Su tempus malu sighit a andai ainnantis ma is giogus no si frimant: gana bella nci bolit po curri avatu a sa bòcia candu proit o tirat bentu forti

E duncas, atacu a scriri, a ndi bogai aforas custas rigas, e duncas atacu a ndi pesai custu artìculu, candu seu arribbau (e bosatrus impari a mei, isperu ca si potzat narai custu puru) a sa dì de su martis de custa cida noba, sa segunda po su chi pertocat su mesi de friàrgiu: sigu a s'arrapiti, puru, tra is atras cosas, ca su segundu mesi ca agataus in s'annu est unu de is prus drucis, fadendi su contu ca est su prus crutzu, e duncas, si nd'at a bobai allestru (fadendi su contu ca at a durai feti bintotu diis), e custu bolit narai, intzandus, ca candu at a arribbai custu fini de cida (su sabudu e apustis su domìnigu) eus a tenni giai sa metadi de su mesi bella ca scroxiada, chi mi permiteis de manigiai custus fueddus (isperendi ca nesciunu tengiat calincuna cosa de murrungiai. Ca ddu eis a sciri, e deu pentzu, mellus de mei puru: sa genti, in custu mundu macu meda innoi s'agataus, tenit sèmpiri calincuna cosa de murrungiai, calincuna cosa chi no andat beni, calincuna cosa chi est andada a trotu). 

E duncas, eia, custu si ddu apu narau po incumentzai a fai su contu de su tempus chi si seus giai lassaus a is pabas in custu duamilla e bintises (ca no mi parit pròpriu un annu facili-facili, chi pròpriu si ddu depu narai, a su mancu, diaici mi parit de podi narai, apustis de is primus corantunu diis chi si seus giai bìvius), e po fai su contu, duncas, de totu su chi s'abertat po su benidori. 
E sa primu cosa chi m'acudu a si narai (apustis de essi fatu giai is primus contus apitzus de su tempus, ca est una de is cosas ca mi praxit a fai de prus, a su mancu, po atacai cun is artìculus chi ndi pesu in su sardu chi si fueddat innoi in su Campidanu de mesu, e chi est su chi fatzu, de su restu, dònnia dònnia borta, a trassa de unu ritu, eia, cumenti chi fessit unu ritu, ddi naru diaici. E m'acudu a nc'aciungi puru ca, eia, mancu mali ca su tempus sighit a curri, a passai po mei puru. E mancu mali, duncas, ca sa vida cosa mia sighit a andai ainnantis) est ca su mesi de friargiu est diaici druci ca custu fini de cida, po su chi mi pertocat, a su mancu, nc'at a essi unu tantixeddu de trabballu in mancu de ndi pesai, a su mancu, unu tantixeddu de trabballu in mancu de su chi seu costumau a ndi pesai in su fetianu. At a essi unu lunis unu pagheddeddu prus druci, feti poita apa a podi tirai pagu pagu su suidu (cumenti mi naràt sèmpiri sa bon'anima de mamma mia, e cumenti apu sèmpiri intèndiu narai in Bidd'e Sorris, mescamente de is ominis, e de is femineddas prus bècias), fadendi su contu ca po custu fini de cida no nc'ant a essi partidas nè po is scuadras chi currint in su campionau 
de sa Primu Categoria, e no nc'ant a essi partidas, nemmancu, po is scuadras chi currint me in su campionau de sa Segunda Categoria, e custu at a sucedi, 'tendei 'tendei (cumenti si megàt sèmpiri sa bon'anima de mamma mia, e si depu narai ca mi praxiat meda meda su modu de chistionai chi teniàt. E de su restu, est gràtzias a issa, po primu, chi in dì de oi puru sciu chistionai su sardu), poita custu fini de cida at a essi cussu innoi eus a fai sa festa po su Carrasciali, e in sa truma mi nci sticu deu puru, mancai no siat sa festa chi mi praxit de prus tra totus cussas chi s'agatant aintru de s'annu, ma si potzu narai ca seu fadendi de totu po nci dda cabai, de nci dda inguti in sa manera mellus chi arrannèsciu (si ddu scriu diaici, a trassa de poeta, prus de cumenti iat a narai unu giornalista sportivu, e sèmpiri chi mi permiteis de manigiai custus fueddus), est a narai, duncas, ca po custa cida mi seu comperau puru una pariga (una parighedda feti! Ca cun sa cosa de papai tocat a aturai atentus, ca chi unu abarrat a sighiri sa lingua, e sa brenti, intzandus nci iat a inguti s'impossibbili, cumenti si narat) de tzipuleddas, diaici, po mi ndi bogai su disìgiu, cumenti mi parit giustu (e chi no ti ddas papas in su mesi de friàrgiu, e in su perìodu de su Carrasciali, candu ti iast a depi papai is tialus de tzipulas e de parafritus?), e si depu narai puru, immoi chi nci seu, ca acudu, e meda puru, a mi ndi bogai is disìgius chi mi nd'arribbant de sa lìngua e de sa brenti, e mancu mali, e gràtzias a su Cielu, m'acudu a si narai, ca no seu unu de cussus piciocus gullosus, chi abarrant sèmpiri a pentzai a sa cosa de papai. 

