Salta al contenuto principale
foto random novas depositphotos.com

Storias de allenadoris: Giorgiu Ferraro saludat e lassat is de su Samugheo; Carlu Nativi sighit a curri impari a is de su Casteddusardu

E duncas, a cantu parit, seus arrannèscius (e gràtzias a Deus, mi benit de narai diaici, isperendi ca no si dispraxiat tropu chi manigiu custus fueddus e chi imboddiu sa chistioni diaici) a si lassai a is pabas s'istrossa maba (mi benit de dda tzerriai diaici, mancai su fueddariu mi permitat de manigiai una cantidadi manna de fueddus: tempora, bulione, dillùviu, isfregulu, sceti po si arremonai cussus de importu prus mannu, diaici fadeus unu pagheddeddu de grammatica puru, ca mabi no si fait de seguru), cumenti narant innoi in bidda mia (chi est Bidd'e Sorris, a binti chilometrus de Casteddu, cumenti s'apu contau giai atras bortas, de su restu), sa temporada (chi si praxit, mancai, de prus diaici) ca is grandus dotoris chi sighint is fainas acapiadas a su tempus ant tzerriau Herry; e tocat a narai, puru, ca Herry at ghetau a pari totu su logu, no tanti po su chi pertocat su Campidanu de mesu, innoi m'agatu deu (e gràtzias a su Cielu chi no nci funt stètius dannus, m'acudu a si narai), ma prus po su chi pertocat is logus acanta de su mari (cumenti est sucèdiu, mancai, in sa zona de Cabuderra etotu, innoi nd'est sartau fintzas s'asfaltu de sa bia innoi passant is machinas, cun totu su dannu e su budrellu, ddi naru diaici, chi nd'est bèssiu aforas) e mescamente is zonas de s'Ollastra, innoi nci funt stètius (e ddu eis a sciri, mancai, mellus de mei puru) is dannus e is arroris prus mannus, a is personas (est a narai, a is cristianus) a is domus, a is aziendas (mescamente cussas chi s'agatant me is sartus e me in logus de monti o, mancai, me is logus acanta a is arrius) e fintzas a is bestias e duncas, a su bestiami. 
E mancu mali, duncas, fia narendusì custu, ca su tempus malu, e lègiu meda, parit ca siat passau, e immoi su tempus no est chi siat torrau a essi bonu, fadendi su contu ca est de su fini de cida passau chi est totu proi-proi (po ddu narai cumenti apu sèmpiri intèndiu de sa bon'anima de mamma mia; e mi praxit meda, custa cosa de torrai a arrapiti su verbu po duas bortas, po ddi donai su tempus ca in italianu tzerriaus gerundiu. Est a narai ca candu si megaus chi abarrato totu proi-proi, boleus narai ca est sighendi a proi; diaici fadeus unu pagheddeddu de grammatica puru, isperendi ca sa cosa no si dispraxiat tropu, antzis, s'ispera mia est cussa ca si fetzat prexei su de podi fai una parighedda, ma una parighedda feti, de esercìtzius, mancai feti cun fueddus chi no eis mai intendiu, o chi no manigiais fatu fatu, o mancai puru cun is verbus e is tempus de is verbus etotu), ma de seguru no nci funt prus is timorias chi nci fiant sa cida passada, candu is de sa regioni nd'ant bogau aforas (o nd'ant pesau, chi si praxit de prus) s'allerta arrubia (chi est cussa de importu prus mannu, po si cumprendi mellus) cun is scolas chi funt abarradas serradas, e diaici etotu funt abarraus serraus is campusantus e meda atrus uficius puru, po no chistionai de totu is arroris chi ndi funt arribbaus po cussus ca, po su trabballu cosa insoru, depint viagiai in machina, o peus puru, in navi o in aereu puru. 

E duncas, eia, custu Herry, cumenti ddu ant tzerriau, s'at portau unu bellu tanti de disisperus, e podeus feti torrai gràtzias a su Cielu chi nesciunu nc'at pèrdiu sa vida, cumenti si iat a podi narai. 
Apu intèndiu feti de duas-tres personas ca ant tentu strobbus, e mannus puru, a si ndi torrai a domu cosa insoru, e custu est sucèdiu sa cida passada, fiat su martis, ma apustis ddus ant agataus bius e funt arrannèscius a ddus sarvai, e si ddu torru a narai: podeus feti torrai gràtzias a Deus e a su Cielu, poita candu su tempus si fait diaici mau, intzandus cumprendeus de cantu sa vida de s'omini siat apicada, diaderus, a unu filu. 
