellu ca spaciau.
Ma si promitu fintzas de oi ca sa cida chi at a benni apa a sighiri, tra is atras cosas, a si contai ita totu m'at scoviau Micheli Cannas (ndi ammancat ancora unu bellu arrogheddu), poita, deu creu, nc'est a su mancu una cosa de importu mannu meda, tra totus is cosas chi m'at regalau, ca mi iat a praxi a si intregai.
E duncas, si torraus a ligi, ddi naru diaici, tra seti diis, est a narai, duncas, su giòbia chi at a benni, cumenti sucedit, de su restu, dònnia cida.
E custu, feti (e si naru feti) chi su Cielu at a bolli custu beni po mei, e po bosatrus puru ca custas rigas ddas ligeis. In s'interis si imprassu a forti .
Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22