Ma torraus a nosu: fia narendusì, duncas, ca po custu fini de cida nc'ant a essi meda, ma meda prus pagu partidas de su tanti de partidas chi seus costumaus a sighiri a su normali: in campu, duncas, nd'ant a cabai is scuadras de sa Promotzioni (custu est pagu ma seguru, fadendi su contu ca is scuadras chi currint in su campionau de sa Promotzioni no nd'ant a sartai nemmancu una cida, de immoi e fintzas a arribbai a su sabudu de Pasca Manna), chi ant a depi giogai una giorronada de partidas aintru de sa cida puru (at a essi su dexiotu de custu mesi etotu, candu ant a ammancai feti dexi diis po serrai su mesi); e sa pròpriu cosa at a balli po is scuadras de s'Ecellenza puru. 
E mancai, in s'artìculu de custa cida eus a andai a castiai impari cumenti funt postas is cosas me in sa lista de su campionau de importu prus mannu tra totus cussus chi si giogant in s'isula, ca mi parit mi parit ca seu de meda, (de diora meda, cumenti si iat a podi narai, puru) ca no ndi chistionu me is artìculus chi ndi bessint aforas po is novas de su Diàriu Sportivu (mancai si potzat narai, cumenti s'apu arremonau atras bortas de su restu, ca no potzu mai sciri cali legas apa a pigai, apa a sighiri, ainnantis de mi ponni a scriri. Est a narai, duncas, ca sigu sa lega chi mi benit in conca in cussu momentu, e tocat a narai, puru, ca in conca tengu una biga de chistionis ca abarrant totu badda badda, e duncas, no sciu mai cali apa a piscai). 

E ainnantis de incumentzai a si chistionai de is chistionis chi pertocant, de acanta, su mundu de is giogadoris (e de is allenadoris) de bòcia diletantis sardus, mi tocat (cumenti, de su restu, fatzu dònnia dònnia cida) a si chistionai, a su mancu po unu pagheddeddu, a su mancu po mesu segundu, de su tempus chi est fadendi (chistionu mescamente de duas chistionis: de su tempus chi passat e de su tempus chi fait, est a narai chi fait basca o frius, chi proit tropu, o giai nudda; custa est una de is legas chi no ammancant, e no ant a ammancai mai me is artìculus chi ndi pesu po is Novas): e duncas, nc'est pagu de aciungi a su chi apu narau sa cida passada, e a cussu chi s'apu contau (e seu chistionendi sèmpiri de su tempus, si cumprendit berus est?) una pariga de cidas fait, ca de su restu, est de candu nd'est arribbau cussu tialu de Harry, diaici ddu ant tzerriau, e seu chistionendi, est craru, de sa temporada chi at fatu a sa metadi de su mesi de gennàrgiu, e de sa dì ca su tempus malu no est mai spaciau; eia, at ai fatu calincuna orixedda de sobi puru, ma po su prus (cumenti mi praxit a narai) est abarrau totu proi – proi, e po custa cida puru, a su mancu fintzas a arribbai a sabudu, is previsionis de su tempus ponint acua, cumenti si iat a podi narai, e cumenti apu sèmpiri intèndiu narai in bidda. 

Ca dònnia mengianu, candu mi ndi scidu, mi parit de essi in Olanda, o in Scozia, po s'arremonai duus de cussus logus innoi proit a totu coddu (po ddu narai a sa sorresa; est a narai: ca funt duus logus innoi proit meda, ma meda), giai dònnia dì, mescamente me is mesis de s'ierru: e duncas, po arriri, ddi apu narau a s'amiga mia chi bendit su pani in su forru chi tengu pròpriu a su costau de domu (e chi est sa primu persona chi atobiu, dònnia dì) ca cun totu cust'acua, cun totu custu tempus lègiu chi est fadendi, nc'ammancat feti ca sa genti incumentzit a mi chistionai in olandesu, ca mi parit, giai giai, de bivi, diaderus, a Rotterdam, o ad Amsterdam (ma feti po su chi pertocat su tempus malu, est craru). E chi pròpriu si ddu depu narai, s'amiga mia no at cumprendiu sa botada chi ddi apu fatu (e custu bollit narai ca sa botada chi ddi apu fatu fiat bamba meda, e diaici seus abarraus), e m'eis a iscusai chi nc'apu provau torra cun bosatrus puru. 

Ma de su restu, po su chi perticat su tempus malu, tocat a tenni passièntzia, e de su restu, no nc'eus a ponni meda, a torrai a is mesis de s'istadi, innoi su strobbu prus mannu no at a essi su frius, o s'acua meda, ma sa basca, e sa sicagna, cumenti si tzerriat. 

E cumenti arrapitu giai giai dònnia dì a s'amiga mia chi mi bendit, chi mi donat su pani dònnia mengianu, mancu mali ca arrannèsciu a allui su foghiteddu giai dònnia dì, giai dònnia noti, po ddu narai prus craru puru; e su de allui su fogu est una de cussas cosas chi mi donat sa cantidadi de prexu prus manna, a su mancu po su chi pertocat s'ierru. E diaici apa a sighiri, de su restu, fintzas a arribbai a Pasca, deu creu: e si scriu custa cosa candu ammancant otu diis ainnantis chi ndi brintit sa caresima po cust'annu puru (po m'acapiai a sa chistioni de sa Pasca: ca chentza de sa caresima, intzandus, mi parit craru puru, no podeus fai sa festa po sa Pasca Manna), chi est, fortzis (e si naru fortzis) su perìodu de s'annu (o unu de is perìodus de s'annu) prus tostaus, e si cumprendit beni (feti po su chi pertocat sa dieta chi fatzu, sa dieta chi sigu), ma a sa fini est su perìodu de s'annu innoi imparu sa cantidadi prus manna de cosas. 
Ma de custu nd'eus a torrai a chistionai, deu creu, in su benidori, ca sa caresima at a sighiri po calincuna cosa cumenti a ses cidas, e duncas is ocasionis po ndi torrai a chistionai mellus no ant a mancai de seguru. 