E po su restu, po su fatu, cumenti s'apu giai arremonau, ca in custas ùrtimas diis abarrat totu proi-proi, teneus pagu de murrungiai: e de su restu (chi su calendàriu no est contendumì fabas, e deu creu pròpriu ca no mi siat contendi fabas, e ddu nau po brullai unu pagheddeddu, si cumprendit?) seus in mesu in mesu a s'ierru, est a narai ca si seus lassaus a is pabas su primu mesu de s'ierru e immoi si nd'abarrant atru duus de si scroxai ainnantis chi ndi torrit a arribbai (ainnantis chi ndi brintit torra) su beranu. 
Sa nova bona, a su mancu po su chi mi pertocat (de bosatrus no ndi sciu nudda, de cumenti si pigat s'ierru, megu a narai, e de cumenti si pigat su tempus mau), est ca custu at a essi s'ùrtimu giòbia de su mesi de gennàrgiu, e custu bollit narai, duncas (ca a fai is contus nci poneus pagu meda) ca custu domìnigu chi est arribendindi at a essi sa primu dì de su mesi de friàrgiu (e duncas, su primu mesi de s'annu est giai giai bellu ca scroxau, cumenti mi benit de narai, e immoi podeus pentzai a su segundu, chi est su prus crutzu, cumenti scieus beni, fintzas de is tempus de is scolas elementaris, a su mancu), chi at a durai feti (ddi naraus feti chi pentzaus ca su mesi de gennàrgiu fait trintunu diis, cumenti trintunu diis tocant a su mesi de martzu puru) bintotu diis; e duncas, eia, dònnia annu, tra una tzipula e unu parafritu, su mesi de friàrgiu parit, giai giai, chi si ndi bobit, e in prus cust'annu su dexiotu de su mesi de friàrgiu at a incumentzai sa caresima puru, cun totu cussu chi custu pertocat; ma de sa caresima apa a tenni su modu de si ndi chistionai mellus me in totus is cidas chi ant a benni, e sèmpiri chi su Cielu at a bolli custu beni po mei, est craru; po immoi, duncas, si podeus gosai su carrasciali, o carraxali, cumenti si iat a podi scriri, puru, sighendi e pighendi po bonu su chi apu agatau in su fueddariu, mancai po su chi mi pertocat, a su mancu, no siat una de is festas chi mi praxint de prus aintru de s'annu (prus ca bessiri aforas de conca po su carrasciali, deu seu tipixeddu, cumenti si narat innoi in Bidd'e Sorris, ca seu fatu po sa caresima e, mancai, eia, po is festas acapiadas a sa Pasca Manna. E de custa cosa, torra, si nd'apa a chistionai mellus, mancai, me in totus is artìculus chi nd'apa a pesai e chi nd'ant a bessiri aforas me is cincuanta-sessanta diis chi ant a arribbai). 

E duncas, de su chi mi parit de cumprendi, in s'interis ca su cielu est scampiendi, a su mancu de su chi potzu biri aforas de sa fentana cosa mia, de sa fentana chi tèngiu aranti a sa mesa innoi ddoi est su computer chi manigiu po scriri custus artìculus (e mancu mali chi est scampiendi, mancai po unu pagheddeddu, mi megu a solu a solu, fadendi su contu ca s'umori cosa mia abarrat apicau, ddi naru diaici, e dipendit de su tempus, e candu nc'est tempu malu, e candu abarru diis e diis de sighiu chentza de biri su sobi, o su cielu, intzandus mi brintat sa tristura in su coru, cumenti si iat a podi narai, gioghendi mancai a fai su poeta prus ca su giornalista sportivu, e fadendi su contu ca m'est bessida aforas puru sa rima), po custa cida eus fatu giai su contu de su tempus chi passat (est a narai, duncas, de su tretu chi eus fatu aintru de cust'annu, de custu mesi) e eus giai fatu su contu puru de su tempus chi est fadendi: frius e acua a tottu coddu, e bentu forti puru. E de su restu, seus in gennàrgiu, e de su restu, mi megu a solu a solu, custus funt is diis prus fridas chi fait in s'ierru, e chi tzerriaus, furriendindi sa cosa de s'italianu etotu, furendindi sa trassa de s'italianu etotu, cumenti si iat a podi narai, puru, is diis de sa meurra. 
E fadendi su contu ca me is ùrtimas cidas, fortzis (e ddi nau fortzis!) mi seu strollicau prus de su tanti, po s'artìculu de oi, no nc'eis nemmancu a crei, apu decìdiu ca mi nci ghetu acoitu, a fundu 'e susu, me is chistionis chi pertocant is campionaus de bocia de is diletantis, chi est sa farra, de su restu, chi manigiaus innoi in su giàssu de su Diàriu Sportivu, e sa cosa ballit po mei, est craru, ma puru po totus is collegas cosa mia. 
E de su restu, cumenti si naru fatu fatu, no potzu mai sciri cali legas apa a pigai, ainnantis de mi ponni a scriri, poita no sciu mai cali (e cantu) cosas tèngiu badda badda in conca. 
Ma po custa cida (po s'artìculu de custa cida, po ddu narai mellus puru), no si fatzu perdi su tempus chi mancai nemmancu teneis, cun is contus, is contixeddus e is strollichiminis ca mi praxit a nci stichiri in s'artìculu chi ndi pesu in sardu (e feti me in s'artìculu chi ndi pesu in sardu, e si cumprendit; ca candu scriu in italianu, e duncas, me is artìculus chi ndi pesu in italianu tengu pagu tempus po mi strollicai e po fai su spiritosu, cumenti si iat a podi narai). 

E duncas, sa primu nova chi mi iat a praxi a s'intregai po custa cida est cussa chi pertocat Giorgiu Ferraro, chi fiat (depu manigiau su verbu a su tempus passau, e unu pagheddeddu mi dispraxit, e si cumprendit) s'allenadori de is de su Samugheo. Fiat, a su mancu, fintzas a custu domìnigu passau (est a narai, po si cumprendi mellus puru, su domìnigu chi nd'est arrutu su binticincu de su mesi de gennàrgiu, po essi prus pretzisus puru cumenti unu giornalista iat a depi essi), poita apustis de sa partida chi is de su Samugheo ant giogau (e ant pèrdiu) contras a is de s'Ovodda (chi s'agatant, in dì de oi, a s'ùrtimu postu de sa lista, e chi, eia, issus puru ant decìdiu de donai is crais de sa scuadra a un antru allenadori, e seus chistionendi de Sandru Crisci, chi nd'at pigau su postu de Moro), s'allenadori de su Samugheo at decìdiu, cumenti si narat, de fai is bagàglius e saludai a totus; est a narai, duncas, chi at donau is dimissionis, cumenti si iat a podi narai a trassa de cumenti si narat in italianu etotu. 

E intzandus, acoitu a si contai, puru, ca sa istoria de Giorgiu Ferraro cun is de su Samugheo andàt ainnantis de una bella pariga de annus, funt stètius cuatru, po essi prus pretzisus, e de seguru no funt pagus; e duncas, tocat a fai su contu ca Ferraro at serrau sa carriera cosa sua, cumenti a giogadori, est craru, pròpriu cun sa camisedda biancu-arrùbia, e apustis chi at apicau is botineddus a sa puncia (eia, po ddu narai a trassa de cumenti si narat in italianu puru, ca nc'est unu dìciu chi manigiaus pròpriu po candu calincunu dda acabbat de fai unu trabballu, o mellus puru, unu sport) at incumentzau a fai s'allenadori, e is cosas, a su mancu in custus ùrtimus annus, no ddi fiant andendi mabi, antzis, fadendi su contu ca pròpriu s'annu passau Ferraro, impari a is piciocus cosa sua (est craru, ca a sa fini cussus chi ndi cabant in campu po giogai is partidas e po curri avatu de sa bòcia funt is giogadoris. Ca a s'allenadori ddi tocat, feti, e naru feti po brullai, a si nd'abarrai setziu in sa panchina a castiai curri is atrus. Mancai, si potzat narai, puru, e si tochit a narai, puru, ca su ruolu de s'allenadori no est facili de seguru, po primu cosa poita depit sighiri una truma de binti-binticincu piciocheddus totu paris, e no benit a essi una cosa facili, e si cumprendit. E mescamente poita candu is cosas no andant beni, cussu chi pagat su contu po totus, a sa fini, benit a essi pròpriu s'allenadori) fiat arrannèsciu a binci su campionau de sa Primu Categoria (e seu chistionendi, est craru, de su campionau chi pertocat sa stagioni de su duamilla e binticuatru – duamilla e binticincu), apustis de nc'esssi provau, puru, in sa stagioni ainnantis, e megu a chistionai, deu creu chi si cumprendit, de sa stagioni de su duamilla e bintitres – duamilla e binticuatru, candu is de su Samugheo fiant arribbaus, comentecasiat, me is primus postus de sa lista. 