E duncas, eia, po custa cida apu decìdiu de no mi strollicai de prus de su chi apu fatu fintzas a immoi (e chi eis lìgiu a su mancu un antru de is artìculus chi nd'apu bogau aforas in custus ùrtimus mesis, intzandus scieis, puru, cumenti mi pigat: ca candu nc'est de si strollicai, intzandus seu su prus forti, diaici mi benit de ddu narai, mancai sia brullendi, a su mancu po unu pagheddeddu), e apu decìdiu, duncas, de no si fai sa conca a acua (cumenti si megàt sa bon'anima de mamma mia etotu, apustis chi abarrat a chistionai po oras e oras a su telefunu cun calincuna amiga) e de mi nci ghetai a fundu 'e susus cun is chistionis chi pertocant su mundu de sa bòcia, chi est sa lega de importu prus mannu (ma no est s'ùnica lega chi pigu candu ndi pesu is artìculus in sardu, e gei ddu eis a sciri beni) po su giàssu cosa nosta, chi est su de su Diàriu Sportivu. 

E duncas, cumenti s'apu promìtiu immubagora, e sèmpiri chi seis de acòrdiu cun mei, andaus a castiai, impari (e si cumprendit...) cumenti funt cuncodradas is cosas po su chi pertocat sa lista de su campionau de s'Ecellenza, partendi pròpriu de totu su chi est sucèdiu in s'ùrtima giorronada de partidas, cussa chi s'est giogada, est craru, custu domìnigu passau. 
E duncas, a su primu postu de sa lista agataus duas scuadras, e seus chistionendi, intzandus, de is de sa Nuorese e de is de s'Ilvamaddalena (sa scuadra de Sa Maddalena, diaici scrieus is cosas, e is nominis de is logus, po essi prus pretzisus puru, in gràtzia de Deus), chi tenint calincuna cosa cumenti a trintaseti puntus apustis de binti giorronadas fatas. Custus ùrtimus (seu chistionendi, duncas, de is de s'Ilvamaddalena) nc'ant fuliau a s'aliga is tres puntus (e duncas, sa partida chi fiant bincendi) chi fiant po si ponni in buciaca in sa partida in domu de is de sa Ferrini de Casteddu, ca s'agatant in dì de oi cun feti dexiotu puntus in buciaca e una scuadra feti a is pabas (is ùrtimus de sa lista de su Sant'Aleni de Cuartu), ma a sa fini sa isfida s'est serrada cun su resultau de duus a duus; is de sa Nuorese, invècias, funt arrannèscius a binci in domu de is de s'Igrèsias, cun su resultau de unu a zeru. A is pabas de is de s'Ilva de Sa Maddalena, duncas, bincint totus is scuadras chi funt currendi po circai de ndi cassai su primu postu de sa lista, partendi de is de s'Ossese, ca in domu cosa insoru funt stètius bonus a binci sa partida, de importu mannu meda, contras a is de su Taloro de Gavoi, cun su resultau de duus a unu; po is biancu-nieddus, intzandus, nd'arribbat sa de otu partidas bintas cust'annu, fadendi su contu, immoi chi nci seus, ca su campionau de s'Ecellenza est arribbau a prus de sa metadi de is giorronadas chi nci funt de giogai, e immoi nd'ammancant feti atras dexi. Is de s'Ossese, duncas, s'agatant a su segundu postu in sa lista, cun unu puntixeddu feti in mancu de cussus chi tenint is primus duas scuadras de sa classi (cumenti si iat a podi narai, e cumenti mi praxit a narai, de su restu). 
A su de tres postus, invècias, agataus is de su Lanusè, cun trintacincu puntus in totu, ca in s'ùrtima bessida chi ant giogau nd'ant cassau is tres puntus prenus po sa de noi bortas in custa stagioni: is ollastrinus funt stètius bonus a binci sa partida, in domu cosa insoru etotu, contras a is de su Tortolì, cun su resultau de duus a unu. Me is primus postus de sa lista agataus puru is de su Tèmpiu, trintacuatru puntus in buciaca e su de cuatru postus in sa lista: me in s'ùrtima bessida, is piciocus sighius de Giusepi Cantara (chi est s'allenadori de is caboniscus, mi parit bastanti craru) ant bintu cun su resultau tundu tundu e togu meda de tres a zeru in domu de is de su Crabònia. E sigheus a andai ainnantis cun is de s'Atleticu de Uri, chi tenint allogaus trinta puntus (eia, unu in prus de is chi tenint is de s'Igresias, chi apu arremonau pròpriu immubagora): is grogus-arrùbius, peròu, in s'ùrtima bessida ndi funt arrutus, e mabi puru (fait a narai custu) in domu de is de su Calanzanos, chi funt arrannèscius a ndi cassai is tres puntus chi ddoi fiant badda-badda in su pratu gràtzias a su resultau de duus a zeru. Is de su Calanzanos, duncas, ant bintu seti partidas fintzas a oi (fadendi su contu de cussa chi ant giogau, e bintu, pròpriu custu domìnigu passau) e immoi s'agatant a su de otu postus in sa lista, cun bintises puntus (tres in mancu, a fai is contus nci poneus pagu meda, de is chi tenint is de s'Igresias, ca in s'interis chi seu scriendi custus fueddus, su mercuis chi est s'undixi de su meside friàrgiu, ndi funt cabaus torra in campu po giogai sa primu partida po su chi pertocat sa Copa Italia natzionali, apustis de essi bintu sa partida finali, po su chi pertocat sa Copa Italia sarda, contras a is de su Tèmpiu). Sigheus a castiai cumenti funt cuncodradas is cosas in sa lista de s'Ecellenza, e arribbaus a is de su Santa Teresa (is de su Lungone, cumenti si scriit e si narat in sardu), chi s'agatant in dì de oi a su de noi postus in sa lista, cun binticuatru puntus in buciaca, e chi in s'ùrtima partida ant bintu cun su resultau de tres a unu, in domu cosa insoru, contras a is de su Uddusò. E gràtzias, pròpriu, a sa de ses partidas bintas, is de su Lungone nd'ant cassau, in sa lista, pròpriu is de su Uddusò, chi cust'annu ant acutu giai a binci po seti bortas, e invècias po tres bortas si funt dèpius acuntentai de unu puntixeddu (est a narai, duncas, ca sa partida s'est serrada cun su resultau siddau in paridadi) e ant pèrdiu, invècias, po calincuna cosa cumenti a dexi bortas. 
A su de undixi postus in sa lista, intzandus, agataus is de su Crabònia, chi eus arremonau giai ainnantis, cun bintitres puntus, chi ndi funt arribbaus gràtzias a ses partidas chi funt arrannèscius a binci, e a cincu partidas chi ant serrau cun su resultau siddau in paridadi. Cun bintitres puntus agataus atras duas scuadras, a partiri de is de su Crabonaxa, chi custu domìnigu passau funt arrannèscius a binci sa partida chi ant giogau contras a is ùrtimus de sa lista de su Sant'Aleni, cun su resultau de duus a unu. De is de su Taloro de Gavoi s'apu giai narau, invècias, chi ant pèrdiu sa batalla contras a is de s'Ossese, ma no s'apu ancora narau (e ddu fatzu immoi) ca s'agatant, eia, issus puru cun bintitres puntus in buciaca e cun tres scuadras a is pabas: is de su Sant'Aleni (ca funt is ùrtimus de sa classi, cun catodixi puntus allogaus in buciaca, a su mancu fintzas a immoi), is de sa Ferrini de Casteddu, e is de su Tortolì (chi s'apu arremonau giai ainnantis), chi s'agatant in dì de oi cun bintunu puntus, chi ndi funt arribbaus, e chi nd'ant pesau, duncas, gràtzias a cincu partidas bintas e gràtzias a ses partidas chi ant serrau cun su resultau in paridadi. 