E immoi, duncas, po su chi pertocat cust'annu, s'agatant a curri (e chistionu de Ferraro e de sa truma de piciocus chi giogant in su Samugheo, gei si at a cumprendi, berus est?) in su campionau de sa Promotzioni, in sa Lista A (e su campionau de sa Promotzioni est su segundu, po su chi pertocat s'importu, a is pabas de su campionau de s'Ecellenza, tra totus cussus chi si giogant in s'isula stimmada cosa nosta); e fait a narai puru ca me is primus giorronadas is cosas no ddis fiant andendi mabi, antzis; is fainas peroù si funt postas mabi, po is de su Samugheo e duncas po Ferraro, giai de su mesi de idas de su duamilla e binticincu, candu is biancus-arrùbius fiant arrannèscius a ndi cassai feti unu puntixeddu (est a narai, duncas, gràtzias a una partida chi ant serrau cun su resultau in paridadi, e seus chistionendi, po essi prus pretzisus puru, de sa partida chi is de su Samugheo iant giogau in domu cosa insoru etotu, contras a is de su Pirri, e fiat su seti de su mesi de idas, po cussa chi balliat po sa de catodixi giorronadas. E sa partida, si ddu naru immoi chi nci seu, si fiat serrada cun su resultau de zeru a zeru, e duncas, eia, chentza de nesciunu gol), e is cosas no funt andadas meda mellus me is primus bessidas de su duamilla e bintises, innoi nd'ant cassau, torra, feti unu puntixeddu me is cuatru partidas chi si funt giogadas fintzas a oi (fintzas a custa cida, cumenti si iat a podi narai), e seus chistionendi, duncas, de sa partida chi is de su Samugheo ant giogau, in domu cosa insoru, contras a is casteddaius de s'Atleticu. 
S'ùrtima partida chi is biancus-arrùbius ant bintu est stètia cussa de su trinta de su mesi de donniasantu, contras a is de s'Arborea, cun su resultau de tres a zeru. E custu po si narai, eia, ca fintzas a su mesi de donniasantu, intzandus, is cosas po is de su Samugheo no fiant andendi mabi, chi fadeus su contu (e a fai is contus nci poneus pagu meda) ca is de s'Arborea funt una de is scuadras chi ndi funt pesendi una stagioni toga e bona meda (in dì de oi is asullus-grogus s'agatant a su de ses postus in sa lista, po si fai a cumprendi cantu funt benendi a essi fortis cust'annu) e si potzu narai puru ca, apustis de sa partida chi is de su Samugheo ant giogau contras a is de s'Arborea, sa scuadra sighida de Giorgiu Ferraro s'agatat, 'tendei 'tendei (ca est unu modu de narai chi mi nd'arregodat de sa bon'anima de mamma mia, chi ddu arrepitiat fatu fatu meda. E candu scriu is artìculus in sardu, eia, intzandus mi sucedit custa cosa, custa maghia, dda tzerriu diaici, ca mi parit totu de dda tenni a su costau, ca mi chistionat in s'interis chi fatzu su trabballu cosa mia), a su de cincu postus in sa lista, cun unu puntu in prus (eia, giai giai no faidi a ddu crei) de is chi teniant is de s'Arborea etotu (bintiduus contras a bintunu, po essi prus pretzisus puru). 

E duncas, eia, is cosas a is de su Samugheo ant incumentzau a ddis andai mabi in custus ùrtimus duus mesis, e fortzis su puntu prus bàsciu in custu campionau est arribbau pròpriu domìnigu passau, fadendi su contu ca nd'ant buscau una bella surra (cumenti si iat a podi narai, fadendi su contu ca ant pèrdiu sa partida po tres a zeru, ca de seguru no est unu resultau druci, e moddi, de nci cabai, de nci inguti, cumenti si iat a podi narai candu is cosas no ti andant beni cumenti, invècias, bisàst) de is ùrtimus de sa lista (e megu a chistionai, mi parit craru, de is de s'Ovodda, chi apu arremonau pròpriu ainnantis), cun totu cussu chi custu cumportat. 
Is de su Samugheo, duncas, in dì de oi, s'agatant a su de dexi postus in sa lista, cun binticuatru puntus allogaus in busciaca, e cun otu scuadras a is pabas. E duncas, si cumprendit ca apustis de una storia diaici toga (mancai siat una storia pitichinninnia, chi fadeus su contu ca seus chistionendi, comentecasiat, sèmpiri de un allenadori de su mundu de is diletantis, e de una scuadrixedda chi pertocat una bidda chi fait calincuna cosa cumenti a duamilla e cincucentus animas; ma po nosu chi trabballaus cun su Diàriu Sportivu, is storias de is scuadras pitichinninnias, cumenti iat a podi essi pitichinninnia una scuadra chi currit in su campionau de sa Promotzioni, tenint su pròpriu importu, chi no mancai de prus puru, de is storias chi nd'arribbant de su mundu de is professioneris, cumenti iant a podi essi is scuadras chi faint parti de sa Sèrie A, po si cumprendi mellus), de un acapiu diaici mannu, e diaici forti, cumenti su de Giorgiu Ferraro e de is de su Samugheo, intzandus is fueddus chi nc'ant bogau aforas (ddi naru diaici, isperendi ca si cumprendat su chi seu circhendi de si narai, e isperendi ca no si sonit tropu strambu) is dirirgentis de s'assòtziu no podint ca essi drucis cumenti a su tzucuru, cumenti iant a depi essi is fueddus de duas personas (o ballit aguali, de un assòtziu e de un allenadori) candu si lassant apustis de annus e annus. 
E duncas, eia, in su comunicau chi nd'ant bogau aforas is de su Samugheo, si ligit: «S'unioni sportiva de is de su Samugheo fait a sciri a totus ca s'allenadori de sa primu scuadra, Giorgiu Ferraro, at lassau sa guìda de sa scuadra. S'assòtziu, e duncas totus is dirigentis chi ddoi trabballant, fintzas a arribbai a su presidenti, bolint torrai gràtzias, cun custus fueddus, a Ferraro po su trabballu chi at fatu, po nosu e cun nosu, in custus ùrtimus cuatru annus chi eus fatu impari, fadendi su contu ca est abarrau sètziu in sa panchina cosa nosta po tres annus de sighiu, e fadendi su contu ca po un annu est stètiu puru unu giogadori po sa scuadra cosa nosta. Seus chistionendi de unu bellu arrogu de tempu, unu trabballu, cussu fatu de Ferraro, chi s'at portau a mellorai, dì po dì, e sa cosa ballit po is dirigentis, po is piciocus chi ant fatu parti, in totus custus annus, de sa scuadra cosa nosta, e ballit, ndi seus segurus, po s'allenadori puru, chi s'at donau una bella manu de agiudu, manna meda, a fai cresci e mellorai totus is piciocus prus giòvuneddus chi nci funt in sa rosa e puru in sa pipiniera cosa nosta e, mescamente, s'at agiudau a fai cresci totus is giogadoris chi, mancai, nd'arribbant de sa bidda de Samugheo etotu, o de is biddas chi ddoi funt totu a giru a giru, chi est una de is cosas de importu prus mannu, de su restu, po s'assòtziu de su Samugheo, chi at sèmpiri circau de donai sa possibbilidadi a is piciocus de sa bidda, e de sa zona, de giogai, e de cresci, in una scuadra sana, in un ambienti chi potzat benni a essi togu e selenu. Nudda, ndi seus segurus, s'at a podi fai scaresci e nd'at a fai sparessi de sa conca cosa nosta s'arragodu de sa stagioni de oru, e toga meda, chi eus biviu s'annu passau, candu nd'eus cassau su primu postu de sa lista, e custu gràtzias, puru, a su trabballu chi at fatu s'allenadori. E duncas, no podeus fai atru ca augurai a Giorgiu Ferraro is cosas mellus, e prus drucis, po su benidori e po su chi pertocat, mescamente, sa carriera cosa sua cumenti a allenadori; chi potzat benni a essi prena fintzas a cucuru de prexus, e de partidas bintas, e de satisfatzionis». 

E intzandus, immoi chi seu arribbau a custu puntu de sa chistioni, e de s'artìculu, mi iat a praxi a si contai un'antra storia, un antru contixeddu, chi pertocat sèmpiri un allenadori: eis giai cumprèndiu, deu creu, cumenti andant is cosas in su mundu de sa bòcia, in su mundu de su càlciu, e sa cosa ballit, est craru, a su mancu mi parrit de podi narai diaici, po is diletantis e, aguali, po is professioneris, chi funt cussus chi ndi cabant in campu no po sprèviu, no po su spàssiu chi ndi tenint, ma po trabballu e duncas, eia, si iat a podi narai, ca giogant e currint avatu de sa bòcia e de is aversàrius, po su dinai. 