E immoi, arribbaus chi seus a custu puntu de sa chistioni, e fadendi su contu ca no si chistionammu de is scuadras chi currint in su campionau de s'Ecellenza de unu bellu arrogu de tempus, cumenti si iat a podi narai, andaus a castiai, impari, cumenti funt cuncodradas is cosas po su chi pertocat is partidas chi s'ant a giogai, torra, custu fini de cida chi est arribendindi (e su domìnigu, po essi prus pretzisus puru), e chi at a essi su de su cuindixi de su mesi de friàrgiu etotu. 
E duncas, si potzu narai, immoi chi nci seu (immoi chi nci seus) ca is de su Uddusò ant a depi arriciri sa visita (cumenti si narat, e cumenti megaus a narai, de su restu) de is de su Lanusè; is de sa Nuorese, invècias, si dda ant a depi biri contras a is de su Crabònia, in domu cosa insoru etotu; is de su Sant'Aleni de Cuartu ant a depi giogai sa partida, in domu cosa insoru, contras a is de su Calanzanos, cun is de su Tortolì chi, invècias, ant a depi arriciri sa visita de is de sa Ferrini de Casteddu, po una isfida chi at a benni a essi, ndi seus seguru (fadendi su contu de su chi s'apu narau apitzus de is duas scuadras e, mescamente, fadendi su contu, e a fai su contu nci poneus pagu meda, de innoi s'agatant is duas scuadras in sa lista), de importu mannu meda po su chi pertocat sa cursa concas a sa sarvesa. Is de su Taloro de Gavoi ant a depi giogai, in domu cosa insoru etotu, contras a is de s'Igrèsias (e si promitu ca s'apa a fai sciri, puru, cumenti est andada sa partida de sa Cupa Italia de is minerarius, mancai nd'eus a chistionai mellus sa cida chi at a benni). 
De importu mannu meda po sa cursa concas a su primu postu, e duncas po sa cursa concas a sa bìncida de su campionau, at a essi, custu est pagu ma seguru, sa partida de is de s'Atleticu de Uri, chi ant a depi arriciri sa visita de is primus de sa classi de s'Ilva, cun sa scuadra de Sa Maddalena chi at a depi torrai a partiri apustis de sa partida chi ant serrau in paridadi contras a is de sa Ferrini (e s'apu giai arremonau sa cosa, de su restu, pròpriu in custu artìculu etotu). At a essi una isfida de importu mannu po is primus postus de sa lista cussa chi s'at a depi giogai tra is de su Tèmpiu e is de s'Ossese; serraus is chistionis acapiadas a su campionau de s'Ecellenza cun sa partida chi is de su Santa Teresa ant a depi giogai, in domu cosa insoru etotu, contras a is de su Crabonaxa. 