E duncas, cumenti s'apu narau, cumenti s'apu arremonau giai una bella pariga de bortas, is storias de is allenadoris, fortzis prus de cussas chi pertocant is giogadoris, funt togas a trassa de is storias de amori, e de passioni, chi nascint tra is personas: is allenadoris puru, s'acapiant cun is scuadras, cun is assòtzius, cun is dirigentis, cun is presidentis, e intzandus faint annus e annus impari, ma a bortas scuncodrant, certant (e mabi puru, e nd'eus contau una bella biga de contus diaici, chi incumentzant cun fueddus drucis e acabbant in maba manera e a fueddus malus), si lassant e a bortas (eia, sucedit custu puru), si torrant fintzas a ponni torra impari. Impari bincint (cumenti m'est bèniu de narai, a trassa de poeta, prus de giornalista), ma candu sa scuadra perdit o andat mabi, o no currit a forti cumenti, mancai, is tifosus e is dirigentis bisànt, intzandus su primu a pagai su contu est sèmpiri s'allenadori, chi benit mancai lassau a solu, e a cussu puntu, s'unica cosa chi abarrat de fai, est circai un'antra scuadra po incumentzai, de bellu a nou (cumenti si narat, cumenti apu sèmpiri intèndiu innoi in Bidd'e Sorris, a su mancu), un'antra storia, un'antra aventura; opuru ti ndi podis abarrai assebiu, mancai, po una parighedda de mesis, o fintzas po una pariga de annus, cumenti est sucèdiu, de su restu, a Carlu Nativi, ca apu intendiu pròpriu una de is cidas passadas po ndi pesai una ciaciarrada e po chistionai, est craru, de cumenti ddis funt andendi is cosas impari a is de su Casteddusardu
E duncas, de su chi m'at contau (incumintzu a si ddu scoviai), apustis chi iat serrau sa storia cosa sua in sa panchina de su Tèmpiu, Nativi est abarrau frimu po calincuna cosa cumenti a tres annus, est a narai, duncas, ca in custus ùrtimus tres annus si nd'est stesiau de su mundu de sa bòcia e s'est cuncentrau, mi benit de ddu narai diaici, apitzus de is fainas chi pertocant sa famìlia cosa sua. 
E po si fai a cumprendi mellus de ita seu chistionendi, e ainnantis de si intregai totus is cosas, totus is contixeddus ca Nativi m'at regalau (eia, candu chistionu cun calincunu, o cun calincuna, mancai no siant giogadoris o allenadoris de bòcia, intzandus mi fait diaici prexei ca su chi mi contant mi parit unu regalu de su Cielu, diaici ddu tzerriu, a su mancu), si potzu narai ca m'at domandau su prexei de si intendi a su megama, e duncas, eia, candu ddu apu tzerriau, stamega ca fiant is duas e mesu apustis de s'ora de prandi, fiat pròpriu gioghendi cun is fillas, cumenti s'est acutu a mi narai issu etotu, e fiat prexau cumenti una Pasca, a su mancu, custu est su sentidu chi m'at lassau a ddu intendi a su telefunu. 
E duncas, eia, Carlu Nativi de una parighedda de cidas, est sighendi is fainas de sa scuadra de su Casteddusardu, apustis ca is de s'assòtziu arrùbiu-brau nc'ant bogau s'allenadori chi teniant de s'incumintzu de sa stagioni, e seus chistionendi, po essi prus crarus, de Antoniu Marinu, ca at acutu a ndi cassai dexi puntixeddus me is primus duus mesis e mesu de campionau, gràtzias a tres partidas bintas e a una partida serrada cun su resultau in paridadi, cun ses partidas pèrdias. 
Duncas, a fai is contus nci poneus pagu meda, Marinu at acutu a sighiri calincuna cosa cumenti a dexi partidas, e s'ùrtima est stètia cussa chi s'est giogada su noi de su mesi de donniasantu (po essi pretzisus, cumenti unu giornalista iat a depi essi chi bolit fai beni su trabballu cosa sua), in su campu comunali de Casteddusardu etotu, contras a is de su Coghinas, chi fiant arrannèscius a binci cun su resultau, togu meda, de cincu a unu. 
E duncas, si potzu narai custa cosa puru, immoi chi nci seu: sa primu partida chi Carlu Nativi at sighiu bistendi is pannus de s'allenadori de is de su Casteddusardu est stètia cussa chi is arrùbius-brau ant giogau in domu de is de s'Altzaghena, e chi funt arrannèscius a binci cun su resultau de unu a zeru; mellus de diaici, duncas, is cosas no podiant andai, po incumentzai s'aventura nova. 
E custu bollit narai, intzandus, ca a bortas (su prus de is bortas, iat a fai a narai custu puru) candu una scuadra s'agatat a trabballai cun un allenadori nou, intzandus est cumenti chi tengiat fortzas novas po torrai a incumentzai a curri, fadendi su contu, est craru, ca is giogadoris abarrant sèmpiri is pròprius, ma s'allenadori nou, fortzis, ddi naru diaici, arrannescit a torrai a allui a luxi in sa conca de is piciocus cosa sua, po ddu narai, torra, a trassa de poeta. 