E immoi chi nci seus, andaus a arraxonai apitzus de una nova callenti-callenti (si ia a podi narai, puru, ca sa nova benit a essi frisca-frisca, eia, a trassa de su pisci chi bendint a su mercau, ma fadendi su contu ca aforas de s'aposentu cosa mia, in dì de oi puru, nc'ant a essi calincuna cosa cumenti a dexi gradus, fortzis est mellus a pentzai a calincuna cosa de callenti, mancai feti po giogu, mancai feti cun is fueddus; chi cumprendeis sa botada chi seu circhendi de fai, mancai no sia pròpriu sa persona mellus chi nci podit essi in custu mundu po is botadas) chi nd'arribbat, pròpriu, de su campionau de sa Promotzioni, e de sa Lista A, po essi prus pretzisus puru. 

E duncas, no nc'eis a crei, ma apustis de s'essi contau de Giorgiu Ferraro, chi me is cidas passadas (chi si ddu arregodais, desinò nci pentzu deu a fai totu su trabballu, e custu bollit narai, puru, ca si torru a arregodai, mancai, su chi si nd'est giai bèssiu de conca) iat lassau su trabballu chi fiat fadendi (ddi naru diaici, isperendi ca si cumprendat, e isperendi, mescamente, ca nesciunu tengiat calincuna cosa de murrungiai) impari a is de su Samugheo, e custu poita me is ùrtimus duus mesis no fiant arribbendi is resultaus bonus ca s'allenadori, e is de s'assòtziu puru (a partiri de su presidenti, e a sighiri cun totus is dirigentis), bisànt a s'incumintzu de sa stagioni. 
E duncas, sa pròpriu cosa depit essi sucèdia in domu de is de s'Arborea etotu, ca ant decìdiu de ndi scuncodrai s'acàpiu chi teniànt cun Battolu, cun s'allenadori cosa insoru, duncas. 
E immoi andaus a circai de cumprendi cumenti funt andadas is cosas. 
E duncas, sa istoria de Battolu cun is de s'Arborea si ndi sciusciat (ddi naru diaici, isperendi ca su fueddu chi apu scerau de manigiai no si andit a trotu) apustis de duus annus e, prus o mancu, tres stagionis de giogus, fadendi su contu ca Battolu iat pigau is crais de sa scuadra de su presidenti Amerigo Colusso in su mesi de idas de su duamilla e bintitres, a su postu de Virgiliu Perra, candu s'allenadori (e megu a chistionai de Battolu, no sciu chi siat bastanti craru) fiat, invècias, sighendi is piciocus de sa scuadra de sa Juniores (est a narai, duncas, sa scuadra pesada cun is piciocheddus chi no tenint ancora bint'annus de edadi). 
E duncas, eia, Battolu lassat sa scuadra cosa sua a su de seti postus in sa lista, apustis de essi pèrdiu sa partida chi is de s'Arborea ant giogau in domu cosa insoru etotu, contras a is ollastrinus de su Cannonau de Jerzu, cun su resultau de duus a tres, cun su gol de is allenus chi nd'est arribbau apustis ca is meris de domu nci iant fuiau a s'aliga unu tiru de is undixi metrus; e duncas, eia, is grogus-asullus nd'ant bodditu sa segunda surra (ddi naru diaici) apustis de essi pèrdiu, seus chistionendi de sa partida chi iant giogau cuatru diis ainnantis, contas a is de s'Ovodda, po sa partida chi at a balli po sa de binti giorronadas (chi s'at a acabbai de giogai mercuis chi at a benni, e chi at a essi su dexiotu de su mesi de friàrgiu. E de sa cosa si nd'apu giai arremonau ainnantis, in custu artìculu etotu). E duncas, si iat a podi narai ca po is de s'Arborea s'annu nou, e mescamente sa lista de partida chi ballint po sa torrada, no funt andadas beni cumenti, mancai, podiant bisai: in sa primu bessida de sa torrada, duncas, is de s'Arborea iant serrau sa partida contras a is de su Castiadas cun su resultau siddau in su zeru a zeru, e fortzis fortzis cussu puntixeddu chi funt stètius bonus a ndi cassai nci podiat stai puru, chi fadeus su contu ca a s'epoca is de su Castiadas s'agatànt a su primu postu de sa lista, cun is piciocus sighius de Bebu Antonori chi funt currendi a forti meda cust'annu, e ant giai fatu a biri a totus cantu funt fortis. Apustis de cussa partida, is de s'Arborea ndi funt arrutus, in domu cosa insoru etotu, in sa partida chi ant giogau contras a is de su Terraba Frantziscu Bellu (una de is scuadras prus fortis chi nci funt in sa Lista A de su campionau de sa Promotzioni). Is de s'Arborea funt stètius bonus, peròu, a ndi strantaxai acoitu sa conca (chi est una de is cosas de importu prus mannu, apustis chi nd'arruis; e sa cosa ballit, est craru, po su giogu de sa bòcia, ma ballit, puru, po sa vida chi si depeus bivi totus. Ca apustis ca, mancai, fais unu sbàlliu, intzandus depis pentzai a ti ndi strantaxai torra, ma de custa chistioni, mancai, nd'eus a chistionai mellus candu at a brintai sa caresima), bincendi is partidas chi ant giogau contras a is de s'Uda, cun su resultau, bonu meda, de duus a unu, e apustis cun su tres a unu chi ant scutu in faci (ddi naru diaici) a is de su Cus (sa scuadra chi nd'ant pesau is de s'Universidadi de Casteddu), ma s'allenadori at depiu pagai su contu po totus (s'allenadori est cussu chi si ndi pigat sa "fita de crupa" prus manna candu is cosas andant mabi), apustis de cussas duas partidas pèrdias s'una avatu de s'atra, chi s'apu arremonau immubagora. E duncas, po essi prus pretzisus puru (cumenti unu giornalista iat a depi essi, sèmpiri chi bolit fai su trabballu cosa sua in gràtzia de Deus), andaus a ligi, impari, e si cumprendit, ita ant scritu is dirigentis de s'assòtziu in su comunicau chi nd'ant bogau a pillu pròpriu in custas ùrtimas diis. 
"Cun disprexei mannu meda – si ligit in su comunicau – is dirigentis de s'assòtziu de s'Arborea faint sciri a totus de nd'essi sciusciau s'acàpiu chi teniant cun s'allenadori de sa Primu Scuadra, e seus chistionendi, est craru, de Nicola Battolu. Sa situatzioni chi s'at portau a pigai una decisioni diaici marigosa, po issu e po nosu, no si ndi iat a depi fai scaresci de totu su trabballu chi s'allenadori est stètiu bonu a ndi pesai, impari a is piciocus chi faint parti de sa rosa cosa nosta, in totus custus ùrtimus annus. Gràtzias a totu su chi at fatu po nosu, partendi de s'istadi de su duamilla e bintitres, candu at incumentzau a sighiri is piciocus de sa scuadra de sa Juniores, seus stètius bonus a curri, torra, in unu campionau chi pertocat, mescamente, is giogadoris prus giòvuneddus de edadi, una cosa de importu mannu po un assòtziu de bòcia cumenti cussu de s'Arborea. In su mesi de idas, duncas, eus donau a Battolu fintzas is crais de sa Primu Scuadra, e su trabballu chi at fatu est stètiu bonu meda, fadendi su contu ca est arrannèsciu a ndi cassai sa sarvesa, una cosa chi no fiat facili e chi no est stètia facili, mancu po nudda, e custu est pagu ma seguru. Gràtzias, pròpriu, a su trabballu bonu chi at fatu cun nosu, e po nosu, duncas eus decìdiu de sighiri cun issu in panchina siat in sa stagioni de s'annu apustis (cussa de su duamilla e binticuatru – duamilla e binticincu ndr) e siat in sa stagioni chi seus gioghendi immoi. Nicola, fintzas de is primus diis chi at tentu sa possibbilidadi de trabballai impari a nosu, s'at sèmpiri fatu a biri totu sa passioni chi tenit, e chi nc'at postu in campu; e duncas, nosu de s'assòtziu de s'Arborea no podeus fai atru ca ddi torrai gràtzias po totu su chi at fatu po nosu, po sa scuadra cosa nosta, e isperaus po issu ca su benidori, ca sa carriera cosa sua de allenadori, potzat essi, diaderus, prena fintzas a cucuru de prexu e de satisfatzionis". 
Custu, duncas, est su chi ant scritu is de s'Arborea po saludai a Battolu, e sa primu cosa chi fait a narai est chi ant manigiau fueddus drucis meda, e no sèmpiri is cosas andant diaici candu una scuadra serrat (o segat, chi si praxit de prus mancai diaici cumenti sonat) s'acàpiu chi teniàt cun unu allenadori; ca is istorias chi ndi bessint aforas tra is scuadras e is allenadoris funt giai giai agualis a is istorias de amori chi nascint tra personas, e duncas, ddu scieis beni cumenti andant is cosas: oi ses impari, ma apustis de cras certas e ti lassas, e ti pigas a fueddus malus puru, ca iat a depi essi una cosa chi no si iat a depi fai (chi mi permiteis de giogai unu pagheddeddu cun is fueddus), mescamente candu ses matucu de edadi. Ca mancai si iat a podi cumprendi candu ses piciocheddu, o candu ti fais pigai de su febi (e intzandus arribbas a no nci cumprendi prus nudda), ma in su giogu de sa bòcia (ma sa cosa iat a depi balli po sa vida puru, po sa vida de totus) no iat a depi mancai mai su rispetu. 