Ma arribbaus a custu puntu, deu creu ca siat mellus a si intregai is fueddus chi m'at regalau Nativi, chi mi parint meda ma meda prus crarus de is fueddus chi potzu manigiai deu po si contai cumenti funt andendi is cosas in domu de is arrùbius-brau. «Candu seu arribbau in domu de is de su Casteddusardu, ddi naru diaici, isperendi ca si cumprendat, isperendi ca no si dispraxiat tropu chi manigiu custu fueddu, apu agatau una truma de dirigentis, impari a su presidenti, ca funt arrannèscius a ndi pesai, custu est pagu ma seguru, un ambienti togu, sanu e puliu, cumenti mi benit de narai po si fai a cumprendi sa situatzioni. Candu is cosas funt cuncodradas diaici beni, e chistionu po su chi pertocat s'assòtziu, est craru, e po su chi pertocat totus is personas chi ddoi trabballant, intzandus t'agatas in sa situatzioni mellus chi nci podit essi po circai de ndi pesai unu trabballu chi potzat benni a essi in gratzia de Deus, cumenti mi benit de ddu narai. Tocat a narai puru, peròu, ca sa rosa de is de su Casteddusardu, a su mancu po su chi pertocat custa stagioni, est stètia pesada cun una biga de piciocheddus giòvuneddus de edadi, ca fiant circhendi, candu seu lòmpiu deu, de si lassai a is pabas unu perìodu lègiu meda, e chistionaus po su chi pertocat is resultaus, est craru, unu perìodu tostau, iscuru e marigosu. Teniànt sa conca prena de pentzamentus lègius, de timorias, e crediant de no nc'arrannesci prus a ndi torrai a strantaxai sa conca e si cumprendit, candu timis a tui etotu, cumenti si iat a podi narai, intzandus su de cabai in campu po giogai is partidas, cun sa bidea, mancai, de ndi cassai calincunu puntixeddu, benit a essi prus trabballosu de su chi iat a essi a su normali. Deu ddis apu sèmpiri narau, peròu, ca sa cosa mellus chi podiant fai, ma sa cosa ballit ancora, est craru, est cussa de si cuncentrai, e de pentzai feti a una partida a sa borta; po cumenti dda biu deu, a su mancu, depis pentzai, feti, a ti cuncodrai beni, po su chi podis, po su chi arrannèscis, me is allenamentus chi fadeus aintru de sa cida; totu su restu de is chistionis no ti depint strobbai, chi cumprendeis su chi seu circhendi de si narai. Su de pentzai a su benidori, a sa lista, a su chi at a podi sucedi chi ndi cabas de categoria e, duncas, chi no arrannèscis a ndi cassai sa sarvesa, no si iat a depi strobbai, no iat a depi nemmancu brintai aintru de sa conca cosa nosta. Me is ùrtimas cidas, e mancu mali, m'acudu a narai, seus arrannèscius a binci duas partidas de sighiu (contras a is de su Santu Giòrgiu de Peifugas, in sa partida chi s'est giogada s'undixi de su mesi de gennàrgiu, e chi balliat po sa primu partida se sa lista de sa torrada, e sa cida avatu puru, su domìnigu chi nd'est arrutu su dexiotu de su mesi de gennàrgiu etotu, contras a is de su Li Punti ndr), e custu s'at fatu beni meda, no feti po su chi pertocat sa lista, ma puru po su chi pertocat s'umori, e sa conca de is giogadoris, duncas. Ma immoi no si podeus permiti de abasciai sa guàrdia, cumenti si iat a podi narai; no si podeus permiti de abasciai sa cuncentratzioni, poita, cumenti si narat, no eus fatu ancora nudda, no nd'eus cassau ancora sa sarvesa e duncas nc'est pagu de si fai pigai de s'afròddiu, chi potzu manigiai custus fueddus e chi mi cumprendeis po su chi seu circhendi de si narai. Depeus, antzis, circai de ndi boddiri calincunu atru puntixeddu, chi si potzat permiti de si ndi stesiai de sa zona prus callenti de sa lista, innoi ddoi funt, duncas, totus is scuadras chi funt currendi po circai de ndi cassai sa sarvesa e, duncas, sa possibbilidadi de curri in su campionau de sa Promotzioni puru in sa stagioni chi at a benni, chi at a essi, est craru, cussa de su duamilla e bintises – duamilla e bintiseti. Po su chi pertocat is primus duus mesis chi apu fatu impari a is de su Casteddusardu, de candu apu decìdiu, duncas, de trabballai impari a issus, si potzu narai ca po su chi pertocat sa truma de giogadoris chi tèngiu, si minescint unu bellu votu, nareus puru ca si minescint dexi puntus apitzus de dexi, e duncas, si iat a podi narai ca funt fadendi su màssimu, est a narai ca no tèngiu nudda de ddis