E duncas, in una pariga de oras, fait a narai custu puru, immoi chi nci seu (diaici serraus sa chistioni acapiada a is de s'Arborea) is dirigentis funt stètius bonus, funt stètius abbilis a circai acoitu un antru allenadori (ca si cumprendit: sa scuadra chentza de unu chi dda guidat, chentza de unu chi dda sigat, no podit abarrai), allestru meda, chi pròpriu si ddu depu narai, fadendi su contu ca is duas novas ndi funt bessidas de martis, a pagu tempus s'una de s'atra. E duncas, eia, at a tocai a Mauriziu Firinu su còmpitu de sighiri s'Arborea po is partidas chi ammancant po serrai sa stagioni de su duamilla e binticinu – duamilla e bintises, e po Firinu si torrat a oberri una storia toga meda, ddi naru diaici, fadendi su contu, intzandus, ca s'allenadori nou de s'Arborea iat giai tentu s'ocasioni de sighiri is grogus-asullus in su campionau de su duamilla e catodixi, e fintzas a is tempus de su Covid, e duncas, fintzas a su mesi de martzu de su duamilla e binti, candu su mundu (deu creu ca si nd'arregodais beni de sa istoria, e chi no si ddu arregodais, deu seu innoi po fai custu trabballu puru) fiat stètiu ghetau a fundu 'e susu (ghetau a pari, chi si praxit de prus cumenti sonat) de cussa tialu de pesti chi si nd'est carrigada apitzus. Firinu torrat a si setzi in sa panchina de is de s'Arborea (cumenti si iat a podi narai, e cumenti seu narendu, de su restu) apustis de essi trabballau impari a is de sa Tharros, candu, in su mesi de friàrgiu de su duamilla e bintiduus, ndi iat pigau su postu de Antoniu Madau e fiat arribbau fintzas, 'tendei 'tendei, a binci su campionau de sa Promotzioni. Apustis, in su mesi de ladàmini, sèmpiri de su duamilla e bintiduus, si fiat sètziu in sa panchina de is de su Terraba Frantziscu Bellu, pighendindi duncas su postu chi fiat de Deplano, e arribbendi a si giogai, in su duamilla e binticuatru, is partidas finalis (cussas chi seus costumaus a tzerriai play-off, a sa moda, a trassa de is ingresus etotu) contras a is de s'Alighera. 
Sa istoria de Firinu impari a is de su Terraba Frantziscu Bellu est andada ainnantis fintzas a su mesi de gennàrgiu de su duamilla e binticincu, candu, de acòrdiu cun su presidenti, ndi iat sciusciau s'acàpiu chi teniàt cun sa scuadra de Terraba. E immoi Firinu at a incumentzai s'aventura nova (ca poi diaici nova no est, fadendi su contu de su chi s'apu contau pròpriu immubagora) giai custu sabudu chi nd'at a arribbai, po sa partida chi is de s'Arborea ant a depi giogai contras a is de su Gùspini, in domu cosa insoru etotu (e si depu arregodai, puru, ca is piciocus sighius de Dessì, e megu a chistionai, est craru, de is de su Gùspini, s'agatant in dì de oi a su primu postu de sa lista) po una de is batallas prus togas chi nc'ant a essi de sighiri po sa de bintunu giorronadas. Impari a Firinu, a s'Arborea nd'arribbat puru Alessiu Costella, chi at a bistiri is pannus, ddi naru diaici, de segundu allenadori. 

E duncas, arribbaus chi seus a custu puntu de sa chistioni, e de s'artìculu, mi iat a praxi a torrai a pigai una lega chi s'apu intregau sa cida passada, est a narai, duncas, chi mi nd'est abarrau un arrogheddeddu arrèsciu in conca (cumenti si iat a podi narai, gioghendi unu pagheddeddu a fai su poeta). E duncas, eia, si ddu arregodais (e desinò, deu seu innoi pròpriu po custu puru) ca sa cida passada s'apu intregau is fueddus chi mi at regalau (ddi naru diaici, ca candu is personas, e no chistionu feti de is allenadoris de is scuadras de bòcia, est craru, mi contant is istorias cosa insoru, est cumenti chi mi siant fadendi unu de is regalus prus togus, e prus bonus, chi mi ndi podint arribbai in custa vida) Micheli Cannas, chi est (po sighiri a chistionai de allenadoris...) sa persona chi sighit sa scuadra de su Supramonte, in Orgosolo. E duncas, eia, nc'est una cosa chi Cannas m'at contau e chi m'est abarrada prantada in conca, e immoi andu a nd'arraxonai impari a bosatrus, sèmpiri chi seis de acòrdiu cun mei (e desinò podisi andai a ligi unu de is milli artìculus chi ndi bessint aforas in su giàssu cosa nosta, mancai siant scritus in italianu. E megu a brullai, gei si cumprendit, berus?). 