murrungiai, nudda de ddis strunciai. Is giogadoris chi faint parti de sa rosa de su Casteddusardu tenint gana bella, e meda puru, de curri, de s'allenai, e de ndi cabai in campu po giogai is partidas de su fini de cida; tenint sa gana de imparai calincuna cosa de nou dònnia dì, de cida in cida, e circant de mellorai, po cantu fait, po su chi est possibbili. E si potzu narai, puru, ca trabballai impari a mei, a un allenadori cumenti a mei, no benit a essi una cosa facili, fadendi su contu de cantu seu strollicu, e si imboddiu sa chistioni diaici, po no manigiai fueddus malus, e isperu chi si cumprendat su chi seu circhendi de si narai (Nativi si ponit a arriri ndr). E duncas, seu prexau meda po is piciocus chi ddoi funt in sa rosa de su Casteddusardu de cust'annu, a incumentzai, pròpriu, de is giogadoris prus matucheddus de edadi, e pentzu, mancai, a Abozzi, Asara, Serna, ma sa lista iat a podi essi meda ma meda prus longa, e si cumprendit beni, fintzas a arribbai a su portieri, Giovanni Moroni ca, tra is atras cosas nd'arribbat pròpriu de Casteddusardu, est a narai ca est de sa bidda, e candu unu giogadori podit giogai po sa scuadra de sa bidda cosa sua, intzandus, e si cumprendit beni, su spàssiu chi ndi tenit benit a essi prus mannu puru. In su spolladroxu ddoi est un'aria bona, cumenti si narat e cumenti si iat a podi narai, duncas; is piciocus cosa mia tenint su coru e sa conca selenas, is giogadoris si donant una manu de agiudu is unus cun is atrus, e custa benit a essi una de is cosas de importu prus mannu in su giogu de sa bòcia, mescamente candu nc'est de torrai a partiri apustis de unu perìudu lègiu». 

Apustis de m'essi contau totu custas cosas, e pròpriu candu festus po arribbai giai giai a sa fini de sa ciaciarrada cosa nosta, Nativi m'at scoviau cali funt stètius is motivus chi ddu ant portau a si nci ghetai a fundu 'e susu in una isfida diaici toga, ma dificili puru, cumenti cussa chi pertocat su Casteddusardu, e deu creu ca custa siat una de is partis prus togas, e prus de importu, de s'intervista, cumenti si iat a podi narai, furendindi su fueddu de s'italianu. «Deu creu ca totus is sfidas siant togas – m'at scoviau Nativi -. Me is annus passaus, me is stagionis passadas apu tentu sa fortuna, sa bona sorti e sa possibbilidadi de podi trabballai, po nd'arremonai una, impari a is de su Tèmpiu, chi est una de is scuadras cun sa storia prus manna, e prus toga, tra totus cussas chi s'agatant in dì de oi in su mundu de is diletantis, po su chi pertocat sa Sardìnnia, a su mancu. Apustis, cumenti apu serrau cussa aventura, seu abarrau po calincuna cosa cumenti a tres annus frimu, est a narai, ca mi seu stesiau de su mundu de sa bòcia poita, ddu naru a tui po sa primu borta, fadendi su contu ca no nd'apu mai chistionau cun nesciunu, nci fiant cosas ca no mi fiant prus torrendi, nci fiant cosas ca pròpriu no mi funt praxias, po ddu narai diaici. In custus ùrtimus tres annus, duncas, apu scerau de donai totu su tempus chi tèngiu scapiu de su trabballu a sa famìllia cosa mia e a is fillas cosa mia. Is de su Casteddusardu, ma peròu, m'ant torrau a donai sa gana bella de mi ponni in giogu, chi cumprendeis su chi si megu a narai. No si potzu cuai ca in s'interis chi m'ant circau is de su Casteddusardu apu tentu una pariga de propostas chi mi funt arribbadas de atras scuadras, e fintzas de scuadras de importu mannu chi in dì de oi currint in su campionau de sa Sèrie D, ma a sa fini no si nd'est fatu prus nudda po una biga de motivus, e si potzu narai ca po su chi mi pertocat andat beni daici: immoi sigu is fainas de su Casteddusardu e de su restu un allenadori depit fai a biri a totus is atrus, a is dirigentis, a su presidenti, a is tifosus, cantu ballit: candu bincis ses su prus togu, ma candu perdis ses s'ùrtima arroda de su carru, e ti lassant in mesu in mesu a sa bia, cumenti si iat a podi narai, chentza de ti torrai nemmancu mesu gràtzias po su tempus, e po su trabballu chi as fatu». 



Attività realizzata col contributo della Regione Sardegna. IMPRENTAS 2025-2026. LR 22/2018 art. 22

In questo articolo
Campionato:
Argomenti:
Stagione:
2025/2026
Tags:
Novas