Duncas, candu si chistionu de su mundu de is diletantis, po cumprendi mellus ita bolit narai su fueddu "diletanti", acabbu a si fai prus o mancu sèmpiri su pròpriu esèmpiu: cun su fueddu diletantis tzerriaus cussus piciocus, ballit po is giogadoris e ballit siat po is allenadoris, chi ndi cabant in campu a curri avatu de sa bòcia, impari a is cumpàngius e a is aversàrius, feti po su spàssiu chi ndi tenint, po su sprèviu chi arrannèscint a agatai apustis chi serrant, mancai, sa cida de su trabballu cosa insoru. Is diletantis, duncas, custu est pagu ma seguru, no ndi cabant in campu po su dinai, no ddu faint po guadangiai una barca de arriabis (ddi naru diaici, manigendi unu fueddu chi apu sèmpiri intèndiu narai in bidda cosa mia, de is personas prus bècias, mescamente) cumenti, mancai, faint is grandus campionis chi giogant me is grandus scuadras de sa Sèrie A. 
Mancai si potzat narai, comentecasiat, ca in dì de oi, puru me is campionaus de is diletantis nci funt giogadoris chi pigant unu pagheddeddu de dinai po giogai a bòcia (mancai siat su dinai chi serbit, feti, po ponni sa benzina a sa machina po nci lompi a is allenamentus), e pentzu, mancai, a totus cussus piciocus chi nd'aproillant, chi nd'arribbant de su Sud America, e chi benint innoi in Italia po giogai a càlciu; ma nci funt giogadoris sardus, e italianus puru, ca mancai arrannèscint a si ponni in buciaca una pariga de cent'eurus (cumenti si iat a podi narai), poita mancai funt fortis meda, o poita mancai ant fatu annus e annus gioghendi in categorias mannas (cumenti iant a podi essi sa Sèrie D o sa Sèrie C, po nd'arremonai duas), e duncas, candu ndi cabant a giogai, mancai, in su campionau de sa Primu Categoria, intzandus po ddus cunvinci, is dirigentis de sa sociedadi ddis promitint (e ddis donant) unu pagheddu de dinai. 
Ma torrendi a sa chistioni acapiada a is diletantis, sa pregunta benit a essi sèmpiri sa pròpria: ma chini si ddu fait fai? Pigai sa dì de oi (seu scriendusì custus fueddus candu seus arribbaus, e fiat ora puru, a su giòbia): nc'est bentu forti (ca parit ca si nci potzat bobai totu su mundu de unu segundu a s'atru, chi mi permiteis de giogai a fai su poeta), e est totu proi-proi; e fadendi su contu ca oi est giòbia, de seguru custu merì is scuadras de bòcias nd'ant a pesai is allenamentus (e ballit po is scuadras de sa Segunda, de sa Primu Categoria, de sa Promotzioni e de s'Ecellenza, a su mancu po su chi pertocat is campionaus chi si giogant in s'isula stimmada cosa nosta) po si cuncodrai po is partidas chi nc'ant a essi de giogai custu fini de cida. Mancai nci siat frius, mancai su tempus chi est fadendi no siat pròpriu su mellus po giogai a bòcia (e custu giai de una pariga de cidas, ca parit ca su tempus malu cust'annu no depat acabbai mai prus). 
E duncas, eia: chini si ddu fait fai, a is giogadoris, de fai totus custus sacrìficius po una partida de bòcia? 
E torra, depeus atacai, po arrespundi a sa pregunta, cun is chistionis chi ndi bogaus aforas fatu fatu: est a narai, po incumentzai, ca su giogu de sa bòcia, mescamente po su chi pertocat is biddas prus pitichinninnias chi nci funt in Sardìnnia, est una de is (pagus) atividadis ca unu piciocheddu podit fai: su giogu de su càlciu, intzandus, ti permitit, po primu cosa, de movi is cambas e de abarrai in saludi (ca po abarrai in saludi, e chistionu de su corpus, ma puru po su chi pertocat sa conca, ti tocat a ti movi, a su mancu pagu pagu, a su mancu dònnia dì. Custu, a su mancu, est cussu chi narant is dotoris); e candu giogas a bòcia, intzandus, tenis s'ocasioni, sa possibbilidadi, sa fortuna (ddi naru diaici) de podi abarrai impari a is amigus, a is cumpàngius de scuadra cosa tua; e su giogu de sa bòcia benit a essi, puru, una iscola de vida (cumenti ddu tzerriaus); est a narai ca iast a podi imparai una biga de cosas, feti castiendi cumenti s'allenant, po si fai un esèmpiu, in cumpàngius de scuadra prus mannus chi tenis. E duncas, eia, su giogu de sa bòcia benit a essi una chistioni de importu mannu po sa saludi de is personas, e de sa bidda etotu innoi cussas personas s'agatant a bivi. 

E duncas, arribbau a custu puntu, si intregu is fueddus de Cannas, chi m'at chistionau de is giogadoris prus giòvuneddus chi tenit in sa rosa cosa sua: «Ti fatzu su nomini de Mattia Elias, unu piciocheddu nàsciu in su duamilla e binticincu chi est sighendi a cresci beni meda, ma chi pròpriu ti depu narai sa beridadi, in scuadra nci funt atrus giogadoris giòvunus cantu issu, e chi funt fadendi a biri cosas togas meda: Samueli Piras, Giuanneddu Mesina, Giuanni Catgiu, Mauru Mele. Is giogadoris prus giòvuneddus funt fadendi, e ant a sighiri a fai, sa fortuna de su Supramonte: seu chistionendi de giogadoris chi podint cresci, e mellorai ancora, meda ma meda. Su benidori, peròu, at a dipèndiri feti de issus: totu at a dipendiri, intzadus, de sa gana chi ant a tenni de sighiri a giogai a bòcia, de sa passioni chi nc'at a ponni in sa faina». 

E deu creu ca fueddus prus crarus, e prus bonus de custus no nci siant. 
E cun custus fueddus, intzandus, si saludu puru, e si nd'arregodu feti ca sa cida chi at a benni, e chi at a essi cussa chi at a incumentzai su lunis chi at a essi su sexi, e s'at a serrai su domìnigu, chi at a essi su bintiduus, nc'ant a essi is partidas chi pertocant su campionau de sa Promotzioni su mercuis, chi at a essi su dexiotu, e custu po si narai, intzandus, ca chi est berus chi is Novas (pesadas in sardu) nd'ant a bessiri su giòbia (cumenti a dònnia giòbia, cumenti a dònnia cida) intzandus is cosas de si torrai a contai no ant a mancai de seguru. 
E cun custus fueddus, po diaderus, si imprassu: circai de si nd'abarrai acuguciaus po beni, in s'interis chi sighit a fai custu tempu malu meda!




Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22